Zastosowanie terapii sprawności oddechowej u pacjentów ze skoliozą idiopatyczną / Use of respiratory efficiency therapy in pateients with idiopathic scoliosis

Iga Walenda, Sandra Trzcińska, Marek Kiljański, Wojciech Kiebzak

FP 2013; 13(4); 6-11

Streszczenie
Celem pracy była ocena skuteczności  terapii sprawności oddechowej u pacjentów ze skoliozą idiopatyczną II stopnia. Badania przeprowadzono w Ośrodku Ortopedyczno – Rehabilitacyjnym dla Dzieci i Młodzieży w Konstancinie-Jeziornie,  Mazowieckiego Centrum Rehabilitacji „STOCER”. Obserwacją objęto 60  pacjentów ze stwierdzoną skoliozą idiopatyczną II stopnia, w wieku 8-17 lat. Okres obserwacji trwał  4 tygodnie.  Badanych podzielono na dwie grupy, badaną i kontrolną po 30 osób. W obu grupach wprowadzono program usprawniania kinezyterapeutycznego, a w grupie badanej zastosowano dodatkowo terapię sprawności oddechowej. Badania przeprowadzono z wykorzystaniem spirometru Micro Plus, przy pomocy którego określono 3 parametry: FVC, FEV1, PEF. Wyniki: w grupie badanej nastąpił wzrost poziomu wszystkich parametrów w porównaniu do pomiaru przed rozpoczęciem terapii. W grupie badanej i kontrolnej nastąpił statystyczny wzrost wszystkich badanych parametrów, oprócz PEF gdzie poprawa nie była znamienna statystycznie. W grupie badanej nastąpił większy wzrost poziomu analizowanych zmiennych na przestrzeni dokonanych pomiarów niż w przypadku osób należących do grupy kontrolnej. Wnioski: Terapia oddechowa wpływa na poprawę parametrów czynnościowych układu oddechowego u pacjentów ze skoliozą idiopatyczną IIo stając się istotnym elementem w kompleksowym programie fizjoterapeutycznym. Zastosowanie kinezyterapii oddechowej u dzieci ze skoliozą idiopatyczną II o przyczynia się do poprawy  wszystkich wskaźników czynnościowych, w tym FEV1 i FVC istotnie statystycznie.

Słowa kluczowe:
terapia sprawności oddechowej, skolioza idiopatyczna, spirometr Micro Plus


Abstract

The aim of this study was to evaluate the effects of the respiratory efficience therapy of patients with 2nd grade idiopathic scoliosis. The study was conducted at the Centre for Orthopaedics and Rehabilitation for Children and Youth in Konstancin-Jeziorno, Mazowieckie’s Rehabilitation Center “STOCER”. The study comprised 60 patients with diagnosed 2nd grade idiopathic scoliosis at the age of 8-17 years. The observation period lasted four weeks. The subjects were divided into two groups, study and control of 30 persons. In both groups implemented kinesiotherapy program, and the study group was additionally applied the efficiency of respiratory therapy. The tests were performed using a spirometer Micro Plus, by means of it was setted three parameters: FVC, FEV1, PEF. Results: In the test group, there was an increase in all parameters, compared to the baseline measurement. In the study group and the control there was a statistical increase in all studied parameters, only PEF’s improvement was not statistically significant. In the study group there was more increase in the level of the analyzed variables than in the case of persons belonging to the control group. Conclusions: Respiratory therapy improves lung function parameters in patients with 2nd grade idiopathic scoliosis becoming an important element in a comprehensive physiotherapy program. The use of respiratory kinesiotherapy in children with 2nd grade idiopathic scoliosis contributes to the improvement of all indicators, including significantly FEV1 and FVC.

Key words:
respiratory efficience therapy, idiopathic scoliosis, spirometer Micro Plus

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. polskiem/Available only Polish version

Oryginalna metoda przyrodolecznicza doktora Apolinarego Tarnawskiego stosowana w Zakładzie w Kosowie w latach 1893-1939 / The original naturopathy treatment method practiced by doctor Apollinary Tarnawski in Kosovo during the period 1893-1939

Sławomir Jandziś, Andżelika Pleśniak, Stanisław Zaborniak,
Marek Kiljański

FP 2015; 15(1); 74-80

Streszczenie
Artykuł powstał w wyniku analizy materiałów źródłowych, które stanowiły m.in.: akta uzdrowisk galicyjskich, informacje pochodzące z przewodników, broszurek reklamowych, prasy codziennej i medycznej doby galicyjskiej. Celem opracowania było przedstawienie oryginalnej metody przyrodoleczniczej dr. Apolinarego Tarnawskiego, którą w/w stosował w latach 1893-1939 we własnym zakładzie w Kosowie Huculskim. Zarówno metoda oraz jej źródła stanowią oryginalne opracowanie, z którego mogą korzystać zainteresowani problemem ewolucji fizjoterapii i medycyny fizykalnej.
System leczniczy dr. A. Tarnawskiego opierał się na stosowaniu ruchu na świeżym powietrzu w postaci gimnastyki (szczególnie oddechowej), pieszych wycieczek, sportów oraz pracy fizycznej w ogrodzie. Uzupełnieniem wspomnianej terapii były zabiegi wodne oparte na metodzie Kneippa, inhalacje, kuracje pitne, a także kąpiele słoneczne i powietrzne. Nie mniej ważnym czynnikiem leczniczym była jarska dieta, a nawet głodówka. W lecznicy obowiązywał zakaz używania papierosów, alkoholu, a leki stosowano jedynie w szczególnych przypadkach. Przewodnią ideą metody dr. A. Tarnawskiego było nie tylko leczenie, ale także edukacja społeczeństwa w zakresie prowadzenia zdrowego i higienicznego trybu życia. Metoda dr. A. Tarnawskiego cieszyła się ogromną popularnością w Polsce i ściągała do Zakładu wiele wybitnych postaci: artystów, pisarzy, profesorów, dziennikarzy a nawet duchowieństwo.
Dr A. Tarnawski na podstawie własnej wiedzy, założeń ideologicznych, doświadczeń wyniesionych z podróży po krajowych i zagranicznych lecznicach opracował oryginalną metodę, dzięki której należy go zaliczyć do prekursorów nowoczesnego przyrodolecznictwa, profilaktyki szkodliwości cywilizacyjnych a także rehabilitacji geriatrycznej w Polsce. Pomimo upływu wielu lat założenia metody nadal nie straciły na aktualności.

Słowa kluczowe:
historia medycyny, fizjoterapia, gimnastyka lecznicza, medycyna fizykalna


Abstract

This article is a result of the analysis of source materials which were, among others, files of Galicia spas, information from tourist guides, advertising brochures, as well as daily and medical publications of the Galician period. The aim of the study was to present the original method of naturopathy applied by dr Apollinary Tarnavski in the years 1893-1939 in his own clinic in Hutsul-Kosovo. Both the method and its foundations are original and can be used by those interested in the problem of the evolution of physiotherapy and physical medicine.
Dr A. Tarnavski’s healing system was based on the use of outdoor activity in the form of gymnastics (especially respiratory), hiking, sports and physical work in the garden. This therapy was supplemented by water treatments based on the Kneipp method, inhalation, drinking procedures, as well as sun and air bathing. No less important factor was the medicinal vegetarian diet and even starvation. Cigarettes and alcohol were banned in the clinic, and drugs were used only in special cases. The philosophy behind dr A. Tarnawski’s methods was not only treatment, but also teaching the people to lead a healthy and hygienic lifestyle. Dr A. Tarnavski’s method was enormously popular in Poland and drew to his clinic many eminent personalities, such as artists, writers, professors, journalists and even the clergy.
Based on his experience, ideological assumptions, the knowledge gained from his trips to the national and international clinics, dr A. Tarnavski developed an original method due to which he should be perceived as the precursor of modern naturopathy, he is also the precursor in the prevention of civilization hazards and geriatric rehabilitation in Poland. Despite the passing of many years, his methods are still valid.

Key words:
history of medicine, physiotherapy, healing gymnastics, physical medicine

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Wpływ mobilizacji stawu promieniowo-łokciowego bliższego na funkcję ręki po złamaniu przedramienia / Mobilisation of proximal radioulnar joint and functioning of the arm after forearm fracture

Marek Woszczak, Katarzyna Syrewicz, Marcel Kotkowski, Marek Kiljański

FP 2015; 15(1); 58-73

Streszczenie
Cel badania. Celem badania była ocena wpływu mobilizacji stawu promieniowo-łokciowego bliższego na funkcję ręki u leczonych zachowawczo po złamaniu w obrębie przedramienia.
Materiał i metodyka. Badaniem objęto 60 chorych w wieku powyżej 50 lat leczonych z powodu ograniczenia funkcji ręki na skutek złamania kości przedramienia. Pacjentów podzielono losowo na dwie równe grupy: badaną i kontrolną. U wszystkich chorych wykonano serię dziesięciu zabiegów fizjoterapeutycznych, na które składały się: aplikacja pola elektromagnetycznego niskiej częstotliwości oraz naświetlania lampą Sollux z niebieskim filtrem i kinezyterapię w postaci ćwiczeń czynnych wolnych w obrębie stawów: łokciowego, nadgarstkowego i palców. W grupie badanej wykonano dodatkowo mobilizację stawu promieniowo-łokciowego bliższego metodą Kaltenborna-Evjentha.
Wyniki. Analiza przeprowadzonych badań wykazała, że mobilizacja stawu promieniowo-łokciowego przyniosła poprawę stanu klinicznego i funkcjonalnego pacjentów po złamaniu przedramienia.
Wnioski. Osoby u których w programie rehabilitacji zastosowano mobilizację stawu promieniowo-łokciowego bliższego oceniały swoje dolegliwości bólowe jako łagodniejsze, odznaczały się lepszym zakresem ruchu zgięcia grzbietowego, zgięcia dłoniowego, odchylenia dołokciowego i dopromieniowego w stawie nadgarstkowym oraz ruchu supinacji i pronacji w stawie promieniowo-łokciowym. Ponadto terapia z zastosowaniem mobilizacji skutkowała poprawą siły chwytu cylindrycznego.

Słowa kluczowe:
uraz, złamanie przedramienia, mobilizacja, skala VAS, skala Laitinena


Abstract

Research objective. The research aims to evaluate the effect of mobilisation of proximal radioulnar articulation on the hand function after a forearm fracture.
Material and methods. The research involved 60 patients over the age of 50 who were subject to treatment for limitation of hand function resulting from a forearm fracture. The respondents were randomly divided into equal research and control groups and subjected to a series of ten physiotherapy treatments, including low-frequency electromagnetic field therapy, blue filter Sollux lamp and physiotherapy in the form of free active exercises of the elbow, wrist and fingers. The research group also underwent the mobilisation of proximal radioulnar articulation using the Kaltenborn-Evjenth method.
Results. The analysis of the data obtained showed that mobilisation of proximal radioulnar articulation improved the clinical and functional condition of patients after a forearm fracture.
Conclusions. The respondents who went through a rehabilitation program which included mobilisation of proximal radioulnar articulation, assessed their pain level as being lower. They also achieved a wider range of dorsiflexion, palmar flexion, ulnar and radial deviation as well as supination and pronation motion in the radioulnar joint. Additionally, therapy that included the mobilisation resulted in improved strength of cylindrical grip.

Key words:
injury, forearm fracture, mobilisation, VAS scale, Laitinen scale

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Profil chorych kierowanych do leczenia w zakresie rehabilitacji ogólnoustrojowej / The profile of patients referred for systemic rehabilitation

Karol Wojciechowski, Marek Kiljański, Joanna Kałuża-Pawłowska, Jan Szczegielniak

FP 2015; 15(1); 48-56

Streszczenie
Celem pracy było przeprowadzenie próby charakterystyki profilu pacjenta kierowanego do leczenia w zakresie rehabilitacji ogólnoustrojowej w warunkach stacjonarnych. Analizie poddano również ocenę skuteczności zastosowanej rehabilitacji u tych pacjentów.
Materiał badawczy stanowiły dane sprawozdane przez 24 oddziały rehabilitacji ogólnoustrojowej w warunkach stacjonarnych posiadające zawarte umowy z Łódzkim Oddziałem Wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia. Wszystkie świadczenia zostały wykonane w 2013 roku.
Badania wykazały, że najliczniejszą grupę pacjentów poddawanych rehabilitacji ogólnoustrojowej w warunkach stacjonarnych na terenie województwa łódzkiego w roku 2013 stanowili chorzy w wieku 46-85 lat (89,48% ogółu badanych). Analiza badań wykazała, że w grupie chorych w wieku 46-75 lat najczęściej sprawozdawane rozpoznanie dotyczyło „innych spondyloz”. Analiza trybu wypisów chorych z oddziałów rehabilitacji wykazała, iż tryb wypisu „skierowanie do dalszego leczenia w lecznictwie ambulatoryjnym” oraz „zakończenie procesu terapeutycznego lub diagnostycznego” stanowiły w każdej grupie wiekowej około 50% ogólu sprawozdawanych wypisów.

Słowa kluczowe:
rehabilitacja ogólnoustrojowa, profil pacjentów, skuteczność rehabilitacji


Abstract

The aim of the paper is to create a_profile for patients referred for systemic rehabilitation treatment in inpatient care. The efficiency of the rehabilitation used for these patients has also been analysed.
The research material consisted of data provided by 24 Systemic Rehabilitation departments providing inpatient care, which have agreements with the Łódzki Regional Branch of the National Health Fund. All services were performed in 2013.
The analysis of the provided research material indicated that a_significant number of patients undergoing systemic rehabilitation in stationary conditions included patients in the 46-85 age group (89.48% of all respondents). The analysis of the provided research material indicated that “other spondylosis” was the most commonly reported diagnosis for patients aged between 46-75 years. The analysis of hospital discharge cards from the rehabilitation departments indicated that the discharge mode “Patient referred for further treatment in outpatient therapy” and “Completion of the therapeutic or diagnostic process” constituted approximately 50% of the total reported discharges.

Key words:
systemic rehabilitation, profile of patients, efficiency of rehabilitation

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Analiza świadczeń udzielanych w zakresie rehabilitacji kardiologicznej w warunkach stacjonarnych / Analysis of intramural cardiac rehabilitation services

Karol Wojciechowski, Marek Kiljański, Krzysztof Mirecki,
Jan Szczegielniak

FP 2015; 15(2); 100-108

Streszczenie
Celem pracy jest próba charakterystyki profilu pacjenta kierowanego do leczenia w zakresie rehabilitacji kardiologicznej w warunkach stacjonarnych. Analizie poddano również ocenę skuteczności zastosowanej rehabilitacji u tych chorych.
Materiał badawczy stanowiły dane sprawozdane przez pięć oddziałów rehabilitacji kardiologicznej posiadających zawarte umowy z Łódzkim Oddziałem Wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia. Wszystkie świadczenia zostały wykonane w 2013 roku.
Badania wykazały, że najliczniejszą grupę pacjentów poddawanych rehabilitacji kardiologicznej w warunkach stacjonarnych na terenie województwa łódzkiego w roku 2013 stanowili chorzy w wieku 56-75 lat (68,02% ogółu badanych).
Analiza badań wykazała, że najczęściej sprawozdawane rozpoznanie dotyczyło „ niewydolności serca nieokreślonej” (58,04% ogółu materiału badawczego).
Analiza trybu wypisów chorych z oddziałów rehabilitacji wykazała, iż tryb wypisu „zakończenie procesu terapeutycznego lub diagnostycznego” stanowił 76,75% ogółu badanych chorych.
Stwierdzono, że zdecydowaną większość chorych poddawanych rehabilitacji kardiologicznej stanowili mężczyźni (67,17% ogółu).

Słowa kluczowe:
rehabilitacja kardiologiczna, rozpoznania główne, tryb wypisu


Abstract

The aim of this paper was to make an attempt at characterizing a profile of patients referred for intramural systemic rehabilitation therapies. The analysis covered also an assessment of effectiveness of the rehabilitation applied to the patients.
The research material were data reported by five departments of intramural cardiac rehabilitation which had signed contracts with the Lodz Voivodeship Department of the National Health Fund. All the services had been performed in 2013.
The research showed that the largest group of patients subjected to intramural cardiac rehabilitation in the area of Lodz voivodeship in 2013 were the patients aged 56-75 (68,02% of all the researched).
The research analysis showed that the most commonly reported diagnosis was “unspecified heart failure” (58,04% of the whole of the research material).
The analysis of the modes of discharge from rehabilitation units showed that the mode of “completion of therapeutic or diagnostics process” accounted for 76,75% of all the researched patients.
It was noted that the vast majority of the patients subjected to cardiac rehabilitation were men (67,17% of the whole).

Key words:
cardiac rehabilitation, main diagnoses, discharge mode

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Analiza potencjalnych czynników ryzyka syndromu wypalenia zawodowego u fizjoterapeutów / The Analysis of Potential Risks Factors for Professional Burnout Syndrome in Physiotherapists

Ewa Puszczałowska-Lizis, Monika Niebieszczańska, Sławomir Jandziś, Marek Kiljański

FP 2015; 15(2); 68-80

Streszczenie
Cel pracy. Wypalenie zawodowe, określane jako psychiczne i emocjonalne wyczerpanie, charakteryzuje się utratą energii, zaangażowania w pracę, brakiem planów do realizacji na przyszłość. Celem pracy była analiza potencjalnych czynników warunkujących wypalenie zawodowe fizjoterapeutów.
Materiał i metody. Badaniami objęto 102 fizjoterapeutów zatrudnionych w placówkach leczniczych na terenie województwa podkarpackiego. Narzędzie badawcze stanowił Kwestionariusz Wypalenia Zawodowego Christiny Maslach według polskiej adaptacji Pasikowskiego. Obliczono podstawowe miary statystyki opisowej. Do oceny różnic w przeciętnym poziomie cechy liczbowej w więcej niż dwóch populacjach zastosowano analizę wariancji ANOVA Kruskala-Wallisa. W przypadku stwierdzenia statystycznie istotnych różnic wykonano test post-hoc porównań wielokrotnych. Do oceny różnic w przeciętnym poziomie cechy liczbowej w dwóch populacjach zastosowano test U Manna-Whitney’a.
Wyniki. Stwierdzono istotnie wyższe wartości ogólnego wskaźnika wypalenia zawodowego u fizjoterapeutów w wieku 35-40 lat (p=0,0078), aktywnych zawodowo ponad 10 lat (p=0,0026) i nie podejmujących aktywności fizycznej pozazawodowej (p=0,0004). Wartości wskaźnika określającego poziom satysfakcji zawodowej były istotnie niższe u fizjoterapeutów nie uczestniczących w kształceniu podyplomowym (p=0,0388).
Wnioski. Istnieje potrzeba podejmowania działań ukierunkowanych na wsparcie emocjonalne pracowników i pomoc w rozwiązywaniu problemów. Należy zachęcać fizjoterapeutów do systematycznego podnoszenia kwalifikacji oraz propagować zasadę dbałości o własną kondycję psychofizyczną poprzez podejmowanie aktywności fizycznej pozazawodowej.

Słowa kluczowe:
wyczerpanie emocjonalne, depersonalizacja, satysfakcja zawodowa,  fizjoterapeuci


Abstract

Aim. Burnout, defined as mental and emotional exhaustion, is characterized by the loss of energy, commitment to work and the lack of plans for  the future. The aim of the study was to analyze the potential determinants of professional burnout in the physiotherapists.
Material and methods. The study included 102 physiotherapists employed at the health-care centers in Podkarpacie Region. The research tool was a Maslach Burnout Inventory (MBI) adapted in Polish by Pasikowski. Basic measures of descriptive statistics were calculated. Kruskal-Wallis’s ANOVA analysis of variance was applied to evaluate differences in average numerical properties in more than two populations. In case of statistically significant differences were found in several groups, post-hoc test of multiple comparisons was performed. The differences in average numerical properties in two populations test were evaluated by means of Mann-Whitney U test.
Results. A significantly higher overall rate of burnout in the physiotherapists at the age of 35-40 years old was found  (p=0.0078), who were professionally active for over 10 years (p=0.0026), and did not take non-professional physical activity (p=0.0004). The determination of the value of the indicator of job satisfaction was significantly lower in physiotherapists not participating in postgraduate education (p=0.0388).
Conclusions. There is a need to take action aimed at emotional support of the workers and help to solve problems. Physio-therapists should be encouraged to improve systematically their skills and to promote the principle of caring for their physical fitness through physical activity  and activities not connected with their profession.

Key words:
emotional exhaustion, depersonalization, job satisfaction, physiotherapists

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Zastosowanie terapii manualnej w likwidacji bólu pochodzenia miogennego w zaburzeniach układu stomatognatycznego / Application of manual therapy in the elimination of myogenic pain in stomatognathic system disorders

Magdalena Gębska, Danuta Lietz-Kijak, Krystyna Opalko,
Ewelina Żyżniewska-Banaszak, Zbigniew Śliwiński, Marek Kiljański

FP 2015; 15(2); 60-67

Streszczenie
Wprowadzenie. W ciągu ostatnich kilku lat nastąpił znaczny rozwój metod fizjoterapii wykorzystywanych w dziedzinie stomatologii. Wśród nich znajduje się terapia manualna, jako forma leczenia zaburzeń czynnościowych układu stomatognatycznego pochodzenia miogennego. Metoda ta jest jeszcze mało popularna wśród lekarzy stomatologów. Wynika to z faktu niewielkiej liczby literatury, a także małej ilości fizjoterapeutów zajmujących się terapią manualną w celu likwidacji objawu bólowego.
Cel pracy. określono efekt relaksacyjny oraz analgetyczny mięśni żwaczy pod wpływem zastosowanej terapii manualnej.
Materiał i metoda. badania wykonano u 20 osób płci żeńskiej, w wieku od 30 do 38 lat (średnia 34 lata) z rozpoznaniem bólowej postaci zaburzeń układu stomatognatycznego.
U pacjentek przeprowadzono kliniczne badanie podmiotowe oraz przedmiotowe, badanie elektromiograficzne mięśni żwaczy oraz ocenę bólu przy użyciu skali VAS. Następnie badaną grupę poddano zabiegom terapii manualnej.
Wyniki. po zakończeniu terapii i analizie wyników zaobserwowano spadek wartości potencjałów elektrycznych badanych mięśni i spadek wartości natężenia bólu w skali VAS.

Słowa kluczowe:
układ stomatognatyczny, terapia manualna, elektromiografia, ból, skala VAS


Abstract

Introduction. In last years there has been considerable development of physiotherapy methods used in dentistry. Among them is the manual therapy as a_form of treatment of functional disorders of the stomatognathic system muscular origin. This method is still very popular among dentists. This is because a_small number of literature, and a_small amount of physiotherapists involved in manual therapy in order to eliminate the symptom of pain.
Aim of the study. determined the effect of relaxing and analgesic masseter muscles under the influence of the use of manual therapy.
Material and methods. study was performed in 20 females, aged from 40 to 45  pain diagnosed as a_disorder of the stomatognathic system. In patients conducted physical examination and clinical examination, electromyographic study of masseter muscles and pain assessment using the VAS scale. Then, the test group received manual therapy treatments.
Results. After completion of therapy and analysis of the results showed a_decrease in the electrical potentials studied muscle and decrease of the VAS scale

Key words:
stomatognathic system, manual therapy, electromyography, pain, VAS scale

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Koincydencja zablokowań stawów krzyżowo-biodrowych w bocznym skrzywieniu kręgosłupa oraz wpływ ich terapii na wartość skoliozy / Block coincidence of sacroiliac joints in lateral curvature of the spine as well as the effect of the therapy on the size of scoliosis

Daniel Olędzki, Tomasz Sajko, Andrzej Sadowski, Marek Kiljański

FP 2015; 15(2); 22-38

Streszczenie
Autorzy przedstawiają  próbę określenia zależności między występowaniem  skrzywienia bocznego kręgosłupa a dysfunkcją stawów krzyżowo-biodrowych pod postacią zablokowania. Zwrócono uwagę, że skolioza obserwowana jest znamiennie w organizmie człowieka.  Samo ułożenie dziecka jak i przebieg porodu  mogą doprowadzić do różnego rodzaju zaburzeń napięcia mięśniowego i asymetrii ułożeniowej między innymi w wyniku uszkodzenia ciągłości powięziowej noworodka w trakcie samego porodu lub okresu okołoporodowego. Należy przypuszczać, że patologia okresu rozwoju embrionalnego a następnie noworodkowego może stanowić genezę zaburzeń statyki kolumny kręgosłupa oraz przeciążeń stawów krzyżowo-biodrowych, pod postacią ich zablokowań. Skutkiem wtórnym  dysfunkcji stawów krzyżowo-biodrowych może być asymetryczne ustawienie kości biodrowych względem siebie, co w dalszym przebiegu warunkuje asymetryczne ustawienie kości krzyżowej i mobilną skoliozę kompensującą (określenie A.Sadowskiego).
Podkreślono ważną rolę dysfunkcji stawu krzyżowo-biodrowego –  najsilniejszego proprioreceptora stawowego ustroju – w powstawaniu dysfunkcji innych stawów w organizmie ludzkim, często znacznie oddalonych od miednicy, jak i w  powstawaniu zaburzeń równowagi napięć (dysbalansu) mięśniowych.
Autorzy opisali tu następujące zjawiska:
1) zależność występowania zablokowania stawów krzyżowo-biodrowych (SKB)  z asymetrią ustawienia miednicy
2) związek wielkości bocznego skrzywienia i rotacji kręgosłupa z zablokowaniem SKB
W grupie badanych dzieci ze skoliozą niedużego stopnia (do 5 stopni rotacji) stwierdzano w dużym procencie, jednocześnie  współwystępowanie dysfunkcji stawów krzyżowo-biodrowych i asymetryczne  ustawienie miednicy. Po przeprowadzonej terapii zablokowań stawów krzyżowo-biodrowych stwierdzono znamienną i istotną statystycznie poprawę w zakresie symetrii miednicy jak i znamienne zmniejszenie stopnia skoliozy i – związanej z nią – zjawiska rotacji kręgów.

Słowa kluczowe:
staw krzyżowo-biodrowy, terapia manualna, skolioza, zablokowanie


Abstract

In the presentation the authors try to estimate dependencies between lateral curvature of the spine occurrence and the dysfunction of sacroiliac joints as blocks. It was pointed out that scoliosis as a phenomenon can be widely observed in a human body.  The position itself as well as the course of the delivery may lead to different types of muscle tone disorders and positional asymmetry in effect of fascia continuity damaging of the neonate during the delivery or perinatal period.
It may be assumed that the pathology of embryonic development and later in neonatal period can be the origin of the spine statics disorder, and consequently cause overloads of sacroiliac joints manifested in blocks. The secondary effect of the dysfunction of sacroiliac joints may be an asymmetric arrangement of hip bones, and this could lead to asymmetric position of the sacrum and compensatory scoliosis (the term coined by the authors).
Authors underline the important role of the dysfunction of the sacroiliac joint – the strongest proprioreceptor in the joint system – in causing other joints to disfunction, even those which are distant to the pelvis as well as causing muscle tone disorders.
The authors described the following phenomena:
1) how occurrence of sacroiliac joints blocks correlate with the asymmetry of the pelvis position,
2) the relation of lateral curvature of the spine size with the rotation of the spine with a sacroiliac joint block.
In the group of tested children with the scoliosis of a little degree (up to 5 degrees of the rotation) it was noticed that there was a high percentage of the sacroiliac joint dysfunction going with the asymmetric pelvis position. After the therapy of sacroiliac joints blocks there was a statistically substantial improvement in the position of the pelvis as well as the decrease in the scoliosis degree (with connected to it vertebra rotation) was observed.

Key words:
sacroiliac joint, manual therapy, scoliosis, block

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Zastosowanie stymulacji polisensorycznej i wzorców globalnych w przypadku ciężkiego uszkodzenia czaszkowo-mózgowego / Application of the Polysensory Stimulation and the General Movement Patterns in Patients with the Serious Traumatic Brain Injury

Wojciech Kiebzak, Anna Wysocka, Arkadiusz Żurawski, Marek Kiljański, Justyna Pogorzelska

FP 2015; 15(2); 6-20

Streszczenie
Wstęp. Urazy czaszkowo-mózgowe stanowią jedną z głównych przyczyn inwalidztwa oraz śmierci dzieci. Ich konsekwencją są zaburzenia sprawności motorycznej oraz dysfunkcje neuropsychologiczne. Stan taki szczególnie wymaga ograniczenia efektów jatrogennych.
Cel pracy. Celem pracy jest przedstawienie programu rehabilitacji pacjenta po ciężkim urazie czaszkowo-mózgowym.
Studium przypadku. Chłopiec lat 15 w wyniku wypadku komunikacyjnego doznał ciężkiego urazu ogólnego, oraz czaszkowo-mózgowego. Głęboko nieprzytomny, ocena w skali Glasgow – 4 pkt. Poddawany rehabilitacji przez okres 2 miesięcy w warunkach szpitalnych. Stosowano stymulację polisensoryczną, elementy metod: Vojty, NDT-Bobath, PNF, Castillo-Morales oraz Kinesiology taping. Uzyskano znacznego stopnia samodzielność łącznie z osiągnięciem chodu z niewielką pomocą.
Dyskusja. W przeciągu kilkunastu lat pojawiło się wiele prac dotyczących postępowania fizjoterapeutycznego chorych po urazach czaszkowo-mózgowych. Coraz częściej skuteczność procesu usprawniania warunkuje optymalnie wcześnie rozpoczęte i właściwie ukierunkowane leczenie usprawniające. Mimo to w piśmiennictwie obserwuje się znikomą liczbę opracowań sformalizowanych metod wczesnego postępowania. Stąd zachodzi potrzeba opracowania optymalnych zasad postępowania fizjoterapeutycznego.
Wnioski. Najważniejszym elementem postępowania terapeutycznego pacjentów po urazie czaszkowo-mózgowym jest interdyscyplinarna rehabilitacja w oparciu o stosowanie stymulacji polisensorycznej i globalnych wzorców ruchu, łączenia technik różnych metod. Programowanie postępowania fizjoterapeutycznego powinno opierać się na podstawowych zasadach dotyczących ciągłości, kompleksowości, systematyczności, a przede wszystkim wczesności rehabilitacji. Umiejętne postępowanie fizjoterapeutyczne odgrywa istotną role w przywróceniu funkcji poznawczo-emocjonalnych oraz w uzyskaniu optymalnego poziomu sprawności psychoruchowej.

Słowa kluczowe:
uraz czaszkowo-mózgowy, postępowanie fizjoterapeutyczne, stymulacja polisensoryczna, wzorce globalne


Abstract

Introduction. Traumatic brain injuries are among the major causes of disabilities and deaths in children. They cause motor performance disorders and neuropsychological dysfunctions. All the above require the maximum reduction of any iatrogenic effects.
Goal. The goal of this paper is to present a rehabilitation program for the patient after severe traumatic brain injury.
Case Study. As the result of a traffic accident, the 15 years old boy had suffered a severe overall trauma, including the traumatic brain injury. He was deeply unconscious, his score in the Glasgow Coma Scale – 4 points. The patient had undergone a 2 months rehabilitation program, while hospitalized. The polysensory stimulation and elements of the following methods had been applied: Vojta method (Reflex locomotion), NDT-Bobath, PNF, Castillo-Morales and Kinesiology Taping. A high degree of the patient’s self-reliance had been achieved, including the ability to walk, with only a slight support.
Discussion. Within the recent – dozen or so – years, numerous studies regarding the physiotherapy treatment in patients with the traumatic brain injury have been published. More often than not, success of the rehabilitation process depends on the early start and the proper orientation of the rehabilitation treatment. Still, in available research, there is very few studies dedicated to the formalized early treatment methods. Hence the need to define the best possible physiotherapy procedures.
Conclusions. The most important issue in the physiotherapy treatment, in patients after the traumatic brain injury, is the interdisciplinary rehabilitation, based on the polysensory stimulation and on the general movement patterns, which combines the techniques of the various methods. Planning of a physiotherapy program should be founded on the basic principles of continuity, comprehensiveness and regularity, but most of all – on the early start of the rehabilitation process. The competent physiotherapy treatment plays an important role in restoration of the cognitive-emotional functions and an achievement of the optimum level of the patient’s psychomotor performance.

Key words:
traumatic brain injury, craniocerebral injury, physiotherapy treatment, polysensory stimulation, general movement patterns

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Porównanie sprawności fizycznej zdrowych, niesłyszących i niewidomych uczniów w wieku 11-12 lat / Comparison of Physical Fitness of 11-12 Years Old Children Who Are Either Healthy, Deaf or Blind

Magdalena Tyc, Marek Kiljański

FP 2017; 17(1); 56-62

Streszczenie
Wstęp. Obecnie preferowany przez dzieci styl życia jest w większości statyczny. Chętniej wybierają one takie formy spędzania wolnego czasu, które nie powodują zmęczenia i nie wymagają wysiłku. Ograniczenie aktywności fizycznej niesie zaś ryzyko niskiej sprawności fizycznej.
Sprawność fizyczna nie jest wyłącznie uzależniona od układu ruchu, lecz od kondycji całego organizmu.
Cel pracy. Ocena jak duży wpływ na poziom sprawności fizycznej dzieci ma to, czy są one dotknięte niepełnosprawnością narządu wzroku lub słuchu.
Materiał i metodyka. Badania zostały przeprowadzone w szkołach podstawowych,  wśród 69 uczniów (32 dziewczynki i 37 chłopców) w wieku 11-12 lat. Odbywało się to w okresie od 8 do 24 lutego 2016 r. Dokonano podziału badanych na trzy grupy: 24 dzieci zdrowych (10 dziewczynek i 14 chłopców), 22 dzieci niesłyszących (10 dziewczynek i 12 chłopców) oraz 23 dzieci niewidomych (12 dziewczynek i 11 chłopców).
Wszystkie dzieci zostały poddane testowi sprawności fizycznej, który składał się z 5 prób: równowagi, siły mięśni kończyn górnych, mocy kończyn dolnych, siły mięśni brzucha i gibkości.
Wyniki. Przeprowadzone badania wskazały we wszystkich próbach na występowanie statystycznie znamiennych różnic pomiędzy grupą dzieci zdrowych a niesłyszących czy niewidomych. Uczniowie niepełnosprawni uzyskali gorsze wyniki. W większości prób dzieci niesłyszące uzyskały istotne statystycznie lepsze wyniki od uczniów niewidomych.
Wnioski. Na podstawie badań, które zostały przeprowadzone można stwierdzić, że to czy dziecko jest dotknięte niepełnosprawnością słuchu lub wzroku ma istotny wpływ na jego sprawność fizyczną.

Słowa kluczowe:
dzieci niesłyszące, dzieci niewidome, sprawność fizyczna


Abstract
Introduction. Currently, children tend to prefer a rather sedentary lifestyle. They are more likely to choose such forms of leisure activities, which do not cause a fatigue and do not require physical effort. Limitation of physical activity carries the risk of low physical fitness.
Physical fitness is not only dependent on the musculoskeletal system, but on the condition of the whole body.
Research Goal. To evaluate how much impact on the level of physical fitness in children has the fact, that they are affected by visual or hearing impairments.
Materials and Methods. Examinations were carried out in primary schools, on 69 pupils (32 girls and 37 boys,) 11-12 years old. The research took place during the period from February 8th to 24th, 2016. The examined children were divided into three groups: 24 healthy children (10 girls and 14 boys,) 22 deaf children (10 girls and 12 boys,) and 23 blind children (12 girls and 11 boys).
All children were tested for their physical fitness, with the 5 tests for: balance, upper extremities’ muscles strength, lower extremities strength, abdominal muscles strength, and body flexibility.
Results. Our research has shown, that in all tests there have occurred statistically significant differences between the group of healthy children, and those of either deaf or blind children. The pupils with disabilities have obtained worse results. In the majority of test, the deaf children have obtained statistically, significantly better results than blind children.
Conclusions. On the basis of the carried out research, it can be concluded, that the fact of a child having either visual or hearing impairment has a significant impact on the physical fitness of such child.

Key words:
deaf children, blind children, physical fitness

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

1 2 3 4 5