Cel badania. Celem niniejszego badania jest ustalenie poziomu świadomości nauczycieli wychowania fizycznego w szkołach podstawowych dotyczącej różnorodnych inteligencji w procesie kształcenia.
Metody. Badanie przeprowadzono w sposób ilościowy i opisowy. Wykorzystano celowy dobór próby, która obejmowała 57 nauczycieli ze Specjalnego Regionu Yogyakarta. Narzędziem badawczym był kwestionariusz zawierający 31 zamkniętych stwierdzeń z pięciostopniową skalą odpowiedzi typu Likert. Analiza danych została przeprowadzona za pomocą statystyk opisowych. Wyniki kwestionariusza analizowano, używając ocen interwałowych. Uzyskano wyniki dotyczące świadomości nauczycieli wychowania fizycznego w Specjalnym Regionie Yogyakarta na temat różnorodnych inteligencji w nauczaniu. Średnia ocena nauczycieli dla wszystkich stwierdzeń (1-31) wyniosła 4,00, co klasyfikuje ją w wysokiej kategorii.
Wyniki. Trzy typy inteligencji, które uzyskały najwyższe wyniki, to świadomość nauczycieli dotycząca inteligencji kinestetyczno-ruchowej, interpersonalnej i przyrodniczej, z odpowiednimi średnimi ocenami 4,61, 4,37 i 4,25, co określono jako bardzo wysokie kryteria. Inteligencja przestrzennego widzenia uzyskała najniższą ocenę, ze średnią 3,42 (wysoka). Drugą najniższą jest inteligencja muzyczna z średnią oceną 3,56. Inteligencja logiczno-matematyczna, werbalno-językowa i intrapersonalna uzyskały oceny podobne do wysokiej kategorii, odpowiednio 4,00, 3,84 i 3,91.
Wnioski. Wyniki badań mogą być wykorzystane przez sektor programów nauczania, dyrektorów szkół oraz inne organizacje powiązane, by wspierać nauczycieli wychowania fizycznego, szczególnie w integracji inteligencji przestrzenno-wizualnej i muzycznej, w szkoleniach dotyczących wdrażania różnorodnych inteligencji w procesie nauczania. Na podstawie wyników badań zaleca się dalsze badania nad integracją różnorodnych inteligencji w edukacji fizycznej.

różnorodne inteligencje, nauczyciele, szkoły podstawowe, nauczanie, wychowanie fizyczne