Tag: peak torque

Porównanie wartości maksymalnego momentu siły i stosunku mięśni dwugłowych uda do mięśni czworogłowych wśród zawodowych lokalnych i nienlokalnych piłkarzy Zjednoczonych Emiratów Arabskich

Azal Raed Aboluhom, Esther Esteban-García, Philippe Chomier, Mourad Ghrairi, Mustafa Al Hashimi, Baskaran Chandrasekaran, Kalyana Chakravarthy Bairapareddy

Azal Raed Aboluhom et al.– Comparison of peak torque and hamstring to quadriceps ratio among professional local and non-local soccer players of the United Arab Emirates –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 456-461

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CW49B

Streszczenie Wprowadzenie. Piłka nożna jest sportem wymagającym fizycznie, który cieszy się popularnością na całym świecie. Zapobieganie urazom i optymalizacja wydajności wymagają dogłębnej znajomości profilu antropometrycznego i siły mięśniowej zawodowych piłkarzy. Szczególnie ważne jest zrozumienie różnic w siłach mięśniowych między graczami lokalnymi i zagranicznymi. Badanie to bada maksymalny moment siły i stosunek mięśni dwugłowych do mięśni czworogłowych (H:Q) wśród graczy lokalnych i nienlokalnych w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Metody. W badaniu przekrojowym wzięło udział 72 lokalnych i 56 nienlokalnych męskich zawodowych piłkarzy w ZEA. Do pomiaru siły izokinetycznej przy prędkościach rotacyjnych 60°/s, 120°/s i 180°/s użyto dynamometru Cybex. Zbierano dane antropometryczne, takie jak wzrost, waga i wskaźnik masy ciała (BMI). Do analizy statystycznej użyto programu SPSS w wersji 27.0. Statystyki opisowe podsumowywały demografię, a analiza ANOVA z mieszanką czynników służyła do badania efektów prędkości, strony ciała i kategorii zawodnika. Związki między wartością maksymalnego momentu siły a demografią badano przy użyciu korelacji rang Spearmana i korelacji Pearsona. Wyniki. Gracze nienlokalni mieli znacząco wyższy wzrost, wagę i BMI niż gracze lokalni, co sugeruje potencjalne fizyczne przewagi. Gracze nienlokalni wykazywali znacząco wyższy maksymalny moment siły zarówno w mięśniach czworogłowych, jak i dwugłowych, co skutkowało bardziej zrównoważonym stosunkiem H:Q i silniejszą siłą mięśni kończyn dolnych. Jedynie maksymalny moment siły lewych mięśni dwugłowych nie wykazał istotnych statystycznie różnic. Wzrost, waga i BMI były pozytywnie związane z parametrami siły mięśniowej. Wnioski. Gracze nienlokalni mieli znacząco wyższy maksymalny moment siły w mięśniach dwugłowych, czworogłowych i stosunku H:Q. Istniała również silna pozytywna korelacja między pomiarami siły fizycznej a wzrostem, co sugeruje, że wyżsi sportowcy zazwyczaj mają silniejsze kończyny dolne.
Słowa kluczowe piłkarze, stosunek mięśni dwugłowych do czworogłowych, maksymalny moment siły, testowanie izokinetyczne
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Pomiary w warunkach izokinetycznych – obszary zastosowania w fizjoterapii

Monika Grygorowicz, Janusz Kubacki, Bogdan Bacik, Krzysztof Gieremek, Anna Polak

Monika Grygorowicz, Janusz Kubacki, Bogdan Bacik, Krzysztof Gieremek, Anna Polak – Isokinetic measurements – areas of application in physiotherapy. Fizjoterapia Polska 2006; 6(3); 238-244

Streszczenie
Celem artykułu jest przybliżenie koncepcji ćwiczeń izokinetycznych po raz pierwszy przedstawionej przez Hislop’a i Perrineia w 1967 r. W literaturze polskiej nie znaleziono pracy, która w sposób scalony omawiałaby powyższy temat. Stąd, w oparciu o liczne zagraniczne doniesienia naukowe, autorzy zdecydowali się przedstawić ćwiczenia izokinetyczne polskim fizjoterapeutom i lekarzom. Thistle i in. definiują ćwiczenia izokinetyczne jako dynamiczny skurcz mięśniowy z kontrolowaną i utrzymywaną stałą prędkością ruchu (iso-stały kinetic-ruch) realizowany z wykorzystaniem specjalistycznych urządzeń do tego rodzaju ćwiczeń. Testy izokinetyczne są bardzo precyzyjnym narzędziem diagnostycznym umożliwiającym ocenę stopnia uszkodzenia tkanek miękkich. Powszechne zastosowanie badań siły izokinetycznej mięśni w praktyce klinicznej oparte jest na ich oczywistej zasadności i wiarygodności w określeniu stanu i funkcji nerwowo-mięśniowych. Zwolennicy pomiarów i ćwiczeń izokinetycznych, wykorzystujący ją w praktyce, potwierdzają fakt, iż dają one możliwość precyzyjnego badania właściwości mięśni i obiektywizacji wyników. Wyniki rejestrowane w trakcie testów, umożliwiają bardzo precyzyjną diagnostykę testowanych mięśni w różnych warunkach biomechanicznych realizowanego ruchu. Pozwalają na ocenę stanu funkcjonalnego mięśni poprzez porównanie pracy kontralateralnej, ipsilateralnej, konfrontacji z danymi prawidłowymi, czy z wynikami w grupach kontrolnych. Ponadto, Testy izokinetyczne umożliwiają graficzne przedstawianie zależności pomiędzy badanymi cechami w każdym punkcie realizowanego ruchu. Sprzyja to wykorzystaniu izokinetyki do diagnostyki w stanach pourazowych narządu ruchu. W pracy opisane zostały obszary wykorzystania pomiarów izokinetycznych i zasady ich wykonywania. Ponadto omówiono główne parametry biomechaniczne, w oparciu, o które przeprowadza się analizę dynamicznych właściwości mięśniowych.

Słowa kluczowe:
ćwiczenia izokinetyczne, szczytowy moment siły, wskaźniki biomechaniczne, warunki dynamiczne

Ocena parametrów siłowo-prędkościowych mięśni prostowników stawu kolanowego u dzieci z bocznym skrzywieniem kręgosłupa I°

Małgorzata Stefańska, Dominika Zawadzka

Małgorzata Stefańska, Dominika Zawadzka – Assessment of force-velocity parameters of knee extensors in children with first-degree scoliosis. Fizjoterapia Polska 2006; 6(3); 228-232

Streszczenie
Wstęp. Celem pracy była ocena parametrów siłowo — prędkościowych mięśni prostowników stawu kolanowego u dzieci z bocznym skrzywieniem kręgosłupa I° uczestniczących i nie uczestniczących w zajęciach z pływania. Materiał i metoda. W badaniach uczestniczyło 52 dzieci w wieku 10-11 lat. U wszystkich uczestników badań zdiagnozowano boczne skrzywienie kręgosłupa I°. Dzieci podzielono na dwie grupy. Za kryterium kwalifikacji do grupy badanych uznano uczestnictwo (w ostatnim półroczu) w zajęciach z pływania. Dzieci z obu grup badanych nie różniły się w sposób istotny pod względem wieku, masy i wysokości ciała. Nie stwierdzono także istotnych różnic w deklarowanym sposobie spędzania czasu wolnego. W obu grupach badanych dokonano oceny parametrów siłowo-prędkościowych mięśni prostowników stawu kolanowego w warunkach izokinetycznych. Urządzeniem badawczym było stanowisko pomiarowe firmy Biodex. Zadanym nastawnym obciążeniem była prędkość ruchu 60°/s, 180°/s i 240°/s. Zadaniem każdego uczestnika badań było wykonanie 5 ruchów prostowania kończyny dolnej w stawie kolanowym przy każdym z obciążeń. W każdym ruchu obowiązywał imperatyw wyzwolenia maksymalnej siły w jak najkrótszym czasie. Wyniki. Wynikiem pomiarowym przeprowadzonych doświadczeń były wartości maksymalnego momentu siły, średniej mocy, oraz wykonanej pracy, uzyskane przez mięśnie prostowniki stawu kolanowego przy każdym z zadanych obciążeń. W badaniach wykazano, że dzieci uczestniczące w zajęciach z pływania uzyskały wartości wyższe dla każdego analizowanego parametru. Wnioski. Zajęcia w wodzie oprócz działania korekcyjnego poprzez środowisko o zwiększonym oporze wpływają pozytywnie na poprawę siły i wytrzymałości organizmu. Ćwiczenia w wodzie powinny więc stanowić ważny element fizjoterapii prowadzonej u dzieci z wadami postawy.

Słowa kluczowe:
testy izokinetyczne, maksymalny moment siły, średnia moc, całkowita praca mięśni, aktywność ruchowa