Terapia energotonowa jako alternatywa treningu marszowego u osób z chromaniem przestankowym / High-tone power therapy as an alternative to walking training in people with intermittent claudication

Joanna Szymańska, Krzysztof Czupryna, Olga Nowotny-Czupryna, Renata Szczepaniak

FP 2017; 17(3); 112-120

Streszczenie

Wstęp Głównym objawem PNKD, upośledzającym możliwości chodu i funkcjonowanie chorego, jest chromanie przestankowe. Dominującą postacią leczenia w tym okresie niedokrwienia jest trening fizyczny, który ze względu na częste występowanie chorób współistniejących może podjąć jedynie 25-50% chorych. W związku z tym poszukuje się innych sposobów łagodzenia dolegliwości towarzyszących PNKD. Być może alternatywę może stanowić terapia energotonowa, podczas której możliwe jest uruchomienie pompy mięśniowej, bez negatywnych skutków przeciwwskazanego wysiłku fizycznego.
Celem pracy było sprawdzenie czy terapia energotonowa mogłaby stanowić alternatywę dla treningu marszowego na bieżni ruchomej, zwłaszcza u osób, u których większy wysiłek fizyczny nie jest wskazany.
Materiał i metodyka Zbadano 68 chorych w wieku 40-70 lat z PNKD, których podzielono na dwie podgrupy: A – zasadniczą i B – kontrolną. Ocenie poddano możliwości funkcjonalne badanych w zakresie chodu, określając dystans chromania i maksymalny dystans marszu w standardowej próbie na bieżni ruchomej, porównując uzyskane wyniki z doniesieniami literaturowymi odnośnie przyrostów tych dystansów po treningu fizycznym. Badani z grupy A poddani zostali serii zabiegów terapii energotonowej, zaś w grupie B zabiegi te były symulowane.
Wyniki U osób z grupy A uzyskano istotne wydłużenie dystansu chromania i maksymalnego dystansu marszu oraz znaczące skrócenie czasu trwania bólu po zaprzestaniu próby.
Wnioski Terapia energotonowa może stanowić alternatywę dla treningu marszowego osób z PNKD, zwłaszcza u chorych z bardzo krótkim dystansem chromania oraz u tych, u których większy wysiłek nie jest wskazany.

Słowa kluczowe:
terapia energotonowa (HiToP), przewlekłe niedokrwienie kończyn dolnych (PNKD), chromanie przestankowe, trening marszowy

Abstract

Introduction. The main symptom of the CLEI impairing walking ability and functioning of the patient is intermittent claudication. The predominant form of the physical therapy during this ischaemic period is physical training, which, due to the frequent occurrence of co-morbidities, can only be taken by 25-50% of patients. Therefore, other ways of relieving symptoms associated with the CLEI have been sought. Perhaps, an alternative method might be may the high-tone power therapy, which can start the muscle pump without negative effects of contraindicated for physical exertion.
The aim of the study was to determine whether the high-tone power therapy could be an alternative for walking training on a treadmill, especially for people with contraindication for intensive physical activity.
Material and methodology 68 patients diagnosed with CLEI in the age of 40-70 were examined in 2 groups: A-main and B-control. Functional possibilities were evaluated in the area of the walking distance and the maximum walking distance in a standard treadmill test. The results obtained were compared with the literature on the increment of these distance after the physical training. Group A patients were subjected to a series sessions of high-tone power therapy; group B patients had those treatments simulated.
Results In group A, patients significantly prolonged the claudication distance and maximal walking distance. Also, significant reduction in pain duration was noticed after discontinuation of the treatment.
Conclusions The high-tone power therapy may be an alternative to walking training for patients with the CLEI, especially in those patients with a very short claudication distance and in those whose greater effort is not indicated.

Key words:

high-tone power therapy (HiToP), chronic lower extremity ischaemia (CLEI), intermittent claudication, walking training, chronic lower limb ischaemia

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Zmiany jakości życia osób z przewlekłym niedokrwieniem kończyn dolnych pod wpływem terapii energotonowej / Improvement in the quality of life of persons with chronic lower extremity ischaemia after high-tone power therapy

Joanna Szymańska, Olga Nowotny-Czupryna, Krzysztof Czupryna, Renata Szczepaniak

FP 2017; 17(3); 64-73

Streszczenie

Wstęp. PNKD powoduje obniżenie zdolności chodzenia czego powodem jest spowodowane bólem ograniczanie aktywności fizycznej. Jest to zasadniczy element obserwowanego u tych chorych obniżenia jakości życia. Z tych też powodów jednym z celów terapeutycznych jest zmniejszenie ubytku wydolności fizycznej, do której doszło wskutek wieloletniej zwykle bardzo niskiej aktywności ruchowej.
Celem pracy było sprawdzenie, czy u pacjentów z PNKD terapia energotonowa wpływa na poprawę możliwości funkcjonalnych w zakresie chodu, a poprzez to poprawia jakość życia w ich własnej ocenie.
Materiał i metodyka. Badaniami objęto 68 chorych w wieku 40-70 lat, których
przydzielono do grupy A – zasadniczej i B – kontrolnej. Oceniano ich możliwości funkcjonalne w zakresie chodu z wykorzystaniem kwestionariusza WIQ – Walking Impairment Questionnaire, oceniającego 4 domeny: dystans chromania, szybkość chodzenia, natężenie chromania, zdolność chodzenia po schodach. Badanych z grupy A poddano serii zabiegów terapii energotonowej, zaś w grupie B zabiegi te były symulowane.
Wyniki. Wykazano różnice w każdej badanej domenie kwestionariusza WIQ, jednak istotne tylko w grupie A. Największe zmiany dotyczyły bólu i kurczów łydek, nieco mniejsze prędkości chodu oraz chodzenia na różnych dystansach, zaś najmniejsze możliwości chodzenia po schodach. Pewne zmiany odnotowano też w grupie kontrolnej, ale były one mniej wyraźne i dotyczyły niektórych tylko domen kwestionariusza WIQ.
Wnioski. Terapia energotonowa powoduje subiektywną poprawę możliwości funkcjonalnych w zakresie lokomocji we wszystkich domenach samooceny chorych. Poprawa funkcji kończyn dolnych uwarunkowana jest obecnością dodatkowych czynników, stanowiących swego rodzaju czynniki ryzyka choroby.

Słowa kluczowe:
terapia energotonowa (HiToP), jakość życia, przewlekłe niedokrwienie kończyn dolnych (PNKD)

Abstract

Introduction.The CLEI results in decreased walking ability, which is limiting physical activity due to pain. This is the main factor adversely influencing the quality of life observed in these patients. For these reasons, the most important target of physiotherapists is to reduce physical fitness loss caused by a very low level of physical activity over many years.
The aim of the study was to investigate whether the high-tone power therapy can improve functional abilities patients with CLEI in the gait, and thereby improve their self-assessed quality of life.
Material and methods The study involved 68 patients aged 40-70, who were assigned to one of two groups: the A – main, group and B – control group. Their functional abilities in gait were assessed with the use of the WIQ-Walking Impairment Questionnaire, which evaluated 4 domains: claudication distance, walking speed, claudication capacity, ability to walk steps. A group patients were subjected to a series of high-tone power therapy while in B group all the treatments were simulated.
Results Certain differences were noticed in each domain of the WIQ questionnaire, but significant ones were solely in A group. The most noticeable changes were in pain and cramps of the calf; smaller changes were related to walking distance and speed. The smallest changes were reported in the ability to walk steps. Some changes were also reported in the control group, but they were less conspicuous and only affected some domains of the WIQ questionnaire.
Conclusions The high-tone therapy results in subjective improvement in functional locomotion capacity in all domains of self-assessment of patients. Improving the function of lower extremities is conditioned by the presence of additional factors, which are kind of disorder risk factors.

Key words:
high-tone power (HiToP), quality of life, chronic lower extremity ischemia (CLEI), chronic lower limb ischemia

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Technika energetyzacji mięśni stosowana po implantacji endoprotezoplastyki stawu biodrowego / Muscle energy techniques after total hip replacement

Maria Mazepa, Renata Szczepaniak, Wojciech Kiebzak,
Zofia Śliwińska, Zbigniew Śliwiński

FP 2014; 14(1); 18-26

Streszczenie
Wstęp. Częstą konsekwencją braku postępu rehabilitacji, przy bardzo dużych zmianach zwyrodnieniowych, którym towarzyszy bardzo silny ból i znaczne ograniczenie ruchomości oraz lokomocji, jest leczenie operacyjne, polegające na wykonaniu alloplastyki stawu biodrowego. W pierwszej dobie po operacji, ustalany jest indywidualny program usprawniania pacjenta. Jest to czynność o podstawowym znaczeniu, ponieważ prawidłowe zaplanowanie i przeprowadzenie zabiegów fizjoterapeutycznych, umożliwia przede wszystkim zniesie bólu i uzyskanie pełnego, funkcjonalnego zakresu ruchu w stawie, wzmacniamy mięśnie dbamy o to, aby odpowiednia kontrola mięśniowa i stabilizacja uzyskana w stawie, przywróciła funkcję lokomocji i samoobsługi pacjenta na początkowym i dalszym etapie usprawniania. Sposobów i metod uzyskania poprawy wyżej wymienionych parametrów jest wiele. Jedną z nich są techniki energetyzacji mięśniowej, będące nieinwazyjną terapią u pacjentów po endoprotezoplastyce stawu biodrowego. Dzięki tym technikom, w skład których wchodzi poizometryczna relaksacja mięśni przykurczonych oraz aktywne rozluźnianie mięśni stawów biodrowych, techniki mięśniowo-powięziowe oraz ich połączenie z elementami metody PNF, możliwe jest skuteczne leczenie i usprawnianie pacjentów.
Cel pracy. Celem pracy jest porównanie efektów standardowej fizjoterapii, prowadzonej u pacjentów po wszczepieniu endoprotezy cementowej stawu biodrowego, z fizjoterapią wykorzystującą techniki energetyzacji mięśni. Materiał i metody. Do badania zakwalifikowano w latach 2013/2014 66 pacjentów z zaawansowanymi zmianami zwyrodnieniowymi stawów biodrowych, leczonych operacyjnie  endoprotezoplastyką. Pacjentów podzielono losowo na dwie grupy,/grupa I oraz grupa II/ po 33 osoby każda. U każdej z osób zbadano poziom bólu, zakres ruchu w stawie biodrowym oraz siłę mięśniową. Różnice pomiędzy grupą I a II polegały na włączeniu w grupie I technik energetyzacji mięśni, w skład których wchodziły poizometryczna relaksacja mięśni, aktywne rozluźnianie mięśni oraz elementy metody PNF. Wykorzystano również techniki mięśniowo-powięziowe nacelowane na mięśnie z różną siłą i kierunkiem nacisku na włókna mięśniowe. w grupie II zastosowano standardową fizjoterapię. Wyniki. Po zastosowanej terapii energetyzacji mięśniowej w grupie z zastosowanie technik energetyzacji mięśni, nastąpiła znacząca poprawa w zmniejszeniu dolegliwości bólowych, zwiększył się funkcjonalny zakres ruchu oraz znacząco poprawiła się kontrola mięśniowa operowanego stawu, co korzystnie wpłynęło na lokomocję pacjentów. Wnioski. Techniki energetyzacji w znaczącym stopniu wpłynęły na poprawę funkcji czynnościowej i stabilizacyjnej mięśni obręczy biodrowej stawu z endoprotezą. Połączenie poizometrycznej relaksacji z elementami metody PNF oraz technikami powięziowo-mięśniowymi, skutecznie poprawiło równowagę, koordynację oraz stereotyp chodu. Podsumowując fizjoterapia z wykorzystaniem metody energetyzacji okazała się skuteczniejszą metodą w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawu biodrowego w porównaniu z metodą opartą na standardowym programie usprawniania.

Słowa kluczowe:
endoprotezoplastyka, usprawnianie, techniki energetyzacji mięśni


Abstract

Introduction.  Surgical procedure involving total hip alloplasty is a common consequence of the absence of progress of rehabilitation in patients with significant degenerative lesions accompanied by severe pain and significantly limited mobility. An individual program for patient rehabilitation is established during the first 24 hours after the procedure. This is of particular importance as proper planning and implementation of physiotherapy allows to relieve pain and to achieve full functional joint mobility as well as to strengthen the muscles. We make sure that the proper muscle control and stability within the joint will restore patient’s locomotion and self-care both at the initial and later stages of rehabilitation. There are many ways and methods to improve the above mentioned parameters. Muscle energy techniques, which represent a non-invasive therapy in patients with total hip replacement, are one of these methods. These techniques, including poizometric relaxation of contracted muscles as well as active relaxation of hip joint muscles, myofascial techniques, also in combination with elements of PNF techniques, allow for effective treatment and rehabilitation of patients. Aim. The aim of the study was to compare the effects of standard physiotherapy in patients after cemented hip arthroplasty with those of physiotherapy using muscle energy techniques.
Materials and Methods. A total of 66 patients with advanced degenerative arthritis of the hip, who received surgical treatment in the form of endoprosthetics, were qualified for the study between 2013 and 2014. The patients were divided into two groups  (group I and II), 33 subjects each. Pain level, the range of hip motion as well as muscle strength were assessed in each patient. Group I received muscle energy techniques, including poizometric relaxation of muscles, active muscle relaxation and elements of PNF method. Also, myofascial techniques targeting muscles with different strengths and direction of pressure were used. Group II received standard physiotherapy.
Results. Significant improvement of pain, an increase in the range of functional motion as well as a significant improvement of muscle control of the joint were observed in the group receiving muscle energy treatment, which had beneficial effects on the locomotion of patients.
Conclusions. Muscle energy techniques had significant effects on the improvement of muscle function and stabilization in the pelvic girdle of the joint with endoprosthesis. Poizometric relaxation combined with elements of the PNF method as well as myofascial techniques effectively improved balance, coordination and gait pattern. In conclusion, physiotherapy using muscle energy techniques was shown to be a more effective method in the treatment of hip osteoarthritis as compared to the method based on standard rehabilitation program.

Key words:
arthroplasty, rehabilitation, muscle energy techniques

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Rehabilitacja pacjentów po udarze mózgu z uwzględnieniem czynników socjo-demograficznych / The rehabilitation of patients after the cerebral stroke including socio-demographic factors

Marzena Kobylańska, Bartosz M. Wójcik, Renata Szczepaniak, Zbigniew Śliwiński

FP 2016;16(4);82-97

Streszczenie

Wstęp. Według danych Światowej Organizacji Zdrowia udar mózgu stanowi trzecią po chorobach serca i nowotworach przyczynę zgonów. Szacuje się, że co roku umiera z tego powodu 4,6 miliona ludzi na świecie, w tym 3,2 miliona w krajach rozwijających się i 1,2 miliona w krajach uprzemysłowionych. Zaobserwowano, że na skuteczność fizjoterapii osób po udarze mózgu wpływ mają czynniki biologiczne, oraz sytuacja społeczno-ekonomiczna pacjenta.
Cel pracy. Celem pracy jest analiza roli czynników socjo-demograficznych w procesie fizjoterapii pacjentów po udarze mózgu.
Materiał i metody badań. Badania przeprowadzono na oddziale rehabilitacji neurologicznej we Wrocławskim Centrum Rehabilitacji i Medycyny Sportowej. Badana grupa obejmowała ogółem 120 osób po przebytym udarze mózgu. Badania przeprowadzono w dwóch punktach czasowych. W pierwszym dniu pobytu pacjenta na oddziale rehabilitacji neurologicznej oraz po trzech tygodniach prowadzonego usprawniania. Wszyscy pacjenci uczestniczyli w systematycznej fizjoterapii prowadzonej standardowo na oddziale rehabilitacji neurologicznej z określeniem częstotliwości i czasu jej trwania. Dla każdego pacjenta pełen cykl badawczy trwał trzy tygodnie. W pracy wykorzystano następujące metody badań: Skala Barthel (Barthel Index, BI), Skala Lawtona (Instrumental Activity of Daily Living IADL),Indeks Mobilności Rivermead (IMR), Krótka Skala Oceny Stanu Psychicznego (Mini-Mental State Examination, MMSE), Geriatryczna Skala Oceny Depresji (Geriatric Depression Scale, GDS), Skala Uogólnionej Własnej Skuteczności (Generalized Self – Efficacy Scale, GSES), Skala Akceptacji Choroby (Acceptace of Ilness Scale, AIS), Wizualna Analogowa Skala Bólu (Visual Analogue Scale, VAS).
Wyniki. Cechy natury biologicznej takie jak wiek, czas od udaru, rodzaj udaru, ilość chorób współistniejących, mają związek z niską skutecznością fizjoterapii prowadzonej na oddziale rehabilitacji neurologicznej. Czynniki socjo-demograficzne takie jak stan cywilny, aktywność zawodowa, rodzaj wykonywanej pracy mają związek z niską skutecznością prowadzonej fizjoterapii.
Wnioski. Kompleksowa rehabilitacja neurologiczna pacjentów po udarze mózgu uwzględniająca czynniki socjo-demograficzne jest niezbędna do osiągnięcia wysokiej skuteczności fizjoterapii.

Słowa kluczowe:

udar mózgu, fizjoterapia, czynniki socjo-demograficzne


Abstract

Introduction. According to the World Health Organization, cerebral stroke constitutes the third largest cause of death just after heart disease and cancer. It is estimated that every year 4.6 million people die due to stroke, including 3.2 in developing countries and 1.2 in developed ones. It has been observed that the effectiveness of physiotherapy in patients after a stroke depends on biological factors but also on their socio-economic condition.
The dissertation goal. The goal of this dissertation is to analyze the role of socio-demographic factors in the process of physiotherapy for patients after a cerebral stroke.
Materials and methods. The research has been carried out at the neurological rehabilitation ward of the Wrocław Center for Rehabilitation and Sports Medicine. The research group consisted of 120 patients after cerebral stroke. The examination was conducted at two time intervals – on the first day of the patient’s treatment at the neurological rehabilitation ward, and after three weeks of rehabilitation. All the patients participated in the systematic physiotherapy, which is a standard procedure at the neurological rehabilitation ward, where they had a defined schedule of frequency and time of rehab. A full research cycle lasted for three weeks for every patient. The following methods were used in the research: Barthel Scale (Barthel Index, BI), Lawton Scale (Instrumental Activity of Daily Living (IADL), Rivermead Mobility Index (RMI), Mini-Mental State Examination (MMSE), Geriatric Depression Scale (GDS), Generalized Self – Efficacy Scale (GSES), Acceptance of Illness Scale (AIS), and Visual Analogue Scale (VAS).
Results. Factors regarding the biological nature of the patient’s condition such as age, time since the stroke, type of stroke, and number of coexisting diseases have a definite impact on the low effectiveness of the physiotherapy conducted at the neurological rehabilitation ward. Socio-demographic factors, marital status, professional activity, and kind of job, also have an impact on the low effectiveness of the conducted physiotherapy.
Conclusions. Comprehensive rehabilitation of neurological patients after the cerebral stroke, taking into account socio-demographic factors is essential to achieve high effectiveness of physiotherapy.

Keywords:

stroke, physiotherapy, socio-demographic factors

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Możliwości zastosowania dynamicznego plastrowania u kobiet po usunięciu węzłów chłonnych z powodu raka gruczołu piersiowego / Possible applications of dynamic taping in women after the removal of lymph nodes because of breast cancer

Anna Lipińska, Magdalena Lipińska-Stańczak, Paweł Macek, Renata Szczepaniak, Sławomir Jandziś, Zbigniew Śliwiński

FP 2015;15(4);16-31

Streszczenie
Wstęp. W Polsce i na świecie rak piersi jest najczęściej występującym nowotworem złośliwym wśród kobiet. Powikłania, występujące po zastosowanej terapii, obniżają jakość życia pacjentek. Jednym z wielu niekorzystnych skutków leczenia raka piersi jest obrzęk limfatyczny. Usunięcie węzłów chłonnych i uszkodzenie naczyń limfatycznych utrudnia transport wysokocząsteczkowych białek, jednocześnie wpływa na wzmożenie ciśnienia koloidoosmotycznego, zatrzymanie wody w przestrzeni międzytkankowej,  utratę napięcia naczyń limfatycznych oraz obniżenie ciśnienia hydrostatycznego. Nie leczony obrzęk limfatyczny wywołuje dolegliwości w postaci nawracających stanów zapalnych skóry, naczyń limfatycznych, co w znacznym stopniu ogranicza sprawność psychofizyczną chorych oraz sprzyja rozwojowi mięsaka limfatycznego kończyny górnej po stronie mastektomii. Jedną z metod leczenia lymphoedemy jest Kinesiology Taping. W Polsce coraz częściej używa się terminu dynamiczne plastrowanie. Zastosowanie tej metody powoduje, że w bezbolesny i naturalny sposób w organizmie pacjenta następują procesy lecznicze.
Cel pracy. Przedstawienie możliwości zastosowania technik limfatycznych dynamicznego plastrowania u kobiet po amputacji piersi oraz ocena wpływu zastosowanych aplikacji na wtórny obrzęk limfatyczny. Cel główny został zweryfikowany poprzez następujące hipotezy badawcze:
1.Aplikacje dynamicznego plastrowania zmniejszają obrzęk limfatyczny u kobiet po mastektomii.
2.Techniki metody Kinesiology Tapingu wpływają na zmianę zakresów ruchów  w stawach kończyny górnej.
Materiał i metody badawcze. Badanie wykonano w Zakładzie Rehabilitacji Świętokrzyskiego Centrum Onkologii w Kielcach. Grupa badana liczyła 73 pacjentki po mastektomii, u których stwierdzono wtórny obrzęk limfatyczny kończyny górnej. Objętość kończyn górnych był mierzony przy użyciu menzury wypełnionej wodą. Pomiary zakresów ruchu w stawach kończyn górnych były wykonywane za pomocą goniometru.                                                                                 Wyniki i wnioski. Analiza uzyskanych wyników wykazuje, że zastosowane aplikacje limfatyczne zmniejszają obrzęk limfatyczny,  zwiększają zakresy ruchu w stawach kończyny górnej po stronie operowanej oraz wspierają procesy lecznicze przyczyniając się do poprawy sprawności fizycznej i jakości życia.

Słowa kluczowe:
rak piersi, obrzęk limfatyczny, dynamiczne plastrowanie, Kinesiology Taping

Abstract
Introduction. In Poland and in the world breast cancer is the most frequent malignancy among women. Complications occurring after the applied therapy lower the quality of patients’ life. One of the many adverse effects of breast cancer treatment is lymphedema. Removal of lymph nodes and damage to lymphatic vessels make the transport of high-molecular proteins difficult, and at the same time, they have an influence on an increase in the colloid-osmotic pressure, water retention in the inter-tissue space, the loss of lymphatic vascular tone and reduction of the hydrostatic pressure. If not treated, lymphedema causes ailments in the form of recurrent inflammatory conditions of the skin, lymphatic vessels, which greatly reduces the patients’ psychophysical efficiency and promotes the development of lymphosarcoma of the upper limb on the side of mastectomy. One of the methods of lymphedema treatment is Kinesiology Taping. In Poland, the term dynamic taping is more and more frequently used. Application of this method causes that healing processes occur in the patient in a painless and natural way.
Aim. To present the possibilities of using lymphatic techniques of dynamic taping in women after mastectomy and to assess the impact of the applications on the secondary lymphedema.  The author decided to verify the main objective through the following research hypotheses:
1.Applications of dynamic taping reduce lymphedema in women after mastectomy.
2.Techniques of the Kinesiology Taping method influence the change of motion ranges in the joints of the upper limb.
Material and research methods. The study was performed in the Department of Rehabilitation of Holycross Cancer Centre in Kielce. The study group consisted of 73 patients after mastectomy diagnosed with secondary lymphedema of the upper limb. The volume of upper limbs was measured with the use of a measuring cylinder filled with water. Measurements of motion ranges in the joints of upper limbs were performed with the use of a goniometer.
Results and conclusions. Analysis of the results shows that the employed lymphatic applications reduce lymphedema, increase the range of motion in the joints of the upper limb on the operated side and promote healing processes, contributing to the improvement of physical efficiency and the quality of life.

Key words:
breast cancer, lymphedema, dynamic taping, Kinesiology Taping

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version