Tag: P. Antony Leo Aseer

Grubość mięśnia brzuchatego łydki i jej wpływ na wydolność fizyczną u osób z sarkopenią i zapaleniem rozcięgna podeszwowego. Analiza ultrasonograficzna

Ponni Priyanka A S, Rajeev Pulimi, Geetha Hari Priya G A, P. Antony Leo Aseer, Subbiah. K, Sharath Raj Mohan Doss

Ponni Priyanka A S, Rajeev Pulimi, Geetha Hari Priya G A, P. Antony Leo Aseer, Subbiah. K, Sharath Raj Mohan Doss – Gastrocnemius muscle thickness and its influence on physical performance among subjects with sarcopenia and plantar fasciitis. An ultrasonographic analysis –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 173-178

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431WLRG

Streszczenie
Wprowadzenie. Zapalenie rozcięgna podeszwowego (PF) jest częstą przyczyną bólu pięty, wynikającą z powtarzającego się przeciążenia, mikrourazów i stanu zapalnego powięzi podeszwowej. Wpływ związanej z wiekiem utraty grubości mięśnia brzuchatego łydki (GMT) na sprawność funkcjonalną u osób z PF pozostaje słabo zbadany.
Cel. Celem badania była ocena wpływu grubości mięśnia brzuchatego łydki (GMT) na sprawność fizyczną u osób z sarkopenią i bez niej, cierpiących na PF.
Metodyka. Pacjenci z bólem pięty zostali poddani testowi Windlassa w kierunku PF. Osoby z wynikiem dodatnim przeszły badanie przesiewowe w kierunku sarkopenii za pomocą kwestionariusza SARC-CalF, a następnie wykonano pomiar przyśrodkowej GMT metodą ultrasonografii. Szybkość chodu oceniano za pomocą 4-metrowego testu marszu (4MWT), a dane poddano analizie.
Wyniki. Grupa z sarkopenią wykazała istotnie niższą GMT oraz wolniejszą prędkość chodu w porównaniu z grupą bez sarkopenii (p < 0,001). Wystąpiła ujemna korelacja między grubością mięśnia a szybkością chodu, co wskazuje, że zmniejszona GMT negatywnie wpływa na wydolność fizyczną.
Wnioski. Grubość mięśnia brzuchatego łydki wywiera minimalny wpływ na wydolność fizyczną u osób z sarkopenią oraz umiarkowany wpływ u osób bez sarkopenii cierpiących na PF.
Słowa kluczowe
zapalenie rozcięgna podeszwowego, sarkopenia, grubość mięśnia brzuchatego łydki, ultrasonografia, szybkość chodu
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ laseroterapii niskoenergetycznej w połączeniu z masażem głębokim na grubość dolnej torebki stawu ramiennego, ból, zakres ruchu oraz funkcjonowanie u osób z zamrożonym barkiem – ocena ultrasonograficzna

Kokila K, Hepzibah Rubella D, Jensy Jaison, P Antony Leo Aseer, Kanthanathan Subbiah

Kokila K, Hepzibah Rubella D, Jensy Jaison, P Antony Leo Aseer, Kanthanathan Subbiah – Effects of low-level laser therapy with deep friction massage on inferior gleno-humeral capsule thickness, pain, range of motion, and functional activities in individuals with adhesive capsulitis using ultrasonography –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 308-315

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19U7CN

Streszczenie
Wprowadzenie. Zamrożony bark (capsulitis adhaesiva) to stan zapalny charakteryzujący się sztywnością barku, bólem oraz istotnym ograniczeniem biernego zakresu ruchu, o częstości występowania w populacji ogólnej od 2% do 5%. Laseroterapia niskoenergetyczna jest metodą wspomagającą rehabilitację barku, a masaż głęboki redukuje ból i stan zapalny.
Cel badania. Celem badania była ocena wpływu połączenia laseroterapii niskoenergetycznej z masażem głębokim na ból, zakres ruchu, aktywność funkcjonalną oraz grubość dolnej torebki stawu ramiennego z wykorzystaniem ultrasonografii.
Materiały i metody. Przeprowadzono randomizowane badanie kliniczne wśród pacjentów w wieku 40–60 lat z zamrożonym barkiem. Uczestnicy zostali podzieleni na grupę eksperymentalną (laseroterapia niskoenergetyczna + masaż głęboki) oraz grupę kontrolną (ultradźwięki terapeutyczne + ćwiczenia usprawniające).
Wyniki. W badaniu wzięło udział 40 osób – 20 w grupie eksperymentalnej i 20 w kontrolnej. Analiza międzygrupowa po zakończonej interwencji wykazała istotne statystycznie różnice w zakresie bólu (p = 0,0086), odwodzenia (p = 0,0001), rotacji zewnętrznej (p = 0,0001), aktywności funkcjonalnych (p = 0,0001) oraz grubości dolnej torebki stawu ramiennego (p = 0,0069). Analiza wewnątrzgrupowa dla każdego parametru w grupie kontrolnej była również istotna statystycznie (p < 0,0001).
Wnioski. Połączenie laseroterapii niskoenergetycznej z masażem głębokim znacząco redukuje ból, poprawia zakres ruchu, jakość życia oraz zmniejsza grubość dolnej torebki stawu ramiennego u osób z zamrożonym barkiem.
Słowa kluczowe
zamrożony bark, masaż głęboki, laseroterapia niskoenergetyczna, grubość IGHC, ultrasonografia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Ocena efektów ćwiczeń trójwymiarowych z mobilizacją stawu podskokowego na powięź podeszwową, mięśnie wewnętrzne stopy i przyśrodkowy łuk podłużny stopy za pomocą ultrasonografii u dorosłych z zapaleniem powięzi podeszwowej

Archakam Paramkusam Rakshitha, P Rajeev, G.A. Geetha Hari Priya, P.Antony Leo Aseer

Archakam Paramkusam Rakshitha, P Rajeev, G.A. Geetha Hari Priya, P.Antony Leo Aseer – Evaluation of effects of three-dimensional exercises with subtalar joint mobilization on the plantar fascia, intrinsic muscles of the foot, and medial longitudinal arch of the foot using ultrasonography in adults with plantar fasciitis –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 156-163

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1KJCM

Streszczenie
Wprowadzenie. Zapalenie powięzi podeszwowej jest częstą przyczyną bólu pięty, obejmującą stan zapalny powięzi podeszwowej. Mobilizacja stawu podskokowego ukierunkowana jest na dysfunkcje stawowe ograniczające ruchomość i wiąże się z obniżeniem wysokości przyśrodkowego łuku podłużnego. Dotychczas nie przeprowadzono badań wykorzystujących ultrasonografię mięśniowo-szkieletową do oceny skuteczności ćwiczeń trójwymiarowych na powięź podeszwową.
Cel. Celem niniejszego badania jest porównanie efektów ćwiczeń trójwymiarowych z mobilizacją stawu podskokowego w stosunku do rozciągania i wzmacniania mięśni wewnętrznych stopy na grubość powięzi podeszwowej, przekrój poprzeczny mięśnia czworobocznego podeszwy i mięśnia piszczelowego tylnego, próg bólu oraz przyśrodkowy łuk podłużny u dorosłych z zapaleniem powięzi podeszwowej.
Materiał i metody. Przeprowadzono randomizowane badanie kontrolowane z udziałem 52 uczestników. Grupa A (eksperymentalna) wykonywała ćwiczenia trójwymiarowe z mobilizacją stawu podskokowego, a grupa B (kontrolna) realizowała program rozciągania i wzmacniania mięśni stopy przez dwa tygodnie (10 powtórzeń, 3 serie). Oceniane parametry obejmowały grubość powięzi podeszwowej, przekrój poprzeczny mięśnia czworobocznego podeszwy i mięśnia piszczelowego tylnego, próg bólu (za pomocą algometru uciskowego) oraz test opadania kości łódkowatej dla łuku przyśrodkowego.
Wyniki. W grupie A w porównaniu do grupy B zaobserwowano istotne poprawy w grubości powięzi podeszwowej, przekroju poprzecznym mięśni, wyniku testu opadania kości łódkowatej oraz progu bólu (p < 0,05).
Wnioski. Ćwiczenia trójwymiarowe z mobilizacją stawu podskokowego poprawiły próg bólu, zwiększyły wysokość przyśrodkowego łuku, zmniejszyły grubość powięzi podeszwowej i zwiększyły przekrój poprzeczny mięśni u pacjentów z zapaleniem powięzi podeszwowej.
Słowa kluczowe
wzmacnianie mięśni wewnętrznych stopy, ultrasonografia mięśniowo-szkieletowa, powięź podeszwowa, ćwiczenia trójwymiarowe
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ laseroterapii niskiej intensywności i masażu poprzecznego głębokiego na grubość i siłę ścięgna u osób z bólem bocznej części łokcia – analiza ultrasonograficzna

Yuvashree D S, Kanthanathan Subbiah, Jensy Jaison, P. Antony Leo Aseer, Chrysolyte Mohanan

Yuvashree D S, Kanthanathan Subbiah, Jensy Jaison, P. Antony Leo Aseer, Chrysolyte Mohanan – Effect of low-intensity laser therapy and deep friction massage on tendon thickness and strength in individuals with lateral elbow pain – an ultrasonographic analysis –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 255-261

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007DDGQC

Streszczenie
Wprowadzenie. Łokieć tenisisty (LE) jest jedną z najczęstszych zmian chorobowych kończyny górnej. Wyniki dotyczące skuteczności laseroterapii niskiej intensywności (LILT) są sprzeczne. Masaż poprzeczny głęboki (DFM) to technika terapii tkanek miękkich stosowana ze względu na swoje mechaniczne działanie oraz zdolność do rozbijania wiązań krzyżowych. LILT i DFM są zalecane w leczeniu łokcia tenisisty, jednak dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące ich łącznego efektu. Celem niniejszego badania jest określenie wspólnego efektu terapeutycznego tych metod.
Cel badania. Celem badania jest porównanie połączonego efektu laseroterapii niskiej intensywności i masażu poprzecznego głębokiego z ultradźwiękami terapeutycznymi i ćwiczeniami ogólnymi u osób z łokciem tenisisty.
Materiał i metody. Przeprowadzono randomizowane badanie kontrolowane z udziałem 44 osób z jednostronnym łokciem tenisisty. Do badania włączono kobiety i mężczyzn w wieku od 25 do 60 lat po uzyskaniu pisemnej zgody. W obu grupach oceniono nasilenie bólu, siłę chwytu, grubość ścięgna oraz stopień niepełnosprawności, wykorzystując numeryczną skalę oceny bólu (NPRS), ręczny dynamometr chwytu, ultrasonografię oraz kwestionariusz PRTEE (Pain-Rated Tennis Elbow Evaluation). Grupa eksperymentalna otrzymała LILT i DFM, natomiast grupa kontrolna poddana była terapii ultradźwiękowej i wykonywała ćwiczenia ogólne przez jeden tydzień.
Wyniki. Po zakończeniu leczenia we wszystkich grupach odnotowano poprawę wyników (p < 0,0001). W porównaniu międzygrupowym nasilenie bólu, siła chwytu, funkcja regionalna oraz grubość wspólnego ścięgna poprawiły się istotnie w grupie eksperymentalnej, przy dużym efekcie (Cohen’s d > 1).
Wnioski. Laseroterapia niskiej intensywności i masaż poprzeczny głęboki w krótkim okresie znacząco poprawiają nasilenie bólu, siłę chwytu i funkcję regionalną u osób z łokciem tenisisty, wykazując dużą efektywność.
Słowa kluczowe
masaż poprzeczny głęboki, łokieć tenisisty, laseroterapia niskiej intensywności, ultrasonografia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Analiza wpływu stabilizatorów łopatki na przewlekłe zapalenie nadkłykcia bocznego przy użyciu EMG w populacji diabetyków

K. Vidya Raj, G.A. Geetha Hari Priya, P.Antony Leo Aseer

K. Vidya Raj, G.A. Geetha Hari Priya, P.Antony Leo Aseer – Analyzing the Influence of Scapular Stabilizers on Chronic Lateral Epicondylitis Using EMG in the Diabetic Population. Fizjoterapia Polska 2023; 23(5); 346-355

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG20Bz0J

Streszczenie
Tło. Zapalenie nadkłykcia bocznego (LE), znane również jako łokieć tenisisty, jest spowodowane powtarzającym się stresem na ścięgnach przedramienia, prowadzącym do bólu i zapalenia. Cukrzyca zwiększa ryzyko rozwoju zapalenia nadkłykcia bocznego ze względu na zwiększone gromadzenie się końcowych produktów glikacji w tkankach kolagenowych. Rehabilitacja przyczynia się do rozwoju tej dysproporcji między stabilnością a mobilnością mięśni. Cele. Analiza wpływu stabilizatorów łopatki na zapalenie nadkłykcia bocznego u pacjentów z cukrzycą typu 2 przy użyciu elektromiografii, przenośnego dynamometru pchająco-ciagnącego, skali quickDASH wśród południowoindyjskiej populacji. Metodologia. 13 pacjentów z LE przy cukrzycy i 13 niecukrzykowców z przewlekłym LE. Aby znaleźć siłę górnego, środkowego, dolnego członu mięśnia czworobocznego oraz mięśnia zębatego przedniego przy użyciu EMG i HHD. Skala quickDASH dla niepełnosprawności funkcjonalnych. Metody t-testu sparowanego i niezależnego zostały wykorzystane do określenia różnic między grupami. Wyniki. Stwierdzono znaczenie między dotkniętą a nienaruszoną kończyną wśród pacjentów z cukrzycą w mięśniach UT, MT i SA przy użyciu EMG, a także znaczenie w tej samej grupie mięśni wraz z mięśniem LT wśród populacji niecukrzykowej. Przy użyciu HHD, stwierdzono znaczenie między dotkniętą a nienaruszoną kończyną wśród pacjentów z cukrzycą w mięśniach MT, LT i SA oraz także znaczenie w tej samej grupie mięśni wraz z mięśniem UT wśród populacji niecukrzykowej. Kwestionariusze quickDASH pokazują wysokie znaczenie między grupami cukrzyków i niecukrzyków. Rozważając analizę między grupami, nie wykazano znaczącej różnicy przy użyciu EMG i znaczącej różnicy tylko w UT przy użyciu HHD. Wnioski. Badanie wykazało, że istnieje znaczący wpływ między dotkniętą a nienaruszoną stroną, ale nie ma znaczenia między grupą diabetyków a nie-diabetyków.

Słowa kluczowe
stabilizatory łopatki, przewlekłe zapalenie nadkłykcia bocznego, elektromiografia, przenośny dynamometr, quickDASH

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Effect of varied biofeedback training on transverse abdominis muscle thickness in non-specific low back pain

Janani V., P. Antony Leo Aseer, P. M. Venkata Sai

Janani V., P. Antony Leo Aseer, P. M. Venkata Sai – Effect of varied biofeedback training on transverse abdominis muscle thickness in non-specific low back pain. Fizjoterapia Polska 2021; 21(4); 50-56

Abstract
Aim. The dynamic stability of the low back region is governed by the core musculature, namely the transverse abdominis (TrA) and multifidus. Most rehabilitation professionals believe that selective activation training of the TrA can decrease symptoms in individuals with non-specific low back pain (NSLBP). In this study we have aimed to analyze the effects of varied biofeedback training of the transverse abdominis muscle on the muscle thickness in LBP individuals.
Materials & Methods. Thirty-four LBP individuals were randomly allotted to varied biofeedback training and core muscle exercise groups for three weeks. The transverse abdominis muscle thickness at rest and during the abdominal drawing-in maneuver (ADIM) and the TrA activation ratio were measured as outcomes using ultrasonography.
Results. Varied biofeedback training for three weeks resulted in a significant increase in the thickness (cm) of the transverse abdominis at rest (0.41 ± 0.06) and abdominal drawing-in maneuver (0.54 ± 0.05). There was no significant change in the transverse abdominis contraction ratio between the groups.
Conclusion. Varied biofeedback training of the transverse abdominis was found to be effective in improving the thickness of the transverse abdominis in the treatment of non-specific lower back pain. This above finding may have positive clinical implications in individuals with non-specific lower back pain.
Key words:
biofeedback, training, non-specific, low back pain, transverse abdominis thickness, musculoskeletal ultrasonogram
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Besplatno preuzmi članak na engleskom jeziku