Tag: trening oporowy

Wpływ indywidualizowanego programu ćwiczeń na skład ciała, profil lipidowy, zdrowie psychiczne i torbiele jajników u młodej kobiety z zespołem policystycznych jajników – studium przypadku

Jeslin G N, Vasugi Suresh, Muthukumaran Jothilingam, Prathap Suganthirababu, Jeevarathinam Thirumalai, Sundareswaran R, Karthick K, Sanjana Venkataraman

Jeslin G N, Vasugi Suresh, Muthukumaran Jothilingam, Prathap Suganthirababu, Jeevarathinam Thirumalai et al. – Effects of individualized exercise on body composition, lipid profile, mental health, and ovarian cysts in a young woman with polycystic ovarian syndrome – case study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 339-341

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D197ZP4

Streszczenie
Wprowadzenie. Zespół policystycznych jajników (PCOS) jest zaburzeniem endokrynologicznym występującym u kobiet w wieku rozrodczym, charakteryzującym się hiperandrogenizmem, otyłością, dyslipidemią, nieregularnymi cyklami miesiączkowymi oraz zmianami morfologii jajników. Z tego powodu istotne jest zbadanie, czy indywidualizowany program ćwiczeń wpływa na skład ciała, profil lipidowy, zdrowie psychiczne i torbiele jajników.
Metody. Osiemnastoletnia kobieta z rozpoznaniem klasycznego PCOS typu 1 uczestniczyła w 9-tygodniowym (1 tydzień adaptacji i 8 tygodni interwencji) indywidualizowanym programie ćwiczeń obejmującym trening oporowy (3 razy w tygodniu) oraz ćwiczenia aerobowe (3 razy w tygodniu). Mierzone wskaźniki obejmowały BMI, stosunek obwodu talii do bioder, procentową zawartość tkanki tłuszczowej, profil lipidowy, Szpitalną Skalę Lęku i Depresji oraz rozmiar jajników przed i po interwencji.
Wyniki. Zaobserwowano wyraźną poprawę we wszystkich badanych parametrach: BMI zmniejszyło się z 28,1 kg/m² do 24,6 kg/m²; stosunek talii do bioder spadł z 0,88 do 0,81; procent tkanki tłuszczowej zmniejszył się z 34,1% do 29,1%; całkowity cholesterol obniżył się ze 174 mg/dl do 152 mg/dl; trójglicerydy spadły ze 167 mg/dl do 154 mg/dl; LDL obniżyło się z 91 mg/dl do 82 mg/dl; HDL spadło z 67 mg/dl do 59 mg/dl. Wyniki w skali lęku i depresji również uległy poprawie. Rozmiar lewego jajnika zmniejszył się z 2,75 × 1,58 cm do 2,1 × 1,2 cm, a prawego z 3,55 × 2,33 cm do 2,9 × 1,9 cm.
Wnioski. Wyniki wskazują, że indywidualizowany program ćwiczeń może skutecznie poprawiać skład ciała, profil lipidowy, zdrowie psychiczne oraz morfologię jajników u młodych kobiet z PCOS. Jednak w celu potwierdzenia tych obserwacji konieczne są dalsze badania na większej populacji.
Słowa kluczowe
zespół policystycznych jajników, ćwiczenia aerobowe, trening oporowy, skład ciała, dyslipidemia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność rozciągania i wzmacniania prostowników szyi w zespole szyi rowerzysty. Randomizowane badanie kontrolowane z wykorzystaniem Kinovea i NPRS

Nirmal Khanna R, Kamalakannan M, Hariharan J, Priyanga Seemathan, Priyadharshini V, Thiagarajan D, Durga N, Delphin Kavya D

 

Nirmal Khanna R et al. – Effectiveness of neck extensor stretching and strengthening in cyclist neck syndrome: a randomized controlled study utilizing Kinovea and NPRS –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 238-244

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1150

Streszczenie
Wprowadzenie. Zespół szyi rowerzysty to stan charakteryzujący się zmęczeniem i niewydolnością mięśni szyi w utrzymaniu głowy, spowodowany długotrwałą jazdą na rowerze w niewłaściwej pozycji. Powtarzające się przeciążenia prostowników szyi często prowadzą do ograniczenia zakresu ruchu, bólu i obniżenia wydolności funkcjonalnej.
Cel badania. Ocena skuteczności ćwiczeń rozciągających i wzmacniających prostowniki szyi w redukcji objawów zespołu szyi rowerzysty, poprawie zakresu ruchu oraz ogólnej funkcjonalności odcinka szyjnego.
Materiał i metody. Do badania losowo zakwalifikowano 50 osób z rozpoznanym zespołem szyi rowerzysty. Kryteriami włączenia były wiek 20–50 lat, jazda na rowerze co najmniej pięć razy w tygodniu oraz pokonywanie minimum 75 km w jednym treningu. Kryteria wykluczenia obejmowały przebyte operacje szyi, pourazowy ból szyi, niestabilność kręgosłupa, choroby reumatologiczne oraz niedawne interwencje w obrębie szyi. Uczestników podzielono na dwie grupy po 25 osób: grupa A otrzymała leczenie konwencjonalne oraz dodatkowo ćwiczenia rozciągające i oporowe prostowników szyi, natomiast grupa B jedynie leczenie konwencjonalne. Przed interwencją oceniano poziom bólu (Numerical Pain Rating Scale – NPRS) oraz zakres ruchu w zgięciu i wyproście szyi (ROM) przy użyciu oprogramowania Kinovea. Interwencja trwała 4 tygodnie i obejmowała 4 serie po 15 powtórzeń, 3 razy w tygodniu.
Wyniki. Średni wynik NPRS po leczeniu w grupie A wyniósł 2,16, natomiast w grupie B – 5,2. ROM w zgięciu i wyproście w grupie A wyniósł odpowiednio 67,04 i 53,4, natomiast w grupie B – 46 i 47,4. Wyniki wskazują, że interwencja zastosowana w grupie A była skuteczniejsza w redukcji bólu i poprawie funkcji szyi.
Wniosek. Badanie potwierdziło, że rozciąganie i wzmacnianie prostowników szyi istotnie poprawia funkcję odcinka szyjnego oraz łagodzi objawy zespołu szyi rowerzysty.
Słowa kluczowe
zespół szyi, rozciąganie prostowników, trening oporowy, zakres ruchu
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Poprawa równowagi dynamicznej u siedzących trybem życia nastoletnich chłopców po 8 tygodniach ćwiczeń przysiadu azjatyckiego

Sih Reka Prawidya, Damayanti Tinduh, Dewi Masrifah Ayub, Ratna Daryanti Soebadi, Mahmudah

 

Sih Reka Prawidya, Damayanti Tinduh, Dewi Masrifah Ayub, Ratna Daryanti Soebadi, Mahmudah – Improvement of dynamic balance in sedentary male adolescents after 8 weeks of Asian squat exercise –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 46-53

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19MKQJ

Streszczenie
Wprowadzenie. Celem badania była analiza zmian w zakresie równowagi dynamicznej u siedzących trybem życia nastoletnich chłopców po 8 tygodniach wykonywania ćwiczeń typu przysiad azjatycki.
Metody. Badanie miało charakter jednozaślepionego, randomizowanego badania kontrolowanego. Wzięło w nim udział 24 uczniów płci męskiej prowadzących siedzący tryb życia, którzy zostali losowo przydzieleni do grupy badawczej (n = 12), wykonującej ćwiczenia typu przysiad azjatycki trzy razy w tygodniu przez osiem tygodni, lub do grupy kontrolnej (n = 12), która nie otrzymała żadnej interwencji. Efekt oceniano przy użyciu testu czteroskokowego (Four-Square Step Test – FSST) przed i po zakończeniu interwencji.
Wyniki. W grupie badawczej zaobserwowano istotną poprawę wyników testu FSST w 4. tygodniu (p = 0,004) oraz po 8 tygodniach interwencji (p < 0,001). Po ośmiu tygodniach ćwiczeń grupa badawcza wykazała statystycznie istotną poprawę w porównaniu z grupą kontrolną (p = 0,005), z dużą wielkością efektu (Cohen’s d = 1,29).
Wnioski. Ośmiotygodniowy trening z zastosowaniem przysiadu azjatyckiego jest skuteczną i bezpieczną formą aktywności poprawiającą równowagę dynamiczną u nastoletnich chłopców prowadzących siedzący tryb życia.

Słowa kluczowe
nastolatek, równowaga posturalna, trening oporowy, uczeń, siedzący tryb życia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ treningu oporowego na poziom interleukiny-6 w ślinie oraz białka C-reaktywnego – przegląd zakresowy

Kilani Kusuma, Hari Hara Subramanyan P.V, Mahesh Kumar P.G, Kamalakannan.M, Shenbaga Sundaram Subramanian, Abdel Razzaq Al Hadidi, Riziq Allah Mustafa Gaowgzeh, Ahmed Fekry Salman

 

Kilani Kusuma et al. – Impact of resistance training on salivary interleukin-6 and c-reactive protein – A scoping review –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 20-24

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8A9K8

Streszczenie
Niniejszy przegląd bada wpływ treningu oporowego na poziom interleukiny-6 (IL-6) w ślinie oraz białka C-reaktywnego (CRP). Biomarkery te są kluczowymi wskaźnikami stanu zapalnego i odpowiedzi immunologicznej. W badaniu zastosowano metodę systematycznego przeglądu literatury zgodnie z wytycznymi PRISMA (Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses). Do przeglądu literatury włączono 20 opublikowanych dotąd artykułów, pozyskanych z różnych baz danych: PubMed, Google Scholar, ERIC, EBSCO, Embase, Medline, Global Health oraz Scopus. Użyto słów kluczowych, w tym terminów MESH: „trening oporowy,” „śliniowa IL-6,” „śliniowe CRP” oraz „zapalenie.” Kryteria włączenia obejmowały badania, w których udział brali ludzie, które mierzyły poziomy IL-6 i CRP w ślinie oraz uwzględniały protokoły treningu oporowego. Badania skupiające się na innych formach ćwiczeń, stosujące inwazyjne metody pomiaru, oraz badania nielosowe lub quasi-eksperymentalne zostały wykluczone.
Populacja badana w tych artykułach obejmuje szeroką gamę pacjentów, w tym populację ogólną, dorosłych, osoby starsze, osoby z cukrzycą typu 2, pacjentów z COVID-19 (z cukrzycą i bez), pacjentów z przewlekłym stanem zapalnym i chorobami sercowo-naczyniowymi, osoby z nadwagą i otyłością oraz mężczyzn o zróżnicowanym poziomie sprawności fizycznej. Przegląd koncentruje się na pomiarach ślinowych, podkreślając nieinwazyjne metody monitorowania fizjologicznych efektów treningu oporowego. Wyniki przeglądu wskazują, że trening oporowy ma potencjał do modulowania stanu zapalnego, mierzonego za pomocą biomarkerów ślinowych. Złożoność relacji między treningiem oporowym a poziomami IL-6 i CRP w ślinie jest podkreślona przez zmienność wyników w badaniach. Obniżenia tych markerów, obserwowane w niektórych badaniach, mogą być przypisane przeciwzapalnym efektom regularnych ćwiczeń.
Ostateczne wnioski wynikające z dogłębnego przeglądu literatury wskazują, że trening oporowy ma potencjał wpływu na poziomy IL-6 i CRP w ślinie, odzwierciedlając zmiany w systemowych reakcjach zapalnych i immunologicznych. Wpływ ten różni się w zależności od protokołów treningowych i indywidualnych cech badanych. Trening oporowy i biomarkery mają praktyczne zastosowanie w fizjoterapii, na przykład w opracowywaniu spersonalizowanych programów leczenia, dostosowywaniu obciążenia treningowego, wyborze odpowiednich modalności ćwiczeń oraz monitorowaniu i informowaniu pacjentów o postępach. W przyszłych badaniach warto zgłębić mechanizmy leżące u podstaw zaobserwowanych efektów oraz zastosować nowoczesne technologie, takie jak zaawansowane techniki obrazowania i biomarkery, aby uzyskać głębszy wgląd w te procesy. Warto również zbadać wpływ łączenia treningu oporowego z innymi terapiami oraz roli spersonalizowanych programów leczenia w poprawie wyników u pacjentów.
Słowa kluczowe
trening oporowy, interleukina-6, białko C-reaktywne
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ treningu aerobowego i treningu oporowego na wydolność funkcjonalną u osób po ostrej białaczce szpikowej: badanie porównawcze

Mahmoud Saber Aref, Azza Abdelaziz Abd-Elhady, Raffat Mohammed Abd-Elfattah, Heba Ahmed Ali Abdeen

Mahmoud Saber Aref, Azza Abdelaziz Abd-Elhady, Raffat Mohammed Abd-Elfattah, Heba Ahmed Ali Abdeen – Impact of aerobic versus resistive training on functional capacity in acute myeloid leukemia survivors: a comparative study. Fizjoterapia Polska 2021; 21(5); 38-43

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG20986F

Streszczenie
Informacje wprowadzające. Zmęczenie związane z rakiem jest uporczywym objawem u osób po ostrej białaczce szpikowej, z towarzyszącą zmniejszoną zdolnością funkcjonalną, co dodatkowo pogarsza jakość ich życia. Niniejsze badanie miało na celu porównanie wpływu treningu aerobowego i treningu oporowego na wydolność funkcjonalną u osób po ostrej białaczce szpikowej (AML). Pięćdziesięciu dziewięciu pacjentów po ostrej białaczce szpikowej obu płci w wieku od 35 do 45 lat zostało wybranych z oddziału hematologii w (ZAŚLEPIONE DLA CELÓW OCENY NAUKOWEJ), w którym przeprowadzono badanie. Pacjenci zostali losowo przydzieleni do dwóch grup; Grupa (A) realizowała trening aerobowy w postaci jazdy na rowerze w zakresie 50-60% tętna maksymalnego. Grupa (B) realizowała trening oporowy prowadzony w formie serii ćwiczeń z wykorzystaniem ciężarów i hantli. Sesje odbywały się trzy razy w tygodniu, łącznie przez osiem tygodni. Wykonano test sześciominutowego marszu (6MWT) oraz 10 powtórzeń testu maksymalnego (10 RM). W obu grupach mierzono funkcję oddechową, oceniano nasilenie zmęczenia (FAS) oraz jakość życia (QoL) przed i po okresie badania. Wyniki. Znacząca poprawa 6MWT, maksymalnego zużycia tlenu (VO2max) i pojemności życiowej w grupie (A), znaczna poprawa w zakresie zmęczenia i jakości życia w obu grupach oraz znaczna poprawa w teście 10 RM w grupie (B). Wniosek. Zarówno trening aerobowy, jak i oporowy znacznie poprawiły wydolność funkcjonalną u osób po ostrej białaczce szpikowej, z bardziej znaczącą poprawą po zastosowaniu treningowi aerobowemu.
Słowa kluczowe
ostra białaczka szpikowa, trening aerobowy, trening oporowy, zdolność funkcjonalna, jakość życia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim