Tag: trening oporowy

Wpływ indywidualizowanego programu ćwiczeń na skład ciała, profil lipidowy, zdrowie psychiczne i torbiele jajników u młodej kobiety z zespołem policystycznych jajników – studium przypadku

Jeslin G N, Vasugi Suresh, Muthukumaran Jothilingam, Prathap Suganthirababu, Jeevarathinam Thirumalai, Sundareswaran R, Karthick K, Sanjana Venkataraman

Jeslin G N, Vasugi Suresh, Muthukumaran Jothilingam, Prathap Suganthirababu, Jeevarathinam Thirumalai et al. – Effects of individualized exercise on body composition, lipid profile, mental health, and ovarian cysts in a young woman with polycystic ovarian syndrome – case study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 339-341

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D197ZP4

Streszczenie
Wprowadzenie. Zespół policystycznych jajników (PCOS) jest zaburzeniem endokrynologicznym występującym u kobiet w wieku rozrodczym, charakteryzującym się hiperandrogenizmem, otyłością, dyslipidemią, nieregularnymi cyklami miesiączkowymi oraz zmianami morfologii jajników. Z tego powodu istotne jest zbadanie, czy indywidualizowany program ćwiczeń wpływa na skład ciała, profil lipidowy, zdrowie psychiczne i torbiele jajników.
Metody. Osiemnastoletnia kobieta z rozpoznaniem klasycznego PCOS typu 1 uczestniczyła w 9-tygodniowym (1 tydzień adaptacji i 8 tygodni interwencji) indywidualizowanym programie ćwiczeń obejmującym trening oporowy (3 razy w tygodniu) oraz ćwiczenia aerobowe (3 razy w tygodniu). Mierzone wskaźniki obejmowały BMI, stosunek obwodu talii do bioder, procentową zawartość tkanki tłuszczowej, profil lipidowy, Szpitalną Skalę Lęku i Depresji oraz rozmiar jajników przed i po interwencji.
Wyniki. Zaobserwowano wyraźną poprawę we wszystkich badanych parametrach: BMI zmniejszyło się z 28,1 kg/m² do 24,6 kg/m²; stosunek talii do bioder spadł z 0,88 do 0,81; procent tkanki tłuszczowej zmniejszył się z 34,1% do 29,1%; całkowity cholesterol obniżył się ze 174 mg/dl do 152 mg/dl; trójglicerydy spadły ze 167 mg/dl do 154 mg/dl; LDL obniżyło się z 91 mg/dl do 82 mg/dl; HDL spadło z 67 mg/dl do 59 mg/dl. Wyniki w skali lęku i depresji również uległy poprawie. Rozmiar lewego jajnika zmniejszył się z 2,75 × 1,58 cm do 2,1 × 1,2 cm, a prawego z 3,55 × 2,33 cm do 2,9 × 1,9 cm.
Wnioski. Wyniki wskazują, że indywidualizowany program ćwiczeń może skutecznie poprawiać skład ciała, profil lipidowy, zdrowie psychiczne oraz morfologię jajników u młodych kobiet z PCOS. Jednak w celu potwierdzenia tych obserwacji konieczne są dalsze badania na większej populacji.
Słowa kluczowe
zespół policystycznych jajników, ćwiczenia aerobowe, trening oporowy, skład ciała, dyslipidemia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność rozciągania i wzmacniania prostowników szyi w zespole szyi rowerzysty. Randomizowane badanie kontrolowane z wykorzystaniem Kinovea i NPRS

Nirmal Khanna R, Kamalakannan M, Hariharan J, Priyanga Seemathan, Priyadharshini V, Thiagarajan D, Durga N, Delphin Kavya D

 

Nirmal Khanna R et al. – Effectiveness of neck extensor stretching and strengthening in cyclist neck syndrome: a randomized controlled study utilizing Kinovea and NPRS –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 238-244

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1150

Streszczenie
Wprowadzenie. Zespół szyi rowerzysty to stan charakteryzujący się zmęczeniem i niewydolnością mięśni szyi w utrzymaniu głowy, spowodowany długotrwałą jazdą na rowerze w niewłaściwej pozycji. Powtarzające się przeciążenia prostowników szyi często prowadzą do ograniczenia zakresu ruchu, bólu i obniżenia wydolności funkcjonalnej.
Cel badania. Ocena skuteczności ćwiczeń rozciągających i wzmacniających prostowniki szyi w redukcji objawów zespołu szyi rowerzysty, poprawie zakresu ruchu oraz ogólnej funkcjonalności odcinka szyjnego.
Materiał i metody. Do badania losowo zakwalifikowano 50 osób z rozpoznanym zespołem szyi rowerzysty. Kryteriami włączenia były wiek 20–50 lat, jazda na rowerze co najmniej pięć razy w tygodniu oraz pokonywanie minimum 75 km w jednym treningu. Kryteria wykluczenia obejmowały przebyte operacje szyi, pourazowy ból szyi, niestabilność kręgosłupa, choroby reumatologiczne oraz niedawne interwencje w obrębie szyi. Uczestników podzielono na dwie grupy po 25 osób: grupa A otrzymała leczenie konwencjonalne oraz dodatkowo ćwiczenia rozciągające i oporowe prostowników szyi, natomiast grupa B jedynie leczenie konwencjonalne. Przed interwencją oceniano poziom bólu (Numerical Pain Rating Scale – NPRS) oraz zakres ruchu w zgięciu i wyproście szyi (ROM) przy użyciu oprogramowania Kinovea. Interwencja trwała 4 tygodnie i obejmowała 4 serie po 15 powtórzeń, 3 razy w tygodniu.
Wyniki. Średni wynik NPRS po leczeniu w grupie A wyniósł 2,16, natomiast w grupie B – 5,2. ROM w zgięciu i wyproście w grupie A wyniósł odpowiednio 67,04 i 53,4, natomiast w grupie B – 46 i 47,4. Wyniki wskazują, że interwencja zastosowana w grupie A była skuteczniejsza w redukcji bólu i poprawie funkcji szyi.
Wniosek. Badanie potwierdziło, że rozciąganie i wzmacnianie prostowników szyi istotnie poprawia funkcję odcinka szyjnego oraz łagodzi objawy zespołu szyi rowerzysty.
Słowa kluczowe
zespół szyi, rozciąganie prostowników, trening oporowy, zakres ruchu
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Poprawa równowagi dynamicznej u siedzących trybem życia nastoletnich chłopców po 8 tygodniach ćwiczeń przysiadu azjatyckiego

Sih Reka Prawidya, Damayanti Tinduh, Dewi Masrifah Ayub, Ratna Daryanti Soebadi, Mahmudah

 

Sih Reka Prawidya, Damayanti Tinduh, Dewi Masrifah Ayub, Ratna Daryanti Soebadi, Mahmudah – Improvement of dynamic balance in sedentary male adolescents after 8 weeks of Asian squat exercise –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 46-53

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19MKQJ

Streszczenie
Wprowadzenie. Celem badania była analiza zmian w zakresie równowagi dynamicznej u siedzących trybem życia nastoletnich chłopców po 8 tygodniach wykonywania ćwiczeń typu przysiad azjatycki.
Metody. Badanie miało charakter jednozaślepionego, randomizowanego badania kontrolowanego. Wzięło w nim udział 24 uczniów płci męskiej prowadzących siedzący tryb życia, którzy zostali losowo przydzieleni do grupy badawczej (n = 12), wykonującej ćwiczenia typu przysiad azjatycki trzy razy w tygodniu przez osiem tygodni, lub do grupy kontrolnej (n = 12), która nie otrzymała żadnej interwencji. Efekt oceniano przy użyciu testu czteroskokowego (Four-Square Step Test – FSST) przed i po zakończeniu interwencji.
Wyniki. W grupie badawczej zaobserwowano istotną poprawę wyników testu FSST w 4. tygodniu (p = 0,004) oraz po 8 tygodniach interwencji (p < 0,001). Po ośmiu tygodniach ćwiczeń grupa badawcza wykazała statystycznie istotną poprawę w porównaniu z grupą kontrolną (p = 0,005), z dużą wielkością efektu (Cohen’s d = 1,29).
Wnioski. Ośmiotygodniowy trening z zastosowaniem przysiadu azjatyckiego jest skuteczną i bezpieczną formą aktywności poprawiającą równowagę dynamiczną u nastoletnich chłopców prowadzących siedzący tryb życia.

Słowa kluczowe
nastolatek, równowaga posturalna, trening oporowy, uczeń, siedzący tryb życia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Učinak treninga otpora na slinu interleukina-6 i C-reaktivni protein – pregled literature

Kilani Kusuma, Hari Hara Subramanyan P.V, Mahesh Kumar P.G, Kamalakannan.M, Shenbaga Sundaram Subramanian, Abdel Razzaq Al Hadidi, Riziq Allah Mustafa Gaowgzeh, Ahmed Fekry Salman

 

Kilani Kusuma et al. – Impact of resistance training on salivary interleukin-6 and c-reactive protein – A scoping review –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 20-24

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8A9K8

Sažetak
Ovaj pregled analizira utjecaj treninga otpora na sline interleukin-6 (IL-6) i C-reaktivni protein (CRP). Ovi biomarkeri su ključni pokazatelji upale i imunološkog odgovora. Studija je koristila metodu sustavnog pregleda literature slijedeći PRISMA (preporučene smjernice za sustavne preglede i meta-analize) smjernice. U pregled je uključeno 20 objavljenih članaka prikupljenih iz različitih baza podataka: PubMed, Google Scholar, ERIC, EBSCO, Embase, Medline, Global Health i Scopus. Ključne riječi uključuju MESH pojmove „trening otpora“, „sline IL-6“, „sline CRP“ i „upala“. Kriteriji uključivanja su bili studije s ljudskim sudionicima koje su mjerile sline IL-6 i CRP te uključivale protokole treninga otpora; isključene su studije koje su se fokusirale na druge oblike vježbanja, koristile invazivne tehnike mjerenja te nisu bile randomizirane kontrolirane studije ili kvazi-eksperimentalni pokusi. Studije obuhvaćaju širok raspon pacijenata, uključujući opću populaciju, odrasle, starije osobe, osobe s dijabetesom tipa 2, COVID-19 pacijente s dijabetesom i bez njega, pacijente sa sustavnom upalom i kardiovaskularnim bolestima, prekomjerno teške i pretilne osobe te muškarce različitih razina tjelesne spreme. Fokus na mjerenje u slini naglašava neinvazivne metode za praćenje fizioloških učinaka treninga otpora. Ovaj pregled ističe potencijal treninga otpora za moduliranje upale, mjerene salivarno. Također naglašava važnost uzimanja u obzir različitih čimbenika pri osmišljavanju programa obuke i tumačenju fizioloških učinaka. Varijabilnost u nalazima sugerira da je odnos između treninga otpora i sline IL-6 i CRP kompleksan. Smanjenje ovih markera zabilježeno u nekim studijama može se pripisati protuupalnim učincima redovnog vježbanja. Zaključci proizašli iz temeljitog pregleda literature pokazuju da trening otpora može utjecati na razinu sline IL-6 i CRP, odražavajući promjene u sustavnom upalnom i imunološkom odgovoru. Međutim, utjecaj varira ovisno o protokolima treninga i individualnim razlikama. Trening otpora i biomarkeri imaju praktične primjene u fizioterapiji, kao što su razvoj prilagođenih terapijskih programa, progresivno prilagođavanje opterećenja, odabir prikladnih modaliteta vježbi te pružanje povratnih informacija i praćenje pacijenata. Nadalje, fokusiranija istraživanja mogla bi istražiti temeljne mehanizme uočenih ishoda, dok bi nove tehnologije poput naprednog oslikavanja i biomarkera mogle biti uključene radi dubljeg razumijevanja. Istraživanja bi također mogla ispitati utjecaj kombiniranja treninga otpora s drugim terapijskim modalitetima ili istražiti ulogu individualiziranih tretmana u poboljšanju ishoda pacijenata.

Ključne riječi
trening otpora, interleukin-6, C-reaktivni protein

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Preuzmite besplatno članak na engleskom jeziku

Impact of aerobic versus resistive training on functional capacity in acute myeloid leukemia survivors: a comparative study

Mahmoud Saber Aref, Azza Abdelaziz Abd-Elhady, Raffat Mohammed Abd-Elfattah, Heba Ahmed Ali Abdeen

Mahmoud Saber Aref, Azza Abdelaziz Abd-Elhady, Raffat Mohammed Abd-Elfattah, Heba Ahmed Ali Abdeen – Impact of aerobic versus resistive training on functional capacity in acute myeloid leukemia survivors: a comparative study. Fizjoterapia Polska 2021; 21(5); 38-43

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG20986F

Abstract
Background. Cancer-related fatigue is a persistent symptom in acute myeloid leukemia survivors, with associated decreased functional capacity, which further deteriorates their quality of life. The current study aimed to compare between the impact of aerobic training and resistive training on functional capacity in acute myeloid leukemia (AML) survivors. Fifty nine patients with AML from both sexes aged between 35 and 45 years,were selected from hematology department in (BLINDED FOR PEER REVIEW), where the study was conducted. Patients were randomly assigned into two groups; Group (A) underwent aerobic training in the form of cycling within 50-60% of maximum heart rate. Group (B) underwent resistive training conducted in the form of a series of exercises using free weights, and dumbbells. Sessions were carried out three times per week, for a total of eight weeks period. Six minute walk test (6MWT), 10 repetitions maximum test (10 RM). Ventilatory functions test, fatigue severity assessment (FAS) and quality of life (QoL) scales were measured in both groups before and after the study period. Results. Significant improvement in 6MWT, maximum oxygen consumption (VO2 max) and vital capacity in group (A), significant improvement in fatigue and QoL in both groups and significant improvement in 10 RM test in group (B). Conclusion. Both aerobic and resistive training significantly improved functional capacity in acute myeloid leukemia survivors with a more significant improvement due to aerobic training.
Key words:
acute myeloid leukemia, aerobic training, resistive training, functional capacity, quality of life
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Besplatno preuzmi članak na engleskom jeziku