Streszczenie

Wprowadzenie. Celem niniejszego badania jest analiza wpływu dodania technik rozciągania metodą proprioceptywnego nerwowo-mięśniowego torowania (PNF) do standardowego treningu na równowagę dynamiczną sportowców z porażeniem mózgowym.

Metody. Uczestnikami badania było 24 sportowców (kobiety i mężczyźni) z rozpoznanym porażeniem mózgowym, trenujących w ośrodku szkoleniowym Indonezyjskiego Narodowego Komitetu Paraolimpijskiego (NPC), w wieku od 18 do 40 lat. Zostali oni podzieleni na grupę eksperymentalną (n = 12), wykonującą standardowe ćwiczenia rozciągające wraz z rozciąganiem metodą PNF, oraz grupę kontrolną (n = 12), wykonującą jedynie standardowe ćwiczenia rozciągające. Obie grupy otrzymywały interwencję 3 razy w tygodniu przez 4 tygodnie. Równowaga dynamiczna była mierzona za pomocą testu marszu na 5 metrów (5MWT) przy komfortowym i maksymalnym tempie marszu, przed i po interwencji.

Wyniki. Zaobserwowano istotną poprawę wyników testu równowagi dynamicznej w grupie eksperymentalnej zarówno przy komfortowym tempie marszu (p = 0,005), jak i przy maksymalnej prędkości (p = 0,014). W grupie kontrolnej również odnotowano istotną poprawę przy komfortowym tempie (p = 0,006) oraz maksymalnej prędkości (p = 0,025). Nie stwierdzono jednak istotnych różnic między grupami w wynikach testu równowagi dynamicznej (5MWT) przy żadnym z temp marszu.

Wnioski. Zarówno ćwiczenia rozciągające z zastosowaniem techniki proprioceptywnego nerwowo-mięśniowego torowania, jak i standardowe ćwiczenia rozciągające, są skuteczne w poprawie równowagi dynamicznej i dają porównywalne rezultaty.

Słowa kluczowe

stretching, proprioceptywne nerwowo-mięśniowe torowanie, równowaga dynamiczna, porażenie mózgowe, sportowcy