Wpływ Kognitywnych Terapeutycznych Ćwiczeń na usprawnienie kończyny górnej u pacjenta po udarze mózgu – studium przypadku

Joanna Pawełczyk, Katarzyna Adamczewska, Jacek Lewandowski

J. Pawełczyk, K. Adamczewska, J. Lewandowski – Effects of cognitive exercise therapy on upper extremity function in stroke patients – A case study. FP 2017; 17(4); 70-75

Streszczenie

Cel pracy. Celem pracy jest przedstawienie efektów terapii za pomocą Kognitywnych Terapeutycznych Ćwiczeń w poprawie funkcji kończyny górnej u pacjentki po udarze mózgu. Materiał i metodyka. Badaną była 76 letnia kobieta cierpiąca na udar niedokrwienny mózgu z głębokim niedowładem połowiczym lewostronnym. Wdrożono terapię opartą na metodzie Kognitywnych Terapeutycznych Ćwiczeń, która odbywała się przez 6 tygodni, z częstotliwością 3 terapie na tydzień. Ewaluacja postępów była wykonywana co 2 tygodnie za pomocą skali oceny kończyny górnej Motor Evaluation Scale for Upper Extremity in Stroke Patients (MESUPES).
Wyniki. U badanej odnotowano poprawę we wszystkich podtestach skali MESUPES. Całkowity progres wyniósł 31%. Najwyższy wynik odnotowano w pierwszej części MESUPES I, dotyczącej ruchów globalnych, który wyniósł 45%. Druga część dotycząca zakresu ruchu w stawach zwiększyła się o 25%, natomiast koordynacja o 17%.
Wnioski. Kognitywne Terapeutyczne Ćwiczenia wykazują pozytywne efekty w poprawie funkcji kończyny górnej u badanej.

Słowa kluczowe:
neuorehabilitacja, udar mózgu, Metoda Perfetti, Kognitywne Terapeutyczne Ćwiczenia

Pobierz/Download/下載 Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Stopień rotacji tułowia dziesięcioletnich dzieci szkół poznańskich

Katarzyna Adamczewska, Marzena Wiernicka, Łukasz Michałowski, Lech Furmaniuk, Magdalena Goliwąs, Marta Flis-Masłowska, Jacek Lewandowski

K. Adamczewska, M. Wiernicka, Ł. Michałowski, L. Furmaniuk, M. Goliwąs, M. Flis-Masłowska, J. Lewandowski – Angle of trunk rotation in 10-year-old primary school children in Poznań. FP 2017; 17(3); 96-102

Streszczenie

Wstęp. Zmiany w obrębie geometrii kręgosłupa należy oceniać trójpłaszczyznowo uwzględniając wszystkie kierunki przemieszczeń wyrostków kolczystych. Ocena kąta rotacji tułowia pozwala na wczesne i nieinwazyjne wykrycie skolioz oraz ich prewencji.
Cel pracy. Celem pracy była ocena wartości kąta rotacji tułowia na przykładzie populacji dziesięcioletnich dzieci szkół poznańskich.
Materiał i metody badań. Materiał badań obejmował 1533 dzieci w wieku 10 lat (759 dziewcząt oraz 774 chłopców). Za pomocą skoliometru Bunnella oceniono kąt rotacji tułowia na trzech poziomach pomiarowych Th1-Th4, Th5-Th12, Th12-L4. Na podstawie uzyskanych wartości wyodrębniono grupę dziewcząt i chłopców, u których odnotowano KRT na poziomie 0, 1-3˚,4-6˚ oraz ≥ 7˚ z uwzględnieniem prawo i lewostronności rotacji.
Wyniki. Najniższe wartości kąta rotacji tułowia odnotowano zarówno w grupie dziewcząt, jak i chłopców na poziomie Th1-Th4 gdzie KRT ≥ 7˚ wystąpił u 0,2% badanych, natomiast podejrzenie bocznego skrzywienia kręgosłupa zdiagnozowano u 4% ogółu. Wartości KRT pozostałych odcinków pomiarowych na poziomie Th5-Th12, Th12-L4 zdecydowanie wzrosły. Na poziomie Th głównym podejrzenie skoliozy odnotowano u 10% badanych, natomiast skoliozę potwierdzono u 2,5% ogółu uczniów. Na najniższym poziomie pomiarowym kręgosłupa odsetek uczniów, u których wzrastało ryzyko wystąpienia skrzywienia bocznego kręgosłupa wynosił 9%, a KRT ≥ 7˚wystąpił u 2,7% dzieci.
Wnioski.
1. Najwyższy odsetek kąta rotacji tułowia KRT ≥ 7˚ zaobserwowano u dziewcząt na poziomie Th5-12. U obu płci dominowała rotacja prawostronna.
2. Skolioza stanowi istotny problem diagnostyczny w środowisku szkolnym, nieleczona zwiększa ryzyko progresji i zmian patologicznych tułowia.
3. Skoliometr Bunnella pozwala na wczesne i nieinwazyjne określenie kąta rotacji tułowia dlatego powinien być włączony na stałe w procedury przesiewowe.
4. Odpowiedni dobór metod oceny postawy ciała warunkuje prawidłową diagnozę zaburzeń mięśniowo-szkieletowych.

Słowa kluczowe:
kąt rotacji tułowia, skoliometr, skolioza, postawa ciała dzieci

Pobierz/Download/下載 Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Wpływu stymulacji sensomotorycznej stopy na stabilność posturalną, sprawność funkcjonalna i obciążenia kończyn dolnych u pacjenta w późnej fazie po udarze niedokrwiennym mózgu

Magdalena Goliwąs, Piotr Kocur, Marzena Wiernicka, Ewa Kamińska, Jacek Lewandowski

M. Goliwąs, P. Kocur, M. Wiernicka, E. Kamińska, J. Lewandowski – Effect of sensorimotor foot stimulation on the body postural, function and load of the lower limb in patients in the late phase after stroke. FP 2017; 17(2); 24-35

Streszczenie

Istnieje kilka badań, które oceniają wpływ stymulacji stóp w po udarze mózgu. Badanie obejmowało ocenę skutków stymulacji sensomotorycznej stopy u chorych po udarze niedokrwiennym mózgu. Pacjenci zostali (> 1 rok po udarze) losowo przydzielono do grupy badanej (n = 20), i grupy kontrolnej (n = 17). W obu grupach przeprowadzono standardowy sześciotygodniowy program rehabilitacji. W grupie badanej, standardowy program rehabilitacji został uzupełniony treningiem stymulacji sensomotorycznej stopy. Analizą objęto: stabilność postawy, równowagę, funkcje motoryczne, napięcie mięśniowe, uczucie w kończynie dolnej. W obu grupach nie zaobserwowano zmian istotnych statystycznie w następujące parametry: obszaru COP i długość COP. Znaczące zmiany odnotowano w grupie badanej w próbie z i bez kontroli wzroku w parametrach oceniających obciążenie całkowite kończyny bezpośrednio i pośrednio objętych niedowładem. Index Symetrii w grupie badanej uległ obniżeniu o 13,2% w teście z kontrolą i o 15,1% bez kontroli wzroku. W grupie badanej zaobserwowano istotne zmiany w parametrach opisujących sprawność motoryczną i równowagę, a także w ocenie napięcia mięśniowego w obrębie stawu skokowego.


Słowa kluczowe:
stymulacja sensomotoryczna stopy, Fugl-Meyer Assessment Scale, Index Symetrii

Pobierz/Download/下載 Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Dymorfizm płciowy stabilności posturalnej statycznej u dzieci w wieku 9-12 lat / Gender Dimorphism of Postural Static Stability in Children 9 to 12 Years of Age

Marzena Wiernicka, Ewa Kamińska, Dawid Łochyński,
Elżbieta Hurnik, Łukasz Michałowski, Daniel Choszczewski, Piotr Kocur, Marta Flis-Masłowska, Zbigniew Śliwiński, Jacek Lewandowski

FP 2014; 14(2); 68-76

Streszczenie
Wstęp. Poczucie równowagi jest właściwością zależną od wielu cech układu nerwowego i całego aparatu ruchu, przy czym wysoki poziom poczucia równowagi obrotowej człowiek osiąga około 6 roku życia, jednak równowagi statycznej oraz dynamicznej dopiero około 12 roku życia.
Cel pracy. Określenie różnic dymorficznych stabilności posturalnej w warunkach statyki u dzieci będących w tym samym przedziale wiekowym.
Materiał i metoda. Materiał: 450 dzieci, wiek 9-12 lat, w tym 235 dziewcząt i 215 chłopców. Metoda badań: z wykorzystaniem urządzenia CQ-STAB, ocena długości ścieżki (Sway Path) SP (mm) i wielkości pola zakreślanego (Sway Area) SA (mm2) przez COP (Centre of pressure) przy zachowanej kontroli wzrokowej (EO) i bez kontroli wzrokowej (EC). Wyniki poddano analizie statystycznej.
Wyniki. Uzyskane wyniki badań nie charakteryzowały się rozkładem normalnym, stąd do obliczeń wykorzystano testy nieparametryczne. Na podstawie analizy stwierdzono, że dziewczęta uzyskały zdecydowanie lepsze wyniki w zakresie długości ścieżki i wielkości pola zakreślanego przez COP określające stabilność statyczną w porównaniu do chłopców, zarówno przy zachowanej kontroli wzrokowej, jak i bez kontroli wzrokowej.
Wnioski. Analiza wyników badań wskazała na lepszą stabilność posturalną określaną w warunkach statyki u badanych dziewcząt niż u chłopców. Różnice międzypłciowe zaobserwowano zarówno w badaniu z oczami otwartymi, jak i zamkniętymi, co może wskazywać na zmienność dynamiki rozwoju funkcjonalnego ośrodkowego układu nerwowego odpowiadającego za kontrolę stabilności posturalnej u dziewcząt i chłopców.

Słowa kluczowe:
stabilność statyczna, dzieci, dymorfizm


Abstract

Introduction. Equilibrioception – or sense of balance – is dependent on a number of features of the nervous system and motor system. A rotational sense of balance is fully developed at around 6 years of age; static and dynamic balance, however, is achieved at about 12 years of age.
Purpose. This paper aims to identify dimorphic differences of postural static stability in children of the same age range.
Research Material and Method. Material: The research group consisted of 450 children aged 9 to 12, comprising 235 girls and 215 boys. Research method: The measurement of the Centre of Pressure Sway Path length (mm) and the Sway Area size (mm2) with Eyes Open and Eyes Closed (EO/EC) using CQ-STAB device. The results have been subjected to statistical analysis.
Results. The results obtained did not present a normal distribution and therefore non-parametric tests were used for the calculations. The analysis shows that girls, when compared with boys, achieved significantly better results in static stability measured by determining both the Sway Path and the Sway Area of the COP, both in EO and EC conditions.
Conclusions. Research results analysis indicated a better postural static stability in females compared to male research participants. Gender differences were observed in the study in both Eyes Open and Eyes Closed conditions; this may indicate functional developmental variability of the central nervous system responsible for postural stability control in girls and boys.

Key words:
static stability, children, dimorphism

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Please follow and like us:
error

Równowaga, a stabilność posturalna i jej zaburzenia u pacjentów po udarze niedokrwiennym mózgu – rozważania teoretyczne

Magdalena Goliwąs, Ewa Kamińska, Marta Flis-Masłowska, Marzena Wiernicka, Jacek Lewandowski

M. Goliwąs, E. Kamińska, M. Flis-Masłowska, M. Wiernicka, J. Lewandowski – Balance Versus Postural Stability and Its Disorders in Patients after Ischemic Stroke – Theoretical Study. FP 2017; 17(1); 38-44

Streszczenie
Celem pracy jest wyjaśnienie różnic między równowagą, a stabilnością posturalną oraz zmian jakie zachodzą w obrębie tych parametrów u pacjentów po udarze mózgu.
Człowiek wykazuje naturalną zdolność dwunożnego stania i poruszania się stopami po nieznanym mu terenie. Niemniej stanowi to wielkie wyzwanie dla systemu kontroli równowagi, sterowanego trzema systemami: wzroku, odpowiadającym za planowanie lokomocji człowieka, przedsionkowym, odpowiadającym za orientację przestrzenną ciała człowieka. Trzecim, najbardziej skomplikowanym jest system sensoryczny (złożony z proprioceptorów i mechanoreceptorów). W ujęciu biomechanicznym równowaga definiowana jest jako zdolność do utrzymywania środka ciężkości ciała człowieka nad płaszczyzną podparcia.
Jednym z najważniejszych wyznaczników prawidłowej postawy ciała jest stabilność posturalna, będąca pojęciem bardziej rozbudowanym i oznaczającym zdolność do odzyskiwania równowagi. Dzieje się tak dzięki trzem strategiom. U pacjenta po udarze mózgu występuje problem ze zdolnością do spontanicznej odpowiedzi ruchowej. Zmienia się rozkład sił nacisków podeszwowej strony stopy na podłoże, równowaga jest trudna do zachowania, a konsekwencjami są częste upadki, złamania kości udowej i problemy w wykonywaniu podstawowych czynności dnia codziennego.

Słowa kluczowe:
Stabilność posturalna, równowaga, udar mózgu

Pobierz/Download/下載 Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Funkcjonalna ocena wzorców ruchowych u zawodników wybranych sztuk i sportów walki z wykorzystaniem testu Functional Movement Screen™

Ewa Kamińska, Sonia Porzucek, Marzena Wiernicka, Magdalena Goliwąs, Jacek Lewandowski

E. Kamińska, S. Porzucek, M. Wiernicka, M. Goliwąs, J. Lewandowski – Functional assessment of movement patterns in selected martial arts and sports contestants, using the test Functional Movement Screen™. FP 2016; 16(3); 42-49

Streszczenie
Cel pracy. Functional Movement System™ to koncepcja stworzona przez Cooka i Burtona, która umożliwia funkcjonalną ocenę wzorców ruchowych. Celem pracy było porównanie jakości wzorców ruchowych u zawodników trzech dyscyplin sportowych, wykrycie słabych ogniw w łańcuchu kinematycznym. Ponadto próbowano określić, który obszar narządu ruchu jest najbardziej narażony na występowanie nieprawidłowych wzorców ruchowych u zawodników poszczególnych dyscyplin.
Materiał i metodyka. W badaniu dokonano oceny wzorców ruchowych 60 zawodników trenujących boks, judo i kickboxing za pomocą testu FMS™, w tym 20 kobiet i 40 mężczyzn, w wieku od 18 do 30 lat. Badanych podzielono na trzy grupy, gdzie kryterium kwalifikacji do poszczególnych grup był rodzaj uprawianej sztuki lub sportu walki oraz staż treningowy.
Wyniki. Różnice pomiędzy bokserami, kickboxerami a judokami zaobserwowano jedynie w obrębie poszczególnych wzorców ruchowych. Ich globalna jakość była porównywalna w przypadku wszystkich sportowców.
Wnioski. Wyniki końcowe testu FMS™ nie różniły się istotnie statystycznie ze względu na rodzaj uprawianej sztuki lub sportu walki. U judoków stwierdzono najwięcej asymetrii podczas wykonywania poszczególnych testów, aż 30% badanych uzyskało najniższy średni wynik w testach FMS™, co sugeruje wdrożenie treningu korekcyjnego. Obszarami, które najbardziej były narażone na przeciążenia u bokserów i kickboxerów okazały się odcinek lędźwiowy kręgosłupa oraz okolica stawu ramiennego, a u bokserów tylko odcinek lędźwiowy kręgosłupa.

Słowa kluczowe:
profilaktyka urazów, FMS™, judo, boks, kickboxing

Pobierz/Download/下載 Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error