Ocena wpływu wczesnej rehabilitacji poszpitalnej na czynność wentylacyjną płuc u chorych z chorobami układu krążenia/The assessment of effect of early post-hospital rehabilitation on the lung ventilation function in patients with cardiovascular disease

Katarzyna Bogacz, Marek Woszczak, Jan Szczegielniak

FP 2017; 17(2); 132-139

Streszczenie

Cel pracy. Założono, że przeprowadzenie badań przed i po 3-tygodniowej rehabilitacji kardiologicznej uwzględniającej elementy ćwiczeń oddechowych pozwoli na ocenę jej wpływu na czynność wentylacyjną płuc u chorych po zawale serca i po zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego.
Materiał i metodyka. Analizę wyników badań przeprowadzono oznaczając średnie wartości wszystkich wskaźników spirometrycznych i porównując je z wartościami należnymi przed i po programie rehabilitacji. W celu sprawdzenia czy średnie wartości obu badań różnią się między sobą w sposób istotny porównano je testem t-Studenta dla prób parowanych oraz obliczono średnią przyrostu wszystkich wskaźników.
Wyniki badań. Wykonanie badań czynnościowych płuc w badanych grupach chorych dało wyniki pozwalające na dokładne przeanalizowanie czynności wentylacyjnej płuc u chorych po zawale serca i po zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego oraz wpływu kompleksowej rehabilitacji kardiologicznej, zawierającej elementy ćwiczeń oddechowych na czynność wentylacyjną płuc u tych chorych. Oceniając różnice testem t-Studenta przyjęto, że były ona statystycznie istotne na poziomie p < 0,01. Wnioski. Program rehabilitacji kardiologicznej uwzględniający ćwiczenia oddechowe przyczynia się do zahamowania upośledzenia czynności wentylacyjnej płuc u chorych po zawale serca i po zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego i powinien być stosowany w każdym etapie usprawniania tych chorych. Słowa kluczowe: choroby układu krążenia, rehabilitacja Abstract

Objective. An assumption as made that tests performed before and after a 3-week cardiovascular rehabilitation would allow the assessment of its effect on the lung ventilation function in patients post MI and CABG.
Material and methods. The analysis involved determination of mean values of all spirometric values and comparing them with expected values before and after the rehabilitation program. In order to check if mean values of both tests were significantly different, they were compared using the t Student test for paired samples, and mean increases of all indexes were calculated.
Test results. Lung function tests performed in study subjects gave results allowing precise analysis of lung ventilation function in patients post MI and CABG, and an assessment o the effect of comprehensive cardiovascular rehabilitation, including respiratory exercises, on ventilation function of those patients. t-Student test was applied for the assessment of differences with the significance level of p < 0.01. Conclusions. The program of cardovascular rehabilitation involving respiratory exercises, accounts for improved lung ventilation function in patients post MI and CABG, and should be used at each stage of rehabilitation of those patients. Key words: Cardiovascular disease, rehabilitation

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Wpływ sposobu kwalifikacji na efekty fizjoterapii chorych na POChP/The effect of qualification method on effect of physiotherapy of COPD patients

Katarzyna Bogacz, Marek Woszczak, Jan Szczegielniak

FP 2017; 17(2); 112-120

Streszczenie

Cel pracy. Celem pracy była ocena kwalifikacji chorych na POChP uczestniczących w opracowanym programie rehabilitacji pulmonologicznej obejmującym modele A, B, C, D oraz E.
Materiał i metody badań. Zbadano 174 chorych na Przewlekłą Obturacyjną Chorobę Płuc. U wszystkich chorych dokonano oceny tolerancji wysiłkowej na podstawie testu wysiłkowego na bieżni ruchomej lub testu 6-minutowego marszu.
Wynik testu wysiłkowego stanowił podstawę kwalifikacji do odpowiedniego modelu usprawniania oraz doboru wielkości obciążeń wysiłkowych dla każdego chorego. Po 3-tygodniowej kompleksowej fizjoterapii ponownie przeprowadzono test wysiłkowy w obu grupach.
Wyniki. Wyniki badań wstępnych i końcowych obu grup poddano analizie statystycznej. Do oceny w obrębie grup posłużono się testem-t dla prób zależnych. Wyznaczono średnie wartości poszczególnych wskaźników, odchylenie standardowe, oraz średnią przyrostu wszystkich wskaźników. Do analizy wyników testów wykorzystano wykres ramkowy ogółu zmiennych.
Wnioski.
1. Stwierdzono istotną poprawę tolerancji wysiłkowej po zastosowaniu fizjoterapii zarówno w grupie chorych ocenianych testem wg zmodyfikowanego protokołu Bruce’a jak i 6-minutowego testu marszowego
2. Badania wykazały, że podstawą obciążania w czasie ćwiczeń jest ocena tolerancji wysiłkowej.
3. Wykazano skuteczności fizjoterapii chorych na POChP uczestniczących w modelach rehabilitacji pulmonologicznej.

Słowa kluczowe:
POChP, protokół Bruce’a, test 6-minutowego marszu, fizjoterapia

Abstract

Objective. The study was aimed at the assessment of qualification of COPD patients participating in the pulmonary rehabilitation program covering models A, B, C, D and E.
Materials and methods. 174 COPD patients treated  were included in the study. Exercise tolerance was assessed in all patients, based on a treadmill test or 6-minute walk test. The physiotherapy program was based on efficiency trainings of intensity determined individually for each patient. A result of the exercise test constituted a basis for qualification for an appropriate rehabilitation model and for individual selection of intensity level. The exercise test was repeated three weeks later, after the end of the physiotherapy program.
Results. Results of pre- and post-rehabilitation tests in both groups were statistically analysed. Intra-group assessments used t-Student test for dependent samples. Mean values of individual indexes, standard deviations and mean growth of all indexes were calculated. A chart frame area plot of all variables was used for the analysis of test results.
Conclusions. 1. A significant improvement of exercise tolerance was observed after a physiotherapy program both in patients assessed using the modified Brice’s protocol and in those assessed using the 6-minute walk test
2. The study demonstrated that the assessment of exercise tolerance is a basis for selection of exercise intensity level.
3. Efficacy of physiotherapy of COPD patients participating in pulmonary rehabilitation programs was demonstrated.

Key words:
Chronic obstructive pulmonary disease, modified Bruce’s protocol test, 6-minute walk test, qualification for physiotherapy, effects of physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Ocena skuteczności krioterapii miejscowej u osób z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego/Evaluation of the Efficacy of Local Cryotherapy in Patients with the Degenerative Knee Joint Disease

Marek Woszczak, Katarzyna Bogacz, Magdalena Józefowicz-Korczyńska, Joanna Kałuża-Pawłowska, Jan Szczegielniak

FP 2017; 17(2); 48-59

Streszczenie

Wstęp. Bóle, obrzęki, a także zniekształcenia stawów, to typowe objawy choroby zwyrodnieniowej. Choroba ta dotyka ponad 60% osób powyżej 60 roku życia. Z jej powodu, co trzynasta osoba codziennie przyjmuje leki przeciwbólowe. Etiologia choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego to najczęściej mikrourazy, urazy, przeciążenia, przebyte stany zapalne, wadliwe obciążenia oraz wrodzone nieprawidłowości w jego budowie.
Cel pracy. Celem pracy była ocena skuteczności krioterapii miejscowej u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego.
Materiał i metodyka. Badania przeprowadzone zostały na grupie 86 osób w wieku od 20 do 45 lat, leczonych w Zakładzie Rehabilitacji Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego Nr 1 Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Pacjentów przydzielono losowo do grup A (40 osób) i B (46 osób). U wszystkich pacjentów rozpoznano zmiany zwyrodnieniowe stawów kolanowych. W badaniu uczestniczyły osoby czynne zawodowo, chodzące.
Wszyscy pacjenci zostali poddani przed zabiegami badaniom podmiotowym, przedmiotowym, badaniu klinicznemu oraz poproszeni o wypełnienie kwestionariusza WOMAC (Western Ontario and McMaster). Istotnym elementem badania podmiotowego było także zebranie informacji o stylu życia pacjenta, sposobie odżywiania się, nałogach, aktywności fizycznej i ewentualnych zagrożeniach epidemiologicznych wynikających z wykonywanej pracy.
Przed i po zakończeniu cyklu 10 zabiegów pacjentów poddano również badaniu przedmiotowemu (fizykalnemu), poprzez: oglądanie, badanie dotykiem, opukiwanie, osłuchiwanie, pomiar długości i obwodów, badanie siły mięśniowej i testy funkcjonalne. Badani zostali poproszeni o wypełnienie anonimowej ankiety. U wszystkich chorych wykonano jako część wspólną ultradźwięki, pole magnetyczne, ćwiczenia samowspomagane, ćwiczenia w odciążeniu stawów kolanowych. Częścią różnicującą w badaniu były zabiegi krioterapii miejscowej stawu kolanowego wykonane dodatkowo w grupie B. Oceny dokonano na podstawie badań przed i po zakończeniu leczenia fizjoterapeutycznego.
Wyniki. W oparciu o przeprowadzone badania uzyskano istotne statystyczne zmniejszenie bólu w skali VAS zarówno w grupie A, jak i B. Zmniejszeniu uległ również wysięk i ciepłota stawu. Zarejestrowano zwiększenie zakresów ruchomości.
W oparciu o test Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index zaobserwowano również poprawę wydolności czynnościowej podczas codziennych czynność tj. chociażby wchodzenia/schodzenia po schodach czy zakładania/zdejmowania skarpet.
Wnioski. Interpretując wyniki zaobserwowano, że stopień poprawy w/w wskaźników w grupie B, w której stosowano dodatkową krioterapię miejscową, był w stopniu istotnym statystycznie większy niż w grupie A, w której tego zabiegu nie stosowano.

Słowa kluczowe:
krioterapia, choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego, fizjoterapia

Abstract

Introduction. Pain, swelling and deformities of joints are the typical symptoms of a degenerative disease. The disease affects more than 60% of persons over 60 years of age. Due to this condition, every thirteenth person takes painkillers on a daily basis. Etiology of the degenerative knee joint disease comprises most often of micro traumas, injuries, overstrain, previous inflammatory conditions, improper weight distribution and congenital anomalies in the joint structure.
Research Goal. The aim of our study has been to evaluate the efficacy of local cryotherapy in patients with the degenerative knee joint disease.
Materials and Methods. The study has been carried out on a group of 86 persons, 20 to 45 years old, treated in the Rehabilitation Unit of the University Clinical Hospital No. 1 of the Medical University in Łódź. The patients have been randomly assigned to group A (40 persons) and B (46 persons.) In all the patients, there have been diagnosed degenerative changes in knee joints. In the study participated persons professionally active, able to walk.
Prior to application of treatment, all the patients were interviewed, had undergone physical and clinical examinations and were asked to fill out the WOMAC (Western Ontario and McMaster) questionnaire. An important purpose of the interview was to gather information about the patients’ lifestyle, their diet, addictions, physical activity and the potential epidemiological threats arising from the type of work they do.
Before and after completing the cycle of 10 treatment sessions, the patients were also examined physically by visual inspection, palpation, percussion, auscultation, measurements of lengths and perimeters, testing of muscle strength and functional tests. The patients were asked to anonymously fill out a questionnaire.
For all the patients were applied same treatments: ultrasounds, magnetic field, self-assisted exercises, knee joint load relief exercises. The differentiating factor in the study were the knee joint local cryotherapy treatments applied additionally for patients in group B. The evaluation was made on the basis of examinations before and after the physiotherapy treatments.
Results. Based on the examinations it can be concluded, that there has been achieved statistically significant reduction in pain according to VAS in both, group A and group B. There has also been a reduction in exudate and temperature of the joint.. There has also been registered an increase in the mobility ranges. Based on results of the test of Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index, we have also observed an improvement in functional capacities in executing daily activities, i.e. for example climbing/descending stairs or putting on/taking off socks.
Conclusions. While interpreting the results, it has been observed that the degree of improvement in the above listed factors in group B, in which the additional local cryotherapy was applied, was statistically significantly higher than in group A, in which the treatment was not used.

Key words:
cryotherapy, degenerative knee joint disease, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Ocena zastosowania biofeedbacku oddechowego w fizjoterapii chorych na POChP / Possibilities for respiratory biofeedback aplication in physiotherapy of patients with COPD

Witold Pawełczyk, Janina Bajowska, Bogusława Wójtowicz, Katarzyna Bogacz, Tomasz Sirek, Jan Szczegielniak

FP 2013; 13(4); 12-18

Streszczenie
Wstęp. Dotychczas brak kompleksowych badań z zastosowaniem biofeedbacku oddechowego, a wnioski wypływające z niewielu prac z wykorzystaniem tej techniki u chorych na POCHP nie są jednoznaczne.
Cel pracy. Celem pracy było porównanie wpływu standardowej fizjoterapii oraz fizjoterapii wzbogaconej o ćwiczenia prowadzone metodą biofeedback na amplitudę oddechu, wyniki 6-minutowego testu marszowego oraz wybrane wskaźniki określające czynność wentylacyjną płuc u chorych na POCHP w trakcie stacjonarnej fizjoterapii.
Materiał i metody badań. Zbadano 32 chorych w łagodnym i umiarkowanym stadium POChP. Chorzy zostali podzieleni losowo na 2 grupy. Badani chorzy z grupy A poddani byli standardowej fizjoterapii, a chorzy z grupy B uczestniczyli dodatkowo w ćwiczeniach prowadzonych metodą biofeedback. Przed i po zastosowanym programie fizjoterapii u wszystkich badanych chorych zbadano amplitudę oddechu, wykonano test marszowy oraz badanie spirometryczne.
Wynik. Stwierdzono istotny statystycznie przyrost wartości amplitudy brzusznego toru oddechowego w grupie B po fizjoterapii, który wyniósł 0,74 j.w. (±0,53, p<0,05). Przyrost wartości wskaźnika FEV1 w grupie B po fizjoterapii był istotny statystycznie i wyniósł 3,38% (±4,34, p<0,05). Wnioski 1. Stwierdzono, że zastosowanie ćwiczeń oddechowych prowadzonych metodą biofeedback w fizjoterapii chorych na POCHP istotnie zwiększa amplitudę ruchu oddechowego określającego brzuszny tor oddychania. 2. Wykazano, że trening metodą biofeedback stosowany u chorych na POCHP wpływa na istotną poprawę wartości wskaźnika FEV1. Słowa kluczowe: biofeedback, POChP, fizjoterapia


Abstract

Background. There are no comprehensive studies of breathing biofeedback. The influence of breathing biofeedback in patients with COPD is unclear.
Study Objective. The aim  of this study was to compare standard physiotherapy with physiotherapy connected to biofeedback exercises with respect to breathing amplitude, 6MWT results and lungs function in patients with COPD.
Measurements. Thirty six patients with COPD were examined. They were divided into two groups. Group A took part in standard physiotherapy. Group B took part in standard physiotherapy and additional biofeedback exercises. Six minute walking test, spirometry and breathing amplitude measurement were conducted.
Results. There was significant improvement of abdominal movement in group B 0,74  (±0,53, p<0,05). The change of FEV1 in group B was significant. The change was 3,38% (±4,34, p<0,05). Conclusion 1.This investigation showed the influence of standard physiotherapy connected to biofeedback exercises on abdominal movement. 2.Standard physiotherapy connected to biofeedback exercises is effective in improving FEV1 in patients with COPD. Key words: biofeedback, COPD, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. polskiem/Available only Polish version

Wpływ aplikacji plastrowania dynamicznego na efekty fizjoterapii chorych po złamaniu nasady dalszej kości promieniowej typu Collesa / Impact of elastic therapeutic tape on final effects of physiotherapy in patients with Colles’ fracture

Marcin Krajczy, Jacek Łuniewski, Katarzyna Bogacz, Tomasz Dybek, Piotr Kiczyński, Edyta Krajczy, Anna Szczegielniak, Jan Szczegielniak

FP 2014; 14(1); 42-49

Streszczenie
Wstęp. Złamania nasady dalszej kości promieniowej, stanowią nadal duży problem kliniczny. Wydaje się, że w procesie fizjoterapii chorych po złamaniu przedramienia skuteczne może być plastrowanie dynamiczne (PD). Celem pracy jest ocena wpływu wybranych aplikacji PD na efekty fizjoterapii u chorych po złamaniu nasady dalszej kości promieniowej typu Collesa leczonych zachowawczo. Materiał i metody. Badaniami objęto 38 chorych leczonych w Zakładzie Rehabilitacji Leczniczej SP ZOZ w Nysie w okresie od stycznia 2012 r. do listopada 2013 r. Nabór do obu grup odbywał się losowo. Chorych podzielono na 2 grupy. Grupę badanych (BA) stanowiło 20 chorych (16 kobiet i 4 mężczyzn), u których stosowana była fizjoterapia z wykorzystaniem urządzenia Hand Tutor oraz aplikacje PD. Grupa kontrolna (KO) obejmowała 18 chorych (15 kobiet i 3 mężczyzn), u których była stosowana tylko fizjoterapia z wykorzystaniem urządzenia Hand Tutor. Po przeprowadzeniu badania wstępnego, u chorych z grupy BA stosowano aplikacje mięśniową – tonizującą mięśnie zginacze nadgarstka oraz więzadłową lub korekcyjną – na okolicę nadgarstka.
Aplikacje PD były wymieniane co 4 dni. Fizjoterapia trwała 10 dni. W trakcie oraz po zakończonej fizjoterapii przeprowadzono badania zgodnie z ustalonym protokołem. Wyniki. Aplikacje PD stosowane w procesie fizjoterapii u chorych z grupy BA zwiększyły zakres ruchomości aktywnej i pasywnej oraz poprawiły jakość ruchów, w porównaniu z badanymi chorymi grupy kontrolnej. Zaobserwowano także, że deficyty ruchów (różnice między ruchami pasywnymi i aktywnymi) zmniejszyły się bardziej w grupie BA. Wnioski. 1.W badaniu końcowym nie stwierdzono istotnych różnic wskaźników pomiędzy chorymi z obu grup. Badania wykazały poprawę funkcji nadgarstka w zakresie częstości ruchów aktywnych oraz zakresu ruchomości w obu grupach. 2. W grupie BA stwierdzono istotnie wyższe wyniki badania końcowego częstotliwości ruchów oraz ruchomości nadgarstka, w stosunku do badania początkowego.

Słowa kluczowe:
złamanie Collesa, fizjoterapia, plastrowanie dynamiczne (PD), Biofeedback, Hand Tutor


Abstract

Background. Fractures of the distal radius constitute a serious clinical problem. It seems that appliance of elastic therapeutic tape may be an effective method of physiotherapy among patients suffering from the forearm’s fracture.Aim of the study. The aim of the study is to assess the impact of selected elastic therapeutic tape applications on physiotherapy’s effects among patients treated conservatively after Colles’ fracture. Material and methods. The study included 38 patients treated in the Rehabilitation Department of Health Care Centre in Nysa in the period from January 2012 until November 2013. Participants were randomly divided into 2 groups. A study group (SG) consisted of 20 patients (16 women and 4 men), while a control group (CG) was composed of 18 patients (15 women and 3 men). Therapy for all of the participants was based on usage of the Hand Tutor device. Additionally, after a preliminary examination, patients from the  study group received selected applications of elastic therapeutic tape as follows: muscular – toning for the wrist’s flexors and ligamentous or corrective for the wrist area. Applications were replaced every 4 days. Physiotherapy lasted 10 days. According to the established protocol, during and after completion of physiotherapy regular checkups were conducted. Results. Elastic therapeutic tape’s applications used in the process of physiotherapy in SG’s patients increased range of motion for both active and passive movements and improved quality of them compared to the patients from CG. It was also observed that deficit of movements (difference between range of passive and active motions) decreased more in the SG’s patients.
Conclusions: 1. In the final study no significant differences has been showed in the studied parameters between the groups. Research has presented wrist’s functions improvement in the frequency of active movements and range of motion in both groups. 2. Significantly higher results in the final examination of the frequency and wrist’s mobility in general were shown in comparison to the initial results.

Key words:
Colles’ fracture, physiotherapy, elastic therapeutic tape, biofeedback, Hand Tutor

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Fizjoterapia po zabiegu operacyjnym ręki z zastosowaniem urządzenia do diagnostyki i terapii funkcjonalnej ręki. Studium przypadku / Physiotherapy after a_hand surgery performed with a diagnostic and functional therapy device. Case study

Marcin Krajczy, Edyta Krajczy, Anna Szczegielniak, Jacek Łuniewski, Katarzyna Bogacz, Tomasz Dybek, Piotr Kiczyński, Jan Szczegielniak

FP 2015;15(3);46-54

Streszczenie
Wstęp. Fizjoterapia ręki po leczeniu operacyjnym urazowych uszkodzeń ścięgien zginaczy palców ręki dotychczas opierała się na wykorzystaniu ustalonych form kinezyterapii wraz z fizykoterapią. Brak jest doniesień na temat kompleksowej fizjoterapii po leczeniu urazowym ścięgien, naczyń i nerwów ręki z wykorzystaniem systemu  Hand Tutor w fizjoterapii ręki.
Cel pracy. Celem pracy jest  przedstawienie kompleksowej fizjoterapii  ręki po zabiegu operacyjny i rewizji ścięgien z zastosowaniem urządzenia do diagnostyki i terapii funkcjonalnej ręki  z Biofeedbackem  – Hand Tutor TM.
Materiał i metody badań. Badaniem  objęto 42 letniego mężczyznę.  Chory po urazie ręki prawej z uszkodzeniem ścięgien, tętnicy  oraz nerwu łokciowego, operowany w 2012r.  W trakcie leczenia doszło do powikłań (stanu zapalnego, obrzęku i zrostów).   W leczeniu  prowadzono kompleksową fizjoterapię (wykorzystując system do fizjoterapii  ręki z Biofeedbackem – Hand Tutor TM).
Wyniki. W badaniu własnym, po zastosowaniu wczesnej, kompleksowej fizjoterapii wraz
z wykorzystaniem    urządzenia  Hand Tutor stwierdzono wygojenie rany pooperacyjnej oraz istotną poprawę funkcji ręki. Wydaje się, że zastosowane procedury fizjoterapeutyczne wpłynęły na skuteczność  terapii.  Badania końcowe wykazały znaczną poprawę  ruchomości pasywnej, aktywnej oraz szybkości ruchów badanej ręki. W badaniach wykazano także zmniejszenie poziomu subiektywnych odczuć bólowych chorego oraz powrót funkcji  nerwu łokciowego.

Słowa kluczowe:
wczesna, kompleksowa fizjoterapia, Hand Tutor, urazowe uszkodzenia ścięgien


Abstract
Background. Surgical treatment after fingers flexor tendons’ injury requires a consequent physiotherapy of the handthat is basedonwell-establishedessential procedures. There are no reports on comprehensive hand physiotherapy treatment aftertraumatic injuries of the tendons, blood vessels and nerveswith an application of theHand Tutorsystem in the therapeutic process.
Aim of the study. The aim of the study is to present a comprehensive hand physiotherapy after surgery and revision of the tendonswith a rehabilitation system with biofeedback- Hand Tutor TM, which is a modern system designed for the therapy of sensory, motor and cognitive disorders of the hand.
Materials and methods. The study presents a case of a 42 year-old man. The patient suffered from the injury of a right hand with a significant damage of tendons, artery and ulnar nerve,  operatet on 2012. Complications after the performed surgery were observed during the recovery (inflammation, swelling and tissue adhesions). In the therapy early comprehensive hand physiotherapy was introduced (with an application of the system for hand physiotherapy with biofeedback – Hand Tutor TM).
Results. The study shows that introduction of an early, comprehensive physiotherapy together with the Hand Tutor device was successful in terms of the wound healing process and significant improvement in hand function after surgery. It appears that appropriately selected physiotherapy procedures may positively influence the effectiveness of the general therapy. Final results showed significant improvement in passive and active range of motion of the injured hand as well as in the speed of the movements. The study also showed a reduction of the subjective levelof the pain and the return of the ulnar nerve function.

Key words:
early comprehensive physiotherapy, Hand Tutor, traumatic tendon injury

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. polskiem/Available only Polish version

Ocena efektów plastrowania dynamicznego w leczeniu chorych z zespołem zaburzeń pasażu jelitowego spowodowanym zrostami pooperacyjnymi na podstawie testu na zawartość wodoru w powietrzu wydychanym. Doniesienia wstępne / Assessment of kinesiology taping effects in patients with intestinal passage disorders caused by ostoperative adhesions based on test measuring hydrogen level in exhaled air. Preliminary reports

Marcin Krajczy, Adam Bąk, Katarzyna Bogacz, Jacek Łuniewski, Tomasz Dybek, Jan Szczegielniak

FP 2016; 16(2); 6-13

Streszczenie

Wstęp. Jednym ze sposobów leczenia chorych z zespołem zaburzeń pasażu jelitowego spowodowanym zrostową niedrożnością po zabiegach operacyjnych może być fizjoterapia z zastosowaniem plastrowania dynamicznego (PD).
Cel pracy. Celem pracy jest ocena efektów PD w normalizacji pasażu jelit  na podstawie testu cząsteczek wodoru w wydychanym powietrzu przez chorych. W badaniu oceniano także liczbę wypróżnień i  konsystencję  stolca.
Materiał i metody. W badaniu udział wzięli chorzy (15 kobiet, 5 mężczyzn, średnia wieku 48,85 lat) z zespołem pasażu jelitowego spowodowanym zrostami pooperacyjnymi. Chorzy zostali podzieleni losowo za pomocą komputerowego programu randomizacyjnego na grupę badaną BA (12 kobiet, 4 mężczyzn, średnia wieku 47,67 lat) oraz kontrolną KO (3 kobiety, 1 mężczyzna, średnia wieku 54,25). W grupie BA zastosowano plastrowanie dynamiczne, w celu poprawy pasażu jelitowego.  W grupie KO zastosowano efekt placebo (aplikacje bez znaczenia terapeutycznego). W celu oceny efektów PD u chorych zastosowanotest oceny cząsteczek wodoru w powietrzu wydychanym. Dokonano także oceny liczby wypróżnień w ciągu doby oraz uformowania stolca wg skali Bostońskiej. Ocenę liczby i konsystencji wypróżnień przeprowadzono przed aplikacją oraz w 1, 5, 10, 15, 20 oraz 24 dobie po aplikacji PD. Test cząsteczek wodoru w wydychanym powietrzu wykonano przed aplikacją oraz w 5 i 15 dobie po aplikacji PD.
Wyniki. W badaniach wykazano w grupie BA istotne statystycznie efekty PD pod postacią zwiększenia liczby wypróżnień w ciągu doby, normalizacji konsystencji stolca oraz zmniejszenia cząsteczek wodoru w wydychanym powietrzu.
Wnioski. W przeprowadzonym badaniu wykazano w grupie BA skuteczność PD w normalizacji procesu trawienia i poprawie pasażu jelitowego.

Słowa kluczowe:
Test cząsteczek wodoru w wydychanym powietrzu przez chorych, plastrowanie dynamiczne, zespół zaburzeń pasażu jelitowego, zrosty pooperacyjne


Abstract

Introduction. One of the ways to treat patients with intestinal passage obstruction due to adhesions after surgery can be physical therapy with the use of kinesiology taping.
Aim. The aim of the study was to evaluate the effects of kinesiology taping (KT) in the normalization of intestinal transit and assessment of hydrogen molecules exhaled by patients.
Material and methods . The study involved 20 patients (15 women, 5 men, average age 48.85 years) with the disorder of intestinal passage obstruction due to adhesions after surgery. Patients were divided randomly into test group BA (12 women, 4 men, average age, 47.67 years) and control KO (3 women, 1 man, average age 54.25). InBA group elastic therapeutic tape was applied to improve the intestinal transit. InKOgroup the placeboeffect was used (applications without therapeutic relevance). Hydrogen molecules in exhaledairtestwas used to evaluate the effects of kinesiology tapingapplications. Additionally, the number of defecation per day was assessed and stool form scale by Boston was used. All test were carried out prior to application and at 1, 5, 10, 15, 20 and 24 day after application of KT. The level of hydrogen molecules in exhaled air was checked before the KTapplication and in the 5 and 15 day after application of KT.
Results. The study demonstrated a statistically significant increase in the number of defecation per day, normalization of stool consistency and reductionof hydrogen molecules in in exhaled air in BA group.
Conclusions. The results shown effectiveness of kinesiology taping in the process of digestion and intestinal passage normalization.

Key words:
assessment of hydrogen molecules exhaled by patients, kinesiology taping, intestinal passage obstruction, adhesions after surgery

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version