Problem nietrzymania moczu u kobiet w okresie klimakterium – badania pilotażowe

Aneta Dąbek, Karolina Sawośko

Aneta Dąbek, Karolina Sawośko – The problem of urinary incontinence in women during the climacteric period – a pilot study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(5); 113-119

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA4315YAF

Streszczenie
Celem pracy była ocena zależności między nasileniem nietrzymania moczu a nasileniem zespołu klimakterycznego.
Materiał i metody: W badaniu wzięły udział 104 kobiety w okresie klimakterium 45-65 lat. Narzędzia badawcze stanowiły: autorska ankieta, wskaźnik klimakteryczny Kuppermana, kwestionariusz IIQ-7 oraz kwestionariusz UDI-6.
Wyniki: Problem nietrzymania moczu dotyczył 41% kobiet w okresie klimakterium. Brak istotnej korelacji między nasileniem nietrzymania moczu a nasileniem zespołu klimakterycznego p = 0,11. Stwierdzono istotną korelację między nasileniem nietrzymania moczu a wiekiem p < 0,05, pęknięciem krocza p < 0,05 oraz rodzajem porodu. Kobiety, które rodziły siłami natury miały bardziej nasilone nietrzymanie moczu niż kobiety po cięciu cesarskim. Wykazano istotną korelację między ogólnym stanem zdrowia a nietrzymaniem moczu (p = 0,00).
Wnioski: Nie znaleziono istotnych powiązań między nasileniem zespołu klimakterycznego a nasileniem nietrzymania moczu. Do czynników ryzyka nietrzymania moczu należy: zaawansowany wiek, poród siłami natury oraz uraz krocza. Przeprowadzone badania mają charakter pilotażowy i wymagają kontynuacji.
Słowa kluczowe
klimakterium, wskaźnik Kuppermana, nietrzymanie moczu, czynniki ryzyka
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Rozejście mięśnia prostego brzucha – co może nasilać problem?

Anna Łuszczewska, Aneta Dąbek

Anna Łuszczewska, Aneta Dąbek – Diastasis recti abdominis – what factors may exacerbate the condition? –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 53-61

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA4310U3Z

Streszczenie
Celem pracy była ocena zależności między wielkością rozejścia mięśnia prostego brzucha a czynnikami ryzyka opisanymi w literaturze.
Materiał i metody. W badaniu wzięło udział 213 osób (97 mężczyzn i 116 kobiet) w wieku 20-42 lat. Narzędzia badawcze stanowiły: autorska ankieta, kwestionariusz IPAQ short, test curl up oraz skala Beightona.
Wyniki. Rozejście mięśnia prostego brzucha (RMPB) zdiagnozowano u 77% kobiet i 82% mężczyzn. Wykazano istotną statystycznie zależność między wielkością RMPB u kobiet, a: BMI (p < 0,001), WHR (p ≤ 0,044), wystającymi łukami żebrowymi (p = 0,010), rodzajem ćwiczeń (p = 0,056), hipermobilnością stawową (p = 0,035), poziomem aktywności fizycznej (p = 0,041), noszeniem obcisłej odzieży (p = 0,026) oraz operacjami brzusznymi (p < 0,001). Wielkość RMPB u mężczyzn skorelowana była z poziomem aktywności fizycznej (p = 0,004), noszeniem obcisłej odzieży (p < 0,001) i WHR (p = 0,006).
Wnioski. Uzyskane dane różnią się w zależności od płci. U kobiet wielkość RMPB zależy od: BMI, WHR, wzorca oddechowego, hipermobilności stawowej, poziomu aktywności fizycznej, operacji brzusznych oraz noszenia obcisłej odzieży. U mężczyzn wielkość RMPB powiązana jest z poziomem aktywności fizycznej, WHR oraz noszeniem obcisłej odzieży. Wczesne rozpoznanie ryzyka RMPB może wpływać na dobór ćwiczeń, edukację pacjenta i profilaktykę.
Słowa kluczowe
rozejście mięśnia prostego brzucha, czynniki ryzyka, aktywność fizyczna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Czynniki ryzyka związane z zawodowymi zaburzeniami układu mięśniowo-szkieletowego wśród pielęgniarek w szpitalach regionu Taif

Fahad A. Alzahrani, Hatem H. Allam, Mostafa S. Abdel-fattah, Ahmed A. Ibrahim, Khaled Z. Fouda, Hisham M. Hussein, Hani Abdulraheem AlHarthi, Ibrahim Aljulaymi, Ibrahim M. Dewir

Fahad A. Alzahrani et al. – Risk factors associated with work-related musculoskeletal disorders among nurses in Taif region hospitals –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 203-210

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007DRH4N

Streszczenie
Wprowadzenie. Pielęgniarki stanowią około jedną trzecią personelu w każdym szpitalu. W związku z tym występowanie zawodowych zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego (WMSDs) w tej grupie może znacząco wpływać na absencje w pracy, ograniczenia zawodowe, a nawet przeniesienie na inne stanowisko. Pielęgniarki są regularnie narażone na obciążenia fizyczne, wymagania dotyczące układu mięśniowo-szkieletowego oraz różnego rodzaju przeciążenia.
Cele. Celem badania było określenie częstości występowania i czynników ryzyka WMSDs wśród pielęgniarek w szpitalach regionu Taif (Arabia Saudyjska), a także strategii postępowania stosowanych przez pielęgniarki w radzeniu sobie z WMSDs.
Metody. Personel pielęgniarski otrzymał zmodyfikowany kwestionariusz oceny układu mięśniowo-szkieletowego (kwestionariusz nordycki) drogą mailową i za pośrednictwem mediów społecznościowych (WhatsApp, Messenger itp.). Po zarejestrowaniu odpowiedzi zostały one przeanalizowane.
Wyniki. Analiza objęła 210 pielęgniarek (60% stopień odpowiedzi). Całkowita częstość występowania WMSDs w ostatnim roku wyniosła 96%, a najczęściej dotyczyły one bólu w okolicy szyi, odcinka lędźwiowego kręgosłupa oraz barku. Najczęściej zgłaszanymi czynnikami ryzyka były podnoszenie pacjentów (11,0%), długotrwałe zginanie lub skręcanie (10,5%), konieczność kontynuowania pracy mimo urazu (10,5%) oraz obsługa większej liczby pacjentów w ciągu dnia (10,5%).
Wnioski. Całkowita częstość występowania zawodowych zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego (WMSDs) wśród pielęgniarek w regionie Taif w Arabii Saudyjskiej była wysoka, a najczęstsze czynniki ryzyka wiązały się z charakterem pracy i liczbą pacjentów na dzień. Pielęgniarki stosowały różne strategie postępowania, przede wszystkim regulację wysokości łóżka i pozycji pacjenta, a także modyfikację sposobu przemieszczania.
Słowa kluczowe
pielęgniarki, zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego, częstość występowania, czynniki ryzyka, strategie
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Ocena wpływu obturacyjnego bezdechu sennego na jakość życia młodych dorosłych. Przegląd narracyjny

Mariam Sameh Elawady, Alham Al-Sharman, Ashokan Arumugam

Mariam Sameh Elawady, Alham Al-Sharman, Ashokan Arumugam – Assessing the influence of obstructive sleep apnea on quality of life among young adults: a narrative review –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 121-127

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007DNSAD

Streszczenie
Wprowadzenie. Obturacyjny bezdech senny (OBS) to powszechne zaburzenie snu, charakteryzujące się powtarzającymi się epizodami częściowej lub całkowitej niedrożności górnych dróg oddechowych podczas snu. Choć tradycyjnie kojarzony jest z osobami starszymi, najnowsze badania wskazują na rosnącą częstość występowania OBS wśród młodych dorosłych. Celem tego przeglądu jest synteza dostępnej literatury dotyczącej częstości występowania, czynników ryzyka, objawów klinicznych oraz wpływu OBS na jakość życia osób w wieku 18-35 lat.
Metody. Przeprowadzono kompleksowe wyszukiwanie literatury w bazach PubMed, EBSCO oraz Google Scholar, obejmujące artykuły opublikowane w latach 2010-2024. Artykuły poddano selekcji pod kątem zgodności z celami badania, koncentrując się na młodych dorosłych i ich doświadczeniach związanych z OBS. Uwzględniono badania dotyczące częstości występowania, czynników ryzyka, obrazu klinicznego oraz strategii leczenia. Ostatecznie oceniono 30 pełnotekstowych artykułów, z czego 14 spełniło kryteria włączenia.
Wyniki. Częstość występowania OBS wśród młodych dorosłych wykazuje znaczne zróżnicowanie w różnych populacjach, z szacunkami wahającymi się od 5% do 23%. Najbardziej spójnymi czynnikami predysponującymi do wystąpienia OBS w tej grupie były płeć męska, wyższy wskaźnik masy ciała (BMI) oraz predyspozycje anatomiczne. W przeciwieństwie do starszych pacjentów, młodzi dorośli z OBS często wykazują nietypowe objawy, takie jak przewlekłe zmęczenie, drażliwość oraz trudności z koncentracją, co może negatywnie wpływać na ich wyniki akademickie i zawodowe. Ponadto, nieleczony OBS wiązał się z długoterminowymi konsekwencjami zdrowotnymi, w tym ze zwiększonym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych i zaburzeń funkcji poznawczych.
Wnioski. OBS jest niedostatecznie rozpoznawanym schorzeniem wśród młodych dorosłych, a jego konsekwencje mają istotny wpływ na zdrowie fizyczne i psychiczne. Wczesna diagnostyka oraz ukierunkowane interwencje są kluczowe dla zapobiegania progresji OBS i związanym z nim chorobom współistniejącym. Przyszłe badania powinny koncentrować się na standaryzacji kryteriów diagnostycznych oraz ocenie długoterminowego wpływu OBS na jakość życia tej populacji
Słowa kluczowe
obturacyjny bezdech senny, młodzi dorośli, częstość występowania, czynniki ryzyka, jakość życia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

与工作相关的肌肉骨骼疼痛在物理治疗师中的发病情况:沙特阿拉伯塔伊夫市的横断面研究

Ibrahim Metwally Dewir

 

Ibrahim Metwally Dewir – Work-related musculoskeletal pain among physical therapists: A cross-sectional study in Taif, Saudi Arabia –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 161-170

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8W8Z6

摘要

目标. 尽管肌肉骨骼疾病(MSD)是全球物理治疗师面临的重要问题之一,但有关在沙特阿拉伯塔伊夫市执业的治疗师的具体特征知之甚少。本研究调查了塔伊夫市物理治疗师的肌肉骨骼疾病(WRMDs)的患病率、工作相关变量以及他们对这些疾病的反应。
方法. 物理治疗师在塔伊夫市参加了包含从标准化北欧问卷衍生的问题的调查问卷,作为横断面调查的一部分。共发放了120份自填问卷,回收了96份,回收率为80%。
结果. 在塔伊夫市,沙特阿拉伯的物理治疗师报告了91.7%的WMSDs患病率。过去一年中最常见的解剖区域包括下背部(24%)、颈部(18%)和肩部(17%)。分别以16.7%、15.6%和12.5%的比例,单日治疗更多患者、搬运患者以及使用手法治疗技术是最主要的风险因素。
讨论. 这些结果强调了为沙特阿拉伯的物理治疗师提供符合人体工学的有效干预培训计划的重要性,以减少WMSDs的发生并改善工作条件。

关键词
肌肉骨骼疾病, 风险因素, 物理治疗师

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете 免费下载英文文章

The symptoms of an overactive bladder in Polish students of physiotherapy

Aneta Dąbek

Aneta Dąbek – The symptoms of an overactive bladder in Polish students of physiotherapy. Fizjoterapia Polska 2021; 21(3); 120-126

Abstract
Introduction. Overactive bladder (OAB) is a condition that is diagnosed by at least one of three symptoms: pollakiuria, nocturia, and strong urinary urgency. Overactive bladder is a social disease. It is estimated that problems with OAB affect from 2% to 53% of the population.
Objective. The objective of the study was to assess the incidence of overactive bladder in a group of potentially healthy people and to assess the risk factors for OAB.
Material and methods. The study group consisted of 85 students (58 women and 27 men) of Warsaw Universities, mainly students of courses in the field of physiotherapy. The mean age was 26 (SD = 5.74). The research tools were: the author’s questionnaire, voiding diary, GPPAQ (The General Practice Physical Activity Questionnaire) and the strip test.
Results. The analysis of data obtained from voiding diaries showed that the most common symptom of OAB was strong urinary urgency (33 people – 39%), followed by pollakiuria (21 people – 25%) and nocturia (15 people – 18%). There was a significant correlation between strong urinary urgency and gender (p = 0.03) and between strong urinary urgency and physical activity (p = 0.04).
Conclusions. 1. The group of potentially healthy students experienced symptoms of overactive bladder, such as pollakiuria, strong urinary urgency and nocturia. 2. The most common symptom of overactive bladder was urinary urgency. 3. Strong urinary urgency was more common among women and physically inactive people.
Key words:
overactive bladder, risk factors, physical activity
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете 免費下載(僅限英文版)

Prognostic efficacy of Berg Balance Test in assessing the risk of fall in patients after stroke

Waldemar Brola, Małgorzata Fudala, Jan Czernicki

Waldemar Brola, Małgorzata Fudala, Jan Czernicki – Prognostic efficacy of Berg Balance Test in assessing the risk of fall in patients after stroke. Fizjoterapia Polska 2009; 9(1); 31-38

Abstract
Background. The risk of fali within the first year after a cerebral stroke amounts to approximately 40%. Numerous attempts have been made to propose a simple, yet sensitive and specific test to facilitate effective identification of patients at a particularly high risk of fall. The present study therefore aimed to assess the risk of fall among post-stroke patients undergoing physical rehabilitation with the Berg Test (Berg Functional Balance Scale). Material and methods. A total of 312 patients treated initially at the Stroke Ward and later at the Department of Physical Rehabilitation and attending the Vascular Disease Outpatient Clinic of the Hospital in Końskie in 2004 were followed up over 12 months. Each patient was assessed during the initial rehabilitation period and then allocated to one of four risk groups depending on his/her score in the Berg Test. Every subsequent fali was recorded together with a brief description of any consequences. Results. 119 patients (35%) fell at least once during the 12-month period, with 36 (11.5%) sustaining serious injuries as a result. The majority of the falls (78 patients) occurred in Berg Group IV (highest risk) patients, who also sustained multiple falls and the most serious consequences. The respective number of incidents in the other groups was 24 falls in Group III, 15 falls in Group II, and only 2 falls in Group I. Conclusions. The Berg Test appears to be a simple, reliable and sensitive instrument for identifying patients most at risk of sustaining an accidental fali. Ensuring particular care for those patients may help them avoid serious consequences of falls and enhance overall rehabilitation outcomes.
Key words:
stroke, falls, risk factors, Berg Balance Scale
Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Risk factors of neurodevolopmental disorders in preterm infant

Kamila Włodarczyk, Małgorzata Domagalska-Szopa, María Eugenia Serrano

K. Włodarczyk, M. Domagalska-Szopa, M. Eugenia Serrano – Risk factors of neurodevolopmental disorders in preterm infant. Fizjoterapia Polska 2020; 20(4); 190-197

Abstract

Introduction. Preterm infants are at a greater risk for developmental disorders than their term peers. The most cases, it is not possible to determine the specific cause of the cerebral motor disorders. Review of literature indicate that they have no only one cause. Instead, it usually occurs due to a sequence of events or circumstances, so- called risk factor. The risks factors can happen during pregnancy and delivery, so they are usually are divided into following categories: 1) prenatal, 2) natal and 3) postnatal risk factors.
The aim of this study is to recognize the relationship between prematurity and the presence of other risk factors for the development of CMD, related to the course of pregnancy, the course of delivery and the condition of the child after birth.
Participants & Methods. Thirty premature infants from 3 to 5 months, who were qualified to SYNAGIS program included to the study. The present study collected data of burdens and clinical symptoms associated with preterm birth, i.e. the gestational age, birth weight, Apgar score, maternal age, as well as the presence of prenatal, perinatal and postnatal factors of motor disorders in preterm infant.
Results & conclusion. The obtained results confirmed that preterm babies are at a higher risk of developing neurodevelopmental disorders. The obtained results additionally indicated a large share of postnatal factors related to the immaturity of the respiratory system, which is a directly result from preterm labor.

 

Key words:

prematurity, preterm infant, risk factors, developmental motor disorders

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете 免費下載(僅限英文版)

Predictors of Frontal Plane Knee Excursion during Functional Weight Bearing Tasks in Young Athletes

Ahmed F Elhalawaty, Salwa F Abdelmagid, Ebtessam F Gomaa, Walid R Awadallah

Ahmed F Elhalawaty, Salwa F Abdelmagid, Ebtessam F Gomaa, Walid R Awadallah – APredictors of Frontal Plane Knee Excursion during Functional Weight Bearing Tasks in Young Athletes. Fizjoterapia Polska 2020; 20(1); 106-112

Abstract
Background. The knee joint complex is one of the most commonly injured areas of the body in athletes. Excessive frontal plane displacement of the knee joint is considered a risk factor for multiple knee pathologies such as meniscal, anterior cruciate ligament and patellofemoral joint injuries, however, the biomechanical factors that contribute to this loading pattern need further investigations. Objective. The purpose of this study was to investigate clinical predictors of frontal plane knee excursion during single leg landing tasks. Methods. One hundred and twenty eight (male) football players participated in this study. Their mean age was (14.6 ± 1.7) years, mean BMI was (21.3 ± 2.1)kg/m2. The knee frontal plane projection angle was measured by digital video camera using single leg landing tasks after that clinical predictors affecting knee joint frontal plane projection angle assessed (tibiofemoral angle measured using digital video camera, peak isometric strength of hip and knee muscles strength assessed using portable HHD, static postural balance assessed using biodex balance system, foot posture assessed using foot posture index, knee proprioception assessed through measuring weightbearing joint position sense). Results. Statistical analysis using stepwise multiple regression indicated that of the included variables, only static tibiofemoral alignment, hip external/internal rotators ratio and knee joint position sense absolute error predict the knee frontal plane projection angle during landing tasks (r2 = 0.15, p = 0.00; r2 = −0.089, p = 0.00 and r2 = 0.336, p = 0.00 respectively). Together these variables only explained 30% of the variance in knee frontal plane projection angle. Conclusion. Tibiofemoral angle, knee joint proprioception and hip external/internal rotators ratio were found to play great role in controlling knee frontal plane motion, therefore the design of knee rehabilitation programs should include improving these factors to enable targeted prevention strategies to reduce injury rates.

Key words:
knee injuries, risk factors, kinematics, 2-dimensional motion analysis

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете 免費下載(僅限英文版)