Tag: obesity

Wpływ aktywności fizycznej na poziom adiponektyny u ludzi: przegląd systematyczny

Dany Pramuno Putra, Junian Cahyanto Wibawa, Melya Rossa, Ahmad Riyono

 

Dany Pramuno Putra, Junian Cahyanto Wibawa, Melya Rossa, Ahmad Riyono
– Effect of physical exercise on adiponectin levels in humans: a systematic review
–  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 436-441

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1IVU4

Streszczenie
Wprowadzenie. Adiponektyna jest specyficznym białkiem wydzielanym przez komórki tłuszczowe (adipocyty) i wykazuje właściwości przeciwzapalne. W ciągu ostatnich dwóch dekad adiponektyna wzbudziła szczególne zainteresowanie medycyny ze względu na jej związek z otyłością. Celem niniejszego badania było określenie, czy aktywność fizyczna wpływa na zwiększenie poziomu adiponektyny u ludzi.
Metody. Przeprowadzono systematyczne przeszukiwanie baz danych czasopism naukowych, takich jak PubMed, ScienceDirect, Web of Science i Scopus. Uwzględniono badania opublikowane w ciągu ostatnich pięciu lat, dotyczące poziomu adiponektyny i aktywności fizycznej. Wykluczono publikacje zamieszczone w nierzetelnych czasopismach. Początkowo zidentyfikowano 108 artykułów, z których około dziesięć starannie wybranych, podwójnie zaślepionych badań włączono do szczegółowej analizy. Metodykę badania opracowano zgodnie z wytycznymi PRISMA (Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses).
Wyniki. Analiza systematyczna wykazała, że aktywność fizyczna pozytywnie wpływa na wzrost poziomu adiponektyny u ludzi.
Wnioski. W przyszłych przeglądach należy dokładniej zbadać genetyczne szlaki i mechanizmy regulujące poziom adiponektyny w trakcie aktywności fizycznej.
Słowa kluczowe
aktywność fizyczna, adiponektyna, otyłość, zdrowie, adipocyt
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Poziom świadomości aktywności fizycznej wśród otyłych uczniów szkół średnich w okresie postpandemicznym COVID-19

Gunathevan Elumalai, Ruaibah Yazani Tengah, Mirza Azny Mustafa, Mohansundar Sankaravel, Fariba Hossein Abadi

 

Gunathevan Elumalai, Ruaibah Yazani Tengah, Mirza Azny Mustafa, Mohansundar Sankaravel, Fariba Hossein Abadi – The level of physical activity literacy among obese high school students during post-pandemic COVID-19 –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 198-204

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1G0A3

Streszczenie
Wzrost częstości występowania otyłości wśród malezyjskich dzieci i młodzieży obserwowany jest od lat 70. XX wieku i może prowadzić do długoterminowych problemów zdrowotnych w dorosłości. Badanie to koncentruje się na ocenie poziomu świadomości aktywności fizycznej wśród 720 otyłych uczniów szkół średnich w stanie Perak w okresie po pandemii COVID-19. Do zbierania danych wykorzystano autorski kwestionariusz o wysokiej trafności (r = 0,87) i rzetelności (r = 0,95).
Wyniki analizy opisowej wskazują, że 408 respondentów (56,7%) podejmuje jakąkolwiek aktywność fizyczną, natomiast 312 respondentów nigdy nie brało udziału w żadnej formie aktywności fizycznej. Należy jednak zaznaczyć, że czas poświęcany na aktywność fizyczną jest niewystarczający dla większości uczniów. Tylko 114 osób (16,8%) spośród 408 aktywnych respondentów spełnia zalecenia Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), dotyczące angażowania się w aktywność fizyczną co najmniej trzy razy w tygodniu przez łączny czas minimum 150 minut.
Niepokojącym aspektem wyników badania jest również fakt, że duża liczba uczniów korzysta z urządzeń elektronicznych przez ponad pięć godzin dziennie. Z danych wynika, że 451 uczniów (62,64%) przekracza zalecany limit czasu spędzanego przed ekranem, co może przyczyniać się do siedzącego trybu życia i pogłębiać problem otyłości. Test t-Studenta ujawnił istotne różnice w poziomie świadomości aktywności fizycznej w zależności od płci (p = 0,00) – chłopcy (M = 41,23, SD = 1,69) uzyskali wyższe wyniki niż dziewczęta (M = 32,94, SD = 1,47). Natomiast czas korzystania z urządzeń nie różnił się istotnie statystycznie (p = 0,743) między chłopcami (M = 6,35, SD = 2,84) a dziewczętami (M = 6,28, SD = 2,93). Test jednoczynnikowej analizy wariancji (ANOVA) również nie wykazał istotnych różnic ze względu na przynależność etniczną (p = 0,566).
Wyniki te wskazują na potrzebę priorytetowego traktowania promocji i edukacji w zakresie aktywności fizycznej wśród otyłych uczniów szkół średnich w Peraku, szczególnie w obecnej erze postpandemicznej. Zachęcanie uczniów do regularnej aktywności fizycznej i ograniczenie nadmiernego czasu spędzanego przed ekranem może pomóc w przeciwdziałaniu problemowi otyłości. Ważne jest, aby szkoły, rodziny i społeczność lokalna wspólnie stworzyły środowisko sprzyjające zdrowemu i aktywnemu stylowi życia.
Słowa kluczowe
otyłość, dzieci, młodzież, świadomość aktywności fizycznej, siedzący tryb życia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ ćwiczeń typu „push-up” mięśnia płaszczkowatego na stres oksydacyjny, markery zapalne i adipocytokiny. Przegląd zakresowy

Amenah Hisham, Hayder A. Hasan, Kalyana Chakravarthy Bairapareddy

Amenah Hisham, Hayder A. Hasan, Kalyana Chakravarthy Bairapareddy – Effects of soleus muscle push-ups on oxidative stress, inflammatory markers and adipocytokines. A scoping review –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 120-127

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E15H6O

Streszczenie
Siedzący tryb życia jest obecnie powszechny z powodu długich godzin spędzanych w pracy w pozycji siedzącej, korzystania z pojazdów zamiast chodzenia oraz ograniczonej aktywności fizycznej. Taki styl życia może zwiększać ryzyko wystąpienia chorób przewlekłych, takich jak otyłość, cukrzyca typu 2 (T2DM) i nadciśnienie. Aktywność fizyczna wykonywana w pozycji siedzącej może być alternatywą – jednym z takich ćwiczeń są „push-upy” mięśnia płaszczkowatego (SPU), czyli ćwiczenie o niskim wpływie, które może modulować różne markery biologiczne, takie jak markery zapalne i stresu oksydacyjnego. Celem naszego przeglądu jest zatem analiza wpływu SPU na wybrane markery, w tym markery stresu oksydacyjnego, markery zapalne i adipocytokiny, ponieważ jest to pierwsze badanie tego rodzaju, które odnosi się do dodatkowych markerów krwi w kontekście SPU. Wyniki mogą być przydatne przy opracowywaniu narodowego programu interwencji zdrowotnej w sposób łatwy, przystępny cenowo i nowoczesny, aby przeciwdziałać rosnącej częstości występowania zaburzeń metabolicznych.
Słowa kluczowe
adipocytokiny, markery zapalne, markery stresu oksydacyjnego, leptyna, adiponektyna, rezystyna, interleukina 6, interleukina 10, TNF-α, otyłość, cukrzyca typu 2
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

适度强度间歇训练 (MIIT) 和高强度间歇训练 (HIIT) 运动疗法对肥胖大鼠血清Irisin水平的影响

Didib Riwayadi, Rachmah Laksmi Ambardini, Panggung Sutapa, Deni Hardianto, Syed Kamaruzaman Syed Ali, Manil Karakauki, Sherif Juniar Aryanto, Kukuh Wahyudin Pratama, Danarstuti Utami, Agus Kristianto

Didib Riwayadi et al. – Moderate Intensity Interval Training (MIIT) and High Intensity Interval Training (HIIT) exercise therapy against irisin levels in obesity –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 136-139

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8Q3S7

摘要

背景. 肥胖会导致生理紊乱，而这些生理问题与Irisin的作用密不可分。科学合理的定量、规律性运动是应对肥胖的策略。本研究的目的是（1）通过适度强度间歇训练（MIIT）和高强度间歇训练（HIIT）运动模式，分析Irisin水平对肥胖大鼠的影响。
方法. 本研究为真实的实验室实验，采用实验组和对照组的前后测试设计。在玛琅市布拉维亚大学的生物科学实验室进行，共使用27只肥胖雄性Wistar大鼠，分为9只MIIT组、9只HIIT组和9只对照组。运动干预持续6周，每周进行4次。MIIT训练强度为基线能力的60-80%，HIIT训练强度为基线能力的90-100%，Irisin水平通过酶联免疫吸附测定法（ELISA）获得。数据分析使用Anova检验和Tukey事后分析法，显著性水平设定为0.01。
结果. 研究结果显示，Irisin水平没有显著性差异（p = 0.507）。HIIT组Irisin变化量低于MIIT组（p = 0.932）和对照组（p = 0.491），且MIIT组与对照组的Irisin值没有显著差异（p = 0.708）。

关键词
肥胖，适度强度间歇训练，高强度间歇训练，Irisin

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете 免费下载英文文章

HIIT与持续训练在预防肥胖中的作用

Muhammad Nasihul Waffak, Ervin Arifianti, Ali Satia Graha

 

Muhammad Nasihul Waffak, Ervin Arifianti, Ali Satia Graha – HIIT vs continuous training in obesity prevention –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 363-366

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020A8PL

摘要:
本研究讨论了高强度间歇训练（HIIT）和持续训练模式在预防体重增加或预防肥胖中的作用。
材料和方法. 研究使用了27只2到3个月龄的雄性Wistar大鼠，分别分为HIIT组（n=9）、持续训练组（n=9）和对照组（n=9）。HIIT训练方案的强度为基线速度的90-100%，间隔为1:1（2分钟高强度训练:2分钟休息），持续15分钟。持续训练的强度为基线速度的50-70%，持续30分钟。对照组未接受任何治疗。使用特殊的Wistar跑步机进行训练，训练持续6周。使用WRT型秤测量体重。数据以描述性方式呈现，并通过配对样本T检验分析体重的前后差异，以及使用ANOVA检验组间体重差异。
结果. HIIT组体重增加了49%。持续训练组体重增加了50%。对照组体重增加了70%。在组间比较中，HIIT与对照组之间存在显著差异（P = 0.008），持续训练组与对照组之间也存在显著差异（P = 0.016）。
结论. HIIT和持续训练模式可以作为预防体重增加的替代方案。这两种训练模式在预防体重增加方面具有相同的效果。
关键词:
HIIT, 持续训练, 肥胖

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете 免费下载英文文章

关于6-10岁儿童身体成分失调对步态的影响评估

Izabela Maciejewska-Paszek, Patrycja Paszek-Jemilianowicz

 

Izabela Maciejewska-Paszek, Patrycja Paszek-Jemilianowicz – Assessment of gait in terms of body mass composition disorders among children aged 6-10 years –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 55-64

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020AQDR

摘要
研究目的: 超重和肥胖不仅常见于成人, 也在全球最年幼的儿童中普遍存在。过度体重带来的许多负面后果影响到身体、心理和社会健康。超重和肥胖会削弱肌肉骨骼系统，尤其是在步态发育中的儿童。研究旨在分析儿童体脂含量与步态参数的关系，并比较正常和超标体脂儿童在行走过程中足部和膝盖的位置。
材料与方法: 研究涵盖了413名年龄在6至10岁的男女儿童。使用生物电阻抗法分析了身体成分。根据分析结果，选择了研究组（体脂超标）和对照组（正常体脂）。使用OptoGait光学系统进行步态分析。结果使用Statistica软件进行统计分析，采用U Mann Whitney检验和Spearman秩相关检验。
结果: 在232名儿童中检测到身体成分失调——体脂含量过高和总水含量降低。研究组的体脂百分比为34.70%（±3.64），对照组为19.36%（±3.13）。步态分析表明体脂百分比影响了被检儿童的步态参数。
结论: 儿童体脂百分比的增加导致步长、步态周期和速度下降。体脂含量较高还导致平足接触时间和双支撑时间延长。

关键词
步态，儿童，超重，肥胖

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете 免费下载英文文章

System ćwiczeń aerobowych do zwiększania wskaźnika masy ciała i obwodu talii u studentów z nadwagą i otyłością w wieku 20-22 lata

Djoko Nugroho, M. Furqon Hidayatullah, Muchsin Doewes, Sapta Kunta Purnama, Jezreel Donguila, Fritzie Inayan, Jess Bedro, Edi Setiawan, Joseph Lobo, Zsolt Németh

Djoko Nugroho, M. Furqon Hidayatullah, Muchsin Doewes, Sapta Kunta Purnama, Jezreel Donguila, Fritzie Inayan, Jess Bedro, Edi Setiawan, Joseph Lobo, Zsolt Németh
–The aerobic exercise system for increasing Body Mass Index, waist circumference of overweight and obese students ages 20-22. Fizjoterapia Polska 2023; 23(5); 227-233

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG20B8A7

Streszczenie
Ćwiczenia aerobowe są powszechnie uznawane za skuteczną interwencję w celu poprawy wskaźnika masy ciała (BMI) i obwodu talii (WC), szczególnie wśród osób klasyfikowanych jako mające nadwagę lub otyłe. Jednakże, szczegółowe poszukiwania badań przeprowadzonych w kontekście wyższego wykształcenia w Indonezji nie wykazały istnienia takich badań. Niniejsze badanie bada wpływ aktywności aerobowych na męskich studentów w wieku 20-22 lat [(N21 LAT = 9(45.00%), N20 LAT = 7 (35.00%), N22 LAT = 4 (20.00%); średnia wieku średnia = 20.85 ± 0.75] z wybranej instytucji szkolnictwa wyższego w kraju. Obecne badanie zastosowało metodologię badawczą eksperymentalną, wykorzystując próbkę męskich studentów z nadwagą lub otyłością. Liczba uczestników została równo podzielona na łącznie 20 osób (N=20). Uczestnicy brali udział w 12-tygodniowym programie fitness aerobowego, składającym się z jednogodzinnej sesji, trzy razy w tygodniu. Niezależny test t dla próbek został użyty do zbadania różnicy w wynikach obu grup w stosunku do ich wartości BMI i WC po teście, podczas gdy sparowany test t został użyty do porównania różnicy w wynikach przed i po teście uczestników na ich BMI i WC. Na podstawie wyników, zauważono wyraźną różnicę w wynikach między dwiema grupami, przy czym studenci otyli wykazali znaczącą poprawę w swoim BMI [t(15.887) = −9.797, p < 0.05]. Z drugiej strony, nie zaobserwowano znaczącej różnicy w wynikach grup pod względem WC [t(16.665) = −0.505, p = 0.620]. Zauważono wyraźną różnicę w wynikach przed i po teście BMI i WC uczestników po zaangażowaniu się w 12-tygodniowy program ćwiczeń aerobowych, zarówno w ogólnym sensie (BMI [t(19) = 14.439, p < 0.05 i WC t(19) = 14.333, p < 0.05) oraz wewnątrz każdej grupy [Nadwaga: BMI t(9) = 14.488, p < .05 i WC t(9) = 15.057, p < 0.05; Otyłość: BMI t(9) = 7.922, p < 0.05 i WC t(9) = 7.746, p < 0.05]. Na podstawie wyników można wywnioskować, że zaangażowanie męskich studentów z nadwagą lub otyłością w starannie zaplanowany program ćwiczeń aerobowych ma potencjał przynoszenia znaczących popraw w ich BMI i WC. To z kolei może prowadzić do zwiększenia wydajności w aktywności fizycznej. Ograniczenia i przyszłe kierunki badań są niniejszym przedstawione.

Słowa kluczowe
ćwiczenia aerobowe, wskaźnik masy ciała, nadwaga, otyłość, obwód talii

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

运动疗法对抗肥胖症中的血小板水平

Bimo Alexander, Andri Arif Kustiawan, Hadiono, Cakra Yudha Wiratama

 

Bimo Alexander, Andri Arif Kustiawan, Hadiono, Cakra Yudha Wiratama – Exercise therapy against platelet levels in obesity. Fizjoterapia Polska 2023; 23(4); 192-194

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG20ASbL

摘要
本研究的目的是确定适度强度训练（MIT）和高强度间歇训练（HIIT）对用作肥胖症治疗选择的血小板数量的影响。
材料和方法。这项研究是一项真正的实验室研究，采用仅后测试对照组设计。使用21只肥胖的雄性维斯塔大鼠，分为7只维斯塔HIIT组、7只维斯塔MIT组和7只对照维斯塔组。运动干预包括HIIT强度（基线能力的90-100%）、MIT强度（基线能力的60-80%）和六周无训练的对照组。使用特制的小鼠跑步机进行锻炼。通过酶联免疫吸附法（ELISA）测量血小板。血液学测试用于确定血小板数量。数据分析使用ANOVA测试。
结果。控制组、MIT组和HIIT组之间的血小板存在显著差异（p = 0.015）。MIT和HIIT的平均血小板值高于对照组。HIIT与对照组之间没有显著差异（p = 0.816），MIT与对照组之间存在显著差异（p = 0.017）。同样，HIIT与MIT之间没有显著差异（P = 0.058）。
结论。进行6周的HIIT和MIT锻炼可以作为克服肥胖症的替代方法，因为它可以减轻肥胖症的体重，并伴随着血小板数量的增加。
关键词
MIT，HIIT，血小板，肥胖症
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете 免费下载英文文章

Effect of HIIT and MIT on TNF-α levels and blood profile for obesity therapy

Hadiono, Andri Arif Kustiawan, Bimo Alexander, Ajeng Nur Khoirunnisa

Hadiono, Andri Arif Kustiawan, Bimo Alexander, Ajeng Nur Khoirunnisa – Effect of HIIT and MIT on TNF-α levels and blood profile for obesity therapy. Fizjoterapia Polska 2023; 23(2); 158-161

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG0DF1BA

Abstract
Study purpose. Discusses the outcomes of Moderate Intensity Training (MIT) and High Intensity Interval Training (HIIT) on Tumor Necrosis Factor-alpha (TNF-α) and blood profiles to be used as a treatment option for obesity.
Material and Methods. This research is a true experimental laboratory with a post-test-only control group design. Using 39 obese male Wistar rats with the distribution of 13 Wistar HIIT groups, 13 Wistar MIT, and 13 Wistar control. The exercise intervention consists of HIIT intensity (90–100% of baseline ability), MIT intensity (60-80% of baseline ability), and control without training for six weeks. A specialized rat treadmill was used for the exercises. Measuring of TNF-α levels with an enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA). Hematology test used to determine levels of eritrosit, leukosit, trombosit. Data analysis used the Anova test.
Result. TNF-α levels in MIT and HIIT were significantly higher than control levels, as indicated by P values of 0.003 (HIIT vs Control) and 0.001 (MIT vs Control). There weren’t any big differences. in the blood tests for erythrocytes, leukocytes, and platelets between groups. At body weight, HIIT is lower than the control P = 0.000, and MIT is also lower than the control P = 0.002.
Conclusion. Exercise with HIIT and MIT for 6 weeks can be used as an alternative to overcome obesity because it can reduce weight obesity, but not accompanied by a decrease in TNF-α and erythrocytes, leukocytes, and platelets.
Keywords
MIT, HIIT, TNF-α, blood profile, obesity
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете   免費下載（僅限英文版）

Effect of whole body vibration versus high intensity interval training on interleukin-6 in obese post-menopausal women

Fayka E Ali, Fahima M Okeel, Amir A Gabr, Amel M Yousef, Abdullah M. Al-Shenqiti, Mohamed Ahmed Elbedewy


Fayka E Ali, Fahima M Okeel, Amir A Gabr, Amel M Yousef, Abdullah M. Al-Shenqiti, Mohamed Ahmed Elbedewy – Effect of whole body vibration versus high intensity interval training on interleukin-6 in obese post-menopausal women. Fizjoterapia Polska 2022; 22(2); 144-149

Abstract
Background. Menopause and aging affect the health of obese women, provoking accumulation of visceral adipose tissue (VAT) and inflammation. Obesity leads to major health problems, which increase the risk of debilitating diseases that lead to death. Thus, loss of weight and VAT are primary goals of treatment through modifications of dietary habits and exercise. Purpose of the study. This study was conducted to determine which is more effective on interleukin- 6 (IL-6) levels for obese post-menopausal women, whole body vibration training (WBVT) or high intensity interval training (HIIT). Subjects and methods. 45 post-menopausal obese women diagnosed with higher level of IL-6, their body mass index (BMI) > 30 kg/m2 and waist/hip ratio (W/H ratio) > 0.8 participated at this study. Women were divided randomly into 3 equal groups in numbers; Group (A) followed low caloric diet (1200 Cal), Group (B) received WBVT and Group (C) received HIIT. Both groups (B & C) followed the same low caloric diet as group (A). Evaluation was done before and after 3 months of treatment, through measuring weight, BMI, waist as well as hip circumferences, W/H ratio and IL-6 levels. Results. The three groups revealed statistically significant improvements (P < 0.05) in all parameters after treatment compared to baseline. Also, there were statistically differences between the 3 groups after treatment, with the group (B) more favorable than groups (A & C). Conclusion. WBVT is more effective than HIIT on reducing inflammation via reducing IL-6 level in obese post-menopausal women.
Key words:
obesity, menopause, whole body vibration exercise, high intensity interval training, interleukin-6
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете 免費下載（僅限英文版）

1 2