Tag: Sumaryanto

Wpływ metod rehabilitacji hydroterapeutycznej i ćwiczeń lądowych: optymalizacja powrotu do zdrowia po urazie ACL u piłkarzy

Arif Kurniawan, Sumaryanto, Sulistiyono, Ali Munir, Andy Widhiya Bayu Utomo

Arif Kurniawan, Sumaryanto, Sulistiyono, Ali Munir, Andy Widhiya Bayu Utomo – The influence of hydrotherapy rehabilitation methods and land exercises: optimization of ACL injury recovery in football athletes –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 150-157

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA4313SX3

Streszczenie
Uraz więzadła krzyżowego przedniego (ACL) jest częstym schorzeniem wśród piłkarzy, które może znacząco wpłynąć na ich wyniki sportowe i karierę. Optymalny powrót do zdrowia wymaga skutecznych metod rehabilitacji, aby zawodnicy mogli bezpiecznie i efektywnie wrócić do rywalizacji. Celem tego badania była analiza wpływu metod rehabilitacji hydroterapeutycznej i ćwiczeń lądowych na powrót do zdrowia po urazie ACL, w szczególności pod kątem poprawy zakresu ruchu (ROM) zgięcia i wyprostu stawu kolanowego. Zastosowano schemat badania z dwiema grupami (pretest–posttest), obejmujący grupę rehabilitacji hydroterapeutycznej i grupę ćwiczeń lądowych. Zakres ruchu w stawie kolanowym mierzono za pomocą goniometru. Wyniki testu t dla prób zależnych wykazały, że obie metody istotnie poprawiły ROM w zgięciu i wyproście (p = 0,000). Wnioski sugerują, że obie metody są skuteczne w przyspieszaniu procesu powrotu do zdrowia po urazie ACL. Dlatego zaleca się ich stosowanie w programach rehabilitacji ACL, zwłaszcza we wczesnej fazie powrotu do zdrowia. Niniejsze badanie wnosi wkład w rozwój skutecznych, opartych na dowodach strategii rehabilitacyjnych dla praktyków medycyny sportowej.
Słowa kluczowe
rehabilitacja, hydroterapia, ćwiczenia lądowe, ACL, sportowcy
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ torowania nerwowo-mięśniowego (PNF) na ból dolnego odcinka kręgosłupa pochodzenia mięśniowego. Przegląd literatury

Arief Noor Rokhman, Sumaryanto, Sulistiyono

Arief Noor Rokhman, Sumaryanto, Sulistiyono
– How does proprioceptive neuromuscular facilitation (PNF) affect low back pain myogenic? Literature study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 14-20

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA43145SX

Streszczenie
Wprowadzenie. Torowanie nerwowo-mięśniowe (PNF) to jedna z metod terapeutycznych stosowanych w leczeniu zaburzeń funkcjonalnych odcinka lędźwiowego u osób z bólem dolnego odcinka kręgosłupa pochodzenia mięśniowego (LBP). PNF może poprawiać kontrolę lokalną stawów, czułość mięśni oraz reakcję narządów proprioceptywnych, takich jak wrzecionka mięśniowe i narządy ścięgniste Golgiego. U osób z LBP pochodzenia mięśniowego zastosowanie PNF może zmniejszać ból, wspomagać aktywację mięśni i zwiększać zakres ruchu (ROM).
Cel. Celem pracy jest ocena skuteczności PNF w redukcji bólu, zwiększeniu siły mięśniowej i poprawie mobilności u pacjentów z LBP pochodzenia mięśniowego.
Metody. Wyszukiwanie literatury przeprowadzono za pomocą narzędzia Publish or Perish (Harzing), wykorzystując bazę danych Scopus. Przegląd oparto na wytycznych PRISMA. Po zastosowaniu kryteriów wykluczenia do analizy włączono dziewięć artykułów. Proces selekcji i zarządzania literaturą wspierany był przez aplikację Mendeley.
Wyniki. Analiza wskazuje, że stosowanie PNF jest korzystne w leczeniu LBP pochodzenia mięśniowego, ponieważ poprawia stabilność stawów, pobudliwość proprioceptorów i aktywację mięśni. Lepsza czułość proprioceptywna przekłada się na poprawę funkcji odcinka lędźwiowego.
Wnioski. Torowanie nerwowo-mięśniowe (PNF) ma potencjał terapeutyczny w leczeniu bólu dolnego odcinka kręgosłupa pochodzenia mięśniowego. Mimo obiecujących wyników, potrzebne są dalsze, silniej udokumentowane badania kliniczne. Specjaliści, tacy jak lekarze i fizjoterapeuci, powinni rozważyć włączenie technik PNF do planów terapii pacjentów z LBP o podłożu mięśniowym.
Słowa kluczowe
torowanie nerwowo-mięśniowe, pogorszenie funkcji, ból dolnego odcinka kręgosłupa pochodzenia mięśniowego
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Rozwój fizyczny młodych piłkarzy nożnych – przegląd systematyczny

Muhammad Fatih Humam, Sumaryanto, Sulistiyono, Zaza Afnindar Fakhrurozi, Inas Gita Amalia, Yanuar Rachman Sadewa

Muhammad Fatih Humam, Sumaryanto, Sulistiyono, Zaza Afnindar Fakhrurozi, Inas Gita Amalia, Yanuar Rachman Sadewa – Physical development of youth football players – a systematic review –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 355-360

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19WQJ2

Streszczenie
W ostatnich latach rozwój fizyczny młodych piłkarzy nożnych przyspieszył znacząco, co odzwierciedla rosnącą świadomość znaczenia wysokiej jakości treningu i przygotowania fizycznego dla wzrostu i wytrzymałości podczas treningów i meczów. Celem niniejszego badania była systematyczna ocena rozwoju fizycznego młodych piłkarzy nożnych z zastosowaniem metodologii PRISMA (Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses). Przegląd obejmuje badania opublikowane w ostatnich pięciu latach w czasopismach indeksowanych i podkreśla kluczowe wyniki dotyczące skuteczności różnych programów rozwoju fizycznego dla młodych piłkarzy. Wyniki wskazują, że monitorowanie parametrów fizycznych, stosowanie testów biegowych, wykorzystywanie eksperymentalnych metodologii oraz włączanie programów rozciągających i przekrojowych to skuteczne strategie poprawy rozwoju fizycznego młodych zawodników. Co więcej, takie programy treningowe sprzyjają rozwojowi młodych sportowców zdolnych do awansu na poziom profesjonalny.
Słowa kluczowe
rozwój fizyczny, młodzi piłkarze nożni
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ ćwiczeń z piłką medyczną i opaskiem oporu na wydajność z rzutu rzutów młodych graczy piłki nożnej

Muhammad Fatih Humam, Sumaryanto, Sulistiyono, Ariadin, Galih Pamungkas, Sunaryo

 

Muhammad Fatih Humam, Sumaryanto, Sulistiyono, Ariadin, Galih Pamungkas, Sunaryo – The effect of medicine ball and resistance band exercises on throw-in performance in youth soccer players –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 455-464

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1RQ6F

Streszczenie
Cel. Celem niniejszego badania było: (1) zbadanie wpływu ćwiczeń z piłką lekarską i taśmami oporowymi na długość wyrzutu z autu u młodych piłkarzy nożnych, w szczególności zawodników SSB Gama FC; (2) określenie wpływu wysokiej i niskiej siły mięśni ramion na długość wyrzutu z autu; oraz (3) zbadanie interakcji między rodzajem ćwiczeń a siłą mięśniową w kontekście skuteczności wyrzutu.
Metody. W badaniu wzięło udział 28 zawodników wybranych metodą doboru celowego. Zastosowano plan badania czynnikowego 2×2. Siłę mięśni ramion mierzono za pomocą dynamometru ręcznego, a odległość wyrzutu z autu mierzono w metrach. Analizę danych przeprowadzono przy poziomie istotności 0,05, stosując analizę wariancji (ANOVA) dwuczynnikową.
Wyniki. W obu grupach ćwiczeniowych (piłka lekarska i taśmy oporowe) stwierdzono istotną poprawę długości wyrzutu z autu (p < 0,05). W grupie ćwiczącej z piłką lekarską średnia długość wyrzutu wzrosła z 6,66 m do 8,65 m (wzrost o 1,99 m), natomiast w grupie z taśmami oporowymi z 6,38 m do 8,87 m (wzrost o 2,49 m). Wyniki te wskazują, że ćwiczenia z taśmami oporowymi są skuteczniejsze niż ćwiczenia z piłką lekarską w poprawie długości wyrzutu. Nie stwierdzono jednak istotnych różnic między zawodnikami o wysokiej i niskiej sile mięśniowej ramion (p > 0,05). Zaobserwowano natomiast istotny efekt interakcji między rodzajem ćwiczeń a siłą mięśniową (p < 0,05), co oznacza, że skuteczność ćwiczeń może zależeć od siły mięśni poszczególnych zawodników.
Wnioski. Ćwiczenia z taśmami oporowymi mają większy wpływ na poprawę wyrzutu z autu niż ćwiczenia z piłką lekarską u młodych piłkarzy, a zależność od siły mięśni ramion powinna być brana pod uwagę przy planowaniu treningu.
Słowa kluczowe
piłka lekarska, taśma oporowa, wyrzut z autu, siła mięśni ramion, piłka nożna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ programu zdrowia szkolnego i zaangażowania rodziców na zachowania zdrowotne uczniów: badanie korelacyjne

Fajar Dwi Wijayanto, Sumaryanto, Abdul Alim, Hedi Ardiyanto Hermawan, Nevitaningrum

Fajar Dwi Wijayanto, Sumaryanto, Abdul Alim, Hedi Ardiyanto Hermawan, Nevitaningrum – The impact of school health program and parental involvement on student health behaviors: a correlational study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 280-289

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1OY4I

Streszczenie
Cele badania. Celem badania było zbadanie (1) związku między wdrażaniem programu zdrowia szkolnego (UKS, Usaha Kesehatan Sekolah) a rozwojem zachowań prozdrowotnych u uczniów szkół podstawowych; (2) związku między zaangażowaniem rodziców a rozwojem zachowań prozdrowotnych u uczniów szkół podstawowych; oraz (3) łącznego wpływu programu zdrowia szkolnego i zaangażowania rodziców na rozwój zachowań prozdrowotnych u uczniów szkół podstawowych oraz określenie, który czynnik wywiera większy wpływ.
Materiał i metody. Zastosowano korelacyjny, ilościowy model badawczy, wykorzystując ankietę przeprowadzoną wśród próby 214 uczniów klas 4–6, proporcjonalnie wybranych z populacji 2 131 uczniów w Kapanewon Imogiri, Yogyakarta. Narzędziem badawczym były kwestionariusze oceniające wdrażanie programu zdrowia szkolnego, zachowania zdrowotne uczniów oraz zaangażowanie rodziców. Analiza danych obejmowała analizę regresji wielokrotnej po sprawdzeniu założeń normalności i liniowości.
Wyniki. Wyniki wykazały istotną dodatnią korelację między: 1) wdrażaniem programu zdrowia szkolnego a zachowaniami prozdrowotnymi uczniów (F = 11,248, p < 0,05); oraz 2) zaangażowaniem rodziców a zachowaniami prozdrowotnymi uczniów (F = 24,739, p < 0,05). Ponadto analiza wykazała, że 3) zarówno program zdrowia szkolnego, jak i zaangażowanie rodziców w istotny sposób wpływają na zachowania prozdrowotne uczniów, przy czym zaangażowanie rodziców wykazuje silniejszy wpływ (Beta = 0,362) w porównaniu do programu zdrowia szkolnego (Beta = 0,243). Analiza współliniowości nie wykazała istotnych problemów w modelu, przy wartości tolerancji wynoszącej 0,911 i wskaźniku inflacji wariancji (VIF) równym 1,098.
Wnioski. Badanie podkreśla kluczową rolę zarówno programu zdrowia szkolnego, jak i zaangażowania rodziców w kształtowaniu zachowań prozdrowotnych wśród uczniów szkół podstawowych. Jednakże rola rodziców miała bardziej dominujący wpływ. Wyniki wskazują na potrzebę synergicznego podejścia, obejmującego współpracę szkół i rodzin w celu stworzenia środowiska sprzyjającego rozwojowi zdrowego stylu życia dzieci.
Słowa kluczowe
program zdrowia szkolnego, zaangażowanie rodziców, zachowanie zdrowotne, uczniowie szkół podstawowych
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

阿里·萨提亚·格拉哈按摩疗法对增加运动范围和减轻准老年人膝痛的效果

Putriana Damayanty, Sumaryanto, Sigit Nugroho, Deva Maharani Putri, Danny Eka Wahyu Saputra

Putriana Damayanty, Sumaryanto, Sigit Nugroho, Deva Maharani Putri, Danny Eka Wahyu Saputra – Effectiveness of Ali Satia Graha massage therapy method on increasing range of motion and reducing knee pain in pre-elderly –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 385-391

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8W4X2

摘要
本研究旨在测试阿里·萨提亚·格拉哈按摩疗法对增加运动范围（ROM）和减轻准老年人膝痛的效果。本研究为前实验性研究，采用单组前测-后测研究设计。研究对象为在阿里·萨提亚·格拉哈运动损伤按摩疗法服务中心（UNY广场）接受治疗的准老年膝关节损伤患者。研究使用了偶然抽样，样本量为17人。收集的数据包括：(1) 通过关节量角器测量膝关节运动范围（ROM）规模；(2) 通过数字评分量表（NRS）测量膝关节疼痛等级。数据分析技术采用定量描述性分析，并使用5%显著性水平的Wilcoxon符号秩检验进行假设检验。研究结果显示：(1) 按摩疗法可有效减轻膝关节屈曲疼痛，有效性为54.9%；(2) 按摩疗法可减轻膝关节伸展疼痛，有效性为56.1%；(3) 按摩疗法可增加膝关节屈曲运动范围（ROM），有效性为10.2%；(4) 按摩疗法可增加膝关节伸展运动范围（ROM），有效性为48.8%。可以得出结论，阿里·萨提亚·格拉哈方法运动损伤按摩疗法在增加ROM和减轻准老年膝关节疼痛方面具有有效性。

关键词：治疗性按摩，膝关节ROM，膝关节疼痛

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете 免费下载英文文章

学习模式和学习动机对职业高中生体育课社交技能的影响

Oktaviarini Yahya Rahmadhanty, Sumaryanto, Yudanto

 

Oktaviarini Yahya Rahmadhanty, Sumaryanto, Yudanto. – The influence of learning models and learning motivation in improving social skills of vocational high school students in physical education –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 153-160

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8P6R7

摘要

研究目标. (1) 比较STAD学习模式和同伴教学模式对提高职业高中生社交技能的影响差异；(2) 比较高学习动机和低学习动机对提高职业高中生社交技能的影响差异；(3) 探讨STAD学习模式、同伴教学模式与学习动机对提高职业高中生社交技能的交互作用。
材料与方法. 本研究为准实验研究，采用2 x 2因子设计。研究对象为德波州立职业高中的20名学生。
结果. (1) 研究结果表明，STAD学习模式和同伴教学在提高职业高中生社交技能方面具有显著差异，p值为0.000。同伴教学模式组的表现优于STAD学习模式组；(2) 研究结果显示，高学习动机和低学习动机对学生社交技能的影响存在显著差异，p值为0.004。高学习动机的学生社交技能优于低学习动机的学生；(3) 研究结果表明，STAD学习模式、同伴教学与学习动机在提高职业高中生社交技能方面存在显著交互作用，p值为0.000。
结论. 研究表明，STAD学习和同伴教学模式对职业高中生在体育课中提升社交技能有显著的积极作用，对职业高中教育的发展具有重要意义。

关键词
学习模式, STAD, 同伴教学, 社交技能, 体育教育

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете 免费下载英文文章

12周自身体重循环训练对海军军官体能的影响

Zulkarnaen, Sumaryanto, Ahmad Nasrulloh, Ari Iswanto, Susanto

Zulkarnaen, Sumaryanto, Ahmad Nasrulloh, Ari Iswanto, Susanto – The effect of 12 weeks of bodyweight circuit training on the physical fitness of naval officers – Fizjoterapia Polska 2024; 24(2); 337-343

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG56087ES

摘要

本研究旨在：1) 确定循环自身体重训练和Tabata训练对Pasis Dikreg Seskoal体能的影响差异，2) 确定不同运动强度（高强度和低强度）对Pasis Dikreg Seskoal体能的影响差异，3) 确定循环自身体重训练和Tabata训练与运动强度（高强度和低强度）之间对Pasis Dikreg体能的交互作用。本研究采用因子设计研究方法，比较使用循环自身体重训练方法和Tabata训练方法的实验班，并将运动强度作为调节变量考虑。研究对象为2023年61期Seskoal Dikreg Pasis的全部90人。本研究采用全体抽样法，因此样本数量为2023学年61期的90名Pasis Dikreg Seskoal。研究技术采用测试和测量方法，使用TNI常用的电池A和电池B测试系统。数据分析技术采用SPSS 23.00数据处理程序的MANOVA（多变量方差分析）分析方法。根据研究结果和讨论的分析：1) 循环自身体重训练和Tabata训练对Pasis Dikreg Seskoal的体能有显著影响，显著性值为0.001 < 0.05，2) 训练强度对Pasis Dikreg Seskoal体能有显著影响，多变量分析的F值为677，显著性值为0.001 < 0.05，体脂百分比下降6.80%，3) 高强度循环自身体重训练比Tabata训练更有效，这从显著性值0.001 < 0.05中可见，即循环自身体重训练的结果增加了5.14%，而高强度Tabata训练增加了0.63%。

关键词

影响，自身体重循环训练，Tabata训练，体能

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете 免费下载英文文章

确定休闲骑自行车训练剂量作为一种有效的物理疗法以促进积极生活方式的变化

Yudik Prasetyo, Sumaryanto, Abdul Alim, Guntur, Jamatul Shahidah Shaari, Nur Asmidar Halim, Krisnanda Dwi Apriyanto, Rizki Mulyawan

 

Yudik Prasetyo, Sumaryanto, Abdul Alim, Guntur, Jamatul Shahidah Shaari, Nur Asmidar Halim, Krisnanda Dwi Apriyanto, Rizki Mulyawan – Identification of recreational cycling training dose as an effective physical therapy to elicit changes into active lifestyle –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(1); 31-35

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EF8A10

摘要
本研究旨在确定新常态期间生活习惯与（1）体成分以及（2）佩戴口罩骑自行车后的血氧水平之间的关系。这项研究是印度尼西亚与马来西亚之间的多中心研究，这里呈现的数据特别来自印度尼西亚的日惹特区，采用横断面方法进行了解析性观察研究。研究包括了71名研究对象。收集数据的工具包括大流行期间的健身行为（运动频率和时长）、人体测量学和骑自行车期间的氧饱和度测量。体成分是通过BMI公式（涉及身高和体重）确定的。骑自行车时的氧饱和度使用Elitech Technovision的Pulse Oximeter FOX-1(N)进行测量。最大比例的骑自行车频率是每周两次（42.25%），其次是三次、一次、第五次和第四次。大多数参与者骑行120分钟（35.21%），其次是180分钟、60分钟、30分钟等时长。氧饱和度数据显示，大多数受试者的氧饱和度为98%（47.8%的受访者），没有人达到100%，但97%的饱和度，96%占据第二和第三分布。从在印度尼西亚获得的初级数据来看，只有氧饱和度和骑自行车时长显示出非常显著的关系（p = 0.009），而其他变量，如BMI和骑车频率，没有显示出显著的相关性。可以得出结论，运动时长，特别是骑自行车，与印尼受试者的氧饱和度之间存在显著关系。
关键词
骑自行车，体育活动，健身行为，体成分，氧饱和度，运动与大流行
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете 免费下载英文文章

基于合作学习的足球游戏材料体育教学模型的开发，旨在提高学生动机与合作

Galih Pamungkas, Sumaryanto, Komarudin, Faza Annasai

 

Galih Pamungkas, Sumaryanto, Komarudin, Faza Annas – Development of a physical education learning model football game materials based on cooperative learning to increase student motivation and cooperation –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(1); 23-30

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EF8900

摘要
本研究的目的：（1）测试基于合作学习的体育教学模型的生产，旨在提高高中学生的动机和合作。（2）生产基于合作学习的体育教学模型的实施可行性，以提高高中学生的动机和合作。（3）生产基于合作学习的实用体育教学模型的实际实施，以提高高中学生的动机和合作。
材料与方法。本研究采用研究与发展（R&D）模型。本研究程序使用ADDIE开发模型。研究中的人口为Seyegan SMA N 1学校的X班，样本大小为16名学生。
结果。（1）根据研究，第一次会议的平均学习成果为44.125，第二次会议为64.875。Sig值（双尾）为.000。由于Sig值.000 < 0.05，因此H0被拒绝。因此，可以得出结论，在第一次和第二次会议之间有显著的改进。（2）根据研究，表明第二次会议的平均学习成果为64.870，第三次会议为81.125，Sig。（双尾）为.001。由于显著性值0.001 < 0.05，因此H0被拒绝且Ha不能被拒绝。所以可以得出结论，在第二次和第三次会议之间有显著的改进。（3）根据研究，表明第一次会议的平均学习成果为44.125，第三次会议为81.125，显著性值（双尾）为0.000。由于显著性值.000 < 0.05，因此H0被拒绝且Ha不能被拒绝。所以可以得出结论，从第一次会议到第三次会议有显著的改进。
结论。关于开发一种基于合作学习的足球游戏材料体育教学模型以提高高中学生的动机和合作的模型开发研究已经准备好并适合使用。基于合作学习的足球游戏材料的体育教学模型的开发已经证明是有效的，可以提高高中学生的动机和合作。
关键词
学习模型，体育教育，合作学习，足球
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете 免费下载英文文章

1 2