Tag: balance

Multidimenzionalni učinci treninga usmjerenog na dvostruke zadatke dodanog strukturiranoj neurološkoj rehabilitaciji kod osoba s kroničnim moždanim udarom: randomizirano kontrolirano ispitivanje

Yasemin Sahbaz, Begum Buyukerik, Yaren Urhan, Ahmet Yigit Dincel, Safa Kavak, Seyhan Erkinov, Serhat Beytekin, Yusuf Ciftci, Nergiz Batur, Ipek Yeldan, Tugba Sahbaz, Hatice Kubra Asik

Yasemin Sahbaz, Begum Buyukerik, Yaren Urhan, Ahmet Yigit Dincel, Safa Kavak, Seyhan Erkinov et al. – Multidimensional effects of dual-task-focused training added to structured neurological rehabilitation in individuals with chronic stroke: a randomized controlled trial –  Fizjoterapia Polska 2026; 26(1); 93-100

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EFAYV72

Sažetak
Cilj. Cilj ovog randomiziranog kontroliranog ispitivanja bio je istražiti multidimenzionalne učinke vježbi usmjerenih na dvostruke zadatke dodanih strukturiranoj neurološkoj rehabilitaciji na ravnotežu, mobilnost, anksioznost, kognitivnu funkciju i kvalitetu života kod osoba s kroničnim moždanim udarom。
Materijal i metode. U ovom randomiziranom kontroliranom ispitivanju s zaslijepljenim procjeniteljem sudjelovalo je 40 osoba s kroničnim moždanim udarom, raspoređenih u dvije skupine. Obje skupine primale su šest tjedana strukturirane neurološke rehabilitacije, dok je eksperimentalna skupina dodatno provodila trening dvostrukih zadataka. Ravnoteža, brzina hoda, mobilnost, anksioznost, verbalna fluentnost, kognitivna funkcija i kvaliteta života procijenjeni su prije i nakon terapije。
Rezultati. Početne demografske i kliničke karakteristike bile su slične između skupina. U usporedbi s kontrolnom skupinom, skupina s dvostrukim zadacima pokazala je značajno veća poboljšanja u mobilnosti, anksioznosti i kvaliteti života, s posebno izraženim napretkom u anksioznosti i kvaliteti života. Obje skupine pokazale su poboljšanja u ravnoteži i kognitivnoj funkciji, pri čemu su neki pokazatelji bili u korist kontrolne skupine. Nije utvrđena značajna razlika između skupina u brzini hoda。
Zaključci. Dodavanje treninga dvostrukih zadataka strukturiranoj neurološkoj rehabilitaciji donosi značajne koristi u mobilnosti, anksioznosti i kvaliteti života kod osoba s kroničnim moždanim udarom. Varijabilnost u rezultatima ravnoteže i kognitivnih funkcija ukazuje na potrebu za daljnjim istraživanjima radi utvrđivanja optimalnih protokola i dugoročnih učinaka。

Ključne riječi
trening dvostrukih zadataka, kronični moždani udar, kvaliteta života, kognitivna funkcija, ravnoteža

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Preuzmite besplatno članak na engleskom jeziku

Ocena wpływu ćwiczeń wzmacniających mięśnie posturalne na równowagę statyczną i dynamiczną u dzieci w wieku przedszkolnym

Elżbieta Cimochowska, Idzi Siatkowski, Małgorzata Wójcik

 

Elżbieta Cimochowska, Idzi Siatkowski, Małgorzata Wójcik – Evaluation of the effect of postural muscle strengthening exercises on static and dynamic balance in preschool children –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 92-96

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19XLJS

Streszczenie
Wprowadzenie. Wiek przedszkolny to kluczowy okres pod względem rozwoju fizycznego i motorycznego. Równowaga jest niezbędna do poprawy wszystkich umiejętności ruchowych i opanowania bardziej złożonych form ruchu.
Cel. Hipoteza badawcza zakłada, że wzmacnianie mięśni posturalnych podczas dwutygodniowego cyklu ćwiczeń, trzy razy w tygodniu, wpływa na poprawę równowagi statycznej i dynamicznej u dzieci w wieku przedszkolnym.
Materiał i metody. Badaniem objęto n = 33 dzieci w wieku pięciu lat. Oceniano równowagę statyczną i dynamiczną. Pięciolatki z grupy badawczej wykonywały ćwiczenia przez pięć tygodni, po czym ponownie przeprowadzono te same testy.
Wyniki. Zaobserwowano istotną statystycznie poprawę w testach oceniających równowagę statyczną. W teście stania na lewej kończynie dolnej z zamkniętymi oczami czas wykonania testu różnił się (p = 0,0412) między grupą badawczą po cyklu ćwiczeń a grupą kontrolną. Różnice odnotowano także między grupami w teście stania w pozycji tandemowej z prawą i lewą kończyną dolną ustawioną z przodu: dla kończyny prawej p = 0,0038, dla lewej p = 0,0104.
Wnioski. Wykonywanie ćwiczeń posturalnych przez dwa tygodnie poprawiło czas wykonania testów funkcjonalnych: testu stania w pozycji tandemowej oraz stania na lewej kończynie dolnej z zamkniętymi oczami.

Słowa kluczowe
dzieci, wiek przedszkolny, równowaga, testy funkcjonalne

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Czy trzy sesje 12-tygodniowego treningu plyometrycznego tygodniowo poprawiają parametry sprawności fizycznej u profesjonalnych piłkarzy? Randomizowane badanie kontrolowane

Deepak Siby, Navaraj Chelliah Jesus Rajkumar, Nirmal Michael Salvi, Debajit Karmakar, Ibnu Noufal Kambitta Valappil, Bekir Erhan Orhan, Farjana Akter Boby, Yuni Astuti

Deepak Siby et al. – Does three sessions of 12-week plyometric training per week improve physical fitness parameters in professional male soccer players? A randomized controlled trial –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 84-93

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007DDZ6Q

Streszczenie
Wprowadzenie. Trening plyometryczny jest uznawany za skuteczną metodę poprawy różnych parametrów sprawności fizycznej istotnych dla wydolności sportowej, szczególnie u piłkarzy.
Cel badania. Celem niniejszego badania była ocena wpływu 12-tygodniowego programu treningu plyometrycznego, realizowanego trzy razy w tygodniu, na kluczowe parametry sprawności fizycznej u profesjonalnych piłkarzy.
Materiał i metody. W badaniu wzięło udział 40 profesjonalnych piłkarzy, którzy zostali losowo przydzieleni do grupy kontrolnej (CG, n=20) oraz grupy treningu plyometrycznego (PTG, n=20). Średnie parametry uczestników wynosiły: wzrost = 176,14±3,28 cm, masa ciała = 68,24±2,17 kg, wiek = 20,31±2,30 lat. Uczestnicy przeszli 12-tygodniową interwencję treningu plyometrycznego. Ocena sprawności fizycznej została przeprowadzona przed i po interwencji, obejmując pomiar zwinności (t-test), równowagi (test stania na jednej nodze), szybkości (bieg na 50 m), mocy (rzut piłką lekarską), mocy eksplozywnej (wyskok pionowy), siły nóg (skok w dal z miejsca) oraz siły mięśni rdzenia (test brzuszków).
Wyniki. W grupie PTG zaobserwowano istotne statystycznie poprawy (p < 0,001) we wszystkich ocenianych parametrach w porównaniu z grupą kontrolną, co wskazuje na skuteczność treningu plyometrycznego w poprawie sprawności fizycznej piłkarzy.
Wnioski. 12-tygodniowy program treningu plyometrycznego miał pozytywny wpływ na zwinność, równowagę, szybkość, moc, moc eksplozywną, siłę nóg oraz siłę mięśni rdzenia u profesjonalnych piłkarzy, co sugeruje jego wartość jako skutecznej metody poprawy sprawności fizycznej.
Słowa kluczowe
trening plyometryczny, sprawność fizyczna, zwinność, równowaga, szybkość, moc, piłka nożna, siła
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność aktywności opartej na grach w redukcji wychwiań posturalnych i poprawie równowagi u osób starszych

Vignesh V, Rajeswari Muthusamy, Sivakumar Ramachandran

Vignesh V, Rajeswari Muthusamy, Sivakumar Ramachandran – Effectiveness of game-based activity on postural sway and balance among elderly population –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 40-47

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007DO16E

Streszczenie
Wprowadzenie. Równowaga pogarsza się wraz z wiekiem, a czynniki na nią wpływające mogą zwiększać wychwiania posturalne i przesuwać środek nacisku stóp. Ograniczona aktywność fizyczna stanowi istotny problem, który przyczynia się do zaburzeń równowagi i zwiększonego ryzyka upadków u osób starszych. Konwencjonalne programy ćwiczeń bywają trudne do wdrożenia w celu poprawy równowagi, podczas gdy aktywność oparta na grach może być bardziej angażująca i motywująca dla seniorów. W niniejszym badaniu zastosowano trening z wykorzystaniem systemu Balance Postural Sway System (BPSS) w celu zmniejszenia wychwiań posturalnych i terapeutycznej poprawy równowagi.
Metody. W badaniu interwencyjnym uczestniczyło 51 starszych osób spełniających kryteria włączenia. Grupa interwencyjna (n = 26) uczestniczyła w aktywności opartej na grach z wykorzystaniem BPSS, natomiast grupa kontrolna (n = 25) realizowała tradycyjny trening równowagi. W badaniu zastosowano parametry BPSS, takie jak wskaźniki środka nacisku stóp w osi X (COFPXI) i osi Y (COFPYI), które odzwierciedlają odpowiednio boczne oraz przednio-tylne wychwiania posturalne. Dodatkowo oceniano rozkład obciążenia między palcami a piętą dla lewej i prawej stopy. Wykorzystano również Skalę Efektywności Upadków (FES-I) oraz Skalę Równowagi Berga (BBS) jako miary wynikowe.
Wyniki. Test t dla próby zależnej wykazał istotne różnice we wszystkich parametrach BPSS—COFPXI, COFPYI, prawym palcu, BBS i FES-I—z wyjątkiem lewego palca-pięty w grupie interwencyjnej. W grupie kontrolnej istotne różnice odnotowano jedynie w BPSS COFPYI, FES-I i BBS (p < 0,05). Test t dla próby niezależnej wykazał, że grupa interwencyjna odnotowała istotnie większą poprawę we wszystkich parametrach równowagi BPSS i FES-I (p < 0,05) w porównaniu z grupą kontrolną, z wyjątkiem BBS.
Wnioski. Aktywność oparta na grach z wykorzystaniem BPSS wykazała skuteczność w redukcji wychwiań posturalnych, poprawie rozkładu nacisku na stopę, zwiększeniu równowagi oraz zmniejszeniu ryzyka upadków u osób starszych. Wyniki sugerują, że włączenie tego typu ćwiczeń do rutynowych programów aktywności fizycznej seniorów może skutecznie poprawiać równowagę i zmniejszać ryzyko upadków.
Słowa kluczowe
równowaga, Balance Postural Sway System, osoby starsze, ryzyko upadku, wychwiania posturalne
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ przezczaszkowej stymulacji prądem stałym na równowagę i ryzyko upadków u pacjentów po udarze

Mohamed N. El Bahrawy, Rewida M. El Janaini, Ashraf A. Darwesh, Heba A. Draz, Zeinab M. Abdelrehim, Noura A. Elkafrawy

 

Mohamed N. El Bahrawy et al – Effect of transcranial direct current stimulation on balance and risk of fall in patients with stroke –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 27-33

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007DE38H

Streszczenie
Tło. Równowaga odnosi się do zdolności do osiągania i utrzymywania stanu równowagi, w którym wszystkie działające siły wzajemnie się neutralizują i osiągają wartość zerową. Odgrywa kluczową rolę w samodzielnym poruszaniu się w środowisku oraz w wydolności chodu po udarze. Zaburzenia równowagi po udarze zwiększają ryzyko upadków, co prowadzi do negatywnych konsekwencji, takich jak urazy spowodowane upadkiem (w tym złamania), nasilony lęk przed upadkiem, depresja, izolacja społeczna, a nawet śmierć.
Cel. Zbadanie wpływu przezczaszkowej stymulacji prądem stałym (tDCS) na równowagę i ryzyko upadków u pacjentów po udarze.
Materiał i metody: W badaniu wzięło udział trzydziestu przewlekłych pacjentów po udarze, w tym mężczyźni i kobiety w wieku od 45 do 60 lat. Uczestników losowo przydzielono do dwóch równolicznych grup: grupy badanej i grupy kontrolnej. Grupa badana (GI) była poddawana aktywnej stymulacji tDCS w połączeniu z wybranymi ćwiczeniami fizjoterapeutycznymi, natomiast grupa kontrolna (GII) otrzymywała pozorowaną stymulację tDCS oraz te same ćwiczenia fizjoterapeutyczne. Równowaga była oceniana za pomocą systemu Biodex Balance System (Biodex-BS) i Skali Równowagi Berga (BBS), a ryzyko upadków za pomocą testu Timed Up and Go (TUG) oraz Skali Efektywności w Zapobieganiu Upadkom (FES). Wszystkie wskaźniki oceniano u każdego pacjenta przed i po czterotygodniowym programie, obejmującym trzy sesje tygodniowo.
Wyniki. W grupie badanej w porównaniu z grupą kontrolną zaobserwowano istotną poprawę we wszystkich ocenianych zmiennych (ogólny wskaźnik stabilności, dynamiczny limit stabilności, BBS, TUG i FES) (p < 0,05).
Wnioski. tDCS skutecznie poprawia równowagę i zmniejsza ryzyko upadków u osób po udarze.
Słowa kluczowe
równowaga, ryzyko upadków, tDCS, udar
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Funkcja stawu skroniowo-żuchwowego (TMJ) na wybrane zmienne postawy ciała wraz z analizą zmian reakcji równoważnych

Zuzanna Broczkowska, Arkadiusz Żurawski, Zbigniew Śliwiński

Zuzanna Broczkowska, Arkadiusz Żurawski, Zbigniew Śliwiński – Temporomandibular joint (TMJ) function on selected postural variables with analysis of changes in equivalent reactions –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 267-278

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CBV25

Streszczenie Wprowadzenie. Ustawienie i napięcia w obrębie stawu skroniowo-żuchwowego rzutują bezpośrednio na odcinek szyjny kręgosłupa zmieniając ustawienie lordozy szyjnej poprzez bezpośrednie połączenie stawu TMJ a segmentem C0-C1. Zgodnie z teorią tensegracji zachodzącą w ludzkim organizmie, zmiana ustawienia w jednym segmencie może rzutować na pozostałe z obszarów organizmu. Zmiany napięcia struktur w obrębie stawu może tym samym wpłynąć na parametry reakcji równoważnych. W aktualnym przeglądzie literatury istnieje mało badań na temat zależności pomiędzy stawem skroniowo-żuchwowym a równowagą. Cel badania. Celem pracy była analiza wpływu ustawienia stawu skroniowo-żuchwowego na parametry głębokości lordozy szyjnej kręgosłupa, postawę ciała oraz reakcje równoważne u grupy młodych dorosłych. Metodyka i materiały. Łącznie przebadano 43 osoby w wieku 18-26 lat. Badania zostały przeprowadzone w formie statycznej za pomocą systemu DIERS posture lab w trzech ustawieniach: staw TMJ w pozycji neutralnej, TMJ z maksymalnym napięciem szczęki oraz otwarciem w maksymalnych możliwościach. Z badań wyłączono osoby z aparatem ortodontycznym oraz osoby, których zakres otwarcia szczęki był ograniczony (mniejszy niż na szerokość ich czterech palców). Parametry które zostały wykorzystane do analizy: Głębokość lordozy szyjnej [mm], Wielkość protrakcji głowy [mm], Nachylenie tułowia, Głębokość oraz kąt lordozy lędźwiowej, Nachylenie miednicy, skręcenie miednicy, oraz zmienne określające parametry reakcji równoważnych oraz zmienne określające parametry reakcji równoważnych: Obciążenie lewej stopy [%], Obciążenie prawej stopy [%], Obciążenie przodostopia [%], Obciążenie pięt[%], Maksymalny nacisk lewej stopy [N], Maksymalny nacisk prawej stopy [N], Powierzchnia kontaktu lewej stopy[cm²], Powierzchnia kontaktu prawej stopy [cm ²], Ruch boczny COP(maks.) [mm],, Całkowity ruch poprzeczny COP[mm], Całkowity ruch COP przód/tył [mm], Powierzchnia COP. Do analizy statystycznej wykorzystano program Statistica. Wykonano testy dla rozkładu normalności (Shapiro-Wilka), obliczono średnią oraz odchylenie standardowe test Chi-kwadrat, zbadano korelacje testem Spearmana. Wyniki. Badania przeprowadzone na grupie młodych dorosłych mogą sugerować wpływ ustawienia stawu skroniowo-żuchwowego na zmiany w obrębie zmian równoważnych. Wyniki statystyk opisowych pokazują w wynikach średnich znaczne zmiany m.in. w obrębie obciążenia stóp czy powierzchni COP. Największe wyniki średnich zaobserwowano w przypadku otwarcia stawu TMJ, gdzie odchylenia w obrębie zmian reakcji równoważnych pokazywały najwyższe wyniki średniej. Wyniki zarówno statystyk opisowych jak i korelacji nie wykazały znacznych różnic pomiędzy ustawieniem stawu a zmiennymi tułowia. Różnice między średnimi były minimalne. Wnioski. Zmiany w ustawieniu i napięciu stawu skroniowo-żuchwowego wpływają na ustawienie odcinka szyjnego kręgosłupa oraz parametry równowagi. Dla ustawienia z otwartym ustawianiem TMJ zachodzi korelacja ze zmiennymi powierzchni kontaktu prawej oraz lewej stopy z podłożem. Nie zachodzą zmiany w obrębie postawy ciała. Nie można stwierdzić, że ustawienie stawu skroniowo-żuchwowego w istotny sposób wpływa na zmienne postawy ciała.
Słowa kluczowe staw skroniowo-żuchwowy, kręgosłup, równowaga, DIERS
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność terapii wirtualnej rzeczywistości (VR) na równowagę i mobilność u pacjentów starszych: randomizowane badanie kontrolowane

Madhanraj Sekar, Prathap Suganthirababu, Shenbaga Sundaram Subramanian, Surya Vishnuram, Vinodhkumar Ramalingam, Anitha Arul, Andrew Anbarason

Madhanraj Sekar et al. – The effectiveness of virtual reality (VR) therapy on balance and mobility in elderly patients: a randomized controlled trial –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 191-194

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020C8UWP

Streszczenie Wprowadzenie. Zaburzenia równowagi i ograniczenia mobilności są powszechnymi wyzwaniami wśród osób starszych, często przyczyniając się do zwiększonego ryzyka upadków i obniżenia jakości życia. Tradycyjne interwencje fizjoterapeutyczne skutecznie rozwiązywały te problemy, ale nowe podejścia, takie jak terapia wirtualnej rzeczywistości (VR), pojawiły się jako potencjalne ulepszenia protokołów rehabilitacyjnych. Dzięki swoim immersyjnym środowiskom, terapia VR może angażować i wyzywać pacjentów, potencjalnie prowadząc do lepszych wyników. Cel. Zbadanie, czy terapia VR poprawia wyniki równowagi i mobilności u pacjentów starszych w porównaniu z tradycyjnym protokołem fizjoterapeutycznym. Metody. Do badania z randomizacją kontrolowaną z dwoma równoległymi grupami rekrutowano 60 starszych osób w wieku 65 lat i starszych, skierowanych na ambulatoryjną fizjoterapię z powodu problemów z równowagą i mobilnością. Osoby te zostały losowo przydzielone do grupy interwencyjnej, leczonej za pomocą sesji terapii VR, podczas gdy grupa kontrolna otrzymywała tradycyjne sesje fizjoterapeutyczne skoncentrowane na ćwiczeniach równowagi i mobilności. Czas trwania leczenia wynosił dwa razy w tygodniu przez ponad 8 tygodni. Oceny wyjściowe przeprowadzono przed interwencją, a oceny kontrolne natychmiast po 8-tygodniowym okresie interwencji. Wskaźniki: Główny pomiar: Równowaga była oceniana za pomocą Skali Równowagi Berga (BBS) jako główny wynik, podczas gdy mobilność oceniano za pomocą testu Timed Up and Go (TUG), a jakość życia za pomocą Kwestionariusza EQ-5D jako wynik wtórny. Wyniki. Grupa terapii VR wykazała znacznie większą poprawę równowagi (wzrost wyniku BBS o 12,4 punktu) niż grupa kontrolna (wzrost wyniku BBS o 7,6 punktu). W kwestii mobilności, grupa VR zmniejszyła czas TUG o 3,8 sekundy, w porównaniu do 2,8 sekundy w grupie kontrolnej, co wskazuje na szybsze czasy ukończenia i poprawę mobilności funkcjonalnej. Grupa VR zgłosiła także znacznie większy wzrost jakości życia (poprawa EQ-5D o 0,17) w porównaniu z grupą kontrolną (poprawa o 0,12), co sugeruje, że terapia immersyjna pozytywnie wpłynęła na ogólne samopoczucie. Wnioski. Przewidywano, że grupa terapii VR wykaże znacznie większe poprawy w zakresie równowagi, mobilności i jakości życia niż grupa tradycyjnej fizjoterapii.
Słowa kluczowe nauka rozszerzona, wirtualna rzeczywistość, technologia oprogramowania, równowaga, ryzyko upadku
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Utjecaj vježbi stabilnosti jezgre na simetrično opterećenje kod pacijenata s kroničnim moždanim udarom

Mohamed Nabil El-Bahrawy, Mohamed Arafa Abdelhalem, Heba A. Deraz, Mohammed Elsayed, Hossam Mohammed Alsaid

 

Mohamed Nabil El-Bahrawy, Mohamed Arafa Abdelhalem, Heba A. Deraz, Mohammed Elsayed, Hossam Mohammed Alsaid – Effect of core stability exercises on symmetrical weight bearing in chronic stroke patients –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 356-362

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020AW59

Sažetak:
Uvod. Moždani udar je najčešća klinička manifestacija bolesti koja uzrokuje motoričke, senzorne, perceptivne ili kognitivne deficite i ima ozbiljan utjecaj na neovisnost, funkcioniranje i kvalitetu života preživjelih od moždanog udara.
Cilj. Istražiti utjecaj vježbi stabilnosti jezgre na simetrično opterećenje kod pacijenata s kroničnim moždanim udarom.
Metode. U istraživanje je uključeno četrdeset pacijenata s kroničnim moždanim udarom, oba spola, u dobi od 50 do 65 godina. Demografski podaci su pažljivo prikupljeni, a dijagnozu je potvrdio neurolog. Pacijenti su nasumično podijeljeni u dvije jednake grupe: kontrolnu (B) i eksperimentalnu (A). Pacijenti su ocijenjeni pomoću vaga, stojeći na jednoj vagi s obje noge kako bi se izmjerila ukupna tjelesna težina, a zatim je svaka noga stavljena na zasebnu vagu kako bi se izmjerilo opterećenje pogođene i nepogođene strane. Prije liječenja, procjena pacijenata je izvršena Bergovom skalom ravnoteže. Liječenje je trajalo šest tjedana, svaki drugi dan. Eksperimentalna grupa (A) radila je vježbe stabilnosti jezgre i program fizikalne terapije, dok je kontrolna grupa (B) primala samo fizikalnu terapiju.
Rezultati. Poređenje unutar grupe A prije i nakon tretmana pokazalo je značajnu razliku u opterećenju pogođene i nepogođene noge (P = 0.0001*), a grupa B također je pokazala značajnu razliku (P = 0.0001*). Nakon tretmana nije bilo značajnih razlika između dviju grupa u opterećenju pogođene i nepogođene noge (P = 0.622 i P = 0.183).
Zaključci. Vježbe stabilnosti jezgre značajno su utjecale na simetrično opterećenje kod pacijenata s kroničnim moždanim udarom. Međutim, nije bilo značajne razlike između eksperimentalne i kontrolne grupe u poboljšanju simetričnog opterećenja kod tih pacijenata.
Ključne riječi:
vježbe stabilnosti jezgre, simetrično opterećenje, ravnoteža, kronični moždani udar

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Preuzmite besplatno članak na engleskom jeziku

Utjecaj vježbi u vodi s ili bez vanjskih uređaja za uzgon na poboljšanje ravnoteže nakon moždanog udara: pregled

Ribka Theresia, Farid Rahman

 

Ribka Theresia, Farid Rahman – Effect of water-based exercise with or without external buoyancy devices in influencing balance improvement in stroke: scoping review –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 350-355

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020A6ZN

Sažetak:
Uvod. Moždani udar jedan je od vodećih uzroka invaliditeta, što može rezultirati spastičnošću, poremećajem hoda i ravnoteže. Metode rehabilitacije na kopnu su istražene, a zbog zabrinutosti oko stresa na zglobove i mišiće istraživači istražuju alternativne pristupe, uključujući vježbe u vodi.
Cilj. Sažeti dostupne podatke o tome utječu li vježbe u vodi, s ili bez vanjskih uređaja za uzgon, na poboljšanje ravnoteže nakon moždanog udara.
Materijali i metode. U ovom je istraživanju korišten pregled literature kako bi se pronašli odgovori na istraživačka pitanja. Prikupljeni članci su sintetizirani pomoću TIDIER kontrolnog popisa, a pretraživanje je provedeno u raznim bazama podataka.
Rezultati. Nakon procesa odabira, pronađeno je 20 prikladnih članaka. Detalji o populaciji, intervencijama i ishodima su navedeni.
Zaključci. Vježbe u vodi su učinkovite za pacijente nakon moždanog udara. Ove metode vježbanja pokazale su učinkovitost u poboljšanju ravnoteže. Potrebno je analizirati mnoge praktične metode vježbanja u vodi u budućim istraživanjima.
Ključne riječi:
vježbe u vodi, moždani udar, ravnoteža, rizik od pada

 

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Preuzmite besplatno članak na engleskom jeziku

Analiza lumbalne lordoze na odabrane parametre ravnoteže kod muškaraca

Zuzanna Broczkowska, Arkadiusz Żurawski, Kamil Markowski, Zbigniew Śliwiński

 

Zuzanna Broczkowska, Arkadiusz Żurawski, Kamil Markowski, Zbigniew Śliwiński– Analysis of lumbar lordosis on selected balance parameters in men –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 158-167

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020AB2L

Sažetak:
Uvod. Znanstvena istraživanja ukazuju na utjecaj povećane lumbalne lordoze na odabrane parametre statičkog opterećenja stopala i promjene u reakcijama ravnoteže u različitim dobnim skupinama. Prema autorima, pomak zdjelice prema nutaciji izravno utječe na povećanje lumbalne lordoze, a time i na prethodno spomenute parametre.
Cilj istraživanja. Cilj ovog istraživanja bio je analizirati odabrane parametre ravnoteže u grupi muškaraca na temelju odnosa s dubinom njihove lumbalne lordoze.
Materijali i metode. Istraživanje je provedeno od siječnja do listopada 2023. na Medicinskom fakultetu Sveučilišta Jana Kochanowskog u Kielcama. Ispitivanu grupu činili su studenti Medicinskog fakulteta, u dobi od 18 do 26 godina. Ukupno je ispitano 81 muškarac. Istraživanje je provedeno u statičkom obliku korištenjem Diers Posture Lab sustava. Parametri uključeni u statističku analizu su: “Kut lordoze,” “Nagib zdjelice,” “Maksimalno bočno kretanje CoP,” “Ukupno bočno kretanje CoP,” “Površina CoP,” “Ukupno prednje/stražnje kretanje CoP.” U analizi su također uzeti u obzir Harzmannovi parametri: “Bočno odstupanje VP-DM (rms),” “Površinska rotacija (rms),” “Kosina zdjelice,” “Zakretanje zdjelice,” “Odstupanje trupa od vertikale VP-DM,” kao i parametri određivanja opterećenja stopala: “Distribucija stražnje sile [%],” “Distribucija prednje sile [%],” “Distribucija sile lijeve strane [%],” “Distribucija sile desne strane [%],” “Maksimalni pritisak lijeve strane [N],” “Maksimalni pritisak desne strane [N],” “Površina kontakta lijevog stopala [cm2],” “Površina kontakta desnog stopala [cm2]” u grupi mladih odraslih (studenti medicinskih i zdravstvenih znanosti). Statistička analiza provedena je korištenjem Statistica Stat Soft 21. Provedeni su testovi normalnosti (Shapiro-Wilk) i Spearmanov korelacijski testovi.
Rezultati. Nije utvrđena statistički značajna korelacija između kuta lordoze i reakcija ravnoteže, kao ni nagiba zdjelice u grupi mladih odraslih muškaraca.
Zaključci. Povećana lumbalna lordoza kod mladih odraslih muškaraca nema izravnog utjecaja na ispitane parametre reakcija ravnoteže.

Ključne riječi:
lumbalna lordoza, ravnoteža, zdjelica

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Preuzmite besplatno članak na engleskom jeziku

1 2 3