Tag: quality of life

将双任务训练纳入结构化神经康复对慢性卒中患者多维度影响：一项随机对照试验

Yasemin Sahbaz, Begum Buyukerik, Yaren Urhan, Ahmet Yigit Dincel, Safa Kavak, Seyhan Erkinov, Serhat Beytekin, Yusuf Ciftci, Nergiz Batur, Ipek Yeldan, Tugba Sahbaz, Hatice Kubra Asik

Yasemin Sahbaz, Begum Buyukerik, Yaren Urhan, Ahmet Yigit Dincel, Safa Kavak, Seyhan Erkinov et al. – Multidimensional effects of dual-task-focused training added to structured neurological rehabilitation in individuals with chronic stroke: a randomized controlled trial –  Fizjoterapia Polska 2026; 26(1); 93-100

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EFAYV72

摘要
目的。本随机对照试验旨在探讨在结构化神经康复中加入以双任务为重点的训练，对慢性卒中患者的平衡、移动能力、焦虑、认知功能及生活质量的多维度影响。
材料与方法。本研究为评估者盲法的随机对照试验，共纳入40名慢性卒中患者并分为两组。两组均接受为期6周的结构化神经康复治疗，实验组额外接受双任务训练。在治疗前后评估平衡、步行速度、移动能力、焦虑、言语流畅性、认知功能及生活质量。
结果。两组在基线的人口学及临床特征方面相似。与对照组相比，双任务组在移动能力、焦虑及生活质量方面改善更为显著，尤其在焦虑和生活质量方面提升明显。两组在平衡和认知功能方面均有改善，其中部分指标倾向于对照组。在步行速度方面，两组之间未发现显著差异。
结论。在结构化神经康复中加入双任务训练可显著改善慢性卒中患者的移动能力、焦虑及生活质量。平衡和认知结果的差异性提示仍需进一步研究以确定最佳干预方案及长期效果。

关键词
双任务训练, 慢性卒中, 生活质量, 认知功能, 平衡

物理治疗疗效评估及其对压力性尿失禁女性患者生活质量的影响

Agata Kwiatkowska, Anna Czarniecka, Anna Mickiewicz

Agata Kwiatkowska, Anna Czarniecka, Anna Mickiewicz – Evaluation of the effectiveness of physiotherapy and its impact on the quality of life of female patients with stress urinary incontinence –  Fizjoterapia Polska 2026; 26(1); 6-15

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EFA73KJ

摘要
研究目的。本研究旨在评估物理治疗的有效性，特别强调盆底肌肉训练，在一组患有压力性尿失禁（SUI）的女性患者中的应用效果。
材料与方法。采用无对照组的前后干预研究设计。研究纳入18名年龄在26至50岁之间的女性。纳入标准为经尿动力学及妇科检查确诊的压力性尿失禁并符合保守治疗条件的女性患者。物理治疗由一名经验丰富的泌尿妇科物理治疗师实施。治疗效果根据干预前后UDI-6和IIQ-7评分的变化进行评估。
结果。统计分析显示，在研究组中，物理治疗项目前后UDI-6问卷总评分以及各单项评分均存在显著差异（p<0.001）。同样，在研究组中，物理治疗项目前后IIQ-7问卷总评分及各单项评分也存在显著差异（p<0.001）。研究组中观察到具有临床意义的改善。物理治疗项目完成后，UDI-6平均评分降低约75%（从54.40降至13.43），IIQ-7评分降低约76%（从76.11降至18.50），提示该干预具有显著疗效。
结论。在本研究中实施的物理治疗方案，特别强调盆底肌肉训练，在患有压力性尿失禁的女性群体中，有助于显著减轻症状严重程度并改善患者生活质量。

关键词
物理治疗, 盆底肌训练, 生活质量, 压力性尿失禁

Jakość życia, stopień samodzielności i dolegliwości bólowe u dorosłych pacjentów z MPD leczonych metodą Vojty – opis przypadków

Edyta Ciesielska, Michał Olba, Anna Mickiewicz

Edyta Ciesielska, Michał Olba, Anna Mickiewicz – Quality of life, level of independence and pain symptoms in adult patients with cerebral palsy treated with the Vojta method – case reports –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(5); 66-75

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431F2A6

Streszczenie
Cel pracy. Celem niniejszej pracy była ocena wpływu terapii metodą Vojty na jakość życia, stopień samodzielności oraz dolegliwości bólowe u dorosłych pacjentów z mózgowym porażeniem dziecięcym (MPD).
Podstawowe założenia. Mózgowe porażenie dziecięce (MPD) to grupa zaburzeń spowodowanych uszkodzeniem rozwijającego się mózgu w okresie prenatalnym i noworodkowym, wpływających na rozwój motoryczny, napięcie mięśniowe i postawę ciała. Zaburzenia motoryczne w MPD często towarzyszą zaburzenia sensoryczne, percepcyjne, poznawcze, komunikacyjne i behawioralne, a także padaczka. Pomimo postępów w opiece prenatalnej i okołoporodowej, ogólna częstość występowania MPD pozostaje stabilna od ostatnich 40 lat. Funkcjonalne zdolności dorosłych z MPD w codziennym życiu zależą od nasilenia objawów i obecności współistniejących schorzeń. Osoby te mogą funkcjonować z pełną niezależnością w codziennych czynnościach, częściową zależnością lub wymagać całodobowej opieki. Ból jest jednym z najczęściej zgłaszanych problemów przez dorosłych z MPD i negatywnie wpływa na ich funkcjonowanie.
Jednym z wiodących podejść terapeutycznych stosowanych w leczeniu MPD jest metoda Vojty. Terapia ta była z powodzeniem stosowana od wielu lat u dzieci z MPD, a także u zdrowych dorosłych i dorosłych ze stwardnieniem rozsianym. Jednak nikt jeszcze nie ocenił możliwości jej zastosowania u dorosłych z MPD. Dlatego autorzy tego artykułu podjęli próbę zastosowania elementów terapii metodą Vojty u dorosłych pacjentów z MPD i oceny jej potencjalnego wpływu na jakość ich życia, stopień samodzielności oraz dolegliwości bólowe.
Słowa kluczowe
jakość życia, stopień samodzielności, dolegliwości bólowe, mózgowe porażenie dziecięce, terapia wg Vojty
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ stopniowanego treningu chodzenia tyłem na bieżni na siłę i masę mięśnia czworogłowego uda oraz jakość życia po rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego: randomizowane badanie kontrolowane

Diker Dev Joshi, Vikram Shetty, Pravin Aaron, Dhanesh Kumar KU

Diker Dev Joshi, Vikram Shetty, Pravin Aaron, Dhanesh Kumar KU – Effects of graded backward treadmill training on quadriceps strength, quadriceps muscle mass, and quality of life after anterior cruciate ligament reconstruction: a randomized controlled trial –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(5); 18-25

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431Z4K7

Streszczenie
Wprowadzenie. Rekonstrukcja więzadła krzyżowego przedniego (ACL) często wiąże się z utrzymującym się osłabieniem mięśnia czworogłowego uda oraz obniżeniem jakości życia. Stopniowany trening chodzenia tyłem na bieżni mechanicznej jest postrzegany jako obiecująca interwencja wspomagająca rehabilitację nerwowo-mięśniową.
Cel. Ocena wpływu stopniowanego treningu chodzenia tyłem na bieżni na siłę mięśnia czworogłowego uda, jego masę mięśniową oraz jakość życia u osób po rekonstrukcji ACL.
Materiał i metody. W badaniu uczestniczyło 60 osób (w wieku 18–45 lat) po rekonstrukcji ACL z wykorzystaniem przeszczepu z mięśnia półścięgnistego, które losowo przydzielono do pięciu grup (A–E; n = 12 w każdej grupie). Grupy A–D realizowały trening chodzenia tyłem na bieżni przy nachyleniu odpowiednio 0°, 5°, 10° i 15°. Grupa E stanowiła grupę kontrolną i uczestniczyła w standardowym programie rehabilitacji. Trening prowadzono przez 20 minut na sesję, trzy razy w tygodniu, przez cztery tygodnie. Oceniano siłę mięśnia czworogłowego (za pomocą dynamometru), masę mięśniową (badanie ultrasonograficzne) oraz jakość życia (kwestionariusze IKDC i ACL-QOL). Analizę statystyczną przeprowadzono z wykorzystaniem analizy wariancji (ANOVA) oraz testów nieparametrycznych.
Wyniki. We wszystkich grupach odnotowano poprawę siły mięśnia czworogłowego, jego masy oraz jakości życia po zakończeniu interwencji. Największy średni przyrost siły mięśniowej zaobserwowano w grupie B, natomiast grupa D wykazała największe zwiększenie masy mięśniowej oraz najwyższą poprawę wyników jakości życia. Istotne różnice między grupami stwierdzono na etapie badania wyjściowego w zakresie siły mięśniowej (p < 0,001) oraz w badaniu końcowym w odniesieniu do masy mięśniowej ocenianej ultrasonograficznie (p = 0,010), wyników IKDC (p = 0,033) oraz ACL-QOL (p = 0,016).
Dyskusja. Wyniki badania wskazują, że trening chodzenia tyłem na bieżni prowadzi do poprawy siły i masy mięśnia czworogłowego uda oraz jakości życia niezależnie od zastosowanego nachylenia. Największe przyrosty siły w grupie B sugerują, że umiarkowane nachylenie może być optymalne dla zwiększania zdolności generowania siły mięśniowej, natomiast wyraźniejsze zmiany masy mięśniowej i jakości życia w grupie D wskazują, że większe nachylenia mogą sprzyjać hipertrofii mięśniowej oraz poprawie funkcjonowania psychospołecznego.
Wnioski. Stopniowany trening chodzenia tyłem na bieżni po rekonstrukcji ACL istotnie poprawia masę mięśnia czworogłowego uda oraz jakość życia, przy czym większe nachylenia wykazują silniejsze działanie. Konieczne są dalsze badania w celu oceny długoterminowych efektów oraz określenia optymalnych parametrów treningu.
Słowa kluczowe
więzadło krzyżowe przednie, chodzenie tyłem na bieżni, rehabilitacja, siła mięśnia czworogłowego uda, jakość życia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Częstość występowania obturacyjnego bezdechu sennego i jego związek z jakością życia wśród pracowników ochrony zdrowia. Badanie przekrojowe

R. Jayabharathi, S. Ramachandran, N. Senthil Kumar, Jibi Paul

R. Jayabharathi, S. Ramachandran, N. Senthil Kumar, Jibi Paul – Prevalence of obstructive sleep apnea and its association with quality of life among healthcare professionals. A cross-sectional study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 348-354

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D191BFO

Streszczenie
Wprowadzenie. Obturacyjny bezdech senny (OSA) to powszechne zaburzenie snu, charakteryzujące się powtarzającymi się epizodami zamknięcia górnych dróg oddechowych podczas snu, co prowadzi do obniżonej jakości snu i nadmiernej senności w ciągu dnia. Pracownicy ochrony zdrowia, ze względu na wymagające godziny pracy i system zmianowy, są szczególnie narażeni na OSA, co może wpływać na ich zdrowie, samopoczucie i jakość świadczonej opieki.
Cel. Określenie częstości występowania OSA wśród pracowników ochrony zdrowia z niską jakością snu oraz ocena jego wpływu na jakość życia.
Metody. Przeprowadzono badanie przekrojowe wśród 308 stażystów klinicznych z trzech prywatnych uczelni medycznych w Chennai. Uczestników z niską jakością snu (PSQI ≥ 5) badano pod kątem ryzyka OSA za pomocą kwestionariusza STOP-Bang, senności dziennej za pomocą Skali Senności Epworth (ESS) oraz jakości życia za pomocą ankiety SF-12. Dane analizowano przy użyciu programu SPSS w wersji 11, stosując analizę korelacji i regresję logistyczną do identyfikacji predyktorów wysokiego ryzyka OSA.
Wyniki. U znaczącej części uczestników stwierdzono wysokie ryzyko OSA (STOP-Bang ≥ 5). Wyższe ryzyko OSA istotnie wiązało się ze zwiększoną sennością dzienną (ESS), gorszą jakością snu (PSQI) oraz niższymi wynikami w zakresie zdrowia fizycznego i psychicznego (SF-12). Analiza regresji logistycznej wykazała, że istotnymi predyktorami wysokiego ryzyka OSA były BMI oraz wynik w skali ESS.
Wnioski. OSA jest częsty wśród pracowników ochrony zdrowia z niską jakością snu i wiąże się z pogorszeniem funkcjonowania w ciągu dnia oraz niższą jakością życia. Wczesna identyfikacja i interwencje są kluczowe dla poprawy dobrostanu i utrzymania bezpiecznej, skutecznej opieki nad pacjentem.
Słowa kluczowe
obturacyjny bezdech senny, pracownicy ochrony zdrowia, bezdech senny, nawyki senne, jakość życia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Porównanie przezskórnej stymulacji nerwu piszczelowego z przezskórną elektryczną stymulacją nerwów w zakresie bólu i jakości życia w pierwotnym bolesnym miesiączkowaniu

Yuktha N, Kamalakannan M, Bharathi Ravichandran, Tamilselvan Ravichandran, Srikanth V, Praveen Vasanthan Murugan

 

Yuktha N, Kamalakannan M, Bharathi Ravichandran, Tamilselvan Ravichandran, Srikanth V, Praveen Vasanthan Murugan – Comparison of transcutaneous tibial nerve stimulation and transcutaneous electrical nerve stimulation on pain and quality of life in primary dysmenorrhea –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 43-52

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19CE53

Streszczenie
Wprowadzenie. Bolesne miesiączkowanie, charakteryzujące się bolesnymi skurczami menstruacyjnymi, dotyka znaczącego odsetka młodych kobiet, powodując znaczny dyskomfort i zakłócenia w codziennym funkcjonowaniu. Wyróżnia się pierwotne bolesne miesiączkowanie, niezwiązane z żadnymi chorobami ginekologicznymi, oraz wtórne, związane z rozpoznawalnymi patologiami miednicy. Pierwotne bolesne miesiączkowanie wynika zazwyczaj ze skurczów macicy wywoływanych przez prostaglandyny i może znacząco wpływać na jakość życia (QoL) osób nią dotkniętych.
Cel. Celem niniejszego badania jest porównanie skuteczności przezskórnej stymulacji nerwu piszczelowego (TTNS) i przezskórnej elektrycznej stymulacji nerwów (TENS) w zmniejszaniu bólu i poprawie jakości życia u młodych kobiet z pierwotnym bolesnym miesiączkowaniem.
Metoda. Badanie dwunastotygodniowe objęło 80 uczestniczek w wieku 18–25 lat z rozpoznanym pierwotnym bolesnym miesiączkowaniem, bez patologii miednicy. Uczestniczki zostały podzielone na dwie grupy, którym odpowiednio zastosowano TENS lub TTNS. Wskaźnikami oceny efektów były skala NPRS oraz Kwestionariusz Dolegliwości Menstruacyjnych, służące do oceny bólu i jakości życia przed i po interwencji.
Wyniki. Badanie wykazało istotne statystycznie zmniejszenie natężenia bólu (p < 0,0001) oraz poprawę jakości życia (p < 0,0001) po zakończeniu interwencji, co potwierdza skuteczność obu metod.
Wnioski. Badanie dostarcza dowodów na skuteczność TENS i TTNS w leczeniu objawów pierwotnego bolesnego miesiączkowania. Zaobserwowana redukcja bólu i poprawa jakości życia wskazują na potencjał tych interwencji jako wartościowych elementów terapii tej dolegliwości.
Słowa kluczowe
TENS, TTNS, pierwotne bolesne miesiączkowanie, redukcja bólu, jakość życia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ krioterapii miejscowej na zmianę temperatury stawu skokowego u osób z przewlekłą jego niestabilnością

Bartosz Pańczyszak, Katarzyna Bogacz, Łukasz Mączka, Danuta Lietz-Kijak, Jacek Łuniewski, Anna Szczegielniak, Jan Szczegielniak

 

Bartosz Pańczyszak et al. – The effect of local cryotherapy on temperature changes in the ankle joint in individuals with chronic ankle instability –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 172-177

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1ON2V

Streszczenie
Cel Pracy. Celem niniejszej pracy jest ocena wpływu krioterapii miejscowej na zmianę temperatury stawu skokowego. Dodatkowo oceniono subiektywnie funkcję tego stawu u osób z przewlekłą niestabilnością oraz u osób zdrowych.
Materiał i metody. Grupa z przewlekłą niestabilnością stawu skokowego (CAI) liczyła 10 osób, natomiast zdrowa grupa kontrolna 22. W obydwu grupach temperaturę stawu skokowego badano w 4 punktach czasowych: 10 minut przed badaniami, bezpośrednio przed krioterapią, natychmiast po krioterapii, oraz 10 minut po zabiegu. Stan funkcjonalny stawu skokowego oceniano przy pomocy kwestionariusza FADI-Q.
Wyniki. Najniższą temperaturę zarejestrowano na ścięgnie Achillesa podczas pierwszego pomiaru, a grupa z CAI wykazała wyższą temperaturę ścięgna Achillesa przed rozpoczęciem badań. Grupa eksperymentalna uzyskała niższe wyniki w teście FADI-Q niż grupa kontrolna.
Wnioski.
1. Grupa z CAI wykazała wyższą temperaturę przyczepu końcowego ścięgna Achillesa przed rozpoczęciem badań.
2. Po 10 dniach od zabiegu temperatura skóry nie wróciła do wartości początkowej
3. Kwestionariusz FADI-Q wykazał, że grupa z przewlekłą niestabilnością stawu skokowego oceniła gorzej swój stan funkcjonalny.
Słowa kluczowe
stan funkcjonalny, jakość życia, osoby starsze, opieka instytucjonalna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Trening interwałowy o wysokiej intensywności u pacjentów z cukrzycą. Przegląd zakresowy

Muhammad Irfan Alhady, Farid Rahman

Muhammad Irfan Alhady, Farid Rahman – High-intensity interval training for patients with diabetes mellitus. A scoping review –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 417-429

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007DGAWB

Streszczenie
Wprowadzenie. Cukrzyca jest chorobą o rosnącym rozpowszechnieniu na całym świecie, mającą istotny wpływ na zdrowie publiczne. Skuteczne leczenie tej choroby przewlekłej wymaga odpowiednich strategii kontroli poziomu glukozy we krwi oraz poprawy ogólnego stanu zdrowia. Trening interwałowy o wysokiej intensywności wyłania się jako potencjalne podejście niefarmakologiczne w leczeniu cukrzycy.
Cel. Ocena skuteczności treningu interwałowego o wysokiej intensywności w poprawie kontroli glikemii, wrażliwości na insulinę oraz ogólnej sprawności fizycznej u pacjentów z cukrzycą. Celem było również określenie najskuteczniejszych protokołów tego typu treningu oraz przedstawienie rekomendacji dotyczących ich stosowania w leczeniu cukrzycy.
Materiał i metody. W niniejszym badaniu zastosowano metodę przeglądu zakresowego, której celem było znalezienie odpowiedzi na pytania badawcze dotyczące dostępnej literatury w tym obszarze. Zebrane artykuły zostały zsyntetyzowane z wykorzystaniem listy kontrolnej TIDIER, a ich wyszukiwanie odbywało się za pośrednictwem różnych baz danych.
Wyniki. Po przeprowadzeniu procesu selekcji artykułów, przedstawionego na rycinie 1, wybrano 35 odpowiednich publikacji. Szczegóły dotyczące populacji, interwencji, mierników wyników oraz ryzyka błędu systematycznego zawarto w tabeli 1.
Wnioski. Trening interwałowy o wysokiej intensywności stanowi realną i skuteczną strategię aktywności fizycznej w leczeniu cukrzycy, zwłaszcza typu 2, pod warunkiem stosowania odpowiednich protokołów. Konieczne są jednak dalsze badania w celu standaryzacji tych protokołów oraz oceny ich długoterminowych efektów.

Słowa kluczowe
cukrzyca, trening interwałowy o wysokiej intensywności, insulinooporność, kontrola glikemii, ciśnienie krwi, sprawność fizyczna, jakość życia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Ocena wpływu obturacyjnego bezdechu sennego na jakość życia młodych dorosłych. Przegląd narracyjny

Mariam Sameh Elawady, Alham Al-Sharman, Ashokan Arumugam

Mariam Sameh Elawady, Alham Al-Sharman, Ashokan Arumugam – Assessing the influence of obstructive sleep apnea on quality of life among young adults: a narrative review –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 121-127

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007DNSAD

Streszczenie
Wprowadzenie. Obturacyjny bezdech senny (OBS) to powszechne zaburzenie snu, charakteryzujące się powtarzającymi się epizodami częściowej lub całkowitej niedrożności górnych dróg oddechowych podczas snu. Choć tradycyjnie kojarzony jest z osobami starszymi, najnowsze badania wskazują na rosnącą częstość występowania OBS wśród młodych dorosłych. Celem tego przeglądu jest synteza dostępnej literatury dotyczącej częstości występowania, czynników ryzyka, objawów klinicznych oraz wpływu OBS na jakość życia osób w wieku 18-35 lat.
Metody. Przeprowadzono kompleksowe wyszukiwanie literatury w bazach PubMed, EBSCO oraz Google Scholar, obejmujące artykuły opublikowane w latach 2010-2024. Artykuły poddano selekcji pod kątem zgodności z celami badania, koncentrując się na młodych dorosłych i ich doświadczeniach związanych z OBS. Uwzględniono badania dotyczące częstości występowania, czynników ryzyka, obrazu klinicznego oraz strategii leczenia. Ostatecznie oceniono 30 pełnotekstowych artykułów, z czego 14 spełniło kryteria włączenia.
Wyniki. Częstość występowania OBS wśród młodych dorosłych wykazuje znaczne zróżnicowanie w różnych populacjach, z szacunkami wahającymi się od 5% do 23%. Najbardziej spójnymi czynnikami predysponującymi do wystąpienia OBS w tej grupie były płeć męska, wyższy wskaźnik masy ciała (BMI) oraz predyspozycje anatomiczne. W przeciwieństwie do starszych pacjentów, młodzi dorośli z OBS często wykazują nietypowe objawy, takie jak przewlekłe zmęczenie, drażliwość oraz trudności z koncentracją, co może negatywnie wpływać na ich wyniki akademickie i zawodowe. Ponadto, nieleczony OBS wiązał się z długoterminowymi konsekwencjami zdrowotnymi, w tym ze zwiększonym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych i zaburzeń funkcji poznawczych.
Wnioski. OBS jest niedostatecznie rozpoznawanym schorzeniem wśród młodych dorosłych, a jego konsekwencje mają istotny wpływ na zdrowie fizyczne i psychiczne. Wczesna diagnostyka oraz ukierunkowane interwencje są kluczowe dla zapobiegania progresji OBS i związanym z nim chorobom współistniejącym. Przyszłe badania powinny koncentrować się na standaryzacji kryteriów diagnostycznych oraz ocenie długoterminowego wpływu OBS na jakość życia tej populacji
Słowa kluczowe
obturacyjny bezdech senny, młodzi dorośli, częstość występowania, czynniki ryzyka, jakość życia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Ocena stanu funkcjonalnego i jakości życia pacjentów po 60. roku życia

Tomasz Wiktorek, Robert Irzmański, Małgorzata Kilon

Tomasz Wiktorek, Robert Irzmański, Małgorzata Kilon – Assesment of the functional status and quality of life of patient over 60 years of age –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 71-77

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007DZ3QF

Streszczenie
Cel pracy. Celem pracy była ocena stanu funkcjonalnego i jakości życia pacjentów
po 60 roku życia, mieszkających w społeczności i korzystających z opieki instytucjonalnej.
Materiał i metodyka. Badaniami objęto 60 osób w wieku od 66 do 98 lat (82,8 ± 8,4), pensjonariuszy zakładu opieki długoterminowej (ZOL) i pacjentów poradni geriatrycznej. Obie grupy były równe co do liczebności. W pracy posłużono się autorską ankietą. W celu oceny stanu funkcjonalnego wykonano pomiar uścisku ręki (HGS-Hand grip strength),
test Up and Go (TUG), Short Physical Performance Battery (SPPB) oraz skalę Barthel,
a do oceny jakości życia wykorzystano kwestionariusz WHOQOL-BREEF.
Uzyskane wyniki poddano analizie statystycznej. Normalność rozkładów weryfikowano testem Shapiro-Wilka. Do określenia istotności statystycznej różnic między grupami zastosowano test T-studenta i nieparametryczny test U-Manna-Whitneya. Za poziom istotności statystycznej przyjęto wartość p < 0,05.
Wyniki. Wszystkie testy oceniające stan funkcjonalny i jakość życia różniły się między grupami na poziomie istotnym statystycznie (p < 0,001). Na jakość życia istotnie wpływała sprawność fizyczna (p < 0,001).
Wnioski. Osoby zamieszkujące środowisko instytucjonalne osiągały słabsze wyniki
we wszystkich testach funkcjonalnych i jakości życia. Jakość życia zależna była od stanu funkcjonalnego i wyższa u osób zamieszkujących w środowisku.
Słowa kluczowe
stan funkcjonalny, jakość życia, osoby starsze, opieka instytucjonalna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

1 2 3 4