Postawa ciała dzieci trenujących piłkę ręczną

Katarzyna Michalak, Natalia Dobrowolska, Sławomir Motylewski, Elżbieta Poziomska-Piątkowska

Katarzyna Michalak, Natalia Dobrowolska, Sławomir Motylewski, Elżbieta Poziomska-Piątkowska – Body posture in children practicing handball. Fizjoterapia Polska 2018; 18(3); 30-35

Streszczenie
Cel pracy. Celem pracy była ocena postawy ciała dzieci trenujących piłkę ręczną oraz analiza ewentualnych asymetrii związanych z uprawianiem tej dyscypliny sportu.
Materiał i metody. Badanie zostało przeprowadzone wśród 40 12-letnich dzieci (15 dziewcząt i 25 chłopców) trenujących piłkę ręczną w Klubie Sportowym Anilana, przy ul. Sobolowej 1 w Łodzi, przez co najmniej 3 lata. Dzieci zostały poddane ocenie postawy ciała według Metody Punktowej Kasperczyka.
Wyniki. Wyniki badań przeprowadzonych wśród dzieci trenujących piłkę ręczną nie wykazały istotnych statystycznie odchyleń od prawidłowej postawy w aspekcie ustawienia głowy, barków, klatki piersiowej, brzucha, lordozy lędźwiowej, kręgosłupa ani kolan. Tylko u jednego z badanych dzieci zaobserwowano znaczne zmiany w ustawieniu klatki piersiowej, a u trojga – nieprawidłowe ustawienie stóp.
Wnioski. 1. Uprawianie piłki ręcznej przez okres minimum 3 lat pozwala na zachowanie i utrwalenie prawidłowej postawy ciała dzieci w wieku 12 lat. 2. Trenowanie piłki ręcznej przez okres minimum 3 lat nie powoduje wystapienia asymetrii posturalnej.

Słowa kluczowe:
postawa ciała, trening sportowy, młodzież

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version/下載英文版

Efektywność wybranych zabiegów fizjoterapeutycznych w leczeniu dolegliwości bólowych odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa

Tomasz Miśkiewicz, Zbigniew Dudkiewicz, Robert Irzmański, Katarzyna Michalak, Elżbieta Poziomska-Piątkowska

Tomasz Miśkiewicz, Zbigniew Dudkiewicz, Robert Irzmański, Katarzyna Michalak, Elżbieta Poziomska-Piątkowska – Efficacy of selected physiotherapeutic procedures in the treatment of lumbar spine pain. Fizjoterapia Polska 2018; 18(3); 12-28

Streszczenie
Cel pracy. Celem pracy była ocena efektywności wybranych zestawów zabiegów fizjoterapeutycznych na dolegliwości bólowe występujące w odcinku lędźwiowo-krzyżowym spowodowane chorobą zwyrodnieniową.
Materiały i Metody. W badaniu wzięło udział 45 pacjentów z zespołami bólowymi w obrębie odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa, którzy poddani byli serii zabiegów fizjoterapeutycznych. Badani zostali podzieleni na cztery grupy. Trzy grupy podzielono w zależności od zastosowanych zestawów zabiegów fizjoterapeutycznych, natomiast czwartą grupę (porównawczą) stanowili badani pobierający tylko i wyłącznie niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) przez okres trwania serii zabiegów w pozostały grupach. Chorzy zostali przebadani za pomocą kwestionariusza ankiety własnego autorstwa, kwestionariusza SF-36 (vol.2) wersji skróconej 11. pytaniowej (wersja Polska), użyto także testu Lovetta, skali Laitinena oraz testów diagnostycznych (Laseque’a, Bragarda, Thomayera). Badania były przeprowadzone bezpośrednio przed podjęciem serii zabiegowej oraz dwa tygodnie po jej zakończeniu.
Wyniki. Badani byli w wieku od 45-65 lat. 71,1% stanowiły kobiety, a 28,9% mężczyźni. 13,3% osób było aktywnych fizycznie. Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa była przyczyną dolegliwości bólowych u wszystkich pacjentów biorących udział w badaniach. W grupie badawczej wykazano istotną statystycznie różnicę pomiędzy wynikami stopnia nasilenia bólu, poziomu siły mięśniowej oraz jakości życia mierzonymi przed fizjoterapią oraz 2 tygodnie po jej zakończeniu. U 90% osób biorących udział w zabiegach uzyskano zwiększenie siły mięśniowej, natomiast w grupie porównawczej jedynie u 6%. Poprawa zakresów ruchomości w omawianym odcinku kręgosłupa dotyczyła 46,6% badanych biorących udział w serii zabiegowej. W grupie porównawczej żaden z pacjentów nie uzyskał poprawy zakresu ruchomości.
Wnioski. Zabiegi fizjoterapeutyczne mają pozytywny wpływ na ograniczenie objawów chorobowych odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa. Oddziałują one korzystnie na poprawę jakości życia, siły mięśniowej, zakresów ruchomości oraz zmniejszenie, bądź całkowite usunięcie dolegliwości bólowych. Niezależnie od zastosowanego zestawu zabiegów fizjoterapeutycznych działały one lepiej, niż przyjmowanie samych niesteroidowych leków przeciwzapalnych przez pacjentów.

Słowa kluczowe:
fizjoterapia, choroba zwyrodnieniowa, odcinek lędźwiowo-krzyżowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version/下載英文版

Analiza urazów układu mięśniowo-więzadłowo-szkieletowego występujących u piłkarek ręcznych i postępowanie fizjoterapeutyczne

Sławomir Motylewski, Walenty Trandasir, Katarzyna Michalak, Elżbieta Poziomska-Piątkowska

S. Motylewski, W. Trandasir, K. Michalak, E. Poziomska-Piątkowska – Analysis of injuries of musculo-ligamentous-skeletal system occurring among handball players and physiotherapy treatment. Fizjoterapia Polska 2018; 18(2); 24-30

Streszczenie
Wprowadzenie. Urazy w grach zespołowych są nierozłącznym elementem dzisiejszego sportu. Dla każdego zawodnika wiąże się to, ze zmniejszeniem możliwości wykonania wysiłku fizycznego, potrzebą pomocy medycznej i skutkami ekonomicznymi. Profesjonalne usprawnianie sportowców po doznanym urazie wymaga od fizjoterapeuty wysokich kwalifikacji, dużego doświadczenia oraz korzystania z nowoczesnego sprzętu fizykalnego. Brak tych czynników może spowodować straty na zdrowiu u zawodników, wydłużonym procesem rehabilitacji, a tym samym późniejszym powrotem zawodników na boisko.
Cel. Celem badań było określenie rodzaju i częstości występowania urazów sportowych u zawodniczek trenujących piłkę ręczną oraz rodzaj i metody leczenia zastosowane po wystąpieniu urazu.
Materiał i metody. Materiał badawczy tworzyła grupa 19 kobiet w przedziale wiekowym 18-31 lat, uprawiających piłkę ręczną minimum 5 lat. Były to zawodniczki pierwszego zespołu Stowarzyszenia Korona Handball Kielce. W badaniach wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego.
Wyniki. Z przeprowadzonych badań wynika, że 100% zawodniczek doznało, chociaż jednego urazu. Doznane urazy dotyczyły głównie kończyn dolnych. Najczęściej do urazów dochodziło podczas lądowania 33,9%, fauli 21,4% oraz rzutów 19,6%. 12,5% (7) doznanych urazu skutkowało przeprowadzeniem zabiegu operacyjnego, a pozostałe 87,5% zakończyło się leczeniem zachowawczym. Mimo 100% wyleczenia z doznanego urazu, duża część zawodniczek – 68,4% odczuwa dyskomfort po wznowieniu treningów oraz w czasie rozgrywania meczów.
Wnioski. Najczęstszym typem urazów u wyczynowych zawodniczek piłki ręcznej są skręcenia i urazy mięśni w obrębie kończyn dolnych. U większości piłkarek zastosowano leczenie zachowawcze z wykorzystaniem głównie kinezyterapii oraz szerokiej gamy zabiegów fizykalnych.

Słowa kluczowe:
piłka ręczna, urazy sportowe, fizjoterapia


Abstract

Introduction. Injuries in team games are an inseparable part of today’s sport. For every athlete it is connected with a decrease in exercise capacity, need for medical help and economic consequences. Professional rehabilitation of athletes, after a traumatic event, requires work with a physiotherapist with high skills and extensive experience and the use of modern physical therapy equipment. The lack of one of those factors can lead to further loss of health by the player, prolonged rehabilitation and thus delayed return to the game
Aim. The aim of the study was to assess the type and frequency of injuries occurring among professional female handball players and the type and methods of treatment used after the injury.
Material and methods. The studied group consisted of 19 women aged 18-31 years, playing handball for at least 5 years. All of the subjects played in the first team of Korona Handball Club in Kielce. In the study a diagnostic survey method was used.
Results. The study showed that 100% of players suffered from at least one injury connected to their professional sports activity. Most often the injury occurred while landing – 33.9%, fouls – 21.4% and throws – 19.6%. 12.5% (7) of the occurred traumas required surgery and the remaining 87.5% ended in conservative treatment. In spite of the fully recovery from the injury, a large proportion of the players – 68.4% were feeling discomfort after the resumption of training and during the matches.
Conclusions. The most common injuries of professional handball female players are sprains and dislocations of the lower limbs. Most athletes undergone conservative physiotherapy treatment including kinesiotherapy and wide range of physical therapy modalities.

Key words:
handball, sports injuries, physiotherapy

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Zastosowanie fizjoterapeutycznego obrazowania ultrasonograficznego i sonofeedbacku w ocenie aktywności mięśnia poprzecznego brzucha / The use of Rehabilitative Ultrasound Imaging (RUSI) and sonofeedback in the assessment of the activity of transversus abdominis muscle

Michalak Katarzyna, Czechowska Beata, Tomasz Wolny, Sławomir Motylewski, Elżbieta Poziomska-Piątkowska

FP 2017; 17(4); 50-61

Streszczenie

Cel. Celem badań była ocena grubości i symetrii mięśnia poprzecznego brzucha (TrA) z wykorzystaniem obrazowania ultrasonograficznego w rehabilitacji oraz ocena efektywności sonofeedbacku w nauczaniu i kontroli aktywności mięśnia TrA.
Materiał i metody. W badaniu wzięło udział 28 zdrowych osób (17 kobiet i 11 mężczyzn) w wieku od 19 do 22 lat (średnia 21 ± 1,08 lat). Badani poddani zostali badaniu RUSI oceniającemu grubość mięśnia TrA w spoczynku oraz podczas aktywności. Na podstawie uzyskanych pomiarów obliczono Współczynnik Aktywacji Mięśnia oraz Procent Zmiany Grubości Mięśnia.
Wyniki. Średnia grubość TrA w spoczynku wyniosła 3,19 mm wśród kobiet i 4,37 mm wśród mężczyzn. Podczas kontrolowanej aktywacji grubość mięśnia TrA zwiększyła się o 69% po stronie prawej i 64% po stronie lewej u kobiet oraz odpowiednio o 70% i 64% wśród mężczyzn. W podgrupie mężczyzn wykazano istotną statystycznie różnicę w grubości TrA po stronie lewej i prawej. Pod kontrolą sonofeedbacku aktywność TrA była istotnie statystycznie większa niż podczas skurczu izometrycznego bez kontroli sonofeedbacku. Aktywność TrA w podgrupie osób z bólem kręgosłupa była niższa i wynosiła 64%, podczas gdy w grupie osób nie zgłaszających dolegliwości wynosiła 72%.
Wnioski.
1. RUSI stanowi skuteczną metodę oceny budowy i aktywności mięśnia poprzecznego brzucha w spoczynku i podczas kontrolowanej aktywacji;
2. Zmniejszenie grubości i aktywności TrA związane jest z występowaniem dolegliwości bólowych w odcinku lędźwiowym kręgosłupa;
3. Zastosowanie sonofeedbacku umożliwia istotne statystycznie zwiększenie stopnia aktywacji i wyrównanie asymetrii mięśnia poprzecznego brzucha.

Słowa kluczowe:
aktywność fizyczna, bóle kręgosłupa, ciąża, fizjoterapia

Abstract

Purpose. The purpose of the study was to evaluate thickness and symmetry of Transversus Abdominis muscle (TrA) during rest and activation with the use of Rehabilitative Ultrasound Imaging (RUSI) and the assessment of sonofeedback effectivness in learning and control of TrA activity.
Material and methods. The study was conducted on 28 healthy subjects (17 women and i 11 men) aged 19-22 years (mean 21±1,08 years). The subjects undergone RUSI assessment considering thickness of TrA in rest and during contraction. Basing on results the Activation Ration and Percent of Muscle Change were calculated.
Results. Mean thickness of TrA in rest was 3,19 mm among women and 4,37 mm among men. During controlled activity thickness of TrA increased by 69% on right side and by 64% on left side and respectively by 70% and 64% among men. The results showed a significant difference in TrA thickness between right and left side at rest and during contraction among men. During sonofeedback recorded thickness of TrA was significantly higher comparing to results without control of sonofeedback. TrA activity was lower in the group with low back pain and it was 64%, while in pain-free group the activity was 72%.
Conclusions.
1. RUSI is an effective method to evaluate the morphology and activity of the Transversus Abdominis muscle at rest and during controlled activation;
2. The decrease in thickness and activity impairment of TrA is related to the occurrence of low back pain;
3. The use of sonofeedback enables significant improvement in activation and equalization of TrA asymmetry.

Key words:
Rehabilitative Ultrasound Imaging, RUSI, functional diagnostic, transversus abdominis, muscle activity

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Ocena skuteczności aktywności fizycznej w łagodzeniu bólu lędźwiowego odcinka kręgosłupa u kobiet w ciąży / Assessment of physical activity effectiveness in pain alleviating of the lumbar spine pain during pregnancy

Sławomir Motylewski, Dominika Terka, Elżbieta Poziomska-Piątkowska

FP 2017; 17(4); 34-40

Streszczenie

Częstą dolegliwością kobiet w ciąży są bóle kręgosłupa. Pojawiają się w związku ze wzrostem masy ciała, który stanowi dodatkowe obciążenie struktur odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa i miednicy. Zmienia się położenie środka ciężkości i następuje nowe ustawienie ciała, powodujące zaburzenie dotychczasowej równowagi narządu ruchu. Pojawia się asymetria w ruchomości stawów krzyżowo-biodrowych, a także podrażnienie więzadeł krzyżowo-biodrowych miednicy.
W leczeniu tego problemu proponuje się kobietom stosowanie metod farmakologicznych, zabiegów fizykalnych a przede wszystkim wszelkiego rodzaju ćwiczeń ruchowych.
Celem badań była ocena skuteczności wybranych terapii na dolegliwości bólowe odcinka lędźwiowego u kobiet w ciąży.
Materiał i metody. Materiał badawczy stanowiła grupa 41 kobiet, które przynajmniej jeden raz urodziły dziecko. W celu zebrania informacji posłużono się kwestionariuszem ankiety.
Wyniki. Do najskuteczniejszych metody zwalczania bólu kręgosłupa według ankietowanych należy aktywność fizyczna 47,4%. Zabiegi w wodzie wybrało 21% a masaż ciążowy i kinesiotaping po 15,8%. W wyniku systematycznego ruchu 15,2% ankietowanych stwierdziło, że dolegliwości bólowe nie powróciły.
Wnioski. Systematyczną aktywność fizyczną przed zajściem w ciążę deklarowała zdecydowana większość respondentek a w trakcie ciąży ponad połowa badanych. Aktywność fizyczna prowadzona przed i w czasie trwania ciąży nie wpływa według respondentek na pojawienie się dolegliwości bólowych dolnego odcinka kręgosłupa.

Słowa kluczowe:
aktywność fizyczna, bóle kręgosłupa, ciąża, fizjoterapia

Abstract

Spine pain is common affliction during pregnancy. It is caused by body mass increase, which creates additional burden for structures of lumbar-sacral spine section and pelvis. Centre of gravity and body position are changed, which causes balance disorder of motor system. Asymmetry in mobility of sacroiliac joints appears, as well as irritation of sacroiliac ligaments.
The treatment of this problem includes pharmacological methods, physiotherapy and most important, variety of physical exercises.
The main goal of this study was assessment of different therapies effectiveness on lumbar spine pain during pregnancy.
Material and methods. The study group consisted of 41 women, who gave birth at least once. To gather information a survey method was used.
Results. Physical activity was pointed as one of the most efficient method of preventing spinal pain – 47,4. Hydrotherapy was chosen by 21% respondents, while massage and kinesiotaping only 15,8% both. According to 15,2% of questioned pain was gone as a result of systematical exercises.
Conclusions. Systematical physical activity before pregnancy was declared by the vast majority of respondents, while during pregnancy by half of questioned.
According to respondents, physical activity before and during pregnancy does not affect lumbar spine pain.

Key words:
physical activity, spin pain, pregnancy, physiotherapy

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Występowanie zespołów bólowych i urazów w wyniku przeciążenia narządu ruchu wśród fizjoterapeutów/Occurrence of work-related pain syndromes and injuries due to overload of the musculoskeletal system in physiotherapists

Katarzyna Michalak, Anna Szwaczko, Agnieszka Cieślak, Katarzyna Krekora, Tomasz Miśkiewicz, Elżbieta Poziomska-Piątkowska

FP 2017; 17(2); 72-81

Streszczenie

Cel: Analiza częstości występowania dolegliwości bólowych i urazów układu kostno-stawowo-mięśniowego związanych z wykonywaniem zawodu fizjoterapeuty oraz czynności zawodowych, związanych ze specyfiką pracy fizjoterapeuty, predysponujących do wystąpienia urazu.
Materiał i metody. Badanie przeprowadzono wśród 150 losowo wybranych fizjoterapeutów. Wykorzystano kwestionariusz ankiety własnego autorstwa, obejmujący pytania dotyczące danych socjodemograficznych, specyfiki pracy, częstości występowania dolegliwości bólowych oraz urazów doznanych podczas wykonywania czynności zawodowych i ich lokalizacji, a także czynności, podczas której doszło do urazu.
Wyniki: 99% fizjoterapeutów odczuwa dolegliwości bólowe związane z wykonywaną pracą a 61% doznało urazu układu mięśniowo-szkieletowego, który objawił się bólem i dolegliwościami trwającymi dłużej niż 3 dni i był wyraźnie spowodowany pracą.
Wnioski. 1. Dolegliwości bólowe i urazy układu kostno–mięśniowo–stawowego stanowią istotny problem wśród fizjoterapeutów. 2. Najczęściej dotyczą odcinka lędźwiowo–krzyżowego i szyjnego kręgosłupa oraz stawu nadgarstkowego i ręki. 3. Czynności predysponujące do powstania urazu dotyczą głównie podnoszenia i przenoszenia pacjentów lub sprzętu, a także wykonywania masażu i ćwiczeń biernych. 4. Wysoka częstotliwość występowania dolegliwości bólowych i urazów wynika z niewystarczającego zastosowania zasad ergonomii przez fizjoterapeutów oraz z nieodpowiedniego przystosowania miejsca pracy. 5. Niezbędne jest wprowadzenie działań edukacyjnych skierowanych do fizjoterapeutów w zakresie ergonomii pracy i konsekwentne kontrolowanie przestrzegania zasad ergonomii przez przełożonych.

Słowa kluczowe:
fizjoterapia, fizjoterapeuta, dolegliwości bólowe, urazy, ergonomia, miejsce pracy

Abstract

Introduction. The aim of this study was to analyze the prevalence of musculoskeletal pain and injuries associated with the physiotherapy profession, as well as to analyze work activities related to professional practice predisposing to injury.
Material and methods. The study was conducted among 150 randomly selected physiotherapists. The questionnaire designed by the authors, included questions about sociodemographic data, work characteristics, the incidence of pain and injury which occurred while performing professional activities, location of the injury and the type of activity during which the injury occurred.
Results. 99% of physiotherapists reported to feel pain associated with performing job activities and 61% had suffered an injury of the musculoskeletal system that was clearly caused by their work. Injuries were most often located in the lumbosacral spine, wrist and hand as well as in the cervical spine.
Conclusions. 1. Musculoskeletal pain and injuries are an important issue among physiotherapists. 2. They are most often located in the lumbosacral spine, wrist and hand as well as in the cervical spine 3.Lifting and moving patients or equipment, performing massage and passive exercises are the most common activities related to pain development and the occurrence of injury. 4. High incidence of work-related pain and injuries results from the insufficient application of ergonomics by physiotherapists, as well as from the inadequate adaptation of the workplace. 5. To maintain and prolong the ability to work in a physiotherapy profession it is necessary to provide an appropriate ergonomics training among physiotherapists and consistent monitoring of compliance with the principles of ergonomics by superiors.

Key words:
Physiotherapy Specialty, Physiotherapist, injuries, pain, ergonomics, workplace

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version