Optymalizacja selekcji zawodników futsalu U-23 za pomocą metody prostego ważonego sumowania (SAW)

Ari Kusuma Wardana, Andri Arif Kustiawan

Ari Kusuma Wardana, Andri Arif Kustiawan – Optimization of U-23 futsal player selection through a simple additive weighting approach –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 407-411

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8D6E8

Streszczenie
Umiejętności gry w futsal stanowią kluczowe wsparcie w osiąganiu celów gry. Każdy zawodnik musi opanować kilka podstawowych technik, w tym podania, drybling, kontrolę piłki, chipping oraz strzały. Celem tego badania jest optymalizacja procesu selekcji najlepszych zawodników futsalu przy użyciu metody prostego ważonego sumowania (Simple Additive Weighting – SAW). Wybrano metodę SAW ze względu na jej zdolność do łączenia różnych kryteriów selekcji w jeden wynik złożony, co ułatwia podejmowanie decyzji. Badanie to obejmuje analizę potrzeb grupy futsalowej w celu określenia odpowiednich kryteriów i wag w procesie wyboru zawodników, takich jak podania, kontrola piłki, drybling, chipping i strzały. Te wskaźniki dostarczają pełniejszego obrazu umiejętności i potencjału grupy zawodników. Dane dotyczące potencjalnych graczy są zbierane i przetwarzane metodą SAW, przy czym obliczenia uwzględniają ważoną sumę ocen za wydajność każdej alternatywy we wszystkich atrybutach. Metoda SAW wymaga normalizacji macierzy na skali, która pozwala porównywać wszystkie istniejące oceny alternatyw, aby uzyskać obiektywne i przejrzyste wyniki oceny dla grupy zawodników. Na podstawie obliczeń przeprowadzonych metodą SAW uzyskano wyniki oceny dla potencjalnych zawodników futsalu na podstawie określonych kryteriów i wag. Najwyższy wynik osiągnęła drużyna Banyumas 1, zdobywając 0,85 punktu. Wyniki badania pokazują, że zastosowanie metody SAW w procesie selekcji zawodników futsalu zwiększa efektywność i dokładność wyboru nowych zawodników. Dzięki tej metodzie Porprov może łatwiej zidentyfikować najlepszych kandydatów spełniających ich potrzeby.
Słowa kluczowe
selekcja zawodników futsalu, metoda prostego ważonego sumowania, efektywność, dokładność
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Bezpośrednie i krótkoterminowe efekty mobilizacji z ruchem według B. Mulligana, wykonywanych u pacjentów z niespecyficznymi dolegliwościami przeciążeniowo-bólowymi obręczy barkowej

Mirosław Kokosz, Witold Sodel, Edward Saulicz, Tomasz Wolny, Andrzej Knapik

Mirosław Kokosz, Witold Sodel, Edward Saulicz, Tomasz Wolny, Andrzej Knapik – Direct and short-term effects of mobilization with movement according to B. Mulligan in patients with non-specific pain & overload conditions of the shoulder girdle. Fizjoterapia Polska 2009; 9(4); 301-311

Streszczenie
Wstęp. Problemy przeciążeniowo-bólowe obręczy barkowej to dość złożone zagadnienie terapeutyczne. W ich zmniejszaniu wykorzystuje się różne zabiegi z zakresu terapii manualnej. Z tego względu celem pracy było porównanie bezpośrednich i krótkoterminowych efektów mobilizacji z ruchem, na stopień odczuwanych przez pacjentów objawów bólowych oraz zakres ruchu obręczy barkowej. Materiały i metody. Badanych podzielono na dwie 20-osobowe grupy. Grupę eksperymentalną poddano zabiegom mobilizacji z ruchem (metoda Mulligana), w grupie kontrolnej wykonywano tradycyjne ćwiczenia uruchamiające i wzmacniające. Oceniano zmiany zakresu ruchomości wznosu przez zgięcie i wznosu przez odwiedzenie oraz zmiany stopnia nasilenia objawów bólowych. Uzyskane wyniki poddano analizie statystycznej. Wyniki. W grupie eksperymentalnej uzyskano szybsze i bardziej wyraźne zmniejszenie dolegliwości bólowych oraz zwiększenie zakresu analizowanych czynności ruchowych. Wnioski. Mobilizacje z ruchem zastosowane w zespołach przeciążeniowo-bólowych obręczy barkowej cechują bardziej korzystne bezpośrednie i krótkoterminowe efekty terapeutyczne.
Słowa kluczowe
obręcz barkowa, metoda Mulligana, efektywność