Postrzeganie, postawy i sposoby zapobiegania urazom wśród mężczyzn uprawiających piłkę nożną

Ewa Puszczałowska-Lizis, Krystian Wąs, Miloslav Gajdoš, Paweł Sujdak

 

Ewa Puszczałowska-Lizis, Krystian Wąs, Miloslav Gajdoš, Paweł Sujdak – Perception, attitudes and practices of injury prevention among football players –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 6-12

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007DEI7K

Streszczenie
Wprowadzenie. Uprawianie piłki nożnej wiąże się z ryzykiem urazów, prowadzących do krótko- i długoterminowych konsekwencji zdrowotnych. Cel pracy stanowiła analiza percepcji, postaw i stosowania profilaktyki urazów u mężczyzn grających w piłkę nożną.
Materiał i metody. Badaniami objęto 100 mężczyzn w wieku 18-26 lat trenujących piłkę nożną w losowo wybranych klubach IV-ligowych na terenie województwa podkarpackiego (Polska). Badania wykonano metodą sondażu diagnostycznego, a narzędziem badawczym był autorski, 3-częściowy kwestionariusz ankiety. Analizy wykonano testem U Manna-Whitneya.
Wyniki. Poziom zachowań profilaktycznych u 30% piłkarzy był niski, w przypadku 41% zawodników średni, a u 29% zawodników wysoki. Wystąpiło statystycznie istotne zróżnicowanie poziomu zachowań zdrowotnych. Zawodnicy, u których doszło do odnowienia urazu prezentowali wyższy poziom tych zachowań.
Wnioski. Większość piłkarzy nie jest dostatecznie informowana o właściwych sposobach zapobiegania urazom. Wdrożenie programów edukacyjnych dla piłkarzy i trenerów może stanowić jeden z kierunków spersonalizowanych strategii ograniczania ryzyka urazów układu mięśniowo-szkieletowego u zawodników uprawiających piłkę nożną.
Słowa kluczowe
klub piłkarski, trener piłki nożnej, wytrzymałość fizyczna, odnowa biologiczna, dieta, fizjoterapia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Możliwości zastosowania neurofeedbacku w terapii osób z ADHD

Sabina Lizis, Miloslav Gajdoš

Sabina Lizis, Miloslav Gajdoš – Possibilities of neurofeedback application in the treatment of people with ADHD. Fizjoterapia Polska 2021; 21(1); 14-19

Streszczenie
W pracy dokonano przeglądu doniesień naukowych poświęconych skuteczności terapii neurofeedback u osób ze zdiagnozowanym zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD). Przegląd obejmował analizę publikacji na temat wpływów i efektów terapii. Wyboru publikacji dokonano przeszukując bazy danych PubMed i Scopus. Analiza artykułów indeksowanych w wymienionych bazach pozwala twierdzić, że badania nad skutecznością tej metody terapii prowadziło wielu autorów. W licznych artykułach wykazano, że neurofeedback stanowi skuteczną, dodatkową lub alternatywną metodę terapii osób z ADHD, prowadzącą między innymi do poprawy zachowania, koncentracji uwagi, podniesienia Ilorazu Inteligencji IQ. Pozytywne efekty wskazują na przydatność tej metody, jako głównej lub pomocniczej w terapii osób z ADHD. Wskazuje to na potrzebę jej włączania do kompleksowych działań neurorehabilitacyjnych, a przyszłe wysiłki powinny koncentrować się na opracowaniu i wdrażaniu standardowych protokołów neurofeedback, w celu zapewniania odpowiednich warunków terapii i optymalizacji klinicznie istotnych efektów. Zdaniem niektórych autorów część badań nad skutecznością neurofeedbacku zawiera niedostatki metodologiczne, polegające na nieuwzględnianiu grupy kontrolnej, komponowaniu mało licznych lub niejednorodnych grup pacjentów, braku losowego doboru do badanych grup i wielu innych ograniczeń. Dlatego w celu dalszej, dokładnej kontroli efektów potrzebne są nowe badania, a w ich planowaniu i realizacji należy uwzględniać odpowiednie podejście metodologiczne.
Słowa kluczowe:
neurofeedback, neuromodulacja, ADHD
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim