Wpływ zabiegów fizjoterapeutycznych w obrębie klatki piersiowej na efekty rehabilitacji chorych po pomostowaniu aortalno-wieńcowym

Katarzyna Bogacz, Anna Szczegielniak, Jacek Łuniewski, Bartosz Pańczyszak, Aleksandra Kucińska, Hanna Piekarska, Igor Świerkowski, Jan Szczegielniak

Katarzyna Bogacz et al. – The Impact of Thoracic Physiotherapy Procedures on Rehabilitation Outcomes in Patients after Coronary Artery Bypass Grafting –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(5); 26-36

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA4318Q2M

Streszczenie
Wstęp. Pomostowanie aortalno-wieńcowe wykonane przez sternotomię pośrodkową często prowadzi do zaburzeń postawy ciała, ograniczenia ruchomości klatki piersiowej oraz dysfunkcji przepony, co może negatywnie wpływać na czynność wentylacyjną płuc i tolerancję wysiłku. Uzupełnienie standardowej rehabilitacji kardiologicznej o zabiegi fizjoterapeutyczne ukierunkowane na klatkę piersiową i przeponę może zwiększać efektywność usprawniania chorych po CABG.
Cel pracy. Celem pracy była ocena wpływu zabiegów fizjoterapeutycznych w obrębie klatki piersiowej na postawę ciała, czynność wentylacyjną płuc oraz tolerancję wysiłku u chorych po zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego.
Materiał i metody badan. Badaniami objęto 80 chorych (28 kobiet, 52 mężczyzn) po zabiegu OPCAB, zakwalifikowanych do II etapu rehabilitacji kardiologicznej. Pacjentów losowo podzielono na grupę badaną (I) i kontrolną (II). Obie grupy realizowały 3-tygodniowy standardowy program rehabilitacji kardiologicznej, natomiast w grupie badanej dodatkowo zastosowano ćwiczenia poprawiające postawę ciała, ruchomość klatki piersiowej oraz techniki terapii manualnej przepony. Przed i po fizjoterapii oceniano postawę ciała, tor oddychania, parametry spirometryczne oraz tolerancję wysiłku w teście 6-minutowego marszu. Do analizy statystycznej zastosowano ANOVA z powtarzanymi pomiarami.
Wyniki. Po fizjoterapii w obu grupach odnotowano istotną poprawę czynności wentylacyjnej płuc oraz tolerancji wysiłku (p < 0,05). W grupie badanej stwierdzono istotnie większy zakres zmian w zakresie postawy ciała, funkcji przepony, parametrów spirometrycznych oraz wartości MET w teście 6-minutowego marszu w porównaniu z grupą kontrolną.
Wnioski. Zabiegi fizjoterapeutyczne ukierunkowane na klatkę piersiową i przeponę stanowią wartościowe uzupełnienie standardowej rehabilitacji kardiologicznej u chorych po pomostowaniu aortalno-wieńcowym, przyczyniając się do poprawy funkcji oddechowej i tolerancji wysiłku.
Słowa kluczowe
pomostowanie aortalno-wieńcowe, rehabilitacja kardiologiczna, fizjoterapia oddechowa, przepona, tolerancja wysiłku, 6-MWT
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ fizjoterapii na tolerancję wysiłku u chorych po przebytym COVID-19

Klaudia Pompka, Katarzyna Bogacz, Jacek Łuniewski, Krystyna Rasławska, Ewa Jach, Igor Świerkowski, Jan Szczegielniak

Klaudia Pompka, Katarzyna Bogacz, Jacek Łuniewski, Krystyna Rasławska, Ewa Jach, Igor Świerkowski, Jan Szczegielniak – Influence of physiotherapy on exercise tolerance in patients after COVID-19. Fizjoterapia Polska 2021; 21(5); 182-189

Streszczenie
Pacjenci po ciężkiej chorobie COVID-19 potrzebują efektywnego leczenia oraz pełnej opieki medycznej. Ważnym aspektem pomyślnego powrotu do zdrowia jest wdrożenie kompleksowej rehabilitacji. Rehabilitacja dla ozdrowieńców ma na celu przede wszystkim przywrócenie lub poprawę prawidłowej czynności układu oddechowego, zmniejszenie nasilenia objawów choroby oraz zaburzeń związanych z chorobami współistniejącymi, a także zwiększenie wydolności fizycznej organizmu. Cel pracy. Celem pracy była ocena wpływu treningów wydolnościowych na tolerancję wysiłku fizycznego, z wykorzystaniem testu 6-minutowego marszu u pacjentów po przebytej chorobie COVID-19. Materiał i metody badań. Zbadano 30 chorych po przebytym COVID-19, w tym 12 kobiet (40%) i 18 mężczyzn (60%) w wieku od 35 do 75 lat. Średnia wieku w grupie badanej wynosiła 55 lat, SD = 10,9. U wszystkich badanych przed rehabilitacją przeprowadzono test 6-minutowego marszu (6MWT) celem zakwalifikowania do odpowiedniego modelu rehabilitacji. Analizowano następujące parametry: czas testu, przebyty dystans, ciśnienie skurczowe, ciśnienie rozkurczowe, tętno, a także przyczyny zakończenia testu.
U wszystkich pacjentów wdrożono program rehabilitacji chorych po przebytym COVID-19, który wszedł w życie na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 lipca 2020 r.  (Dz.U. poz. 1246) w sprawie programu pilotażowego w zakresie rehabilitacji leczniczej dla świadczeniobiorców po przebytej chorobie COVID-19.  Dystans w teście 6-minutowego marszu w całej grupie badanej po rehabilitacji zwiększył się średnio o 11,8%. Analizując przedstawione wyniki badań opisujące wpływ treningów wydolnościowych na tolerancję wysiłku u pacjentów po chorobie COVID-19, nie stwierdzono istotnie statystycznych różnic pomiędzy grupą wiekową < 55 lat a grupą wiekową ≥ 55 lat.
Wnioski. 1. 3-tygodniowy program rehabilitacji po przebytym COVID-19, którego podstawą był trening wydolnościowy oparty o ćwiczenia na cykloergometrze rowerowym, korzystnie wpływa na tolerancję wysiłku u pacjentów mierzoną na podstawie dystansu podczas 6-minutowego marszu (6MWT).  2. W analizowanej pracy zaobserwowano istotną poprawę u chorych ≥ 55 lat, którzy podczas wyjściowego 6MWT osiągnęli najkrótszy dystans.
Słowa kluczowe:
COVID-19, fizjoterapia, tolerancja wysiłku
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Ocena skuteczności krótkotrwałego postępowania fizjoterapeutycznego na wybrane parametry funkcjonalne układu oddechowego pacjentów z POChP

Krystyna Rożek, Jan Szczegielniak, Marta Majewska-Pulsakowska, Anna Dor, Monika Bartczyszyn

Krystyna Rożek, Jan Szczegielniak, Marta Majewska-Pulsakowska, Anna Dor, Monika Bartczyszyn – Assessment of effectiveness of short-lived physiotherapy procedure on selected functional parameters of the respiratory system in patients with COPD Chronic Obstructive Lung Disease (COLD). Fizjoterapia Polska 2012; 12(2); 119-128

Streszczenie
Wstęp. Celem pracy była ocena skuteczności krótkotrwałego postępowania fizjoterapeutycznego na wybrane parametry czynnościowe płuc, gazometrii oraz wydolności fizycznej pacjentów z zaawansowaną przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP). Materiał i metody. Badania przeprowadzono u 40 hospitalizowanych mężczyzn z rozpoznaniem obturacyjnej choroby płuc. Pacjenci zostali podzieleni na dwie grupy badane. Grupę pierwszą stanowiło 23 mężczyzn objętych tygodniowym procesem fizjoterapii, podnoszącej wydolność fizyczną pacjentów, drugą grupę – kontrolną stanowiło 17 pacjentów, u których stosowano jedynie leczenie farmakologiczne. Badania czynnościowe płuc zostały wykonane za pomocą aparatu FLOWSCREEN niemieckiej firmy Erich Jaeger. U wszystkich pacjentów wykonano także badania: gazometryczne krwi, 6-minutowy test marszu, pomiar wskaźnika BMI (Body Mass Index) oraz ruchomość klatki piersiowej.Wyniki. Osoby z grupy I po ukończonym procesie usprawniania pokonały dłuższy dystans marszu w 6-Minutowym Teście Korytarzowym, który w tym samym czasie uległ skróceniu u pacjentów z grupy kontrolnej. W obu grupach wzrosła natomiast średnia prędkości marszu, a także wartość MET wyliczana ze wzoru. Istotnie statystycznie wzrósł parametr FVC u pacjentów z grupy I. Istotną poprawę zanotowano także w badaniach gazometrycznych krwi dla parametrów pO2 i SaO2 w grupie badanej, a obniżenie, po takiej samej liczbie dni, w grupie kontrolnej. Wnioski. 1. Na skutek tygodniowego, specjalnego programu fizjoterapii wydłużył się dystans marszu, w czasie 6-minutowego testu marszowego. 2. Spośród parametrów czynnościowych układu oddechowego, tylko natężona pojemność życiowa płuc wzrosła istotnie. 3. Po tygodniu ćwiczeń istotnie wzrosło pO2 i SaO2 w badanej grupie.
Słowa kluczowe
rehabilitacja oddechowa, czynność układu oddechowego, tolerancja wysiłkowa
Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim