Ocena wpływu wczesnej rehabilitacji poszpitalnej na czynność wentylacyjną płuc u chorych z chorobami układu krążenia/The assessment of effect of early post-hospital rehabilitation on the lung ventilation function in patients with cardiovascular disease

Katarzyna Bogacz, Marek Woszczak, Jan Szczegielniak

FP 2017; 17(2); 132-139

Streszczenie

Cel pracy. Założono, że przeprowadzenie badań przed i po 3-tygodniowej rehabilitacji kardiologicznej uwzględniającej elementy ćwiczeń oddechowych pozwoli na ocenę jej wpływu na czynność wentylacyjną płuc u chorych po zawale serca i po zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego.
Materiał i metodyka. Analizę wyników badań przeprowadzono oznaczając średnie wartości wszystkich wskaźników spirometrycznych i porównując je z wartościami należnymi przed i po programie rehabilitacji. W celu sprawdzenia czy średnie wartości obu badań różnią się między sobą w sposób istotny porównano je testem t-Studenta dla prób parowanych oraz obliczono średnią przyrostu wszystkich wskaźników.
Wyniki badań. Wykonanie badań czynnościowych płuc w badanych grupach chorych dało wyniki pozwalające na dokładne przeanalizowanie czynności wentylacyjnej płuc u chorych po zawale serca i po zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego oraz wpływu kompleksowej rehabilitacji kardiologicznej, zawierającej elementy ćwiczeń oddechowych na czynność wentylacyjną płuc u tych chorych. Oceniając różnice testem t-Studenta przyjęto, że były ona statystycznie istotne na poziomie p < 0,01. Wnioski. Program rehabilitacji kardiologicznej uwzględniający ćwiczenia oddechowe przyczynia się do zahamowania upośledzenia czynności wentylacyjnej płuc u chorych po zawale serca i po zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego i powinien być stosowany w każdym etapie usprawniania tych chorych. Słowa kluczowe: choroby układu krążenia, rehabilitacja Abstract

Objective. An assumption as made that tests performed before and after a 3-week cardiovascular rehabilitation would allow the assessment of its effect on the lung ventilation function in patients post MI and CABG.
Material and methods. The analysis involved determination of mean values of all spirometric values and comparing them with expected values before and after the rehabilitation program. In order to check if mean values of both tests were significantly different, they were compared using the t Student test for paired samples, and mean increases of all indexes were calculated.
Test results. Lung function tests performed in study subjects gave results allowing precise analysis of lung ventilation function in patients post MI and CABG, and an assessment o the effect of comprehensive cardiovascular rehabilitation, including respiratory exercises, on ventilation function of those patients. t-Student test was applied for the assessment of differences with the significance level of p < 0.01. Conclusions. The program of cardovascular rehabilitation involving respiratory exercises, accounts for improved lung ventilation function in patients post MI and CABG, and should be used at each stage of rehabilitation of those patients. Key words: Cardiovascular disease, rehabilitation

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Technika energetyzacji mięśni stosowana po implantacji endoprotezoplastyki stawu biodrowego / Muscle energy techniques after total hip replacement

Maria Mazepa, Renata Szczepaniak, Wojciech Kiebzak,
Zofia Śliwińska, Zbigniew Śliwiński

FP 2014; 14(1); 18-26

Streszczenie
Wstęp. Częstą konsekwencją braku postępu rehabilitacji, przy bardzo dużych zmianach zwyrodnieniowych, którym towarzyszy bardzo silny ból i znaczne ograniczenie ruchomości oraz lokomocji, jest leczenie operacyjne, polegające na wykonaniu alloplastyki stawu biodrowego. W pierwszej dobie po operacji, ustalany jest indywidualny program usprawniania pacjenta. Jest to czynność o podstawowym znaczeniu, ponieważ prawidłowe zaplanowanie i przeprowadzenie zabiegów fizjoterapeutycznych, umożliwia przede wszystkim zniesie bólu i uzyskanie pełnego, funkcjonalnego zakresu ruchu w stawie, wzmacniamy mięśnie dbamy o to, aby odpowiednia kontrola mięśniowa i stabilizacja uzyskana w stawie, przywróciła funkcję lokomocji i samoobsługi pacjenta na początkowym i dalszym etapie usprawniania. Sposobów i metod uzyskania poprawy wyżej wymienionych parametrów jest wiele. Jedną z nich są techniki energetyzacji mięśniowej, będące nieinwazyjną terapią u pacjentów po endoprotezoplastyce stawu biodrowego. Dzięki tym technikom, w skład których wchodzi poizometryczna relaksacja mięśni przykurczonych oraz aktywne rozluźnianie mięśni stawów biodrowych, techniki mięśniowo-powięziowe oraz ich połączenie z elementami metody PNF, możliwe jest skuteczne leczenie i usprawnianie pacjentów.
Cel pracy. Celem pracy jest porównanie efektów standardowej fizjoterapii, prowadzonej u pacjentów po wszczepieniu endoprotezy cementowej stawu biodrowego, z fizjoterapią wykorzystującą techniki energetyzacji mięśni. Materiał i metody. Do badania zakwalifikowano w latach 2013/2014 66 pacjentów z zaawansowanymi zmianami zwyrodnieniowymi stawów biodrowych, leczonych operacyjnie  endoprotezoplastyką. Pacjentów podzielono losowo na dwie grupy,/grupa I oraz grupa II/ po 33 osoby każda. U każdej z osób zbadano poziom bólu, zakres ruchu w stawie biodrowym oraz siłę mięśniową. Różnice pomiędzy grupą I a II polegały na włączeniu w grupie I technik energetyzacji mięśni, w skład których wchodziły poizometryczna relaksacja mięśni, aktywne rozluźnianie mięśni oraz elementy metody PNF. Wykorzystano również techniki mięśniowo-powięziowe nacelowane na mięśnie z różną siłą i kierunkiem nacisku na włókna mięśniowe. w grupie II zastosowano standardową fizjoterapię. Wyniki. Po zastosowanej terapii energetyzacji mięśniowej w grupie z zastosowanie technik energetyzacji mięśni, nastąpiła znacząca poprawa w zmniejszeniu dolegliwości bólowych, zwiększył się funkcjonalny zakres ruchu oraz znacząco poprawiła się kontrola mięśniowa operowanego stawu, co korzystnie wpłynęło na lokomocję pacjentów. Wnioski. Techniki energetyzacji w znaczącym stopniu wpłynęły na poprawę funkcji czynnościowej i stabilizacyjnej mięśni obręczy biodrowej stawu z endoprotezą. Połączenie poizometrycznej relaksacji z elementami metody PNF oraz technikami powięziowo-mięśniowymi, skutecznie poprawiło równowagę, koordynację oraz stereotyp chodu. Podsumowując fizjoterapia z wykorzystaniem metody energetyzacji okazała się skuteczniejszą metodą w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawu biodrowego w porównaniu z metodą opartą na standardowym programie usprawniania.

Słowa kluczowe:
endoprotezoplastyka, usprawnianie, techniki energetyzacji mięśni


Abstract

Introduction.  Surgical procedure involving total hip alloplasty is a common consequence of the absence of progress of rehabilitation in patients with significant degenerative lesions accompanied by severe pain and significantly limited mobility. An individual program for patient rehabilitation is established during the first 24 hours after the procedure. This is of particular importance as proper planning and implementation of physiotherapy allows to relieve pain and to achieve full functional joint mobility as well as to strengthen the muscles. We make sure that the proper muscle control and stability within the joint will restore patient’s locomotion and self-care both at the initial and later stages of rehabilitation. There are many ways and methods to improve the above mentioned parameters. Muscle energy techniques, which represent a non-invasive therapy in patients with total hip replacement, are one of these methods. These techniques, including poizometric relaxation of contracted muscles as well as active relaxation of hip joint muscles, myofascial techniques, also in combination with elements of PNF techniques, allow for effective treatment and rehabilitation of patients. Aim. The aim of the study was to compare the effects of standard physiotherapy in patients after cemented hip arthroplasty with those of physiotherapy using muscle energy techniques.
Materials and Methods. A total of 66 patients with advanced degenerative arthritis of the hip, who received surgical treatment in the form of endoprosthetics, were qualified for the study between 2013 and 2014. The patients were divided into two groups  (group I and II), 33 subjects each. Pain level, the range of hip motion as well as muscle strength were assessed in each patient. Group I received muscle energy techniques, including poizometric relaxation of muscles, active muscle relaxation and elements of PNF method. Also, myofascial techniques targeting muscles with different strengths and direction of pressure were used. Group II received standard physiotherapy.
Results. Significant improvement of pain, an increase in the range of functional motion as well as a significant improvement of muscle control of the joint were observed in the group receiving muscle energy treatment, which had beneficial effects on the locomotion of patients.
Conclusions. Muscle energy techniques had significant effects on the improvement of muscle function and stabilization in the pelvic girdle of the joint with endoprosthesis. Poizometric relaxation combined with elements of the PNF method as well as myofascial techniques effectively improved balance, coordination and gait pattern. In conclusion, physiotherapy using muscle energy techniques was shown to be a more effective method in the treatment of hip osteoarthritis as compared to the method based on standard rehabilitation program.

Key words:
arthroplasty, rehabilitation, muscle energy techniques

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Biomechaniczne aspekty czynności stawu łokciowego w reumatoidalnym zapaleniu stawów / Biomechanical aspects of elbow joint action in rheumatoid arthritis

Jolanta Rojczyk-Chmarek, Janusz Błaszczyk, Krzysztof Gieremek, Wojciech Cieśla, Jacek Polechoński

FP 2014; 14(1); 6-16

Streszczenie
Celem przedstawionej pracy jest weryfikacja prostej i obiektywnej metody oceny funkcji stawu łokciowego, metody, która u chorych z reumatoidalnym zapaleniem stawów pozwoliłaby na doraźną ocenę zaawansowania zmian chorobowych w stawie, jak też na monitorowanie postępu choroby.
Materiały i metody. Badaniami charakterystyk cyklicznych ruchów zginania i prostowania przedramienia w stawie łokciowym objęto grupę 82 osób. Stanowisko pomiarowe składało się z kontrolowanego komputerowo urządzenia do badania ruchów w stawie łokciowym (manipulandum). Urządzenie to pozwala na badanie stanu czynnościowego stawu łokciowego przy wykonywaniu cyklicznych izokinetycznych ruchów zgięcia i wyprostu. Ruch wykonywany był: 1. z minimalną szybkością, najwolniejszy jaki był możliwy do wykonania przez pacjenta, 2. z preferowaną szybkością – szybkość ruchu zależała od woli i nawyków badanego, 3. szybki – wykonywany z największą możliwą do wykonania szybkością. Badania przeprowadzono dwukrotnie – na początku i na zakończenie trzytygodniowego leczenia usprawniającego. Resultaty. Otrzymane wyniki pokazują, że charakterystyka ruchów w grupie pacjentów z RZS różniła się znacznie od normy. Różnice dotyczyły przede wszystkim obniżenia prędkości i amplitudy ruchy, a także częstotliwości i  okresu.   Stwierdzono również znaczną asymetrię faz zginania i prostowania ruchów cyklicznych w stawie łokciowym. Wnioski. Należy przypuszczać, że główną przyczyną obserwowanych zmian zarówno w stosunku do normy jak i do okresu początkowego terapii jest sztywność stawu łokciowego spowodowana reakcją bólową i zwiększonymi oporami ruchu wywołanymi zmianami patologicznymi w obrębie badanego stawu. W tym kontekście zastosowana metoda badania ruchów izokinetycznych pozwala na obiektywną ocenę patologicznych zmian kontroli motorycznej w RZS.

Słowa kluczowe:
rehabilitacja, łokieć, biomechanika, reumatoidalne zapalenie stawów


Abstract

Functional limitations associated with RA-induce changes within the elbow joint and result in biomechanical disturbances. Objective data on the mobility of the affected articulation would facilitate the assessment of disease severity, selection of optimal physiotherapy interventions. Materials and Methods. Our study participants performed cyclic forearm extension and flexion elbow movements with different angular velocities. Biomechanical assessment comprised of spatiotemporal properties of cyclic movements. Spatial analysis of movement included the determination of movement direction (flexion, extension) and amplitude whereas the temporal analysis included the duration of particular movement phases as well as time-frequency analysis of a movement cycle. Results. The obtained results indicate that movement parameters in patients with rheumatoid arthritis differ significantly compared to normal ranges. Movement speed and amplitude as well as frequency and duration of movement are decreased. RA patients also exhibited considerable asymmetry of cyclic flexions and extensions of the elbow joint. Conclusion. It can be concluded that a biomechanical analysis using a manipulandum apparatus is a valuable diagnostic tool allowing objective evaluation of elbow function in rheumatoid arthritis. The measurements are highly sensitive, and hence, if performed in a larger patient population, they might help develop a classification of movement dysfunction in rheumatoid arthritis of the elbow joint. The analysis might also facilitate the assessment of hand dysfunction at various stages of RA development.

Key words:
rehabilitation, elbow, biomechanical, rheumatoid arthritis

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Ocena postępów leczenia usprawniającego w reumatoidalnym zapaleniu stawów za pomocą biomechanicznej analizy czynności stawu łokciowego / Assessment of the effects of rehabilitation interventions for patients with rhematoid arthritis using biomechanical analysis of elbow function

Jolanta Rojczyk-Chmarek, Joanna Cieślińska-Świder, Krzysztof Gieremek, Wojciech Cieśla, Jacek Polechoński

FP 2015; 15(1); 36-47

Streszczenie
Wstęp. Celem przedstawionej pracy jest weryfikacja metody oceny funkcji stawu łokciowego, metody, która u chorych z reumatoidalnym zapaleniem stawów pozwoliłaby na monitorowanie postępu choroby i  ocenę efektywności usprawniania leczniczego i fizjoterapeutycznego.
Materiał i metody. Badaniami charakterystyk cyklicznych ruchów zginania i prostowania przedramienia w stawie łokciowym objęto grupę 82 osób. Stanowisko pomiarowe składało się z kontrolowanego komputerowo urządzenia do badania ruchów w stawie łokciowym (manipulandum). Urządzenie to pozwala na badanie stanu czynnościowego stawu łokciowego przy wykonywaniu cyklicznych izokinetycznych ruchów zgięcia i wyprostu. Ruch wykonywany był: 1. z minimalną szybkością, najwolniejszy jaki był możliwy do wykonania przez pacjenta, 2. z preferowaną szybkością – szybkość ruchu zależała od woli i nawyków badanego, 3. szybki – wykonywany z największą możliwą do wykonania szybkością. Badania przeprowadzono dwukrotnie – na początku i na zakończenie trzytygodniowego leczenia usprawniającego.
Wyniki. Otrzymane wyniki pokazują że leczenie usprawniające spowodowało poprawę kilku parametrów badanych ruchów. Zwiększeniu uległa amplituda (zakres) ruchu oraz prędkość kątowa w szczególności fazy prostowania, a także zmniejszyła się wartość współczynnik asymetrii. Nie stwierdzono natomiast wzrostu częstotliwości wykonywanych ruchów i istotnych zmian dotyczących okresu, zarówno szybkości preferowanej jak i maksymalnej.
Wnioski. Podsumowując uzyskane wyniki badań nad diagnostyczną przydatnością biomechanicznej analizy czynności stawu łokciowego przy użyciu aparatu typu manipulandum w RZS można stwierdzić że zastosowana metoda badania ruchów izokinetycznych pozwala na obiektywną ocenę patologicznych zmian w stawie oraz ocenę efektywności usprawniania leczniczego i fizjoterapeutycznego. Analiza zebranego materiału badawczego wykazała, że dla uzyskania wiarygodnych informacji o stanie funkcjonalnym pacjenta badanie powinno być wykonane w warunkach ruchów preferowanych i szybkich. Miałoby to dużą wartość zwłaszcza w doborze odpowiednich metod fizjoterapeutycznych.

Słowa kluczowe:
rehabilitacja, łokieć, biomechanika, reumatoidalne zapalenie stawów


Abstract

Background. The aim of the investigations was to verify the effectiveness of a method of elbow function evaluation in patients with rhematoid arthritis. The method was expected to allow monitoring of disease progression and to help assess the effects of rehabilitation interventions.
Material and Methods. Cyclic flexion-extension movements in the elbow joint were examined in 82 individuals. The measurements were carried out with a computer-controlled unit for studying elbow movements (manipulandum). The study participants performed movements 1) of minimum speed, ie., the slowest possible movement, 2) of preferred speed consistent with patient preferences and habits, and 3) of maximum speed. The measurements were carried out before and after a 3-week rehabilitation program.
Results. The obtained results indicate that the rehabilitation intervention caused improvement in several parameters of the investigated movements. Movement amplitude (range of movement),  angular velocity (especially angular velocity of elbow extension) increased, the symmetry index decreased while no changes were observed in movement cycle duration for preferred and maximum speed.
Conclusions. The results indicate that this method of isokinetic movement evaluation allows objective assessment of articular pathologies and rehabilitation/pharmacotherapy outcomes. Our investigations suggest that, in order to obtain reliable information on the patient’s functional status, the measurements should be performed during preferred and maximum speed elbow movements. Information thereby obtained might be of considerable importance for selection of appropriate physiotherapy interventions.

Key words:
rehabilitation, elbow, biomechanical, rheumatoid arthritis

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Ocena skuteczności fizjoterapii u chorych z koksartozą leczonych sanatoryjnie / Assessment of the Effectiveness of the Physiotherapy in Patients with the Coxarthrosis, Treated in Spa Facilities

Zbigniew Śliwiński, Marlena Maskiera, Marta Makara-Studzińska, Grzegorz Śliwiński, Małgorzata Starczyńska

FP 2015;15(4);7-15

Streszczenie
Wstęp. Celem pracy była ocena skuteczności fizjoterapii u chorych z koksartrozą leczonych sanatoryjnie. Materiał i metodyka. W badaniu wzięło  udział 49 pacjentów (29 kobiet i 20 mężczyzn) leczonych w Sanatorium „Słowacki” w Busku-Zdroju na turnusie 21-dniowym. Byli to pacjenci ze zmianami zwyrodnieniowymi stawu biodrowego nie leczeni operacyjnie. Pacjenci zostali podzieleni na dwie grupy. W grupie badanej  (24 osoby), zastosowano zabiegi fizykalne i hydroterapię. W grupie kontrolnej (25 osób), dodatkowo zastosowano kinezyterapię U każdego z pacjentów wykonano: badanie ankietowe, pomiar zakresu ruchomości w stawach biodrowych, ocenę siły mięśniowej skalą Lovetta, ocenę stopnia nasilenia bólu w skali VAS,  testy funkcjonalne ( Linder 2, test uciskowy brzucha, test Patricka Fabre, SLR,  test Tinetti, test „Up and Go”, ocenę chodu wg. Perry). Wyniki.   Po zakończeniu 21- dniowego leczenia rehabilitacyjnego u większości pacjentów, nastąpiło znaczne zmniejszenie subiektywnego odczucia dolegliwości bólowych, znaczna poprawa funkcji ruchowych biodra oraz zmniejszenie ryzyka upadku. Przeprowadzonych badania wskazują, na uzyskanie lepszych wyników usprawniania fizjoterapeutycznego w grupie kontrolnej, gdzie dodatkowo zastosowano kinezyterapię. Wnioski. 1. Fizjoterapia ma wpływ na zwiększenie zakresu ruchu w stawie biodrowym we wszystkich płaszczyznach, szczególnie w zakresie ruchu zgięcia i odwodzenia. 2. Postępowanie usprawniające wpływa na poprawę stereotypu chodu u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawu biodrowego. 3.Leczenie sanatoryjne u osób ze zmianami zwyrodnieniowymi stawów biodrowych zmniejsza ryzyko upadków.

Słowa kluczowe:
usprawnianie, fizjoterapia, koksartroza, leczenie sanatoryjne


Abstract
Introduction. The objective of this study has been to assess the effectiveness of the physiotherapy in patients with the coxarthrosis, treated in Spa facilities. Materials and Methods. The study involved 49 patients (29 women and 20 men), who have been treated in the “Słowacki” Spa in Busko-Zdrój, during their 21 days rehabilitation stay. The patients have had degenerative changes in the hip joint, which have not been surgically treated. The patients have been divided into two groups. To the study group (24 persons) the physiotherapy treatments have been applied. In the control group (25 persons), in addition there has been the kinezytherapy applied. Each of the patients has gone through: questionnaire survey, measurement of the range motion in the hip joints, muscle strength evaluation with the Lovett scale, assessment of the pain severity in the VAS scale, functional tests (Linder 2, abdominal compression test, Patrick Faber test, SLR, Tinetti test,”Up & Go” test, gait analysis according to Perry). Results. After the 21-day rehabilitation treatment, the majority of patients have shown a significant decrease in the subjective pain sensation, a significant improvement of the hip motion functions and a reduced risk of the patient falling down. The carried out research has indicated, that better results have been achieved in the control group, where the kinezytherapy treatment has been applied in addition. Conclusions. 1. Physiotherapy has an impact on increasing the hip joint range of motion, in all directions, particularly in the flexion an abduction movements. 2. The rehabilitation procedure improve the gait stereotype in patients with the osteoarthritis of the hip joint. 3. The Spa rehabilitation therapy reduces the risk of falling down in patients with degenerative changes in the hip joints.

Key words:
Rehabilitation, physiotherapy, coxarthrosis, spa therapy treatment

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Trening na bieżni z odciążeniem masy ciała poprzez system Parestand w usprawnianiu chodu u pacjentów we wczesnej fazie udaru mózgu: badanie pilotażowe / Body Weight Supported Treadmill Training with Parestand system as walking therapy of patients early after stroke: a pilot study

Beata Stach, Marcin Błaszcz, Aleksandra Bober, Mariola E. Wodzińska, Joanna Zyznawska

FP 2016;16(2);54-63

Streszczenie
Wstęp. Trening na bieżni z odciążeniem masy ciała (z ang. Body Weight Supported Treadmill Training – BWSTT) to wysokiej częstotliwości zadaniowa terapia chodu pacjentów po udarze mózgu. Skuteczność BWSTT została wielokrotnie udowodniona, jednak jego wyższość nad treningiem chodu po naturalnym podłożu jest często kwestionowana. W Polsce jest to rzadko stosowana i badana metoda.
Pacjenci i metody. W badaniu brało udział 20 chodzących pacjentów we wczesnej fazie udaru. Wszyscy pacjenci uczestniczyli w standardowej fizjoterapii opartej o koncepcję Bobath i PNF. Do grupy eksperymentalnej włączono 10 osób dodatkowo otrzymujących trening na bieżni z odciążeniem masy ciała (BWSTT), a do grupy kontrolnej włączono 10 osób dodatkowo otrzymujących trening chodu po naturalnym podłożu. Badanych przed i po skończeniu interwencji oceniono Skalą Równowagi Berg, testem Timed Up & Go, Testem 10-metrowym oraz testem 6-minutowego marszu.
Wyniki. Obie grupy uzyskały istotną statystycznie (p<0,05) poprawę we wszystkich testach funkcjonalnych. BWSTT zwiększyła swój dystans o 108,4±75,7 m, a grupa kontrolna o 57±51,3 m. Różnica pomiędzy grupami nie była istotna statystycznie (p=0,28). BWSTT skróciła czas w teście TUG o 9±1,4 s, a grupa kontrolna o 2,7±1,1 s. Różnica pomiędzy grupami nie była istotna statystycznie (p=0,63). BWSTT uzyskała 7,0±3,7 pkt, a grupa kontrolna 6,6±4,4 pkt poprawy w BBS. Różnica pomiędzy grupami nie była istotna statystycznie (p=0,88). BWSTT podniosła prędkość chodu o 0,25±0,13 m/s, a grupa kontrolna o 0,28±0,13 m/s. Różnica pomiędzy grupami nie była istotna statystycznie (p=0,96). Podsumowanie. Zarówno BWSTT jak i terapia chodu po naturalnym podłożu może poprawić równowagę, wytrzymałość i szybkość chodu oraz zmniejszyć ryzyko upadków u chodzących pacjentów we wczesnej fazie udaru. Słowa kluczowe: udar mózgu, niedowład połowiczy, fizjoterapia, rehabilitacja, chód


Abstract
Background. Body Weight Supported Treadmill Training (BWSTT) is high intensive and task-specific gait therapy for stroke patients. Effectiveness of BWSTT is repeatedly proven, however superiority of that training over overground walking is often contested. It is rarely practised and investigated method in Poland.
Patients and Methods. 20 patients in the early post-stroke rehabilitation phase able to walk. All patient participated in traditional physiotherapy based on Bobath and PNF concepts. Experimental group (10 people) additionally received Body Weight Supported Treadmill Training. Control group (10 people) additionally received overground walking. Baseline and postintervention assessments included Berg Balance Scale, Timed Up & Go, 10 m Time Walking Test and 6 Minute Walk Test.
Results. Both groups showed statistically significant improvement in all outcome measures (P<0,05). Group BWSTT increased distance by 108,4±75,7 m and control grouop by 57±51,3 m in 6 Minute Walk Test. Difference between the groups was not statistically significant (p=0,28). Group BWSTT shortened time in Timed Up & Go by 9±1,4 seconds and control group by 2,7±1,1 seconds. Difference between the groups was not statistically significant (p=0,63). Group BWSTT improved by 7,0±3,7 points, and control group by 6,6±4,4 points in Berg Balance Scale. Difference between the groups was not statistically significant (p=0,88). Group BWSTT increased gait velocity by 0,25±0,13 m/s, and control group by 0,28±0,13 m/s. Difference between the groups was not statistically significant (p=0,96). Conclusions. Either Body Weight Supported Treadmill Training or overground walking could improve balance, reduce risk of falls, increase endurance and velocity of gait in walking subacute stroke patients. BWSTT could have tendency to more effective increasing gait endurance. Key words: stroke, hemiparesis, physiotherapy, rehabilitation, gait

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Opóźniona diagnoza i leczenie pierwotnego obrzęku limfatycznego kończyn dolnych – studium przypadku / Delayed diagnosis and treatment of primary lymphoedema of lower limbs – case study

Rita Hansdorfer-Korzon, Jacek Teodorczyk, Marcin Gruszecki, Michał Korzon

FP 2016;16(2);42-53

Streszczenie
Leczenie pierwotnego obrzęku limfatycznego stwarza wiele problemów pacjentowi jak i całemu zespołowi medycznemu. Całkowite wyleczenie bowiem z racji uszkodzenia anatomicznych dróg odpływu chłonki nie jest możliwe, a terapia ma na celu jedynie zmniejszenie rozmiarów kończyny, przywrócenie jej funkcji i poprawienie aspektów kosmetycznych. Leczenie jest trudne, wieloetapowe i nawet w przypadku dobrych wyników kosztowne i czasochłonne. Obrzęki pierwotne nie są patologią bardzo częstą, toteż problem związany z ich diagnostyką i leczeniem pozostaje często na marginesie zainteresowania lekarzy. W przeciwieństwie do dobrze zorganizowanej pomocy, jaką otrzymują chorzy z obrzękiem w obrębie kończyn górnych (głównie po leczeniu chirurgicznym raka sutka) możliwości rozpoznania, diagnostyki i wdrożenia postępowania usprawniającego u osób z idiopatyczną postacią obrzęku limfatycznego kończyn dolnych są istotnie ograniczone. Chociaż w ostatnich latach intensywnie propagowana jest wiedza dotycząca zasad stosowania terapii przeciwzastoinowej nadal w wielu ośrodkach wdrażana jest nieprawidłowo. Nieleczony lub niewłaściwie leczony obrzęk staje się nieodwracalny wskutek rozplemu tkanki łącznej, czym różni się od obrzęków na innym podłożu. Narastający obrzęk doprowadzający do stopniowej deformacji i zaburzeń funkcji kończyny, wpływa negatywnie na stan psychiczny pacjenta. Późne rozpoznanie, kosztowne, uciążliwe i długotrwałe leczenie, którego efekt jest niejednokrotnie niezadawalający wpływa istotnie na jakość życia chorego. W pracy przedstawiono jeden z licznych przypadków pacjentek z rozpoznanymi późno i nieprawidłowo leczonymi obrzękami pierwotnymi, które mają być ilustracją typowych zaniedbań w dążeniu do ustalenia diagnozy i wdrożenia leczenia w tej jednostce chorobowej. Podkreślono także rolę badania LS jako złotego standardu w diagnostyce obrzęków pierwotnych i jej ograniczonej przydatności w ocenie skuteczności leczenia.

Słowa kluczowe:
obrzęk limfatyczny, pierwotny wrodzony obrzęk limfatyczny, rehabilitacja, limfoscyntygrafia


Abstract
Treatment of lymphoedema is problematic for the patient and the entire medical team. Complete recovery, because of anatomical damage to the outflow tract of lymph, is not possible and the therapy is intended only to reduce the size of the limb, restore its function and improve the cosmetic aspects. Treatment is difficult, multistage, unpredictable and even if results are good, expensive and time consuming. Primary lymphoedema is not common disease, so the problem of its diagnosis and treatment is often on the margins of medical concern. In contrast to the well-organized support received by patients with secondary oedema of the upper, diagnosing and implementation of rehabilitation in patients with idiopathic lymphoedema of the lower limbs are significantly limited. Although in recent years is intensely propagated knowledge of the principles of anticongestive therapy, it is still is implemented incorrectly in many centers. If left untreated or improperly treated swelling becomes irreversible as a result of proliferation of connective tissue, what differs from cases of oedema not associated with lymphatics damage. Increasing swelling will lead to progressive deformity and dysfunction of limbs and negatively affects the mental state of the patient. Late diagnosis, costly, cumbersome and long-term treatment with the often unsatisfactory effect significantly affect quality of life. The paper presents one of many our cases of patients with late diagnosed and improperly treated primary lymphoedema and is an illustration of the typical negligence in establishing the diagnosis and initiation of treatment in this disease entity.

Key words:
lymphedema, primary congenital lymphedema, rehabilitation, lymphoscintigraphy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Analiza wybranych czynników determinujących wiedzę o stanie zdrowia osób po urazie rdzenia kręgowego / Analysis of selected determinants of knowledge about the health in persons with spinal cord injury

Jarosław Pokaczajło, Tomasz Tasiemski

FP 2016; 16(3);106-116

Streszczenie
Cel pracy. Głównym celem pracy była analiza wybranych czynników determinujących poziom wiedzy na temat stanu zdrowia osób po urazach rdzenia kręgowego (URK). Wybrane zmienne podzielono na dwie grupy: 1) socjodemograficzne: wiek w dniu badania, płeć, stan cywilny, poziom wykształcenia, miejsce zamieszkania oraz 2) związane z URK: wiek w dniu urazu, czas od urazu, udział w obozach Aktywnej Rehabilitacji (AR), obraz kliniczny, tj. paraplegia/tetraplegia.
Materiał i metodyka. Badaniami objęto 100 osób po URK (22 kobiety oraz 78 mężczyzn) uzależnionych w codziennym funkcjonowaniu od wózka inwalidzkiego. Narzędziem wykorzystanym do przeprowadzenia badań był test wiedzy na temat stanu zdrowia osób po URK.
Wyniki. Średni wynik uzyskany przez respondentów w teście wiedzy wyniósł 27,11 pkt. (zakres:10-45 pkt.), co wskazuje na dostateczną znajomość stanu zdrowia osób po URK. Najlepszą wiedzę badani wykazali w zakresie odżywiania/diety. Obszarami, na temat których posiadali najmniejsza wiedzę było uzyskiwanie pomocy oraz zaopatrzenie ortopedyczne. Do czynników istotnie różnicujących poziom wiedzy na temat stanu zdrowia osób po URK należały: udział w obozach AR, wiek w dniu urazu oraz czas od urazu.
Wnioski. Dostateczna ogólna ocena wiedzy oraz niedostateczne wyniki w obrębie poszczególnych obszarów funkcjonowania osób po URK wskazały zagadnienia, którym w trakcie procesu rehabilitacji i edukacji pacjentów należy poświęcić szczególną uwagę.

Słowa kluczowe:
wiedza, uraz rdzenia kręgowego, edukacja, rehabilitacja


Abstract
Aim of the Study. The main aim of this study has been to analyze the selected factors determining level of knowledge of the health condition of persons after the spinal cord injury (SCI). Selected variables have been divided into two groups:  1)  Socio-demographic: age on the day of the test, gender, marital status, level of education, place of residence, and 2)  associated with the SCI: age on the day of the injury, time elapsed from the injury, participation in the Active Rehabilitation (AR) camps, clinical picture, i.e. paraplegia/quadriplegia.
Materials and Methods. In the study participated 100 persons after the SCI (22 women and 78 men), dependent on a wheelchair in the everyday functions. To carry out the study, we have used the test of knowledge of the health condition of persons after the SCI.
Results. The mean score obtained by the respondents in the test of knowledge has been 27.11 points (Derived from the range: 10-45 points), which indicates a sufficient knowledge of the health condition of persons after the SCI. The best knowledge the respondents have shown on the issues related to nutrition and diet. The least knowledgeable they were in the areas of requesting support and orthopedic supplies. The factors significantly differentiating the level of knowledge about the health of persons after the SCI included: participation in the AR camps, age on the day of the injury and the time elapsed from the day of the injury.
Conclusions. The overall evaluation of knowledge as sufficient, and the unsatisfactory results within the particular areas of the functioning of persons after the SCI, have indicated the issues, which during the process of rehabilitation and education of the patients should be given particular attention.

Key words:
knowledge, spinal cord injury, education, rehabilitation

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Stabilizacja centralna w rehabilitacji dzieci – aspekt fizjoterapeutyczny / Core Stability in the Rehabilitation of Children – Physiotherapy Aspects

Sylwia Dyczewska-Wójtowicz

FP 2016;16(3);96-105

Streszczenie
Wstęp. Termin „stabilizacja centralna” (ang. core stability) odnosi się do wydolności głębokich mięśni tułowia, których rolą jest kontrola centrum naszego ciała w statyce i dynamice. Praca przedstawia różne aspekty fizjoterapeutyczne dotyczące problemu stabilizacji centralnej w ewidencji naukowej potwierdzające skuteczność ćwiczeń.
Materiał i metody. W procesie wyszukiwania artykułów korzystano z baz artykułów MedLine i PubMed oraz PBL, uwzględniając następujące słowa kluczowe: stabilizacja centralna, stabilizacja lędźwiowa, stabilizacja dynamiczna, kontrola motoryczna, trening nerwowo-mięśniowy, stabilizacja tułowia, wzmacnianie centralne.
Wyniki. Liczne badania naukowe przedstawiają fakt, iż mięśniami, które odgrywają główną rolę w tym mechanizmie, są: mięsień poprzeczny brzucha, mięsień wielodzielny, mięsień skośny wewnętrzny brzucha, mięśnie dna miednicy oraz przepona. Prawidłowo funkcjonujące tworzą rodzaj cylindra, nadając odpowiednią stabilność dla okolicy dolnego tułowia (jest bazą dla mobilności na obwodzie).
Wnioski. U dzieci z dolegliwościami bólowymi okolicy dolnego kręgosłupa mięśnie głębokie są hamowane a ich timing jest zaburzony. Najpierw napinają się duże powierzchowne mięśnie odpowiadające za wykonanie ruchu, a następnie włączają się głębokie lokalne stabilizatory centrum. Zmiana ról między grupami mięśniowymi może być źródłem problemów przeciążeniowych, dlatego też ważnym jest aby zastosować odpowiednią rehabilitację wspomagającą stabilizację centralną.

Słowa kluczowe:
Stabilizacja centralna, rehabilitacja, fizjoterapia, kręgosłup, ćwiczenia wzmacniające


Abstract
Introduction. The term “core stability” refers to the efficiency of the deep torso muscles, which control the center of our body, both in statics and dynamics. This study presents the various physiotherapy related aspects regarding the core stability issue in the scientific materials, which confirm the effectiveness of physical exercises.
Materials and Methods. In the process of search for the topic related materials, we have used the article databases of MedLine, PubMed and PBL, applying the following keywords: core stability, lumbar stability, dynamic stability, motor control, neuromuscular training, trunk stability, core strengthening.
Results. Numerous scientific studies show, that the muscles playing the major role in this mechanism are: anterior scalene, multifidus muscle, internal oblique, pelvic floor muscles and sellar diaphragm. When properly functioning, the muscles form the kind of cylinder, providing sufficient stability for the lower trunk area (which is the basis for perimeter mobility).
Conclusions. In children with the pain sensation in the area of the lower spine, the deep muscles are being inhibited and their timing is being disrupted. First tighten the large surface muscles responsible for the execution of movement, and then the local center stabilizers get engaged. The role changing between the groups of muscles may be causing overload problems, thus it is important to provide the appropriate rehabilitation, which would support the core stability.

Key words:
Central stabilization, rehabilitation, physiotherapy, spine, strengthening exercises

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Ocena jakości życia kobiet po mastektomii z uwzględnieniem procesu fizjoterapii / Assessment of life quality of women after mastectomy with consideration to physiotherapy process

Mateusz Curyło, Katarzyna Cienkosz, Agata Curyło, Piotr Wróbel, Magdalena Wilk-Frańczuk, Jan W. Raczkowski

FP 2016; 16(3); 80-87

Streszczenie
Cel pracy. Ocena jakości życia i stanu pacjenta po leczeniu operacyjnym raka sutka – mastektomii, oraz znalezienie zależności pomiędzy stanem zdrowia kobiet a przeprowadzoną rehabilitacją i uczestnictwem w grupie wsparcia.
Materiał i metodyka. Badania przeprowadzono za pomogą ankiety zawierającej pytania otwarte i zamknięte, zawierała ona 25 pytań dotyczących stanu pacjentki przed i po zabiegu.
Wyniki. Większość kobiet korzysta z fizjoterapii (88%) i wsparcia oferowanego przez Kluby Amazonek (88%). Najpopularniejszą forma rehabilitacji okazała się kinezyterapia (94%) i masaż (70%). Zaobserwowano zmniejszoną sprawność kończyny górnej po stronie operowanej, po zabiegu za dobrą uznało ją tylko 16% ogółu. Większość kobiet uznała, że ich stan emocjonalny po zabiegu nie zmienił się (32%) lub uległ nieznacznemu pogorszeniu (24%). Żadna z kobiet nie zadeklarowała braku akceptacji swojego stanu po amputacji. Aż 48% badanych nie zauważyła wpływu mastektomii na jakość życia, a dla 36% zmiana ta była negatywna.
Wnioski. Nie można jednoznacznie stwierdzić czy większy wpływ na samoocenę jakości życia ma bezpośrednio tylko fizjoterapia czy przynależność do Klubu Amazonek budującego tak ważne relacje psychospołeczne, świadczy to o kompleksowości leczenia rehabilitacyjnego. Konieczne jest łączenie opieki onkologicznej z postępowaniem fizjoterapeutycznym i działalnością organizacji społecznych, gdyż wszystkie te aspekty mają korzystny wpływ na samoocenę kobiet po mastektomii.

Słowa kluczowe:
choroba nowotworowa, mastektomia, gruczoł sutkowy, rehabilitacja, jakość życia


Abstract
Purpose of this study. Evaluation of the patient’s life quality after operational treatment of the breast cancer – mastectomy, and determination of any correlation between made rehabilitation and participation in a support group.
Material and methods. The research was conducted using a questionnaire that included open and closed questions, it had 25 questions concerning patient’s condition before and after operation.
Results. Most women use physiotherapy (88%) and support offered by Amazon Clubs (88%). The most popular form of rehabilitation appeared to be kinesiotherapy (94%) and massage (70%). It was observed that the upper limb at operated side had reduced efficiency, after operation as good it was assumed only by 16% of total. Most women stated that their emotional condition had not changed after operation (32%) or slightly worsen (24%). None of the women declared lack of acceptance for their condition after amputation. As many as 48% did not seen any influence of the mastectomy on the quality of life, and for 36% the change was negative.
Conclusions. It may not be clearly stated if bigger influence on the self assessment of the quality of life has directly only physiotherapy or the Amazon Club that builds so important psychosocial relations, it proves complexity of the rehabilitation treatment. It is required to combine oncologic treatment with physiotherapeutic procedures and activity of social organizations, as all these aspects have beneficial influence on the women’s self-esteem after mastectomy.

Key words:
cancer, mastectomy, mammary gland, rehabilitation, life quality

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version