Wpływ lecznictwa uzdrowiskowego na funkcję ręki u kobiet z reumatoidalnym zapaleniem stawów

Ewa Puszczałowska-Lizis, Paulina Murdzyk, Sławomir Jandziś, Marek Kiljański

E. Puszczałowska-Lizis, P. Murdzyk, S. Jandziś, M. Kiljański – The effects of health resort treatment on hand function in female rheumatoid arthritis patients; Fizjoterapia Polska 2018; 18(1); 74-82

Streszczenie

Wstęp. Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), to ogólnoustrojowa, przewlekła choroba tkanki łącznej o podłożu immunologicznym. Typowe dla schorzenia zapalenia stawów, głównie rąk prowadzą do osłabienia chwytu i ubytków funkcji manipulacyjnej, co w wielu przypadkach utrudnia codzienne funkcjonowanie i powoduje zależność od otoczenia. Celem pracy była ocena efektów terapii uzdrowiskowej w aspekcie poprawy funkcji ręki u kobiet z RZS na tle grupy porównawczej pacjentek usprawnianych w warunkach ambulatoryjnych.
Materiał i metody. Dwukrotnym badaniem objęto 120 kobiet z RZS w wieku 35-45 lat, w tym 60 pacjentek usprawnianych w Szpitalu Uzdrowiskowym „Ziemowit” w Rymanowie-Zdroju i 60 pacjentek poddanych terapii w warunkach ambulatoryjnych w Zakładzie Medycyny Pracy NZOZ w Sanoku. Przeprowadzono badanie chwytu szczypcowego i chwytu klucza oraz test Grinda. Do analiz wykorzystano test Wilcoxona i nieparametryczny test niezależności Chi-kwadrat Pearsona.
Wyniki. Po zakończeniu terapii w obu grupach uległa zwiększeniu liczba kobiet, które były w stanie poprawnie wykonać chwyt szczypcowy i chwyt klucza a w teście Grinda nie odczuwały bólu w okolicy stawu nadgarstkowo-śródręcznego kciuka. Stwierdzono również statystycznie istotny, wskazujący na poprawę wzrost wartości punktowych (zgodnie z przyjętym systemem „0-1”) odnoszących się do poszczególnych testów.
Wnioski. Kompleksowe postępowanie w leczeniu uzdrowiskowym i terapia w warunkach ambulatoryjnych w podobnym stopniu wpływają na poprawę parametrów funkcjonalnych ręki u pacjentek z RZS.

Słowa kluczowe:

choroby reumatyczne, ograniczenia funkcjonalne, rehabilitacja

Pobierz/Download/下載 Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Porównanie skuteczności terapii przy użyciu pola elektromagnetycznego wysokiej częstotliwości i terapii falą ultradźwiękową w przebiegu chorób zwyrodnieniowo – przeciążeniowych układu narządu ruchu

Lidia Kościelny, Krystyna Stanisz-Wallis, Bożena Latała, Magdalena Wilk-Frańczuk

L. Kościelny, K. Stanisz-Wallis, B. Latała, M. Wilk-Frańczuk – Comparison between the effectiveness of therapy using a high-frequency electromagnetic field and the therapy using ultrasound waves in the degenerative and overload diseases of the locomotor system. Fizjoterapia Polska 2018; 18(1); 6-13

Streszczenie

Cel pracy. Celem pracy jest ocena skuteczności leczenia chorób zwyrodnieniowych układu narządu ruchu przy użyciu pola elektromagnetycznego wysokiej częstotliwości w porównaniu do leczenia ultradźwiękami.
Materiał i metodyka. Do badania zakwalifikowano 77 osób w wieku od 42-84 lat, z zaostrzeniami dolegliwości bólowych i ograniczeniem sprawności ruchowej w przebiegu chorób zwyrodnieniowych. Pacjenci zostali podzieleni na 3 grupy. W grupie I (27 osób) wykonywano zabiegi: krioterapii, laseroterapii i kinezyterapii. W grupie II (27 osób) wykonywano zabiegi: krioterapii, laseroterapii, ultradźwięków, kinezyterapii. W grupie III (23 osoby) wykonywano zabiegi: krioterapii, laseroterapii, pola elektromagnetycznego wysokiej częstotliwości, kinezyterapii. We wszystkich grupach zabiegi prowadzono przez okres 10 dni. Zastosowano ankietę oceny sprawności ruchowej oraz ocenę bólu. Badania przeprowadzono w 1 i 10 dniu zabiegów.
Wyniki. W każdej grupie zastosowane leczenie okazało się skuteczne, co było statystycznie istotne. W grupie III była największa różnica median. Podobnie zmiana bólu była najbardziej istotna w grupie III, terapia przy użyciu pola elektromagnetycznego okazała się najbardziej skuteczna.
Wnioski. Uzyskano istotną różnicę między bólem początkowym, a końcowym w 3 badanych grupach. Wystąpiła istotna różnica w zmianie bólu w 3 badanych grupach. Wykazano większą skuteczność stosowania terapii pola elektromagnetycznego.

Słowa kluczowe:
rehabilitacja, zmiany zwyrodnieniowe, fizykoterapia

Pobierz/Download/下載 Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Testy i ćwiczenia izokinetyczne w praktyce fizjoterapeutycznej

Andrzej Czamara, Katarzyna Krzemińska, Aleksandra Królikowska, Łukasz Szuba, Marek Kiljański

A. Czamara, K. Krzemińska, A. Królikowska, Ł. Szuba, M. Kiljański – Isokinetic testing and exercises in physiotherapeutic practice. FP 2017; 17(4); 6-17

Streszczenie

Celem pracy było przedstawienie stanowiska na temat zastosowania pomiarów, testów i ćwiczeń wykonywanych w warunkach izokinetycznych w fizjoterapii w oparciu o przegląd literatury i własne doświadczenia. Omówiono podstawowe zagadnienia fizjologii mięśni, rodzajów skurczów i pracy mięśniowej oraz zmian napięcia mięśni. Przedstawiono zasady przeprowadzania pomiarów wartości momentów sił mięśni i oceny innych parametrów biomechanicznych wykonywanych w warunkach maksymalnego napięcia izometrycznego i w warunkach dynamicznych – izokinetycznych. Dokonano charakterystyki ćwiczeń przeprowadzanych w warunkach izokinetycznych oraz przeprowadzanych w warunkach izometrii (statycznych) w różnych obszarach fizjoterapii klinicznej. Zwrócono także uwagę na wskazania i przeciwwskazania w zakresie stosowanie tego rodzaju testów i ćwiczeń w praktyce fizjoterapeutycznej w powiązaniu z innymi dziedzinami medycznymi.

Słowa kluczowe:
kinezyterapia, izometria, dynamika, rehabilitacja

Pobierz/Download/下載 Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Ocena wpływu wczesnej rehabilitacji poszpitalnej na czynność wentylacyjną płuc u chorych z chorobami układu krążenia

Katarzyna Bogacz, Marek Woszczak, Jan Szczegielniak

K. Bogacz, M. Woszczak, J. Szczegielniak – The assessment of effect of early post-hospital rehabilitation on the lung ventilation function in patients with cardiovascular disease. FP 2017; 17(2); 132-139

Streszczenie

Cel pracy. Założono, że przeprowadzenie badań przed i po 3-tygodniowej rehabilitacji kardiologicznej uwzględniającej elementy ćwiczeń oddechowych pozwoli na ocenę jej wpływu na czynność wentylacyjną płuc u chorych po zawale serca i po zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego.
Materiał i metodyka. Analizę wyników badań przeprowadzono oznaczając średnie wartości wszystkich wskaźników spirometrycznych i porównując je z wartościami należnymi przed i po programie rehabilitacji. W celu sprawdzenia czy średnie wartości obu badań różnią się między sobą w sposób istotny porównano je testem t-Studenta dla prób parowanych oraz obliczono średnią przyrostu wszystkich wskaźników.
Wyniki badań. Wykonanie badań czynnościowych płuc w badanych grupach chorych dało wyniki pozwalające na dokładne przeanalizowanie czynności wentylacyjnej płuc u chorych po zawale serca i po zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego oraz wpływu kompleksowej rehabilitacji kardiologicznej, zawierającej elementy ćwiczeń oddechowych na czynność wentylacyjną płuc u tych chorych. Oceniając różnice testem t-Studenta przyjęto, że były ona statystycznie istotne na poziomie p < 0,01. Wnioski. Program rehabilitacji kardiologicznej uwzględniający ćwiczenia oddechowe przyczynia się do zahamowania upośledzenia czynności wentylacyjnej płuc u chorych po zawale serca i po zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego i powinien być stosowany w każdym etapie usprawniania tych chorych.

Słowa kluczowe:
choroby układu krążenia, rehabilitacja

Pobierz/Download/下載 Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Technika energetyzacji mięśni stosowana po implantacji endoprotezoplastyki stawu biodrowego / Muscle energy techniques after total hip replacement

Maria Mazepa, Renata Szczepaniak, Wojciech Kiebzak,
Zofia Śliwińska, Zbigniew Śliwiński

FP 2014; 14(1); 18-26

Streszczenie
Wstęp. Częstą konsekwencją braku postępu rehabilitacji, przy bardzo dużych zmianach zwyrodnieniowych, którym towarzyszy bardzo silny ból i znaczne ograniczenie ruchomości oraz lokomocji, jest leczenie operacyjne, polegające na wykonaniu alloplastyki stawu biodrowego. W pierwszej dobie po operacji, ustalany jest indywidualny program usprawniania pacjenta. Jest to czynność o podstawowym znaczeniu, ponieważ prawidłowe zaplanowanie i przeprowadzenie zabiegów fizjoterapeutycznych, umożliwia przede wszystkim zniesie bólu i uzyskanie pełnego, funkcjonalnego zakresu ruchu w stawie, wzmacniamy mięśnie dbamy o to, aby odpowiednia kontrola mięśniowa i stabilizacja uzyskana w stawie, przywróciła funkcję lokomocji i samoobsługi pacjenta na początkowym i dalszym etapie usprawniania. Sposobów i metod uzyskania poprawy wyżej wymienionych parametrów jest wiele. Jedną z nich są techniki energetyzacji mięśniowej, będące nieinwazyjną terapią u pacjentów po endoprotezoplastyce stawu biodrowego. Dzięki tym technikom, w skład których wchodzi poizometryczna relaksacja mięśni przykurczonych oraz aktywne rozluźnianie mięśni stawów biodrowych, techniki mięśniowo-powięziowe oraz ich połączenie z elementami metody PNF, możliwe jest skuteczne leczenie i usprawnianie pacjentów.
Cel pracy. Celem pracy jest porównanie efektów standardowej fizjoterapii, prowadzonej u pacjentów po wszczepieniu endoprotezy cementowej stawu biodrowego, z fizjoterapią wykorzystującą techniki energetyzacji mięśni. Materiał i metody. Do badania zakwalifikowano w latach 2013/2014 66 pacjentów z zaawansowanymi zmianami zwyrodnieniowymi stawów biodrowych, leczonych operacyjnie  endoprotezoplastyką. Pacjentów podzielono losowo na dwie grupy,/grupa I oraz grupa II/ po 33 osoby każda. U każdej z osób zbadano poziom bólu, zakres ruchu w stawie biodrowym oraz siłę mięśniową. Różnice pomiędzy grupą I a II polegały na włączeniu w grupie I technik energetyzacji mięśni, w skład których wchodziły poizometryczna relaksacja mięśni, aktywne rozluźnianie mięśni oraz elementy metody PNF. Wykorzystano również techniki mięśniowo-powięziowe nacelowane na mięśnie z różną siłą i kierunkiem nacisku na włókna mięśniowe. w grupie II zastosowano standardową fizjoterapię. Wyniki. Po zastosowanej terapii energetyzacji mięśniowej w grupie z zastosowanie technik energetyzacji mięśni, nastąpiła znacząca poprawa w zmniejszeniu dolegliwości bólowych, zwiększył się funkcjonalny zakres ruchu oraz znacząco poprawiła się kontrola mięśniowa operowanego stawu, co korzystnie wpłynęło na lokomocję pacjentów. Wnioski. Techniki energetyzacji w znaczącym stopniu wpłynęły na poprawę funkcji czynnościowej i stabilizacyjnej mięśni obręczy biodrowej stawu z endoprotezą. Połączenie poizometrycznej relaksacji z elementami metody PNF oraz technikami powięziowo-mięśniowymi, skutecznie poprawiło równowagę, koordynację oraz stereotyp chodu. Podsumowując fizjoterapia z wykorzystaniem metody energetyzacji okazała się skuteczniejszą metodą w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawu biodrowego w porównaniu z metodą opartą na standardowym programie usprawniania.

Słowa kluczowe:
endoprotezoplastyka, usprawnianie, techniki energetyzacji mięśni


Abstract

Introduction.  Surgical procedure involving total hip alloplasty is a common consequence of the absence of progress of rehabilitation in patients with significant degenerative lesions accompanied by severe pain and significantly limited mobility. An individual program for patient rehabilitation is established during the first 24 hours after the procedure. This is of particular importance as proper planning and implementation of physiotherapy allows to relieve pain and to achieve full functional joint mobility as well as to strengthen the muscles. We make sure that the proper muscle control and stability within the joint will restore patient’s locomotion and self-care both at the initial and later stages of rehabilitation. There are many ways and methods to improve the above mentioned parameters. Muscle energy techniques, which represent a non-invasive therapy in patients with total hip replacement, are one of these methods. These techniques, including poizometric relaxation of contracted muscles as well as active relaxation of hip joint muscles, myofascial techniques, also in combination with elements of PNF techniques, allow for effective treatment and rehabilitation of patients. Aim. The aim of the study was to compare the effects of standard physiotherapy in patients after cemented hip arthroplasty with those of physiotherapy using muscle energy techniques.
Materials and Methods. A total of 66 patients with advanced degenerative arthritis of the hip, who received surgical treatment in the form of endoprosthetics, were qualified for the study between 2013 and 2014. The patients were divided into two groups  (group I and II), 33 subjects each. Pain level, the range of hip motion as well as muscle strength were assessed in each patient. Group I received muscle energy techniques, including poizometric relaxation of muscles, active muscle relaxation and elements of PNF method. Also, myofascial techniques targeting muscles with different strengths and direction of pressure were used. Group II received standard physiotherapy.
Results. Significant improvement of pain, an increase in the range of functional motion as well as a significant improvement of muscle control of the joint were observed in the group receiving muscle energy treatment, which had beneficial effects on the locomotion of patients.
Conclusions. Muscle energy techniques had significant effects on the improvement of muscle function and stabilization in the pelvic girdle of the joint with endoprosthesis. Poizometric relaxation combined with elements of the PNF method as well as myofascial techniques effectively improved balance, coordination and gait pattern. In conclusion, physiotherapy using muscle energy techniques was shown to be a more effective method in the treatment of hip osteoarthritis as compared to the method based on standard rehabilitation program.

Key words:
arthroplasty, rehabilitation, muscle energy techniques

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Please follow and like us:
error

Biomechaniczne aspekty czynności stawu łokciowego w reumatoidalnym zapaleniu stawów / Biomechanical aspects of elbow joint action in rheumatoid arthritis

Jolanta Rojczyk-Chmarek, Janusz Błaszczyk, Krzysztof Gieremek, Wojciech Cieśla, Jacek Polechoński

FP 2014; 14(1); 6-16

Streszczenie
Celem przedstawionej pracy jest weryfikacja prostej i obiektywnej metody oceny funkcji stawu łokciowego, metody, która u chorych z reumatoidalnym zapaleniem stawów pozwoliłaby na doraźną ocenę zaawansowania zmian chorobowych w stawie, jak też na monitorowanie postępu choroby.
Materiały i metody. Badaniami charakterystyk cyklicznych ruchów zginania i prostowania przedramienia w stawie łokciowym objęto grupę 82 osób. Stanowisko pomiarowe składało się z kontrolowanego komputerowo urządzenia do badania ruchów w stawie łokciowym (manipulandum). Urządzenie to pozwala na badanie stanu czynnościowego stawu łokciowego przy wykonywaniu cyklicznych izokinetycznych ruchów zgięcia i wyprostu. Ruch wykonywany był: 1. z minimalną szybkością, najwolniejszy jaki był możliwy do wykonania przez pacjenta, 2. z preferowaną szybkością – szybkość ruchu zależała od woli i nawyków badanego, 3. szybki – wykonywany z największą możliwą do wykonania szybkością. Badania przeprowadzono dwukrotnie – na początku i na zakończenie trzytygodniowego leczenia usprawniającego. Resultaty. Otrzymane wyniki pokazują, że charakterystyka ruchów w grupie pacjentów z RZS różniła się znacznie od normy. Różnice dotyczyły przede wszystkim obniżenia prędkości i amplitudy ruchy, a także częstotliwości i  okresu.   Stwierdzono również znaczną asymetrię faz zginania i prostowania ruchów cyklicznych w stawie łokciowym. Wnioski. Należy przypuszczać, że główną przyczyną obserwowanych zmian zarówno w stosunku do normy jak i do okresu początkowego terapii jest sztywność stawu łokciowego spowodowana reakcją bólową i zwiększonymi oporami ruchu wywołanymi zmianami patologicznymi w obrębie badanego stawu. W tym kontekście zastosowana metoda badania ruchów izokinetycznych pozwala na obiektywną ocenę patologicznych zmian kontroli motorycznej w RZS.

Słowa kluczowe:
rehabilitacja, łokieć, biomechanika, reumatoidalne zapalenie stawów


Abstract

Functional limitations associated with RA-induce changes within the elbow joint and result in biomechanical disturbances. Objective data on the mobility of the affected articulation would facilitate the assessment of disease severity, selection of optimal physiotherapy interventions. Materials and Methods. Our study participants performed cyclic forearm extension and flexion elbow movements with different angular velocities. Biomechanical assessment comprised of spatiotemporal properties of cyclic movements. Spatial analysis of movement included the determination of movement direction (flexion, extension) and amplitude whereas the temporal analysis included the duration of particular movement phases as well as time-frequency analysis of a movement cycle. Results. The obtained results indicate that movement parameters in patients with rheumatoid arthritis differ significantly compared to normal ranges. Movement speed and amplitude as well as frequency and duration of movement are decreased. RA patients also exhibited considerable asymmetry of cyclic flexions and extensions of the elbow joint. Conclusion. It can be concluded that a biomechanical analysis using a manipulandum apparatus is a valuable diagnostic tool allowing objective evaluation of elbow function in rheumatoid arthritis. The measurements are highly sensitive, and hence, if performed in a larger patient population, they might help develop a classification of movement dysfunction in rheumatoid arthritis of the elbow joint. The analysis might also facilitate the assessment of hand dysfunction at various stages of RA development.

Key words:
rehabilitation, elbow, biomechanical, rheumatoid arthritis

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Please follow and like us:
error

Ocena postępów leczenia usprawniającego w reumatoidalnym zapaleniu stawów za pomocą biomechanicznej analizy czynności stawu łokciowego / Assessment of the effects of rehabilitation interventions for patients with rhematoid arthritis using biomechanical analysis of elbow function

Jolanta Rojczyk-Chmarek, Joanna Cieślińska-Świder, Krzysztof Gieremek, Wojciech Cieśla, Jacek Polechoński

FP 2015; 15(1); 36-47

Streszczenie
Wstęp. Celem przedstawionej pracy jest weryfikacja metody oceny funkcji stawu łokciowego, metody, która u chorych z reumatoidalnym zapaleniem stawów pozwoliłaby na monitorowanie postępu choroby i  ocenę efektywności usprawniania leczniczego i fizjoterapeutycznego.
Materiał i metody. Badaniami charakterystyk cyklicznych ruchów zginania i prostowania przedramienia w stawie łokciowym objęto grupę 82 osób. Stanowisko pomiarowe składało się z kontrolowanego komputerowo urządzenia do badania ruchów w stawie łokciowym (manipulandum). Urządzenie to pozwala na badanie stanu czynnościowego stawu łokciowego przy wykonywaniu cyklicznych izokinetycznych ruchów zgięcia i wyprostu. Ruch wykonywany był: 1. z minimalną szybkością, najwolniejszy jaki był możliwy do wykonania przez pacjenta, 2. z preferowaną szybkością – szybkość ruchu zależała od woli i nawyków badanego, 3. szybki – wykonywany z największą możliwą do wykonania szybkością. Badania przeprowadzono dwukrotnie – na początku i na zakończenie trzytygodniowego leczenia usprawniającego.
Wyniki. Otrzymane wyniki pokazują że leczenie usprawniające spowodowało poprawę kilku parametrów badanych ruchów. Zwiększeniu uległa amplituda (zakres) ruchu oraz prędkość kątowa w szczególności fazy prostowania, a także zmniejszyła się wartość współczynnik asymetrii. Nie stwierdzono natomiast wzrostu częstotliwości wykonywanych ruchów i istotnych zmian dotyczących okresu, zarówno szybkości preferowanej jak i maksymalnej.
Wnioski. Podsumowując uzyskane wyniki badań nad diagnostyczną przydatnością biomechanicznej analizy czynności stawu łokciowego przy użyciu aparatu typu manipulandum w RZS można stwierdzić że zastosowana metoda badania ruchów izokinetycznych pozwala na obiektywną ocenę patologicznych zmian w stawie oraz ocenę efektywności usprawniania leczniczego i fizjoterapeutycznego. Analiza zebranego materiału badawczego wykazała, że dla uzyskania wiarygodnych informacji o stanie funkcjonalnym pacjenta badanie powinno być wykonane w warunkach ruchów preferowanych i szybkich. Miałoby to dużą wartość zwłaszcza w doborze odpowiednich metod fizjoterapeutycznych.

Słowa kluczowe:
rehabilitacja, łokieć, biomechanika, reumatoidalne zapalenie stawów


Abstract

Background. The aim of the investigations was to verify the effectiveness of a method of elbow function evaluation in patients with rhematoid arthritis. The method was expected to allow monitoring of disease progression and to help assess the effects of rehabilitation interventions.
Material and Methods. Cyclic flexion-extension movements in the elbow joint were examined in 82 individuals. The measurements were carried out with a computer-controlled unit for studying elbow movements (manipulandum). The study participants performed movements 1) of minimum speed, ie., the slowest possible movement, 2) of preferred speed consistent with patient preferences and habits, and 3) of maximum speed. The measurements were carried out before and after a 3-week rehabilitation program.
Results. The obtained results indicate that the rehabilitation intervention caused improvement in several parameters of the investigated movements. Movement amplitude (range of movement),  angular velocity (especially angular velocity of elbow extension) increased, the symmetry index decreased while no changes were observed in movement cycle duration for preferred and maximum speed.
Conclusions. The results indicate that this method of isokinetic movement evaluation allows objective assessment of articular pathologies and rehabilitation/pharmacotherapy outcomes. Our investigations suggest that, in order to obtain reliable information on the patient’s functional status, the measurements should be performed during preferred and maximum speed elbow movements. Information thereby obtained might be of considerable importance for selection of appropriate physiotherapy interventions.

Key words:
rehabilitation, elbow, biomechanical, rheumatoid arthritis

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Please follow and like us:
error

Ocena skuteczności fizjoterapii u chorych z koksartozą leczonych sanatoryjnie

Zbigniew Śliwiński, Marlena Maskiera, Marta Makara-Studzińska, Grzegorz Śliwiński, Małgorzata Starczyńska

Z. Śliwiński, M. Maskiera, M. Makara-Studzińska, G. Śliwiński, M. Starczyńska: Assessment of the Effectiveness of the Physiotherapy in Patients with the Coxarthrosis, Treated in Spa Facilities. FP 2015;15(4);7-15

Streszczenie
Wstęp. Celem pracy była ocena skuteczności fizjoterapii u chorych z koksartrozą leczonych sanatoryjnie. Materiał i metodyka. W badaniu wzięło  udział 49 pacjentów (29 kobiet i 20 mężczyzn) leczonych w Sanatorium „Słowacki” w Busku-Zdroju na turnusie 21-dniowym. Byli to pacjenci ze zmianami zwyrodnieniowymi stawu biodrowego nie leczeni operacyjnie. Pacjenci zostali podzieleni na dwie grupy. W grupie badanej  (24 osoby), zastosowano zabiegi fizykalne i hydroterapię. W grupie kontrolnej (25 osób), dodatkowo zastosowano kinezyterapię U każdego z pacjentów wykonano: badanie ankietowe, pomiar zakresu ruchomości w stawach biodrowych, ocenę siły mięśniowej skalą Lovetta, ocenę stopnia nasilenia bólu w skali VAS,  testy funkcjonalne ( Linder 2, test uciskowy brzucha, test Patricka Fabre, SLR,  test Tinetti, test „Up and Go”, ocenę chodu wg. Perry). Wyniki.   Po zakończeniu 21- dniowego leczenia rehabilitacyjnego u większości pacjentów, nastąpiło znaczne zmniejszenie subiektywnego odczucia dolegliwości bólowych, znaczna poprawa funkcji ruchowych biodra oraz zmniejszenie ryzyka upadku. Przeprowadzonych badania wskazują, na uzyskanie lepszych wyników usprawniania fizjoterapeutycznego w grupie kontrolnej, gdzie dodatkowo zastosowano kinezyterapię. Wnioski. 1. Fizjoterapia ma wpływ na zwiększenie zakresu ruchu w stawie biodrowym we wszystkich płaszczyznach, szczególnie w zakresie ruchu zgięcia i odwodzenia. 2. Postępowanie usprawniające wpływa na poprawę stereotypu chodu u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawu biodrowego. 3.Leczenie sanatoryjne u osób ze zmianami zwyrodnieniowymi stawów biodrowych zmniejsza ryzyko upadków.

Słowa kluczowe:
usprawnianie, fizjoterapia, koksartroza, leczenie sanatoryjne

Pobierz/Download/下載 Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Trening na bieżni z odciążeniem masy ciała poprzez system Parestand w usprawnianiu chodu u pacjentów we wczesnej fazie udaru mózgu: badanie pilotażowe

Beata Stach, Marcin Błaszcz, Aleksandra Bober, Mariola E. Wodzińska, Joanna Zyznawska

B. Stach, M. Błaszcz, A. Bober, M. E. Wodzińska, J. Zyznawska – Body Weight Supported Treadmill Training with Parestand system as walking therapy of patients early after stroke: a pilot study. FP 2016;16(2);54-63

Streszczenie
Wstęp. Trening na bieżni z odciążeniem masy ciała (z ang. Body Weight Supported Treadmill Training – BWSTT) to wysokiej częstotliwości zadaniowa terapia chodu pacjentów po udarze mózgu. Skuteczność BWSTT została wielokrotnie udowodniona, jednak jego wyższość nad treningiem chodu po naturalnym podłożu jest często kwestionowana. W Polsce jest to rzadko stosowana i badana metoda.
Pacjenci i metody. W badaniu brało udział 20 chodzących pacjentów we wczesnej fazie udaru. Wszyscy pacjenci uczestniczyli w standardowej fizjoterapii opartej o koncepcję Bobath i PNF. Do grupy eksperymentalnej włączono 10 osób dodatkowo otrzymujących trening na bieżni z odciążeniem masy ciała (BWSTT), a do grupy kontrolnej włączono 10 osób dodatkowo otrzymujących trening chodu po naturalnym podłożu. Badanych przed i po skończeniu interwencji oceniono Skalą Równowagi Berg, testem Timed Up & Go, Testem 10-metrowym oraz testem 6-minutowego marszu.
Wyniki. Obie grupy uzyskały istotną statystycznie (p<0,05) poprawę we wszystkich testach funkcjonalnych. BWSTT zwiększyła swój dystans o 108,4±75,7 m, a grupa kontrolna o 57±51,3 m. Różnica pomiędzy grupami nie była istotna statystycznie (p=0,28). BWSTT skróciła czas w teście TUG o 9±1,4 s, a grupa kontrolna o 2,7±1,1 s. Różnica pomiędzy grupami nie była istotna statystycznie (p=0,63). BWSTT uzyskała 7,0±3,7 pkt, a grupa kontrolna 6,6±4,4 pkt poprawy w BBS. Różnica pomiędzy grupami nie była istotna statystycznie (p=0,88). BWSTT podniosła prędkość chodu o 0,25±0,13 m/s, a grupa kontrolna o 0,28±0,13 m/s. Różnica pomiędzy grupami nie była istotna statystycznie (p=0,96). Podsumowanie. Zarówno BWSTT jak i terapia chodu po naturalnym podłożu może poprawić równowagę, wytrzymałość i szybkość chodu oraz zmniejszyć ryzyko upadków u chodzących pacjentów we wczesnej fazie udaru. Słowa kluczowe: udar mózgu, niedowład połowiczy, fizjoterapia, rehabilitacja, chód

Pobierz/Download/下載 Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Opóźniona diagnoza i leczenie pierwotnego obrzęku limfatycznego kończyn dolnych – studium przypadku / Delayed diagnosis and treatment of primary lymphoedema of lower limbs – case study

Rita Hansdorfer-Korzon, Jacek Teodorczyk, Marcin Gruszecki, Michał Korzon

FP 2016;16(2);42-53

Streszczenie
Leczenie pierwotnego obrzęku limfatycznego stwarza wiele problemów pacjentowi jak i całemu zespołowi medycznemu. Całkowite wyleczenie bowiem z racji uszkodzenia anatomicznych dróg odpływu chłonki nie jest możliwe, a terapia ma na celu jedynie zmniejszenie rozmiarów kończyny, przywrócenie jej funkcji i poprawienie aspektów kosmetycznych. Leczenie jest trudne, wieloetapowe i nawet w przypadku dobrych wyników kosztowne i czasochłonne. Obrzęki pierwotne nie są patologią bardzo częstą, toteż problem związany z ich diagnostyką i leczeniem pozostaje często na marginesie zainteresowania lekarzy. W przeciwieństwie do dobrze zorganizowanej pomocy, jaką otrzymują chorzy z obrzękiem w obrębie kończyn górnych (głównie po leczeniu chirurgicznym raka sutka) możliwości rozpoznania, diagnostyki i wdrożenia postępowania usprawniającego u osób z idiopatyczną postacią obrzęku limfatycznego kończyn dolnych są istotnie ograniczone. Chociaż w ostatnich latach intensywnie propagowana jest wiedza dotycząca zasad stosowania terapii przeciwzastoinowej nadal w wielu ośrodkach wdrażana jest nieprawidłowo. Nieleczony lub niewłaściwie leczony obrzęk staje się nieodwracalny wskutek rozplemu tkanki łącznej, czym różni się od obrzęków na innym podłożu. Narastający obrzęk doprowadzający do stopniowej deformacji i zaburzeń funkcji kończyny, wpływa negatywnie na stan psychiczny pacjenta. Późne rozpoznanie, kosztowne, uciążliwe i długotrwałe leczenie, którego efekt jest niejednokrotnie niezadawalający wpływa istotnie na jakość życia chorego. W pracy przedstawiono jeden z licznych przypadków pacjentek z rozpoznanymi późno i nieprawidłowo leczonymi obrzękami pierwotnymi, które mają być ilustracją typowych zaniedbań w dążeniu do ustalenia diagnozy i wdrożenia leczenia w tej jednostce chorobowej. Podkreślono także rolę badania LS jako złotego standardu w diagnostyce obrzęków pierwotnych i jej ograniczonej przydatności w ocenie skuteczności leczenia.

Słowa kluczowe:
obrzęk limfatyczny, pierwotny wrodzony obrzęk limfatyczny, rehabilitacja, limfoscyntygrafia


Abstract
Treatment of lymphoedema is problematic for the patient and the entire medical team. Complete recovery, because of anatomical damage to the outflow tract of lymph, is not possible and the therapy is intended only to reduce the size of the limb, restore its function and improve the cosmetic aspects. Treatment is difficult, multistage, unpredictable and even if results are good, expensive and time consuming. Primary lymphoedema is not common disease, so the problem of its diagnosis and treatment is often on the margins of medical concern. In contrast to the well-organized support received by patients with secondary oedema of the upper, diagnosing and implementation of rehabilitation in patients with idiopathic lymphoedema of the lower limbs are significantly limited. Although in recent years is intensely propagated knowledge of the principles of anticongestive therapy, it is still is implemented incorrectly in many centers. If left untreated or improperly treated swelling becomes irreversible as a result of proliferation of connective tissue, what differs from cases of oedema not associated with lymphatics damage. Increasing swelling will lead to progressive deformity and dysfunction of limbs and negatively affects the mental state of the patient. Late diagnosis, costly, cumbersome and long-term treatment with the often unsatisfactory effect significantly affect quality of life. The paper presents one of many our cases of patients with late diagnosed and improperly treated primary lymphoedema and is an illustration of the typical negligence in establishing the diagnosis and initiation of treatment in this disease entity.

Key words:
lymphedema, primary congenital lymphedema, rehabilitation, lymphoscintigraphy

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Please follow and like us:
error
1 2