Tag: trening oporowy

Wpływ indywidualizowanego programu ćwiczeń na skład ciała, profil lipidowy, zdrowie psychiczne i torbiele jajników u młodej kobiety z zespołem policystycznych jajników – studium przypadku

Jeslin G N, Vasugi Suresh, Muthukumaran Jothilingam, Prathap Suganthirababu, Jeevarathinam Thirumalai, Sundareswaran R, Karthick K, Sanjana Venkataraman

Jeslin G N, Vasugi Suresh, Muthukumaran Jothilingam, Prathap Suganthirababu, Jeevarathinam Thirumalai et al. – Effects of individualized exercise on body composition, lipid profile, mental health, and ovarian cysts in a young woman with polycystic ovarian syndrome – case study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 339-341

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D197ZP4

Streszczenie
Wprowadzenie. Zespół policystycznych jajników (PCOS) jest zaburzeniem endokrynologicznym występującym u kobiet w wieku rozrodczym, charakteryzującym się hiperandrogenizmem, otyłością, dyslipidemią, nieregularnymi cyklami miesiączkowymi oraz zmianami morfologii jajników. Z tego powodu istotne jest zbadanie, czy indywidualizowany program ćwiczeń wpływa na skład ciała, profil lipidowy, zdrowie psychiczne i torbiele jajników.
Metody. Osiemnastoletnia kobieta z rozpoznaniem klasycznego PCOS typu 1 uczestniczyła w 9-tygodniowym (1 tydzień adaptacji i 8 tygodni interwencji) indywidualizowanym programie ćwiczeń obejmującym trening oporowy (3 razy w tygodniu) oraz ćwiczenia aerobowe (3 razy w tygodniu). Mierzone wskaźniki obejmowały BMI, stosunek obwodu talii do bioder, procentową zawartość tkanki tłuszczowej, profil lipidowy, Szpitalną Skalę Lęku i Depresji oraz rozmiar jajników przed i po interwencji.
Wyniki. Zaobserwowano wyraźną poprawę we wszystkich badanych parametrach: BMI zmniejszyło się z 28,1 kg/m² do 24,6 kg/m²; stosunek talii do bioder spadł z 0,88 do 0,81; procent tkanki tłuszczowej zmniejszył się z 34,1% do 29,1%; całkowity cholesterol obniżył się ze 174 mg/dl do 152 mg/dl; trójglicerydy spadły ze 167 mg/dl do 154 mg/dl; LDL obniżyło się z 91 mg/dl do 82 mg/dl; HDL spadło z 67 mg/dl do 59 mg/dl. Wyniki w skali lęku i depresji również uległy poprawie. Rozmiar lewego jajnika zmniejszył się z 2,75 × 1,58 cm do 2,1 × 1,2 cm, a prawego z 3,55 × 2,33 cm do 2,9 × 1,9 cm.
Wnioski. Wyniki wskazują, że indywidualizowany program ćwiczeń może skutecznie poprawiać skład ciała, profil lipidowy, zdrowie psychiczne oraz morfologię jajników u młodych kobiet z PCOS. Jednak w celu potwierdzenia tych obserwacji konieczne są dalsze badania na większej populacji.
Słowa kluczowe
zespół policystycznych jajników, ćwiczenia aerobowe, trening oporowy, skład ciała, dyslipidemia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność rozciągania i wzmacniania prostowników szyi w zespole szyi rowerzysty. Randomizowane badanie kontrolowane z wykorzystaniem Kinovea i NPRS

Nirmal Khanna R, Kamalakannan M, Hariharan J, Priyanga Seemathan, Priyadharshini V, Thiagarajan D, Durga N, Delphin Kavya D

 

Nirmal Khanna R et al. – Effectiveness of neck extensor stretching and strengthening in cyclist neck syndrome: a randomized controlled study utilizing Kinovea and NPRS –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 238-244

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1150

Streszczenie
Wprowadzenie. Zespół szyi rowerzysty to stan charakteryzujący się zmęczeniem i niewydolnością mięśni szyi w utrzymaniu głowy, spowodowany długotrwałą jazdą na rowerze w niewłaściwej pozycji. Powtarzające się przeciążenia prostowników szyi często prowadzą do ograniczenia zakresu ruchu, bólu i obniżenia wydolności funkcjonalnej.
Cel badania. Ocena skuteczności ćwiczeń rozciągających i wzmacniających prostowniki szyi w redukcji objawów zespołu szyi rowerzysty, poprawie zakresu ruchu oraz ogólnej funkcjonalności odcinka szyjnego.
Materiał i metody. Do badania losowo zakwalifikowano 50 osób z rozpoznanym zespołem szyi rowerzysty. Kryteriami włączenia były wiek 20–50 lat, jazda na rowerze co najmniej pięć razy w tygodniu oraz pokonywanie minimum 75 km w jednym treningu. Kryteria wykluczenia obejmowały przebyte operacje szyi, pourazowy ból szyi, niestabilność kręgosłupa, choroby reumatologiczne oraz niedawne interwencje w obrębie szyi. Uczestników podzielono na dwie grupy po 25 osób: grupa A otrzymała leczenie konwencjonalne oraz dodatkowo ćwiczenia rozciągające i oporowe prostowników szyi, natomiast grupa B jedynie leczenie konwencjonalne. Przed interwencją oceniano poziom bólu (Numerical Pain Rating Scale – NPRS) oraz zakres ruchu w zgięciu i wyproście szyi (ROM) przy użyciu oprogramowania Kinovea. Interwencja trwała 4 tygodnie i obejmowała 4 serie po 15 powtórzeń, 3 razy w tygodniu.
Wyniki. Średni wynik NPRS po leczeniu w grupie A wyniósł 2,16, natomiast w grupie B – 5,2. ROM w zgięciu i wyproście w grupie A wyniósł odpowiednio 67,04 i 53,4, natomiast w grupie B – 46 i 47,4. Wyniki wskazują, że interwencja zastosowana w grupie A była skuteczniejsza w redukcji bólu i poprawie funkcji szyi.
Wniosek. Badanie potwierdziło, że rozciąganie i wzmacnianie prostowników szyi istotnie poprawia funkcję odcinka szyjnego oraz łagodzi objawy zespołu szyi rowerzysty.
Słowa kluczowe
zespół szyi, rozciąganie prostowników, trening oporowy, zakres ruchu
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Poprawa równowagi dynamicznej u siedzących trybem życia nastoletnich chłopców po 8 tygodniach ćwiczeń przysiadu azjatyckiego

Sih Reka Prawidya, Damayanti Tinduh, Dewi Masrifah Ayub, Ratna Daryanti Soebadi, Mahmudah

 

Sih Reka Prawidya, Damayanti Tinduh, Dewi Masrifah Ayub, Ratna Daryanti Soebadi, Mahmudah – Improvement of dynamic balance in sedentary male adolescents after 8 weeks of Asian squat exercise –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 46-53

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19MKQJ

Streszczenie
Wprowadzenie. Celem badania była analiza zmian w zakresie równowagi dynamicznej u siedzących trybem życia nastoletnich chłopców po 8 tygodniach wykonywania ćwiczeń typu przysiad azjatycki.
Metody. Badanie miało charakter jednozaślepionego, randomizowanego badania kontrolowanego. Wzięło w nim udział 24 uczniów płci męskiej prowadzących siedzący tryb życia, którzy zostali losowo przydzieleni do grupy badawczej (n = 12), wykonującej ćwiczenia typu przysiad azjatycki trzy razy w tygodniu przez osiem tygodni, lub do grupy kontrolnej (n = 12), która nie otrzymała żadnej interwencji. Efekt oceniano przy użyciu testu czteroskokowego (Four-Square Step Test – FSST) przed i po zakończeniu interwencji.
Wyniki. W grupie badawczej zaobserwowano istotną poprawę wyników testu FSST w 4. tygodniu (p = 0,004) oraz po 8 tygodniach interwencji (p < 0,001). Po ośmiu tygodniach ćwiczeń grupa badawcza wykazała statystycznie istotną poprawę w porównaniu z grupą kontrolną (p = 0,005), z dużą wielkością efektu (Cohen’s d = 1,29).
Wnioski. Ośmiotygodniowy trening z zastosowaniem przysiadu azjatyckiego jest skuteczną i bezpieczną formą aktywności poprawiającą równowagę dynamiczną u nastoletnich chłopców prowadzących siedzący tryb życia.

Słowa kluczowe
nastolatek, równowaga posturalna, trening oporowy, uczeń, siedzący tryb życia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Jėgos treniruočių poveikis seilių interleukinui-6 ir C reaktyviam baltymui – apžvalginė analizė

Kilani Kusuma, Hari Hara Subramanyan P.V, Mahesh Kumar P.G, Kamalakannan.M, Shenbaga Sundaram Subramanian, Abdel Razzaq Al Hadidi, Riziq Allah Mustafa Gaowgzeh, Ahmed Fekry Salman

 

Kilani Kusuma et al. – Impact of resistance training on salivary interleukin-6 and c-reactive protein – A scoping review –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 20-24

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8A9K8

Santrauka
Ši apžvalga nagrinėja jėgos treniruočių poveikį seilių interleukinui-6 (IL-6) ir C reaktyviam baltymui (CRP). Šie biomarkeriai yra svarbūs uždegimo ir imuninės reakcijos rodikliai. Tyrime taikytas sisteminės literatūros apžvalgos metodas, laikantis PRISMA (pageidaujamų sisteminių apžvalgų ir metaanalizių ataskaitų elementų) gairių. Apžvalgoje buvo įtraukti 20 iki šiol publikuotų straipsnių, surinktų iš įvairių duomenų bazių: PubMed, Google Scholar, ERIC, EBSCO, Embase, Medline, Global Health ir Scopus. Raktiniai žodžiai apėmė MESH terminus „jėgos treniruotės“, „seilių IL-6“, „seilių CRP“ ir „uždegimas“. Įtraukimo kriterijai buvo: tyrimai, kuriuose dalyvavo žmonės, matuotas seilių IL-6 ir CRP, ir kuriuose buvo taikyti jėgos treniruočių protokolai. Tyrimai buvo pašalinti, jei buvo nagrinėjamos kitos fizinio aktyvumo formos, taikyti invaziniai matavimo metodai arba jei jie nebuvo atsitiktinių imčių kontroliuojamieji tyrimai ar kvazieksperimentiniai tyrimai. Tiriamieji buvo įvairūs: bendroji populiacija, suaugusieji, vyresnio amžiaus suaugusieji, II tipo diabetu sergantys asmenys, COVID-19 pacientai su diabetu ir be jo, asmenys su sisteminiais uždegimais ir širdies bei kraujagyslių ligomis, antsvorį turintys ir nutukę asmenys, bei įvairaus fizinio pasirengimo vyrai. Dėmesys seilių matavimo metodams pabrėžia neinvazinius būdus stebint jėgos treniruočių fiziologinius efektus. Apžvalga rodo jėgos treniruočių potencialą reguliuoti uždegimą, vertinamą pagal seilių biomarkerius. Ji taip pat pabrėžia įvairių veiksnių svarbą rengiant treniruočių programas ir vertinant jų fiziologinį poveikį. Skirtingi rezultatai rodo, kad jėgos treniruočių ir seilių IL-6 bei CRP ryšys yra sudėtingas. Kai kuriuose tyrimuose pastebėtas šių rodiklių sumažėjimas gali būti susijęs su reguliarios fizinės veiklos priešuždegiminiu poveikiu. Atidžiai išanalizavus literatūrą pastebėta, kad jėgos treniruotės gali paveikti seilių IL-6 ir CRP lygius, atspindinčius sisteminio uždegimo ir imuninės reakcijos pokyčius. Tačiau šis poveikis priklauso nuo treniruočių protokolų ir individualių skirtumų. Jėgos treniruotės ir biomarkeriai turi praktinį pritaikymą kineziterapijoje: kuriant individualius gydymo planus, atliekant progresinį krūvio pritaikymą, pasirenkant tinkamas pratimų rūšis, teikiant pacientų grįžtamąjį ryšį ir stebint pažangą. Be to, tiksliniai tyrimai galėtų ištirti pastebėtų rezultatų mechanizmus, o naujos technologijos, tokios kaip pažangi vaizdinė analizė ir biomarkeriai, galėtų padėti giliau suprasti rezultatus. Tyrimai taip pat galėtų nagrinėti jėgos treniruočių derinimo su kitomis gydymo formomis poveikį arba individualių gydymo metodų vaidmenį gerinant pacientų rezultatus.

Raktiniai žodžiai
jėgos treniruotės, interleukinas-6, C reaktyvus baltymas

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Atsisiųskite nemokamai straipsnį anglų kalba

Impact of aerobic versus resistive training on functional capacity in acute myeloid leukemia survivors: a comparative study

Mahmoud Saber Aref, Azza Abdelaziz Abd-Elhady, Raffat Mohammed Abd-Elfattah, Heba Ahmed Ali Abdeen

Mahmoud Saber Aref, Azza Abdelaziz Abd-Elhady, Raffat Mohammed Abd-Elfattah, Heba Ahmed Ali Abdeen – Impact of aerobic versus resistive training on functional capacity in acute myeloid leukemia survivors: a comparative study. Fizjoterapia Polska 2021; 21(5); 38-43

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG20986F

Abstract
Background. Cancer-related fatigue is a persistent symptom in acute myeloid leukemia survivors, with associated decreased functional capacity, which further deteriorates their quality of life. The current study aimed to compare between the impact of aerobic training and resistive training on functional capacity in acute myeloid leukemia (AML) survivors. Fifty nine patients with AML from both sexes aged between 35 and 45 years,were selected from hematology department in (BLINDED FOR PEER REVIEW), where the study was conducted. Patients were randomly assigned into two groups; Group (A) underwent aerobic training in the form of cycling within 50-60% of maximum heart rate. Group (B) underwent resistive training conducted in the form of a series of exercises using free weights, and dumbbells. Sessions were carried out three times per week, for a total of eight weeks period. Six minute walk test (6MWT), 10 repetitions maximum test (10 RM). Ventilatory functions test, fatigue severity assessment (FAS) and quality of life (QoL) scales were measured in both groups before and after the study period. Results. Significant improvement in 6MWT, maximum oxygen consumption (VO2 max) and vital capacity in group (A), significant improvement in fatigue and QoL in both groups and significant improvement in 10 RM test in group (B). Conclusion. Both aerobic and resistive training significantly improved functional capacity in acute myeloid leukemia survivors with a more significant improvement due to aerobic training.
Key words:
acute myeloid leukemia, aerobic training, resistive training, functional capacity, quality of life
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Atsisiųskite straipsnį anglų kalba nemokamai