Badanie związku między poziomami hemoglobiny glikowanej a zespołami geriatrycznymi u starszych pacjentów z cukrzycą (badanie przekrojowe)

Diovin Derose Vianni, Shenbaga Sundaram Subramanian, Surya Vishnuram, Hazliza Razali, Madhanraj Sekar, Naseem Alyahyawi, Hana K Almufadda, Riziq Allah Mustafa Gaowgzeh, Fadwa Alhalaiqa

Diovin Derose Vianni et al. – Exploring the relationship between glycated haemoglobin levels and geriatric syndromes in elderly patients with diabetes (a cross-sectional study) –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 293-299

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CN4TC

Streszczenie Wstęp. Jedną z powszechnych przewlekłych chorób jest cukrzyca (DM), która częściej występuje u osób starszych i często wiąże się z różnorodnymi problemami i chorobami współistniejącymi. Objawy geriatryczne, takie jak depresja, osłabienie, zmęczenie i bezsenność, znacząco wpływają na wyniki zdrowotne tej grupy demograficznej. Cel. Badanie to badało związek między poziomami hemoglobiny glikowanej (HbA1c) a objawami geriatrycznymi u seniorów z cukrzycą. Metody. Wybrano odpowiednią próbkę pięćdziesięciu seniorów (w wieku 60–85 lat) z cukrzycą z ambulatorium Szpitala Saveetha. Oceniano wartości HbA1c oraz przeprowadzono badania objawów geriatrycznych przy użyciu uznanych metod. Możliwe korelacje między poziomami HbA1c a zespołami geriatrycznymi badano za pomocą analizy statystycznej. Wyniki: Następujące zmienne wykazały znaczące dodatnie związki z poziomami HbA1c: słabość (r = 0.571, p < 0.000), zmęczenie (r = 0.725, p < 0.000), bezsenność (r = 0.631, p < 0.000) oraz depresja geriatryczna (r = 0.529, p < 0.000). Wnioski. U starszych pacjentów z cukrzycą wyższe poziomy HbA1c były związane z wyższym występowaniem zmęczenia, bezsenności, słabości i depresji. Wyniki te podkreślają potrzebę kontroli glikemii w leczeniu chorób geriatrycznych w tej populacji.
Słowa kluczowe cukrzyca, zespoły geriatryczne, hemoglobina glikowana, depresja, słabość, zmęczenie, bezsenność, starsi pacjenci
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

瑜伽干预对IT专业人员慢性下背痛中抑郁、压力和睡眠质量的有效性:随机对照试验

Chinnasamy Vignesh, Navaraj Chelliah Jesus Rajkumar, Mou Pramanik, Basavaraj Kumasi, Masilamani Elayaraja, Deepak Bangari, Bindiya Rawat, Deepika Sethi, Yogender Bhoria, Edi Setiawan, Hemantajit Gogoi, Karuppasamy Govindasamy

 

Chinnasamy Vignesh et al. – Effectiveness of yoga intervention on depression, stress, and sleep quality in IT professionals with chronic low back pain: A randomized controlled trial –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 410-416

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020A3TN

摘要:
慢性下背痛 (CLBP) 在IT专业人员中普遍存在,通常伴随着抑郁、压力和睡眠障碍等心理症状。虽然常规治疗主要针对疼痛管理,但瑜伽等整体疗法在解决身体和心理因素方面显示出良好效果。本随机对照试验 (RCT) 旨在评估瑜伽干预对患有CLBP的IT专业人员抑郁、压力和睡眠质量的影响。83名患有CLBP的IT专业人员随机分配到瑜伽干预组(n = 40)或接受常规护理的对照组(n = 40)。瑜伽组接受了针对CLBP的定制瑜伽计划,而对照组则遵循常规护理方案。通过标准化问卷评估的结果显示,与对照组相比,瑜伽组在疼痛强度(p < 0.05)、抑郁(p < 0.05)、焦虑(p < 0.05)和压力水平(p < 0.05)方面有显著改善。此外,瑜伽干预组的睡眠质量显著提高(p < 0.05)。本RCT提供了瑜伽作为CLBP辅助疗法的有力证据。研究结果强调了瑜伽在缓解CLBP相关的身心症状中的潜力。医疗服务提供者可以考虑将瑜伽纳入IT专业人员的CLBP治疗方案,以优化结果并提高整体健康水平。此外,这些结果突显了在工作场所中使用整体疗法的重要性,以应对CLBP的复杂性。

关键词:
瑜伽, 疼痛管理, 压力, 抑郁, 睡眠质量

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете 免费下载英文文章

标准神经生理治疗和团体锻炼对中风后抑郁和焦虑的有效性

Zdravko Maček, Gordana Grozdek Čovčić, Mario Mandić

Zdravko Maček, Gordana Grozdek Čovčić, Mario Mandić Mandić – Effectiveness of standard neurophysiotherapy and group exercise on depression and anxiety after stroke – Fizjoterapia Polska 2024; 24(2); 150-156

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG5608DX2

Abstract

背景: 治疗性运动对中风后抑郁和焦虑的改善有效。有必要探索在适当临床环境中最有效的方法。本研究旨在确定将标准神经生理治疗计划与额外团体锻炼结合3周后对抑郁和焦虑改善的效果。

方法: 在控制组(n = 51)和实验组(n = 51)中对适当样本进行随机准实验研究。控制组接受标准神经生理治疗,治疗组接受标准神经生理治疗加每周3次的额外团体锻炼。结果在基线和3周后进行评估。使用Mann-Whitney U检验分析实验组和对照组之间的差异,p < 0.05的风险被认为是显著水平。

结果: 研究结果显示两组均有积极效果。然而,所有测试变量的结果在实验组中均显著更好:抑郁(Z = −4.647, p = 0.000),焦虑(Z = −5.463, p = 0.000)。

结论: 标准神经生理治疗加每周3次的锻炼显著改善了抑郁和焦虑,可以推荐在医院康复期间应用于中风患者的临床治疗。

Keywords

焦虑,抑郁,神经生理治疗

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim i j. polskim

Występowanie objawów zaburzeń stawów skroniowo­ – żuchwowych (TMDs) i depresji oraz odczuwanie stresu u studentów fizjoterapii z osobowością typu D

Magdalena Gębska, Sylwia Mielcarska, Bartosz Dalewski, Łukasz Pałka, Katarzyna Weber-Nowakowska, Łukasz Kołodziej

Magdalena Gębska, Sylwia Mielcarska, Bartosz Dalewski, Łukasz Pałka, Katarzyna Weber-Nowakowska, Łukasz Kołodziej – Prevelence of temporomandibular joint dysfunctions (TMDs) and depressive symptoms and feelings of stress in physiotherapy students with type D personality. Fizjoterapia Polska 2023; 23(5); 145-156

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG20BZsV

Streszczenie
Wprowadzenie. Doniesienia naukowe z zakresu stomatologii i psychologii podkreślają rolę cech osobowości w etiologii dysfunkcji stawów skroniowo-żuchwowych (TMDs). Osobowość typu D jest stosunkowo nowym konstruktem, w związku z czym nie ma jeszcze zbyt wielu badań na ten temat. Obejmuje ona zarówno skłonność do doświadczania negatywnych emocji, jak i tendencję do powstrzymywania się od ich wyrażania. Wyraźnie podkreśla się wpływ tego połączonego efektu na wzrost natężenia stresu oraz rozwój chorób somatycznych i psychicznych. Przedstawione w doniesieniu naukowym dane stanowią uzupełnienie wcześniejszych spostrzeżeń podczas realizowanych badań dotyczących osobowości typu D u osób z TMDs.
Cel. Ocena wpływu osobowości typu D oraz jej dwóch wymiarów na występowanie TMDs i czynników predysponujących, depresji i poziom nasilenia odczuwanego stresu.
Materiał i metody. Badania przeprowadzono na grupie 240 studentów fizjoterapii. Grupę badaną (G1) stanowiło 120 studentów ze stwierdzoną na podstawie kwestionariusza DS14 osobowością typu D. Grupę kontrolną (G2) stanowiła taka sama liczba osób bez osobowości typu D. Dane zebrano za pomocą opracowanego na potrzeby badania formularza występowania objawów zaburzeń TMDs i czynników predysponujących , kwestionariusza oceny nasilenia stresu PSS10 oraz kwestionariusza depresji Becka (BDI).
Wyniki. W badanej grupie ilość objawów TMDs istotnie dodatnio koreluje z osobowością typu D (z NE mocniejsza korelacja niż z SI), PSS10 oraz BDI oraz ujemnie koreluje z wiekiem. U studentów z osobowością typu D istotnie częściej oraz w większej ilości występowały objawy TMDs niż u osób bez osobowości stresowej (p = 0,00). Wyjątek stanowił objaw wzmożonego napięcia mięśniowego, który nie wykazał różnicy statystycznej (p = 0,22). Osoby z osobowością typu D są ponad 6 razy częściej narażone są na zaciskanie zębów (OR = 6,76) oraz 3 razy częściej na objawy akustyczne TMJ (OR = 3,35) i zgrzytanie zębami (OR = 3,27). W grupie badanej wraz ze wzrostem poziomu odczuwanego stresu i stopnia depresji wzrasta też ilość zgłaszanych objawów TMDs. W grupie studentów z osobowością typu D depresja występowała istotnie częściej niż w grupie bez osobowości stresowej (p = 0,00).
Wniosek. Studenci z osobowością typu D są narażeni na występowanie większej ilości objawów TMDs oraz silniejsze odczuwanie stresu i depresji.

Słowa kluczowe:
osobowość D, stres, depresja, dysfunkcja stawu skroniowo-żuchwowego, studenci

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

The relationship of anthropometric measurement, physical activity, psychosocial aspects and endometriosis

Shyamrani.Y, B.Sathya Prabha


Shyamrani.Y, B.Sathya Prabha – The relationship of anthropometric measurement, physical activity, psychosocial aspects and endometriosis. Fizjoterapia Polska 2022; 22(2); 50-53

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG0DEHN3

Abstract
Aim. To find out the association between the anthropometric measurement, the physical activity, psychosocial level and endometriosis. Materials and Methods. Thirty women diagnosed as endometriosis and 30 age matched non endometriosis women were recruited. Anthropometric measurement – Body Mass Index (BMI) and Waist hip ratio (WHR) was measured. International Physical Activity Questionnaire (IPAQ) and Beck Depression Inventory scale (BDI) were used to measure the physical activity level and the psychosocial level respectively. Results. There was a significant difference in BMI between the groups. The odds ratio and relative risk analysis of endometriosis showed that there is an association between increased BMI, WHR, BDI and the risk of endometriosis (p < 0.05). Conclusion. Increased Body mass index, Waist Hip Ratio and Beck depression score (BMI > 30, WHR > 0.85 and BDI > 16) are associated with increased risk of endometriosis.
Key words:
endometriosis, body mass index, physical activity, waist hip ratio, depression
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете 免費下載(僅限英文版)

Attitude of physiotherapists towards elderly patients with mental and behavioural disorders

Joanna Szczepańska, Joanna Kowalska, Grażyna Greń, Marek Woźniewski

Joanna Szczepańska, Joanna Kowalska, Grażyna Greń, Marek Woźniewski – Attitude of physiotherapists towards elderly patients with mental and behavioural disorders. Fizjoterapia Polska 2006; 6(3); 216-221

Abstract
Background. To verify whether cognitive deficits and mood disorders of older inpatients negatively influence the attitudes of physiotherapists towards them. Material and methods. Examination in Geriatric Rehabilitation Unit. 52 patients (78± ,4 years) and 7 physiotherapists. Cognitive status and mood of the patients were examined using the Mini Mental State Examination (MMSE) and the Geriatric Depression Scale (GDS) respectively. GDS was performed only in patients with MMSE 15. The therapists filled an anonymous questionnaire concerning the quality of working with particular patients. This enabled the following division: group (P+) patients working with whom the physiotherapists evaluated as pleasant, group (P-) patients who were negatively evaluated by the physiotherapists as working with them was difficult and tiresome. Results. In group (P-) MMSE values were significantly lower than in group (P+), and they were 15,2±7,5 vs. 23,1±3,7 respectively (p=0,0) and GDS values were significantly higher in comparison with group (P+), and they were 21,3±4,8 vs. 14,6±5,9 respectively (p=0,0). Conclusions. The patients evoking negative attitudes of physiotherapists (impatience, irritability, aversion) had mainly severe cognitive deficits (MMSE<19) and severe depressive symptoms (GDS>20). This may be an additional factor decreasing effectiveness of physiotherapy in this group of patients.

Key words:
cognitive impairment, depression, elderly persons, physiotherapy

Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Mood disorders – significant factor in physiotherapy of elderly patients

Joanna Szczepańska, Grażyna Greń, Marek Woźniewski

Joanna Szczepańska, Grażyna Greń, Marek Woźniewski – Mood disorders – significant factor in physiotherapy of elderly patients. Fizjoterapia Polska 2008; 8(2); 170-178

Abstract
Background. Assessment of the prevalence of signs and symptoms of depressions among patients in a geriatric rehabilitation ward as well as an analysis of the physiotherapist-patient relationship where the patient suffers from a mood disorder. Material and methods. 15-item Geriatric Depression Scale (GDS), Mini Mental State Examination (MMSE), a questionnaire assessing the attitude of physiotherapists to working with specific patients. Results. 67.7% of the patients suffered from depression-type mood disorders. The presence of a mood disorder in chronically hospitalised elderly patients had a negative influence on the attitude of physiotherapists to those patients. Conclusions. Mood disorders are common in patients of long-term care institutions. Depression has a negative influence on the course of rehabilitation and the relationship between the physiotherapists and the patient. In order to increase the effectiveness of physiotherapy in geriatric rehabilitation wards, action must be taken to improve the emoctional health of elderly patients (diagnosis and treatment of depression).
Key words:
depression, rehabilitation, physiotherapist-patient relationship, long-term hospitalization
Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

The role of psychological factors in chronic cervical spine pain syndromes

Elżbieta Szczygieł, Bożena Krzanik, Joanna Golec, Paweł Szot

Elżbieta Szczygieł, Bożena Krzanik, Joanna Golec, Paweł Szot – The role of psychological factors in chronic cervical spine pain syndromes. Fizjoterapia Polska 2009; 9(4); 312-320

Abstract
Background. Spinal pain is one of the most freąuent musculoskeletal complaints, and is considered a major ąuantitative, social and therapeutic problem. Despite the many studies on the subject conducted so far, the aetiology of spinał pain seems very diverse and treatment is often ineffective. The present paper aims to analyse the relationship between chronic cervical spine pain and selected psychological factors such as depression and the most freauently experienced emotions of joy, satisfaction, tenderness, anxiety fear, apprehension, anger, indignation, irritation, feeling ofguilt, feeling of shame, grief, humiliation, or sadness. Material and methods. We analysed data provided by 45 subjects, who were enrolled on account of chronic cervical spine pain of more than 3 months duration. The study used a survey the Beck Depression lnventory and an Emotion Questionnaire. Results and Conclusions. The average reported duration ofthe pain was 13.2 years. Average self-rated pain intensity was 5.9 on a 10-point scalę and the average duration of treatment before entering the study was 11.6 years. The results indicate that there is a relationship between the occurrence of chronic cervical spine pain and depression, as well as the most freauently experienced emotions, such as fear, anxiety apprehension, and humiliation.
Key words:
chronic cervical spine pain syndrome, depression, emotional factors
Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Anxiety, depression and health self-assessment in cardiological patients – from point of view of a physiotherapy

Andrzej Knapik, Janusz Kocjan

Andrzej Knapik, Janusz Kocjan – Lęk i depresja a samoocena zdrowia u pacjentów kardiologicznych – spojrzenie z perspektywy fizjoterapii. FP 2013; 13(2); 28-32

Streszczenie

Lęk i depresja coraz częściej biorą udział w rozwoju choroby oraz mogą mieć istotny wpływ na przebieg i wyniki leczenia. Przyczyną ich występowania może być stres związany z rozpoznaniem choroby, niepewnością rokowania oraz dolegliwościami fizycznymi towarzyszącymi chorobie i jej leczeniu. Celem pracy była ocena poziomu lęku i depresji u pacjentów kardiologicznych oraz określeniu ich poziomu samooceny zdrowia zbadać czy lęk i depresja mają związek z samooceną zdrowia oraz określić ewentualne różnice dymorficzne.

Słowo kluczowe
lęk, depresja, samoocena zdrowia

Trening aerobowy poprawia funkcje poznawcze i funkcjonalne u pacjentów z depresją w stwardnieniu rozsianym. Badanie pilotażowe na podstawie studium przypadku

Marta Niwald, Justyna Redlicka, Elżbieta Miller

M. Niwald, J. Redlicka, E. Miller – Aerobic training enhances cognition and functional status in depressive multiple sclerosis patients. A case-control study-pilot study. Fizjoterapia Polska 2018; 18(2); 96-102

Abstract

Background: The objectives of this study were to assess the effects of aerobic training (AT) on depression, cognition and functional status in 2 groups of multiple sclerosis (MS) patients: with depression syndrome (MS-D) and without depression (MS).
Objectives: a sample of 31 individuals with MS and 28 MS-D performed 30 minutes of AT using lower-extremity ergometer 3×10 min each day, with a 60-minute break for 6 weeks. Both groups were matched for the age and sex.
Material and methods: all examined parameters were assessed before and after AT series with use of Montreal Cognitive Assessment (MoCA), the Beck Depression Inventory (BDI), Activities of Daily Living (ADL) scale and the Expanded Disability Status Scale (EDSS). We analyzed the drop-out rate as a measure of feasibility.
Results: In both groups, the AT session induced a significant improvement in reducing depression (BDI) and cognition impairment (MoCA). However, the changes observed in MS-D patients were significantly greater than those observed in MS patients, especially in BDI and MoCA. There were no statistically significant correlations of EDSS, MOCCA, BDI, ADL, age or gender.
Conclusions: AT appears to be an effective and simple tool for improving cognition and functional status in patients with MS. This study indicates that aerobic training is feasible and could be beneficial for patients with progressive MS.

Key words:
Aerobic training, Multiple Sclerosis (MS), cognition, depression

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете 下載(僅限波蘭語版)
1 2