Ocena zróżnicowania poziomu otłuszczenia ciała osób uprawiających piłkę ręczną klasach I, II i III gimnazjum w zależności od poziomu ich wytrenowania i sprawności fizycznej / Assessment of differences in body fat of the persons playing handball in grades 1, 2 and 3 of junior secondary school, depending on the level of training and physical fitness

Marek Woszczak, Katarzyna Bogacz, Katarzyna Syrewicz, Marcin Szczepanik, Jan Szczegielniak

FP 2017; 17(4); 84-105

Streszczenie

Fizjologia wysiłku fizycznego bazuje na diagnozowaniu, jak aktywność fizyczna, wysiłek czy sport oddziałują na proporcje oraz czynność ludzkiego organizmu. Program treningowy lub wysiłek przydzielony określonej grupie na przykład chłopcom trenującym piłkę ręczną podczas nauki w gimnazjum, może polegać na poprawie zdrowia i funkcjonowania organizmu oraz zwiększeniu sprawności sportowej.
Celem pracy była ocena zróżnicowania poziomu otłuszczenia osób trenujących piłkę ręczną, w zależności od poziomu ich wytrenowania, sprawności fizycznej i wieku.
Badaniem została objęta grupa 83 chłopców I, II i III klasy gimnazjum. W badaniu posłużono się Międzynarodowym Testem Sprawności Fizycznej. Niezbędne okazało się również uzyskanie pomiarów ciała, koniecznych do obliczenia wskaźników takich jak: Body Mass Index (BMI), Wskaźnik Smukłości (WS), Wskaźnik Rohrera (WR) oraz Waist Hip Ratio (WHR – Wskaźnik Dystrybucji Tłuszczu). Do oceny otłuszczenia ciała badanych uczniów wykorzystano pomiary fałdów skórno-tłuszczowych.
Najlepsze wyniki wartości wskaźnika BMI wykazali uczniowie klasy III – 85,71% badanych wykazało się prawidłową masą ciała. W przypadku pomiaru obwodu pasa wśród najstarszych uczniów odchylenie standardowe jest najniższe, co stwierdza o mniejszej różnorodności wyników chłopców klas I i II. Przy pomiarach fałd skórno-tłuszczowych zauważono, iż wraz z wiekiem uzyskane pomiary mają tendencję wzrostową. Międzynarodowy Test Sprawności Fizycznej ukazał, że najstarsi chłopcy uzyskali ogólny wynik lepszy od młodszych kolegów.
Wszyscy badani wykazali się poziomem sprawności wyższym od przeciętnego. Poziom sprawności fizycznej wzrasta wraz z wiekiem. Jednakże w celu otrzymania bardziej autorytatywnych wyników badań, należy przebadać większą liczbę osób.

Słowa kluczowe:
poziom otłuszczenia, piłka ręczna, ginazjum, sprawność fizyczna

Abstract

The physiology of physical effort is based on diagnosing how physical activity, effort or sports affect the proportions or activity of a human body. A training programme or effort of the given group, e.g. boys training handball while studying in a lower secondary school, may consist in improving the health and functioning of a body and increasing the level of sports fitness.
The objective of the study was to assess the level of body fat of people training handball, depending on their level of training, physical fitness and age.
The study covered a group of 83 boys studying in the 1st, 2nd and 3rd grades of lower secondary school. The study applied the International Physical Fitness Test. It was also necessary to take body measurements necessary for calculating such indices as: Body Mass Index (BMI), Slenderness Index (SI), Rohrer’s Index (RI) and the Waist Hip Ratio (WHR). The assessment of body fat of the students was based on the measurements of skinfolds.
The best results in terms of BMI were demonstrated by 3rd grade students – 85.71% had correct body weight. In the measurement of waist size of the eldest students, the standard deviation was lowest, which demonstrates lower diversity of results among the boys from the 1st and 2nd grade. When measuring the skin folds, it was noted that the results were higher over age. The International Physical Fitness Test demonstrated that the eldest boys had better general results than the younger ones.
All the tested boys demonstrated a higher than average level of fitness. The level of physical fitness improves with age. However, for the purpose of obtaining more authoritative research results, more people should be tested.

Key words:
body fat, handball, junior secondary school, physical fitness

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

 

Ocena efektów rehabilitacji pierwotnej u pacjentów z efektem unikania/The assessment of primary rehabilitation effects for patients with brain stroke and the evading effect

Marek Woszczak, Katarzyna Bogacz, Katarzyna Syrewicz,
Magdalena Józefowicz-Korczyńska, Jan Szczegielniak

FP 2017; 17(3); 16-27

Streszczenie

Cel pracy. Celem pracy była ocena częstości występowania zespołu zaniedbywania jednostronnego u pacjentów z udarem mózgu oraz sprawdzenie czy zespół ten miał wpływ na efekty wczesnej rehabilitacji oraz czas hospitalizacji.
Materiał i metodyka. Badaniu Poddano 63 losowo wybrane osoby z udarem mózgu. Zostały one podzielone na 2 grupy: A – osoby bez zespołu zaniedbywania, grupa B – osoby z zespołem zaniedbywania. Porównywano ich sprawność funkcjonalną w dniu przyjęcia na oddział rehabilitacji i w dniu ich wypisu. Wyniki zostały opracowane za pomocą tabel i wykresów. Badania opracowano statystycznie przez Test zgodności chi-kwadrat.
Wyniki. Stan funkcjonalny wszystkich pacjentów uległ poprawie. Pacjenci bez zespołu zaniedbywania znacznie poprawili swoja samodzielność, potrzebowali niewielkiej pomocy w większości badanych aktywności. Natomiast pacjenci z zespołem zaniedbywania, pomimo prowadzonej takiej samej terapii uzyskali dużo mniejszą poprawę i nadal pozostali w przedziale mniejszej mobilności. Występujący u nich zespół zaniedbywania jednostronnego miał wpływ na czas hospitalizacji.
Wnioski. Pacjenci z zespołem zaniedbywania jednostronnego mają słabszy powrót funkcji. Zespół zaniedbywania ma wpływ na długość hospitalizacji (R=0,0082).

Słowa kluczowe:
udar mózgu, zespół zaniedbania jednostronnego, wczesna rehabilitacja

Abstract

Purpose. The purpose of this study was to assess the prevalence of hemispatial neglect in stroke patients and to determine whether this condition can affect the results of early rehabilitation and hospitalization duration.
Materials and methods. 63 randomly selected stroke patients were examined. The participants were divided into two groups: group A – participants without hemispatial neglect; and group B – participants diagnosed with hemispatial neglect. Physical functionality of participants, assessed at admission to the rehabilitation ward and at discharge, was compared. The results were organized into tables and graphs. The collected data were analyzed with the chi-square test of goodness of fit.
Results. The results show an increase in physical functionality of all participants. Participants without hemispatial neglect have considerably improved in their functional independence, needing little help with most activities assessed as part of the study. On the other hand, participants diagnosed with hemispatial neglect showed much less improvement, despite the same amount of therapy, and remained on a lower mobility level. Hence, hemispatial neglect affected their hospitalization duration.
Conclusion. Participants with hemispatial neglect exhibited slower functional recovery. Hemispatial neglect affects hospitalization duration (R=0.0082).

Key words:
Stroke, hemispatial neglect, early rehabilitation

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Ocena wpływu wczesnej rehabilitacji poszpitalnej na czynność wentylacyjną płuc u chorych z chorobami układu krążenia/The assessment of effect of early post-hospital rehabilitation on the lung ventilation function in patients with cardiovascular disease

Katarzyna Bogacz, Marek Woszczak, Jan Szczegielniak

FP 2017; 17(2); 132-139

Streszczenie

Cel pracy. Założono, że przeprowadzenie badań przed i po 3-tygodniowej rehabilitacji kardiologicznej uwzględniającej elementy ćwiczeń oddechowych pozwoli na ocenę jej wpływu na czynność wentylacyjną płuc u chorych po zawale serca i po zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego.
Materiał i metodyka. Analizę wyników badań przeprowadzono oznaczając średnie wartości wszystkich wskaźników spirometrycznych i porównując je z wartościami należnymi przed i po programie rehabilitacji. W celu sprawdzenia czy średnie wartości obu badań różnią się między sobą w sposób istotny porównano je testem t-Studenta dla prób parowanych oraz obliczono średnią przyrostu wszystkich wskaźników.
Wyniki badań. Wykonanie badań czynnościowych płuc w badanych grupach chorych dało wyniki pozwalające na dokładne przeanalizowanie czynności wentylacyjnej płuc u chorych po zawale serca i po zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego oraz wpływu kompleksowej rehabilitacji kardiologicznej, zawierającej elementy ćwiczeń oddechowych na czynność wentylacyjną płuc u tych chorych. Oceniając różnice testem t-Studenta przyjęto, że były ona statystycznie istotne na poziomie p < 0,01. Wnioski. Program rehabilitacji kardiologicznej uwzględniający ćwiczenia oddechowe przyczynia się do zahamowania upośledzenia czynności wentylacyjnej płuc u chorych po zawale serca i po zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego i powinien być stosowany w każdym etapie usprawniania tych chorych. Słowa kluczowe: choroby układu krążenia, rehabilitacja Abstract

Objective. An assumption as made that tests performed before and after a 3-week cardiovascular rehabilitation would allow the assessment of its effect on the lung ventilation function in patients post MI and CABG.
Material and methods. The analysis involved determination of mean values of all spirometric values and comparing them with expected values before and after the rehabilitation program. In order to check if mean values of both tests were significantly different, they were compared using the t Student test for paired samples, and mean increases of all indexes were calculated.
Test results. Lung function tests performed in study subjects gave results allowing precise analysis of lung ventilation function in patients post MI and CABG, and an assessment o the effect of comprehensive cardiovascular rehabilitation, including respiratory exercises, on ventilation function of those patients. t-Student test was applied for the assessment of differences with the significance level of p < 0.01. Conclusions. The program of cardovascular rehabilitation involving respiratory exercises, accounts for improved lung ventilation function in patients post MI and CABG, and should be used at each stage of rehabilitation of those patients. Key words: Cardiovascular disease, rehabilitation

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Wpływ sposobu kwalifikacji na efekty fizjoterapii chorych na POChP/The effect of qualification method on effect of physiotherapy of COPD patients

Katarzyna Bogacz, Marek Woszczak, Jan Szczegielniak

FP 2017; 17(2); 112-120

Streszczenie

Cel pracy. Celem pracy była ocena kwalifikacji chorych na POChP uczestniczących w opracowanym programie rehabilitacji pulmonologicznej obejmującym modele A, B, C, D oraz E.
Materiał i metody badań. Zbadano 174 chorych na Przewlekłą Obturacyjną Chorobę Płuc. U wszystkich chorych dokonano oceny tolerancji wysiłkowej na podstawie testu wysiłkowego na bieżni ruchomej lub testu 6-minutowego marszu.
Wynik testu wysiłkowego stanowił podstawę kwalifikacji do odpowiedniego modelu usprawniania oraz doboru wielkości obciążeń wysiłkowych dla każdego chorego. Po 3-tygodniowej kompleksowej fizjoterapii ponownie przeprowadzono test wysiłkowy w obu grupach.
Wyniki. Wyniki badań wstępnych i końcowych obu grup poddano analizie statystycznej. Do oceny w obrębie grup posłużono się testem-t dla prób zależnych. Wyznaczono średnie wartości poszczególnych wskaźników, odchylenie standardowe, oraz średnią przyrostu wszystkich wskaźników. Do analizy wyników testów wykorzystano wykres ramkowy ogółu zmiennych.
Wnioski.
1. Stwierdzono istotną poprawę tolerancji wysiłkowej po zastosowaniu fizjoterapii zarówno w grupie chorych ocenianych testem wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a jak i 6-minutowego testu marszowego
2. Badania wykazały, że podstawą obciążania w czasie ćwiczeń jest ocena tolerancji wysiłkowej.
3. Wykazano skuteczności fizjoterapii chorych na POChP uczestniczących w modelach rehabilitacji pulmonologicznej.

Słowa kluczowe:
POChP, protokół Bruce’a, test 6-minutowego marszu, fizjoterapia

Abstract

Objective. The study was aimed at the assessment of qualification of COPD patients participating in the pulmonary rehabilitation program covering models A, B, C, D and E.
Materials and methods. 174 COPD patients treated  were included in the study. Exercise tolerance was assessed in all patients, based on a treadmill test or 6-minute walk test. The physiotherapy program was based on efficiency trainings of intensity determined individually for each patient. A result of the exercise test constituted a basis for qualification for an appropriate rehabilitation model and for individual selection of intensity level. The exercise test was repeated three weeks later, after the end of the physiotherapy program.
Results. Results of pre- and post-rehabilitation tests in both groups were statistically analysed. Intra-group assessments used t-Student test for dependent samples. Mean values of individual indexes, standard deviations and mean growth of all indexes were calculated. A chart frame area plot of all variables was used for the analysis of test results.
Conclusions. 1. A significant improvement of exercise tolerance was observed after a physiotherapy program both in patients assessed using the modified Brice’s protocol and in those assessed using the 6-minute walk test
2. The study demonstrated that the assessment of exercise tolerance is a basis for selection of exercise intensity level.
3. Efficacy of physiotherapy of COPD patients participating in pulmonary rehabilitation programs was demonstrated.

Key words:
Chronic obstructive pulmonary disease, modified Bruce’s protocol test, 6-minute walk test, qualification for physiotherapy, effects of physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Ocena skuteczności krioterapii miejscowej u osób z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego/Evaluation of the Efficacy of Local Cryotherapy in Patients with the Degenerative Knee Joint Disease

Marek Woszczak, Katarzyna Bogacz, Magdalena Józefowicz-Korczyńska, Joanna Kałuża-Pawłowska, Jan Szczegielniak

FP 2017; 17(2); 48-59

Streszczenie

Wstęp. Bóle, obrzęki, a także zniekształcenia stawów, to typowe objawy choroby zwyrodnieniowej. Choroba ta dotyka ponad 60% osób powyżej 60 roku życia. Z jej powodu, co trzynasta osoba codziennie przyjmuje leki przeciwbólowe. Etiologia choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego to najczęściej mikrourazy, urazy, przeciążenia, przebyte stany zapalne, wadliwe obciążenia oraz wrodzone nieprawidłowości w jego budowie.
Cel pracy. Celem pracy była ocena skuteczności krioterapii miejscowej u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego.
Materiał i metodyka. Badania przeprowadzone zostały na grupie 86 osób w wieku od 20 do 45 lat, leczonych w Zakładzie Rehabilitacji Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego Nr 1 Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Pacjentów przydzielono losowo do grup A (40 osób) i B (46 osób). U wszystkich pacjentów rozpoznano zmiany zwyrodnieniowe stawów kolanowych. W badaniu uczestniczyły osoby czynne zawodowo, chodzące.
Wszyscy pacjenci zostali poddani przed zabiegami badaniom podmiotowym, przedmiotowym, badaniu klinicznemu oraz poproszeni o wypełnienie kwestionariusza WOMAC (Western Ontario and McMaster). Istotnym elementem badania podmiotowego było także zebranie informacji o stylu życia pacjenta, sposobie odżywiania się, nałogach, aktywności fizycznej i ewentualnych zagrożeniach epidemiologicznych wynikających z wykonywanej pracy.
Przed i po zakończeniu cyklu 10 zabiegów pacjentów poddano również badaniu przedmiotowemu (fizykalnemu), poprzez: oglądanie, badanie dotykiem, opukiwanie, osłuchiwanie, pomiar długości i obwodów, badanie siły mięśniowej i testy funkcjonalne. Badani zostali poproszeni o wypełnienie anonimowej ankiety. U wszystkich chorych wykonano jako część wspólną ultradźwięki, pole magnetyczne, ćwiczenia samowspomagane, ćwiczenia w odciążeniu stawów kolanowych. Częścią różnicującą w badaniu były zabiegi krioterapii miejscowej stawu kolanowego wykonane dodatkowo w grupie B. Oceny dokonano na podstawie badań przed i po zakończeniu leczenia fizjoterapeutycznego.
Wyniki. W oparciu o przeprowadzone badania uzyskano istotne statystyczne zmniejszenie bólu w skali VAS zarówno w grupie A, jak i B. Zmniejszeniu uległ również wysięk i ciepłota stawu. Zarejestrowano zwiększenie zakresów ruchomości.
W oparciu o test Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index zaobserwowano również poprawę wydolności czynnościowej podczas codziennych czynność tj. chociażby wchodzenia/schodzenia po schodach czy zakładania/zdejmowania skarpet.
Wnioski. Interpretując wyniki zaobserwowano, że stopień poprawy w/w wskaźników w grupie B, w której stosowano dodatkową krioterapię miejscową, był w stopniu istotnym statystycznie większy niż w grupie A, w której tego zabiegu nie stosowano.

Słowa kluczowe:
krioterapia, choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego, fizjoterapia

Abstract

Introduction. Pain, swelling and deformities of joints are the typical symptoms of a degenerative disease. The disease affects more than 60% of persons over 60 years of age. Due to this condition, every thirteenth person takes painkillers on a daily basis. Etiology of the degenerative knee joint disease comprises most often of micro traumas, injuries, overstrain, previous inflammatory conditions, improper weight distribution and congenital anomalies in the joint structure.
Research Goal. The aim of our study has been to evaluate the efficacy of local cryotherapy in patients with the degenerative knee joint disease.
Materials and Methods. The study has been carried out on a group of 86 persons, 20 to 45 years old, treated in the Rehabilitation Unit of the University Clinical Hospital No. 1 of the Medical University in Łódź. The patients have been randomly assigned to group A (40 persons) and B (46 persons.) In all the patients, there have been diagnosed degenerative changes in knee joints. In the study participated persons professionally active, able to walk.
Prior to application of treatment, all the patients were interviewed, had undergone physical and clinical examinations and were asked to fill out the WOMAC (Western Ontario and McMaster) questionnaire. An important purpose of the interview was to gather information about the patients’ lifestyle, their diet, addictions, physical activity and the potential epidemiological threats arising from the type of work they do.
Before and after completing the cycle of 10 treatment sessions, the patients were also examined physically by visual inspection, palpation, percussion, auscultation, measurements of lengths and perimeters, testing of muscle strength and functional tests. The patients were asked to anonymously fill out a questionnaire.
For all the patients were applied same treatments: ultrasounds, magnetic field, self-assisted exercises, knee joint load relief exercises. The differentiating factor in the study were the knee joint local cryotherapy treatments applied additionally for patients in group B. The evaluation was made on the basis of examinations before and after the physiotherapy treatments.
Results. Based on the examinations it can be concluded, that there has been achieved statistically significant reduction in pain according to VAS in both, group A and group B. There has also been a reduction in exudate and temperature of the joint.. There has also been registered an increase in the mobility ranges. Based on results of the test of Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index, we have also observed an improvement in functional capacities in executing daily activities, i.e. for example climbing/descending stairs or putting on/taking off socks.
Conclusions. While interpreting the results, it has been observed that the degree of improvement in the above listed factors in group B, in which the additional local cryotherapy was applied, was statistically significantly higher than in group A, in which the treatment was not used.

Key words:
cryotherapy, degenerative knee joint disease, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Ocena zastosowania biofeedbacku oddechowego w fizjoterapii chorych na POChP / Possibilities for respiratory biofeedback aplication in physiotherapy of patients with COPD

Witold Pawełczyk, Janina Bajowska, Bogusława Wójtowicz, Katarzyna Bogacz, Tomasz Sirek, Jan Szczegielniak

FP 2013; 13(4); 12-18

Streszczenie
Wstęp. Dotychczas brak kompleksowych badań z zastosowaniem biofeedbacku oddechowego, a wnioski wypływające z niewielu prac z wykorzystaniem tej techniki u chorych na POCHP nie są jednoznaczne.
Cel pracy. Celem pracy było porównanie wpływu standardowej fizjoterapii oraz fizjoterapii wzbogaconej o ćwiczenia prowadzone metodą biofeedback na amplitudę oddechu, wyniki 6-minutowego testu marszowego oraz wybrane wskaźniki określające czynność wentylacyjną płuc u chorych na POCHP w trakcie stacjonarnej fizjoterapii.
Materiał i metody badań. Zbadano 32 chorych w łagodnym i umiarkowanym stadium POChP. Chorzy zostali podzieleni losowo na 2 grupy. Badani chorzy z grupy A poddani byli standardowej fizjoterapii, a chorzy z grupy B uczestniczyli dodatkowo w ćwiczeniach prowadzonych metodą biofeedback. Przed i po zastosowanym programie fizjoterapii u wszystkich badanych chorych zbadano amplitudę oddechu, wykonano test marszowy oraz badanie spirometryczne.
Wynik. Stwierdzono istotny statystycznie przyrost wartości amplitudy brzusznego toru oddechowego w grupie B po fizjoterapii, który wyniósł 0,74 j.w. (±0,53, p<0,05). Przyrost wartości wskaźnika FEV1 w grupie B po fizjoterapii był istotny statystycznie i wyniósł 3,38% (±4,34, p<0,05). Wnioski 1. Stwierdzono, że zastosowanie ćwiczeń oddechowych prowadzonych metodą biofeedback w fizjoterapii chorych na POCHP istotnie zwiększa amplitudę ruchu oddechowego określającego brzuszny tor oddychania. 2. Wykazano, że trening metodą biofeedback stosowany u chorych na POCHP wpływa na istotną poprawę wartości wskaźnika FEV1. Słowa kluczowe: biofeedback, POChP, fizjoterapia


Abstract

Background. There are no comprehensive studies of breathing biofeedback. The influence of breathing biofeedback in patients with COPD is unclear.
Study Objective. The aim  of this study was to compare standard physiotherapy with physiotherapy connected to biofeedback exercises with respect to breathing amplitude, 6MWT results and lungs function in patients with COPD.
Measurements. Thirty six patients with COPD were examined. They were divided into two groups. Group A took part in standard physiotherapy. Group B took part in standard physiotherapy and additional biofeedback exercises. Six minute walking test, spirometry and breathing amplitude measurement were conducted.
Results. There was significant improvement of abdominal movement in group B 0,74  (±0,53, p<0,05). The change of FEV1 in group B was significant. The change was 3,38% (±4,34, p<0,05). Conclusion 1.This investigation showed the influence of standard physiotherapy connected to biofeedback exercises on abdominal movement. 2.Standard physiotherapy connected to biofeedback exercises is effective in improving FEV1 in patients with COPD. Key words: biofeedback, COPD, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. polskiem/Available only Polish version

Kierunki fizjoterapii w rankingu naukowym polskich uczelni akademickich

Jan Szczegielniak, Barbara Szaro, Marek Kiljański

FP 2014; 14(1); 68-73

Streszczenie
Celem pracy było ukazanie kierunków fizjoterapii prowadzonych na wyższych uczelniach, ujętych w dostępnych rankingach szkół wyższych, w tym obejmujących działalność naukową (25  spośród 440 prywatnych i państwowych szkół wyższych), biorąc pod uwagę zarówno indeksowanie osiągnięć naukowych uczelni oraz najczęściej cytowane artykuły w danej dziedzinie.
Materiał i metody. Analizie poddano wybrane rankingi polskich uczelni akademickich („Perspektywy”, „Rzeczpospolita”, „Wprost”, „Polityka”, CSIC), uwzględniając szkoły wyższe kształcące na kierunku fizjoterapii.
Wnioski. Należy ocenić pozytywnie i wyróżnić wszystkie 25 objętych analizą uczelni, prowadzących kierunek fizjoterapii. Przedstawione wyniki nie przedstawiają jednak gradacji kierunków fizjoterapii, a jedynie przybliżają formy istniejących rankingów uczelni.

Słowa kluczowe:
ranking uczelni, kierunek fizjoterapia, kształcenie fizjoterapeutów

 

 

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. polskim/Download an Polish version

Wpływ aplikacji plastrowania dynamicznego na efekty fizjoterapii chorych po złamaniu nasady dalszej kości promieniowej typu Collesa / Impact of elastic therapeutic tape on final effects of physiotherapy in patients with Colles’ fracture

Marcin Krajczy, Jacek Łuniewski, Katarzyna Bogacz, Tomasz Dybek, Piotr Kiczyński, Edyta Krajczy, Anna Szczegielniak, Jan Szczegielniak

FP 2014; 14(1); 42-49

Streszczenie
Wstęp. Złamania nasady dalszej kości promieniowej, stanowią nadal duży problem kliniczny. Wydaje się, że w procesie fizjoterapii chorych po złamaniu przedramienia skuteczne może być plastrowanie dynamiczne (PD). Celem pracy jest ocena wpływu wybranych aplikacji PD na efekty fizjoterapii u chorych po złamaniu nasady dalszej kości promieniowej typu Collesa leczonych zachowawczo. Materiał i metody. Badaniami objęto 38 chorych leczonych w Zakładzie Rehabilitacji Leczniczej SP ZOZ w Nysie w okresie od stycznia 2012 r. do listopada 2013 r. Nabór do obu grup odbywał się losowo. Chorych podzielono na 2 grupy. Grupę badanych (BA) stanowiło 20 chorych (16 kobiet i 4 mężczyzn), u których stosowana była fizjoterapia z wykorzystaniem urządzenia Hand Tutor oraz aplikacje PD. Grupa kontrolna (KO) obejmowała 18 chorych (15 kobiet i 3 mężczyzn), u których była stosowana tylko fizjoterapia z wykorzystaniem urządzenia Hand Tutor. Po przeprowadzeniu badania wstępnego, u chorych z grupy BA stosowano aplikacje mięśniową – tonizującą mięśnie zginacze nadgarstka oraz więzadłową lub korekcyjną – na okolicę nadgarstka.
Aplikacje PD były wymieniane co 4 dni. Fizjoterapia trwała 10 dni. W trakcie oraz po zakończonej fizjoterapii przeprowadzono badania zgodnie z ustalonym protokołem. Wyniki. Aplikacje PD stosowane w procesie fizjoterapii u chorych z grupy BA zwiększyły zakres ruchomości aktywnej i pasywnej oraz poprawiły jakość ruchów, w porównaniu z badanymi chorymi grupy kontrolnej. Zaobserwowano także, że deficyty ruchów (różnice między ruchami pasywnymi i aktywnymi) zmniejszyły się bardziej w grupie BA. Wnioski. 1.W badaniu końcowym nie stwierdzono istotnych różnic wskaźników pomiędzy chorymi z obu grup. Badania wykazały poprawę funkcji nadgarstka w zakresie częstości ruchów aktywnych oraz zakresu ruchomości w obu grupach. 2. W grupie BA stwierdzono istotnie wyższe wyniki badania końcowego częstotliwości ruchów oraz ruchomości nadgarstka, w stosunku do badania początkowego.

Słowa kluczowe:
złamanie Collesa, fizjoterapia, plastrowanie dynamiczne (PD), Biofeedback, Hand Tutor


Abstract

Background. Fractures of the distal radius constitute a serious clinical problem. It seems that appliance of elastic therapeutic tape may be an effective method of physiotherapy among patients suffering from the forearm’s fracture.Aim of the study. The aim of the study is to assess the impact of selected elastic therapeutic tape applications on physiotherapy’s effects among patients treated conservatively after Colles’ fracture. Material and methods. The study included 38 patients treated in the Rehabilitation Department of Health Care Centre in Nysa in the period from January 2012 until November 2013. Participants were randomly divided into 2 groups. A study group (SG) consisted of 20 patients (16 women and 4 men), while a control group (CG) was composed of 18 patients (15 women and 3 men). Therapy for all of the participants was based on usage of the Hand Tutor device. Additionally, after a preliminary examination, patients from the  study group received selected applications of elastic therapeutic tape as follows: muscular – toning for the wrist’s flexors and ligamentous or corrective for the wrist area. Applications were replaced every 4 days. Physiotherapy lasted 10 days. According to the established protocol, during and after completion of physiotherapy regular checkups were conducted. Results. Elastic therapeutic tape’s applications used in the process of physiotherapy in SG’s patients increased range of motion for both active and passive movements and improved quality of them compared to the patients from CG. It was also observed that deficit of movements (difference between range of passive and active motions) decreased more in the SG’s patients.
Conclusions: 1. In the final study no significant differences has been showed in the studied parameters between the groups. Research has presented wrist’s functions improvement in the frequency of active movements and range of motion in both groups. 2. Significantly higher results in the final examination of the frequency and wrist’s mobility in general were shown in comparison to the initial results.

Key words:
Colles’ fracture, physiotherapy, elastic therapeutic tape, biofeedback, Hand Tutor

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Analiza chodu chorych na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc / Gait analysis of patients with chronic obstructive pulmonary disease

Sebastian Rutkowski, Anna Rutkowska, Jacek Łuniewski,
Jan Szczegielniak

FP 2014; 14(4); 24-33

Streszczenie
Celem pracy była analiza chodu chorych na POChP. Podjęto próbę odpowiedzi na pytanie, czy zdiagnozowana przewlekła obturacyjna choroba płuc ma wpływ na parametry chodu w trakcie 6 minutowego testu marszowego.
W badaniu wzięło udział 33 chorych na POChP: 27 mężczyzn i 6 kobiet, którzy przebywali na leczeniu stacjonarnym w Szpitalu Specjalistycznym MSW w Głuchołazach, w okresie od lutego 2011 do maja 2011 roku, którzy stanowili grupę badaną. Grupę kontrolą stanowiło 48 osób: 35 kobiet i 9 mężczyzn.
Stwierdzono że średnia dystansu uzyskana w grupie badanej wyniosła 538,97m ±176,32 m, natomiast w grupie kontrolnej 546,7m ±85,7 m. Chorzy na POChP w trakcie testu poruszali się z mniejszą prędkością, stawiali krótsze kroki w dłuższym czasie
Analiza wyników wykazała, że chorzy na POChP prezentowali pogorszone wartości wskaźników opisujących parametry chodu w trakcie 6 minutowego testu marszowego.

Słowa kluczowe:
analiza chodu, POChP, 6MWT


Abstract

The aim of the study was the analysis of gait parameters of patients with COPD. It was decided to examine whether the diagnosed chronic obstructive pulmonary disease affects the gait parameters during a 6-minute walk test.
The research material consisted of 33 COPD in patients (27 males, 6 females) of MIAA Specialistic Hospital in Głuchołazy, who were treated there from February 2011 to May 2011. Control group consisted of 48 healthy (9 males, 35 females).
It was found that the average distance reached in the test group was 538,97m ±176,32m, while in the control group 546,7m ± 85,7m. Patients with COPD during the test were moving at a slower speed, achieved shorter steps during longer step time
Analysis of the results showed that COPD patients presented deteriorated the value of indicators describing the gait parameters during the 6-minute walk test

Key words:
gait analysis, COPD, 6MWT

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Profil chorych kierowanych do leczenia w zakresie rehabilitacji ogólnoustrojowej / The profile of patients referred for systemic rehabilitation

Karol Wojciechowski, Marek Kiljański, Joanna Kałuża-Pawłowska, Jan Szczegielniak

FP 2015; 15(1); 48-56

Streszczenie
Celem pracy było przeprowadzenie próby charakterystyki profilu pacjenta kierowanego do leczenia w zakresie rehabilitacji ogólnoustrojowej w warunkach stacjonarnych. Analizie poddano również ocenę skuteczności zastosowanej rehabilitacji u tych pacjentów.
Materiał badawczy stanowiły dane sprawozdane przez 24 oddziały rehabilitacji ogólnoustrojowej w warunkach stacjonarnych posiadające zawarte umowy z Łódzkim Oddziałem Wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia. Wszystkie świadczenia zostały wykonane w 2013 roku.
Badania wykazały, że najliczniejszą grupę pacjentów poddawanych rehabilitacji ogólnoustrojowej w warunkach stacjonarnych na terenie województwa łódzkiego w roku 2013 stanowili chorzy w wieku 46-85 lat (89,48% ogółu badanych). Analiza badań wykazała, że w grupie chorych w wieku 46-75 lat najczęściej sprawozdawane rozpoznanie dotyczyło „innych spondyloz”. Analiza trybu wypisów chorych z oddziałów rehabilitacji wykazała, iż tryb wypisu „skierowanie do dalszego leczenia w lecznictwie ambulatoryjnym” oraz „zakończenie procesu terapeutycznego lub diagnostycznego” stanowiły w każdej grupie wiekowej około 50% ogólu sprawozdawanych wypisów.

Słowa kluczowe:
rehabilitacja ogólnoustrojowa, profil pacjentów, skuteczność rehabilitacji


Abstract

The aim of the paper is to create a_profile for patients referred for systemic rehabilitation treatment in inpatient care. The efficiency of the rehabilitation used for these patients has also been analysed.
The research material consisted of data provided by 24 Systemic Rehabilitation departments providing inpatient care, which have agreements with the Łódzki Regional Branch of the National Health Fund. All services were performed in 2013.
The analysis of the provided research material indicated that a_significant number of patients undergoing systemic rehabilitation in stationary conditions included patients in the 46-85 age group (89.48% of all respondents). The analysis of the provided research material indicated that „other spondylosis” was the most commonly reported diagnosis for patients aged between 46-75 years. The analysis of hospital discharge cards from the rehabilitation departments indicated that the discharge mode „Patient referred for further treatment in outpatient therapy” and „Completion of the therapeutic or diagnostic process” constituted approximately 50% of the total reported discharges.

Key words:
systemic rehabilitation, profile of patients, efficiency of rehabilitation

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

1 2