Tag: Aneta Dąbek

Može li visokointenzivni trening uzrokovati dijastazu ravnog trbušnog mišića kod žena? Pilotno istraživanje

Aneta Dąbek

Aneta Dąbek – Can high-intensity training cause rectus abdominis diastasis in women? A pilot study –  Fizjoterapia Polska 2026; 26(1); 57-64

DOI: DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EFACM19

Sažetak
Uvod. Iako tjelesna aktivnost donosi brojne zdravstvene koristi, povećani intraabdominalni tlak (IAP), koji nastaje tijekom fizičkog napora, može imati i negativne posljedice.
Cilj istraživanja. Cilj ovog istraživanja bio je procijeniti povezanost između vrste provedenog treninga i stupnja dijastaze ravnog trbušnog mišića.
Materijal i metode. U istraživanju je sudjelovalo 88 zdravih i fizički aktivnih žena u dobi od 18 do 30 godina. Ispitanice su ispunile autorski upitnik. Procjenjivani su: dijastaza ravnog trbušnog mišića (curl-up test), razina tjelesne aktivnosti (IPAQ-SF), hipermobilnost zglobova (Beightonova skala) i WHR (mjeren mjernom trakom). Prema intenzitetu treninga, ispitanice su raspoređene u četiri skupine.
Rezultati. Dijastaza ravnog trbušnog mišića (RAD) dijagnosticirana je kod 39 % ispitanica. Utvrđena je značajna povezanost između RAD i intenziteta te učestalosti treninga (p < 0,001), kao i ukupne razine tjelesne aktivnosti (p = 0,001). Također je utvrđena značajna korelacija između RAD i BMI (p = 0,036), opsega struka (p = 0,041) te hipermobilnosti zglobova (p = 0,009).
Zaključci. Rezultati ovog pilotnog istraživanja ukazuju na potrebu za individualnom procjenom hipermobilnosti zglobova kod žena koje provode visokointenzivne treninge te na potrebu za daljnjim prospektivnim istraživanjima.

Ključne riječi
sigurnost vježbanja, intraabdominalni tlak, dijastaza ravnog trbušnog mišića

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Preuzmite besplatno članak na engleskom jeziku

Problem nietrzymania moczu u kobiet w okresie klimakterium – badania pilotażowe

Aneta Dąbek, Karolina Sawośko

Aneta Dąbek, Karolina Sawośko – The problem of urinary incontinence in women during the climacteric period – a pilot study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(5); 113-119

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA4315YAF

Streszczenie
Celem pracy była ocena zależności między nasileniem nietrzymania moczu a nasileniem zespołu klimakterycznego.
Materiał i metody: W badaniu wzięły udział 104 kobiety w okresie klimakterium 45-65 lat. Narzędzia badawcze stanowiły: autorska ankieta, wskaźnik klimakteryczny Kuppermana, kwestionariusz IIQ-7 oraz kwestionariusz UDI-6.
Wyniki: Problem nietrzymania moczu dotyczył 41% kobiet w okresie klimakterium. Brak istotnej korelacji między nasileniem nietrzymania moczu a nasileniem zespołu klimakterycznego p = 0,11. Stwierdzono istotną korelację między nasileniem nietrzymania moczu a wiekiem p < 0,05, pęknięciem krocza p < 0,05 oraz rodzajem porodu. Kobiety, które rodziły siłami natury miały bardziej nasilone nietrzymanie moczu niż kobiety po cięciu cesarskim. Wykazano istotną korelację między ogólnym stanem zdrowia a nietrzymaniem moczu (p = 0,00).
Wnioski: Nie znaleziono istotnych powiązań między nasileniem zespołu klimakterycznego a nasileniem nietrzymania moczu. Do czynników ryzyka nietrzymania moczu należy: zaawansowany wiek, poród siłami natury oraz uraz krocza. Przeprowadzone badania mają charakter pilotażowy i wymagają kontynuacji.
Słowa kluczowe
klimakterium, wskaźnik Kuppermana, nietrzymanie moczu, czynniki ryzyka
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Rozejście mięśnia prostego brzucha – co może nasilać problem?

Anna Łuszczewska, Aneta Dąbek

Anna Łuszczewska, Aneta Dąbek – Diastasis recti abdominis – what factors may exacerbate the condition? –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 53-61

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA4310U3Z

Streszczenie
Celem pracy była ocena zależności między wielkością rozejścia mięśnia prostego brzucha a czynnikami ryzyka opisanymi w literaturze.
Materiał i metody. W badaniu wzięło udział 213 osób (97 mężczyzn i 116 kobiet) w wieku 20-42 lat. Narzędzia badawcze stanowiły: autorska ankieta, kwestionariusz IPAQ short, test curl up oraz skala Beightona.
Wyniki. Rozejście mięśnia prostego brzucha (RMPB) zdiagnozowano u 77% kobiet i 82% mężczyzn. Wykazano istotną statystycznie zależność między wielkością RMPB u kobiet, a: BMI (p < 0,001), WHR (p ≤ 0,044), wystającymi łukami żebrowymi (p = 0,010), rodzajem ćwiczeń (p = 0,056), hipermobilnością stawową (p = 0,035), poziomem aktywności fizycznej (p = 0,041), noszeniem obcisłej odzieży (p = 0,026) oraz operacjami brzusznymi (p < 0,001). Wielkość RMPB u mężczyzn skorelowana była z poziomem aktywności fizycznej (p = 0,004), noszeniem obcisłej odzieży (p < 0,001) i WHR (p = 0,006).
Wnioski. Uzyskane dane różnią się w zależności od płci. U kobiet wielkość RMPB zależy od: BMI, WHR, wzorca oddechowego, hipermobilności stawowej, poziomu aktywności fizycznej, operacji brzusznych oraz noszenia obcisłej odzieży. U mężczyzn wielkość RMPB powiązana jest z poziomem aktywności fizycznej, WHR oraz noszeniem obcisłej odzieży. Wczesne rozpoznanie ryzyka RMPB może wpływać na dobór ćwiczeń, edukację pacjenta i profilaktykę.
Słowa kluczowe
rozejście mięśnia prostego brzucha, czynniki ryzyka, aktywność fizyczna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Czy ćwiczenia ekscentryczne mogą zredukować rozejście mięśnia prostego brzucha?

Anna Pick, Aneta Dąbek

Anna Pick, Aneta Dąbek – Can eccentric exercises reduce diastasis recti? –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 201-209

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020C9FDV

Streszczenie Celem pracy była ocena skuteczności autorskiego programu terapeutycznego w redukcji rozejścia mięśnia prostego brzucha (RMPB). Materiały i Metody. W badaniu wzięły udział 64 osoby z RMPB w wieku 18-25 lat. Badani zostali losowo przydzieleni do jednej z dwóch grup: badanej i kontrolnej. Osoby z grupy badanej przez 4 tygodnie stosowały autorski program terapeutyczny. Narzędzia badawcze stanowił: kwestionariusz IPAQ (wersja skrócona), autorska ankieta, skala Beightona, test curl-up. Wyniki Badań. Po 4 tygodniach stosowania autorskiego programu terapeutycznego w grupie badanej zaobserwowano istotne zmniejszenie RMPB. Stwierdzono, istotną korelację między redukcją RMPB, a częstotliwością wykonywania terapii (p ≤ 0,05). Wykazano istotną korelację między RMPB pod pępkiem a BMI (p ≤ 0,05) i WHR (p ≤ 0,05). Brak korelacji między RMPB pod wyrostkiem mieczykowatym mostka a: BMI, WHR, hipermobilnością, MET, liczbą treningów w tygodniu oraz stażem treningowym. Wnioski. Autorski program terapeutyczny stosowany codziennie przez 4 tygodnie okazał się skuteczny w zmniejszeniu rozejścia mięśnia prostego brzucha. Należy uwzględnić ćwiczenia ekscentryczne mięśni brzucha w terapii osób z RMPB.
Słowa kluczowe rozejście mięśnia prostego brzucha, terapia, ćwiczenia ekscentryczne
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Physical activity and risk factors in subjects with overactive bladder

Aneta Dąbek


Aneta Dąbek – Physical activity and risk factors in subjects with overactive bladder. Fizjoterapia Polska 2022; 22(5); 32-39

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG20AIT9

Abstract

The aim of the study was to assess physical activity in subjects with overactive bladder OAB. The additional aim was to assess the relationships between physical activity and OAB risk factors.
Material and methods. We studied a total of 109 subjects (101 women and 8 men). The mean age was 33.30 years (SD = 11.15). The study was conducted with the use of a comprehensive online questionnaire. The research tools were: our proprietary questionnaire and the following questionnaires: OABSS, PSS-10, IPAQ-SF. The study population consisted of 51 subjects with OAB who scored ≥ 2 points for Q3-urgency and ≥ 3 points for the total score in the OABSS questionnaire. The clinical control group consisted of 58 healthy subjects.
Results. Physical activity in the study population was significantly lower (p = 0.039, t = 2.09) than in the clinical control group. Moreover, there was correlation between physical activity and hip size (r = -0.31, p < 0.05) In the clinical control group there was correlation between physical activity and stress (r = 0.36, p < 0.001) and between physical activity and WHR (r = 0.26, p < 0.05).
Conclusions. 1. Subjects with overactive bladder reduced their physical activity. 2. The poorest physical activity was found in patients with large hip size. 3. In subjects with overactive bladder, stress, age, BMI, waist size and intensity of condition were not related to physical activity. 4. Physical activity may be one of the efficient form of treatment for people with OAB.

Keywords:
exercises, urinary bladder, strong urge to urinate

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Besplatno preuzmi članak na engleskom jeziku

The symptoms of an overactive bladder in Polish students of physiotherapy

Aneta Dąbek

Aneta Dąbek – The symptoms of an overactive bladder in Polish students of physiotherapy. Fizjoterapia Polska 2021; 21(3); 120-126

Abstract
Introduction. Overactive bladder (OAB) is a condition that is diagnosed by at least one of three symptoms: pollakiuria, nocturia, and strong urinary urgency. Overactive bladder is a social disease. It is estimated that problems with OAB affect from 2% to 53% of the population.
Objective. The objective of the study was to assess the incidence of overactive bladder in a group of potentially healthy people and to assess the risk factors for OAB.
Material and methods. The study group consisted of 85 students (58 women and 27 men) of Warsaw Universities, mainly students of courses in the field of physiotherapy. The mean age was 26 (SD = 5.74). The research tools were: the author’s questionnaire, voiding diary, GPPAQ (The General Practice Physical Activity Questionnaire) and the strip test.
Results. The analysis of data obtained from voiding diaries showed that the most common symptom of OAB was strong urinary urgency (33 people – 39%), followed by pollakiuria (21 people – 25%) and nocturia (15 people – 18%). There was a significant correlation between strong urinary urgency and gender (p = 0.03) and between strong urinary urgency and physical activity (p = 0.04).
Conclusions. 1. The group of potentially healthy students experienced symptoms of overactive bladder, such as pollakiuria, strong urinary urgency and nocturia. 2. The most common symptom of overactive bladder was urinary urgency. 3. Strong urinary urgency was more common among women and physically inactive people.
Key words:
overactive bladder, risk factors, physical activity
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Besplatno preuzmi članak na engleskom jeziku

Relationship between repeated infrared sauna therapy and body weight

Aneta Dąbek, Małgorzata Bujar, Janusz Domaniecki, Anna Cabak

Aneta Dąbek, Małgorzata Bujar, Janusz Domaniecki, Anna Cabak – Relationship between repeated infrared sauna therapy and body weight. Fizjoterapia Polska 2009; 9(4); 332-339

Abstract
Background. Infrared sauna therapy is one ofthe least costly safest and widely used ways to eliminate toxins and combat infections and allergies. Repeated sauna use can lower elevated blood pressure and improve arterial elasticity The present study looked at the relationship between repeated sauna therapy and body weight reduction. Material and methods. We examined the effects oftwo weeks ofdaily sauna therapy on body weight in 18 obese patients and in 12 normal-weight patients using an infrared dry sauna system (65°C for 40 min). Patients were weighed before and after the sauna treatment; oral hydration with water was used to compensate for lost weight. Results. Mean body weight was significantly lower after two weeks of sauna therapy (falling by about 1.77 kg in the experimental group and 1.03 kg in the control group). The most marked weight reduction of 5.4 kg was noted in an obese class II man (BMI=36.9). Conclusion. The results suggest that repeated sauna therapy decreased body weight in both obese and normal-weight patients. We consider that repeated sauna therapy is useful in the treatment of obesity.
Key words:
infrared sauna therapy, BMI, treatment of obesity
Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Pain among women with primary dysmenorrhea

Aneta Kościelny, Aneta Dąbek, Witold Rekowski

Aneta Kościelny, Aneta Dąbek, Witold Rekowski – Pain among women with primary dysmenorrhea. Fizjoterapia Polska 2021; 21(2); 84-92

Abstract
Objective. The objective of the study was to assess pain in a group of women with primary dysmenorrhea (PD) and to identify factors that may affect pain intensity. Material and methods. The study involved 336 women with PD symptoms, aged 18–35 years (mean age 23 ± 3.7). The study was conducted using an extensive online questionnaire. The research tools were: the authors’ questionnaire, the NRS numerical pain rating scale, the IPAQ International Physical Activity Questionnaire – short version and the PSS-10 scale of perceived stress. Results. Based on the conducted analysis, a high level of menstrual pain was observed in 64.6% of the women participating in the study. There was no significant correlation between the level of physical activity and pain (p = 0.280). The correlation between physical activity and the duration of menstruation was statistically significant (p = 0.05), as was the correlation between stress and pain (p = 0.05). BMI, pelvic position and body type did not correlate with menstrual pain (p > 0.05). Conclusions. 1. Most of the women participating in the study experienced high levels of pain in the lower abdomen in the first two days of menstruation. 2. Physical activity did not affect pain in the case of the women participating in the study, neither did: BMI, waist circumference, body type or pelvic position. 3. The high level of stress intensified pain in women with PD.
Key words:
pain, primary dysmenorrhea, physical activity
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Besplatno preuzmi članak na engleskom jeziku