Objawy pęcherza nadaktywnego w grupie polskich studentów fizjoterapii

Aneta Dąbek

Aneta Dąbek – The symptoms of an overactive bladder in Polish students of physiotherapy. Fizjoterapia Polska 2021; 21(3); 120-126

Streszczenie
Wstęp. Zespół pęcherza nadaktywnego (OAB – ang. overactive bladder) jest schorzeniem, które stwierdza się na podstawie występowania przynajmniej jednego z trzech objawów: częstomoczu, nokturii i silnego parcia. Zespół pęcherza nadaktywnego jest chorobą społeczną. Szacuje się, że problemy z OAB dotyczą od 2% do 53% populacji.
Cel pracy. Celem pracy była ocena częstości występowania zespołu pęcherza nadaktywnego w grupie potencjalnie zdrowych osób oraz ocena czynników ryzyka OAB.
Materiał i metoda. Grupę badanych stanowiło 85 studentów (58 kobiet i 27 mężczyzn) Warszawskich Uczelni Wyższych, głównie kierunku fizjoterapia. Średnia wieku wynosiła 26 lat (SD = 5,74). Narzędzia badawcze stanowiła: autorska ankieta, dziennik mikcji, kwestionariusz GPPAQ (The General Practice Physical Activity Questionnaire) oraz test paskowy.
Wyniki. Analiza danych uzyskanych z dzienników mikcji wykazała, że najczęstszym objawem OAB było silne parcie (33 osoby – 39%), następnie częstomocz (21 osób – 25%) oraz nokturia (15 osób – 18%). Wykazano istotną korelację między silnym parciem a płcią (p = 0,03) oraz między silnym parciem a aktywnością fizyczną (p = 0,04).
Wnioski. 1. W grupie potencjalnie zdrowych studentów wystąpiły objawy zespołu pęcherza nadaktywnego, takie jak: częstomocz, silne parcie i nokturia. 2. Najczęstszym objawem pęcherza nadaktywnego było silne parcie. 3. Silne parcie częściej dotyczyło kobiet i osób nieaktywnych fizycznie.
Słowa kluczowe:
pęcherz nadaktywny, czynniki ryzyka, aktywność fizyczna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Ilościowe i jakościowe aspekty aktywności fizycznej człowieka dorosłego

Tadeusz Kasperczyk

Tadeusz Kasperczyk – Quantitative and qualitative aspects of physical activity in adults. Fizjoterapia Polska 2001; 1(1); 74-75

Streszczenie
Artykuł dotyczy problematyki teorii treningu rekreacyjnego (zdrowotnego). Aktywność ruchowa jest czynnikiem modelującym w sposób najbardziej korzystny stan morfologiczny i funkcjonalny organizmu. Zakłada się, że istnieje związek pomiędzy poziomem aktywności fizycznej a zdrowiem. Analizie ilościowej i jakościowej poddano 5 różnych zleceń zdrowotnej stawki ruchu: 1) codzienny wysiłek w czasie 10 minut z intensywnością 80% maksymalnego tętna, 2) 3 razy w tygodniu po 30 minut tak intensywnie, aby tętni wynosiło 130 (zalecenie Coopera), 3) 10-15 tysięcy kroków dziennie. 4) ogólne zalecenie: aby koszt energetyczny wysiłku wynosił 1200-2000 Kcal oraz 5) godzinny spacer dziennie. Charakterystyka wysiłku dotyczyła: wartość ćwiczenia w Kcal, zużycia tlenu podczas ćwiczeń oraz wielkości wysiłku wyrażonego tzw. równoważnikiem metabolicznym. Stwierdzenie, że zalecenie godzinnego, codziennego spaceru spełnia jakościowe i ilościowe wymagania w zakresie ruchu.

Słowa kluczowe:
aktywność fizyczna, wysiłek, zdrowie

Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Nietypowy obraz kliniczny obustronnego wrodzonego wysokiego zwichnięcia stawów biodrowych – ilustracja przypadku

Marcin Syrko, Jerzy Jabłecki, Andrzej Majer

Marcin Syrko, Jerzy Jabłecki, Andrzej Majer – Atypical presentation of bilateral congenital high hip luxation – case illustration. Fizjoterapia Polska 2006; 6(2); 163-166

Streszczenie

Wrodzone zwichnięcie stawu biodrowego występujące u dorosłych, określane też jako wrodzona choroba biodra, należy obecnie w Polsce, dzięki prowadzonej profilaktyce, do rzadkości. Wyróżnia się trzy podstawowe odmiany tego schorzenia: 1) dysplazja, którą charakteryzuje obecność głowy kości udowej w obrębie panewki stawu biodrowego, 2) niskie zwichnięcie, w którym głowa kości udowej wytwarza własną panewkę pokrywającą częściowo panewkę anatomiczną, 3) wysokie zwichnięcie, w którym głowa kości udowej uległa migracji ku górze i tyłowi, wytwarzając fałszywą panewkę w obrębie zagłębienia talerza kości biodrowej. Rozwój zmian patologicznych w zakresie miednicy, wynikający z wrodzonego zwichnięcia biodra jest powszechnie znany, a ich rezultatem jest poważne zaburzenie funkcji lokomocyjnej. Podobnie przyjmuje się, że objawy bólowe dotyczące ostatniego z wymienionych typów patologii pojawiają się już około 30 roku życia. Reguły powyższe posiadają jednak swe wyjątki, o czym świadczy dobitnie obraz kliniczny obserwowanej przez nas pacjentki. Zaprezentowano 64-letnią pacjentkę, u której dolegliwości wynikające z obustronnego, wysokiego zwichnięcia stawów biodrowych pojawiły się w wieku podeszłym, zmuszając ją do konsultacji ortopedycznej. Pacjentka nie była uprzednio z powyższego powodu leczona. Z uzyskanego wywiadu wynika, że przez całe dotychczasowe życie była osobą aktywną fizycznie, we wczesnej młodości uczestniczyła w międzyszkolnych zawodach sportowych, do 64 roku życia poruszała się bez pomocy kul. Przypadek omówiono na tle ogólnej patologii wrodzonej choroby biodra, z uwzględnieniem opcji operacyjnych. Może on stanowić przyczynek do ogólnej konkluzji, że silna motywacja w kierunku utrzymania sprawności fizycznej może w istotny sposób zmniejszyć konsekwencje nawet poważnego kalectwa.

Słowa kluczowe:
wrodzone zwichnięcie biodra, ewolucja zmian patologicznych biodra, alloplastyka stawów biodrowych, aktywność fizyczna

Czynniki ryzyka osteoporozy a BMD u kobiet po menopauzie

Bożena Jasiak-Tyrkalska, Jolanta Jaworek, Bogusław Frańczuk

Bożena Jasiak-Tyrkalska, Jolanta Jaworek, Bogusław Frańczuk – Osteoporosis risk factors vs. BMD in post-menopausal women. Fizjoterapia Polska 2006; 6(2); 126-132

Streszczenie

Wstęp. Jak wiadomo, główną cechą charakteryzującą osteoporozę jest kruchość kości, której powikłaniami są złamania. W związku z tym podstawowym celem jej leczenia jest zapobieganie złamaniom przez podtrzymanie lub zwiększenie masy kości, zapobieganie upadkom i urazom, zmniejszenie ostrych i przewlekłych dolegliwości oraz poprawa funkcji fizycznych i psychospołecznych. Podkreślić należy znaczenie zwiększonej aktywności fizycznej jako jednego z czynników ochronnych, zapobiegających złamaniom kości w wieku starszym. Osteoporoza staje się więc coraz większym problemem nie tylko natury medycznej, ale także społeczno-ekonomicznej. Ten dynamicznie narastający problem stał się przesłanką do napisania pracy, której celem jest wykazanie, czy i w jakim stopniu wybrane czynniki takie jak wiek, masa ciała oraz aktywność fizyczna, wpływają na poziom gęstości mineralnej kości (BMD) u kobiet po menopauzie. Materiał i metody. Badaniami objęto 54 kobiety, średnia wieku 66,8 lat. Gęstość mineralną kości, którą oceniano na podstawie badania densytometrycznego, przeciwstawiano czynnikom ryzyka osteoporozy i oceniano współzależność. Na podstawie masy i wysokości ciała badanych wyliczono indeks masy ciała (BMI). Dane o aktywności fizycznej dotyczące okresu ostatnich kilkunastu lat uzyskano z wywiadu. Dla oceny poziomu aktywności fizycznej zastosowano własnej konstrukcji 4-stopniową skalę oceny. Wyniki. Wykazano znamienną ujemną zależność pomiędzy gęstością mineralną kości (BMD) a wiekiem badanych kobiet, (p<0,01). Na podobnym poziomie (p<0,01) wykazano korelację pomiędzy gęstością mineralną kości (BMD) a indeksem masy ciała (BMI) badanych kobiet. Natomiast bardzo wysoką korelację na poziomie istotności p<0,001 wykazano z analizy zależności pomiędzy gęstością mineralną kości (BMD) a aktywnością fizyczną badanych kobiet. Wnioski. Znamiennym czynnikiem w profilaktyce osteoporozy jest aktywność fizyczna. Wiek niekoniecznie musi być istotnym czynnikiem ryzyka osteoporozy. Umiarkowana nadwaga wpływa pozytywnie na poziom BMD.

Słowa kluczowe:
osteoporoza, masa ciała, aktywność fizyczna

Aktywność ruchowa łagodząca następstwa osteoporozy

Agnieszka Nawrat, Ewa Zmudzka-Wilczek

Agnieszka Nawrat, Ewa Zmudzka-Wilczek – Physical exercises to ameliorate the sequelae of osteoporosis. Fizjoterapia Polska 2009; 9(1); 69-74

Streszczenie
Wstęp. Objawy osteoporozy takie jak złamania, ból, zaburzenia przewodu pokarmowego i czynności oddechowej oraz zmiana postawy ciała widoczne są dopiero po wielu latach. Złagodzenie objawów jest możliwe między innymi poprzez stosowanie odpowiednich form aktywności ruchowej. W niniejszych badaniach próbowano przede wszystkim wykazać czy zastosowany przez okres 3 miesięcy Program ćwiczeń wzmacniający kości może zmniejszyć negatywne skutki osteoporozy w postaci zwiększenia ruchomości w stawach obręczy kończyn górnych, dolnych i kręgosłupa oraz poprawić ruchomość klatki piersiowej. Materiał i metody. Badania przeprowadzono w Ośrodku Sw. Elżbieta w Rudzie Śląskiej gdzie objęto badaniem 30 osób z osteoporoza stwierdzoną densynometrycznie. Na podstawie czynnego zaangażowania w Program ćwiczeń wzmacniający kości stworzono dwie grupy: badawczą oraz kontrolną. Obie grupy poddano badaniom fizykalnym. Dokonano następujących pomiarów: wznos kończyny górnej przodem przez zgięcie, wznos kończyny górnej bokiem przez odwiedzenie, zgięcie i odwiedzenie kończyny dolnej, zgięcie tułowia w płaszczyźnie strzałkowej (test palce-podłoga), skłon tułowia w płaszczyźnie czołowej oraz dokonano pomiaru ruchomości klatki piersiowej. Wyniki. Wykazano, iż odpowiednia aktywność ruchowa w postaci Programu ćwiczeń wzmacniających kości nie powoduje znaczących różnic w obserwowanych parametrach narządu ruchu. Zaobserwowano jednak utrzymanie zmian z tendencją do poprawy w następujących parametrach: wznos kończyny górnej przodem przez zgięcie (47% poprawy), ruchomość klatki piersiowej (40% poprawy), wznos kończyny górnej bokiem przez odwiedzenia (33% poprawy). Wnioski. Program ćwiczeń wzmacniających kości daje korzystne rezultaty w postaci zahamowania postępów choroby, a nawet przyczynia się do poprawy stanu narządu ruchu.
Słowa kluczowe
aktywność fizyczna, ćwiczenia, osteoporoza

Dolegliwości bólowe u kobiet z pierwotnym zespołem bolesnego miesiączkowania

Aneta Kościelny, Aneta Dąbek, Witold Rekowski

Aneta Kościelny, Aneta Dąbek, Witold Rekowski – Pain among women with primary dysmenorrhea. Fizjoterapia Polska 2021; 21(2); 84-92

Streszczenie
Cel pracy. Celem badań była ocena dolegliwości bólowych w grupie kobiet z pierwotnym zespołem bolesnego miesiączkowania (PZBM) oraz określenie czynników mogących wpływać na intensywność bólu. Materiał i metodyka. W badaniu wzięło udział 336 kobiet z objawami PZBM w wieku 18–35 lat (średnia wieku 23 ± 3,7). Badanie przeprowadzono za pomocą rozbudowanej ankiety online. Narzędzia badawcze stanowiła: autorska ankieta, numeryczna skala bólu NRS, Międzynarodowy Kwestionariusz Aktywności Fizycznej IPAQ – wersja skrócona oraz skala odczuwanego stresu PSS-10. Wyniki. Na podstawie przeprowadzanej analizy stwierdzono wysoki poziom bólu menstruacyjnego u 64,6% badanych kobiet. Wykazano brak istotnej zależności między poziomem aktywności fizycznej a odczuwanym bólem (p = 0,280) Zależność między aktywnością fizyczną i długością menstruacji była istotna statystycznie (p = 0,05) podobnie jak zależność między stresem a dolegliwościami bólowymi (p = 0,05). Współczynnik BMI, ustawienie miednicy oraz typ budowy ciała nie korelowały z bólem menstruacyjnym (p > 0,05). Wnioski. 1. Większość badanych kobiet odczuwała wysoki poziom bólu w okolicy podbrzusza w pierwszych dwóch dniach menstruacji. 2. Aktywność fizyczna nie wpływała na dolegliwości bólowe badanych kobiet, podobnie jak: BMI, obwód talii, typ budowy ciała czy ustawienie miednicy. 3. Wysoki poziom stresu nasilał dolegliwości bólowe kobiet z PZBM.
Słowa kluczowe:
ból, pierwotne bolesne miesiączkowanie, aktywność fizyczna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Przestrzeganie zaleceń rehabilitacyjnych u pacjentów pediatrycznych z mukowiscydozą

Oktawia Kuna, Halina Woś, Bożena Kordys-Darmolińska, Agnieszka Ciukszo, Jacek Durmała, Zbigniew Śliwiński, Marcin Mikos, Jan W.Raczkowski, Mateusz Curyło

Oktawia Kuna, Halina Woś, Bożena Kordys-Darmolińska, Agnieszka Ciukszo, Jacek Durmała, Zbigniew Śliwiński, Marcin Mikos, Jan W.Raczkowski, Mateusz Curyło – Following the recommendations concerning pulmonary rehabilitation by parents of children with cystic fibrosis. Fizjoterapia Polska 2021; 21(1); 178-186

Streszczenie
Cel pracy. Celem pracy była ocena wiedzy rodziców o chorobie, kształtowaniu postaw prozdrowotnych, dbaniu o sprzęt do rehabilitacji oddechowej oraz przestrzegania zaleceń dotyczących prawidłowego wykonywania inhalacji.
Materiał i metodyka. W badaniu ankietowym wzięło udział 74 rodziców posiadających przynajmniej jedno dziecko chore na mukowiscydozę. Badanie przeprowadzono za pomocą autorskiego kwestionariusza.
Wyniki. Znaczna część rodziców uważa, że posiada wiedzę dotyczącą jednostki chorobowej, deklaruje znajomość języka specjalistycznego, natomiast nie potwierdza tego pytanie sprawdzające. Jedynie połowa ankietowanych wykorzystuje pozytywny wpływ wysiłku fizycznego na funkcje płuc, natomiast połowa dzieci przyjmuje nieprawidłową pozycję podczas wykonywania nebulizacji oraz tylko połowa grupy  rodziców przechowuje sprzęt do nebulizacji w prawidłowy sposób.
Wnioski. Nadal należy poszerzać wiedzę rodziców o chorobie ich dzieci, zarówno dotyczącą zasad rehabilitacji, higieny i sposobu utrzymywania sprzętu w czystości, jak i dozowania odpowiedniej ilości wysiłku fizycznego na co dzień.
Słowa kluczowe:
mukowiscydoza, rehabilitacja, nebulizacja, edukacja
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Witamina D a aktywność fizyczna

Sheela Ravinder S., Padmavathi R., Narasimman S., M. Mohan Kumar, K.N.Maruthy

Sheela Ravinder S., Padmavathi R., Narasimman S., M. Mohan Kumar, K.N.Maruthy – Vitamin D and Physical Activity. Fizjoterapia Polska 2020; 20(2); 126-131

Streszczenie
Cel. Zbadanie wpływu aktywności fizycznej zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz na poziom witaminy D w oparciu o systematyczny przegląd literatury pochodzącej z różnych badań.
Materiały i metody. Do marca 2018 r. prowadzono systematyczne badania literatury, przeszukując elektroniczne bazy danych, w tym PUBMED, bibliotekę Cochrane i Google Scholar pod kątem wszystkich badań kontrolnych dotyczących oceny związku między aktywnością fizyczną a witaminą D.
Wyniki. Różne badania wykazały, że uczestnicy badania, którzy byli aktywni fizycznie, wykazali dodatnią korelację zarówno z poprawionym poziomem 25 (OH), jak i znaczną poprawą jakości życia. Niewiele badań przypisywało wzrost poziomu witaminy D aktywności fizycznej w pomieszczeniach, co oznacza, że poziom witaminy D nie ulega poprawie w wyniku samej ekspozycji na słońce. Dlatego też, chociaż różne badania wykazały wyraźny związek między aktywnością fizyczną a witaminą D u osób dorosłych, wyniki nie były jednorodne.
Wniosek. Niniejszy przegląd to zbiór różnych badań, które zostały przeprowadzone w przeszłości (szczególnie w ciągu ostatniej dekady) w celu oceny związku między poziomem witaminy D a aktywnością fizyczną. Większość badań zawartych w przeglądzie wyraźnie wskazuje na wzrost stężenia witaminy D w osoczu w odpowiedzi na aktywność fizyczną zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz.

Słowa kluczowe:
Witamina D, aktywność fizyczna, ekspozycja na światło słoneczne

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Judo jako alternatywna metoda rehabilitacji w stwardnieniu rozsianym – badanie pilotażowe

Katarzyna Wiszniewska, Feliks Jaroszyk, Krystyna Opalko, Małgorzata Wiszniewska

K. Wiszniewska, F. Jaroszyk, K. Opalko, M. Wiszniewska – Judo as an alternative rehabilitation method in multiple sclerosis. Fizjoterapia Polska 2019; 19(1); 30-36

Streszczenie
Cel pracy. Ocena skuteczności ćwiczenia judo w ramach programu fizjoterapeutycznego u osób cierpiących na stwardnienie rozsiane (SM).
Materiał i metodyka. 8-tygodniowemu programowi poddano 4 kobiety, w przedziale wiekowym 32-49 lat, chorujące na stwardnienie rozsiane o postaci rzutowo-remisyjnej. Ocenę stanu pacjentek dokonano dwukrotnie (przed i po terapii). Przeprowadzono dwie ankiety: autorską oraz standaryzowaną MSIS-29. Do sprawdzenia stanu funkcjonalnego użyto: Functional Reach Test, 10 m TW (Time Walking) oraz testu Lovetta (dla mięśni: rectus femoris, biceps femoris, rectus abdominis, deltoideus).
Wyniki. Po zastosowanej terapii stwierdzono znaczący regres najbardziej uciążliwych dolegliwości pacjentek. Zanotowano lepsze wyniki testów funkcjonalnych, a pacjentki wykazywały lepsze samopoczucie psychiczne.
Wnioski. W badanej grupie rehabilitacja za pomocą ćwiczeń judo spowodowała poprawę stanu zarówno funkcjonalnego jak i psychicznego chorych. Program judo sprawdził się jako alternatywna forma fizjoterapii wśród osób cierpiących na stwardnienie rozsiane.

Słowa kluczowe:
stwardnienie rozsiane, fizjoterapia, judo, aktywność fizyczna

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ aktywności ruchowej na wyrównanie zaburzeń przemiany materii u młodzieży licealnej

Magdalena Madej, Zbigniew Śliwiński

M. Madej, Z. Śliwiński – The influence of physical activity on the alignment of metabolic disorders in secondary school students. Fizjoterapia Polska 2018; 18(4); 102-111

Streszczenie
Wstęp. Celem pracy była ocena wpływu systematycznej aktywność fizycznej na zmiany parametrów ciśnienia tętniczego krwi a tym samym na przemianę materii, rozmieszczenie tłuszczu, składu procentowego mięśni, wody, masy tkanki kostnej w ciele uczniów oraz wartość BMI.
Materiał i metody. Badaniami objęto 98 uczniów, którzy nie uprawiają regularnie aktywności ruchowej, oraz 98 uczniów którzy uprawiają sport przynajmniej 3-4 razy tygodniowo. Pacjentów przebadano pojedynczo według ustalonego schematu: analiza bioimpedancji tkankowej, pomiar obwodu talii oraz bioder, wykonanie próby wydolnościowej Martineta. Na koniec anonimowa ankieta dotycząca stylu życia.
Wyniki. Niższe średnie wartości wskaźnika BMI, WHR oraz składu procentowego tłuszczu odnotowano wśród uczniów, którzy regularnie uprawiają uprawiają sport. Ci sami, wykazali również lepszą wydolność organizmu.
Wnioski. Przeprowadzone badania jednoznacznie udowadniają, iż systematyczna aktywność fizyczna, ma korzystny wpływ na organizm człowieka. Gwarantuje maksymalną efektywność organizmu, chroni przed wieloma chorobami metabolicznymi, ma wpływ na proporcje składu ciała oraz jest nieodłącznym elementem dobrego samopoczucia. W większym stopniu w grupie badanej. Różnica była istotna statystycznie.

Słowa kluczowe:
aktywność ruchowa, przemiana materii, bioimpedancja, BMI, choroby metaboliczne

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version/下載英文版

1 2