Zastosowanie terapii manualnej w likwidacji bólu pochodzenia miogennego w zaburzeniach układu stomatognatycznego

Magdalena Gębska, Danuta Lietz-Kijak, Krystyna Opalko,
Ewelina Żyżniewska-Banaszak, Zbigniew Śliwiński, Marek Kiljański

M. Gębska, D. Lietz-Kijak, K. Opalko, E. Żyżniewska-Banaszak, Z. Śliwiński, M. Kiljański – Application of manual therapy in the elimination of myogenic pain in stomatognathic system disorders. FP 2015; 15(2); 60-67

Streszczenie
Wprowadzenie. W ciągu ostatnich kilku lat nastąpił znaczny rozwój metod fizjoterapii wykorzystywanych w dziedzinie stomatologii. Wśród nich znajduje się terapia manualna, jako forma leczenia zaburzeń czynnościowych układu stomatognatycznego pochodzenia miogennego. Metoda ta jest jeszcze mało popularna wśród lekarzy stomatologów. Wynika to z faktu niewielkiej liczby literatury, a także małej ilości fizjoterapeutów zajmujących się terapią manualną w celu likwidacji objawu bólowego.
Cel pracy. określono efekt relaksacyjny oraz analgetyczny mięśni żwaczy pod wpływem zastosowanej terapii manualnej.
Materiał i metoda. badania wykonano u 20 osób płci żeńskiej, w wieku od 30 do 38 lat (średnia 34 lata) z rozpoznaniem bólowej postaci zaburzeń układu stomatognatycznego.
U pacjentek przeprowadzono kliniczne badanie podmiotowe oraz przedmiotowe, badanie elektromiograficzne mięśni żwaczy oraz ocenę bólu przy użyciu skali VAS. Następnie badaną grupę poddano zabiegom terapii manualnej.
Wyniki. po zakończeniu terapii i analizie wyników zaobserwowano spadek wartości potencjałów elektrycznych badanych mięśni i spadek wartości natężenia bólu w skali VAS.

Słowa kluczowe:
układ stomatognatyczny, terapia manualna, elektromiografia, ból, skala VAS

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Koincydencja zablokowań stawów krzyżowo-biodrowych w bocznym skrzywieniu kręgosłupa oraz wpływ ich terapii na wartość skoliozy

Daniel Olędzki, Tomasz Sajko, Andrzej Sadowski, Marek Kiljański

D. Olędzki, T. Sajko, A. Sadowski, M. Kiljański – Block coincidence of sacroiliac joints in lateral curvature of the spine as well as the effect of the therapy on the size of scoliosis. FP 2015; 15(2); 22-38

Streszczenie
Autorzy przedstawiają  próbę określenia zależności między występowaniem  skrzywienia bocznego kręgosłupa a dysfunkcją stawów krzyżowo-biodrowych pod postacią zablokowania. Zwrócono uwagę, że skolioza obserwowana jest znamiennie w organizmie człowieka.  Samo ułożenie dziecka jak i przebieg porodu  mogą doprowadzić do różnego rodzaju zaburzeń napięcia mięśniowego i asymetrii ułożeniowej między innymi w wyniku uszkodzenia ciągłości powięziowej noworodka w trakcie samego porodu lub okresu okołoporodowego. Należy przypuszczać, że patologia okresu rozwoju embrionalnego a następnie noworodkowego może stanowić genezę zaburzeń statyki kolumny kręgosłupa oraz przeciążeń stawów krzyżowo-biodrowych, pod postacią ich zablokowań. Skutkiem wtórnym  dysfunkcji stawów krzyżowo-biodrowych może być asymetryczne ustawienie kości biodrowych względem siebie, co w dalszym przebiegu warunkuje asymetryczne ustawienie kości krzyżowej i mobilną skoliozę kompensującą (określenie A.Sadowskiego).
Podkreślono ważną rolę dysfunkcji stawu krzyżowo-biodrowego –  najsilniejszego proprioreceptora stawowego ustroju – w powstawaniu dysfunkcji innych stawów w organizmie ludzkim, często znacznie oddalonych od miednicy, jak i w  powstawaniu zaburzeń równowagi napięć (dysbalansu) mięśniowych.
Autorzy opisali tu następujące zjawiska:
1) zależność występowania zablokowania stawów krzyżowo-biodrowych (SKB)  z asymetrią ustawienia miednicy
2) związek wielkości bocznego skrzywienia i rotacji kręgosłupa z zablokowaniem SKB
W grupie badanych dzieci ze skoliozą niedużego stopnia (do 5 stopni rotacji) stwierdzano w dużym procencie, jednocześnie  współwystępowanie dysfunkcji stawów krzyżowo-biodrowych i asymetryczne  ustawienie miednicy. Po przeprowadzonej terapii zablokowań stawów krzyżowo-biodrowych stwierdzono znamienną i istotną statystycznie poprawę w zakresie symetrii miednicy jak i znamienne zmniejszenie stopnia skoliozy i – związanej z nią – zjawiska rotacji kręgów.

Słowa kluczowe:
staw krzyżowo-biodrowy, terapia manualna, skolioza, zablokowanie

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Ocena efektów terapeutycznych u pacjentów z dysfunkcją stawu ramiennego leczonych według koncepcji Briana Mulligana i tapingu mięśni obręczy barkowej oraz iniekcji okołostawowych

Mateusz Curyło, Katarzyna Cienkosz, Jan W. Sosnowski, Andrzej Szczygieł, Irena Szczepańska, Piotr Wróbel, Magdalena Wilk-Frańczuk,  Jan W. Raczkowski

M. Curyło, K. Cienkosz, J. W. Sosnowski, A. Szczygieł, I. Szczepańska, P. Wróbel, M. Wilk-Frańczuk,  J. W. Raczkowski – Evaluation of the therapeutic effects in the patients with the glenohumeral joint dysfunction treated according to Brian Mulligan concept and with the pectoral girdle muscle tapping as well as circumarticular injections. FP 2017; 17(1); 116-124

Streszczenie
Wstęp. Siedzący tryb życia związany z rozwojem cywilizacyjnym, oraz praca w pozycji siedzącej wpływają na powstawanie dysfunkcji stawów ramiennych, najczęściej w postaci dolegliwości przeciążeniowo–bólowych.
Cel pracy. Celem pracy było porównanie efektów fizjoterapii z zastosowaniem mobilizacji z ruchem według Briana Mulligana i tapingu mięśni obręczy barkowej a stosowanymi iniekcjami okołostawowymi.
Materiał i metody. Badaniem objęto 27 pacjentów. Pierwszą grupę (16 osób) leczono za pomocą iniekcji okołostawowych leków z grupy kortykosteroidów. W drugiej grupie (11 osób) stosowano terapię manualną według koncepcji Briana Mulligana i taping mięśni. Badania przeprowadzono przed rozpoczęciem terapii i po trzech tygodniach. Wykorzystano skalę bólu i niesprawności barku SPADI, testy prowokacyjne HIN, HIB, POP, Joba, „bolesnego łuku” (70°-120°), „belly–press”, pomiar goniometryczny oraz subiektywnego odczucia bólu w nocy. W celu sprawdzenia czy rodzaj zastosowanej terapii miał wpływ na poprawę funkcji kończyny górnej przeprowadzono analizę statystyczną wariancji w schemacie mieszanym, gdzie czynnikiem międzygrupowym był rodzaj terapii a czynnikiem wewnątrzgrupowym był moment pomiaru: przed i po zakończeniu terapii. Dane opracowano przy użyciu programów Microsoft Excel oraz Statistica.
Wyniki. Zastosowane metody terapii w obu grupach, wpłynęły na poprawę zakresu ruchów stawu ramiennego. W grupie 2 uzyskano lepsze wyniki dotyczące zmniejszenia dolegliwości bólowych okresowych i powodujących zaburzenia snu.
Wnioski. Oba zastosowane programy terapeutyczne wpływają na poprawę funkcji i zmniejszenie dolegliwości bólowych w badanej grupie, jednak zastosowanie w grupie 2 technik terapeutycznych wg koncepcji Mulligana i tapingu mięśni przyniosło znacząco większą poprawę w ocenie stanu klinicznego i w ocenie subiektywnej pacjentów.

Słowa kluczowe:
zespół bolesnego barku, terapia manualna, fizjoterapia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Fizjoterapia blizny w świetle aktualnych doniesień o powięzi

Agnieszka Sobierajska-Rek

A. Sobierajska-Rek – Physiotherapy of scar in the light of the current reports about fascia. FP 2017; 17(1); 64-71

Streszczenie
W obliczu poważnych powikłań gojenia w obrębie niektórych regionów ciała (zrosty wisceralne po cesarskim cięciu, zrosty w obrębie klatki piersiowej zaburzające wzorce oddechowe, uwięźnięcia nerwów w tkance bliznowatej) konieczne wydaje się wprowadzanie profilaktyki i terapii zrostów po wszelkich zabiegach operacyjnych.
Celem niniejszej pracy jest przedstawienie mechanizmów, które towarzyszą tworzeniu blizny, w oparciu o aktualne doniesienia o powięzi oraz możliwości terapii blizn liniowych na podstawie własnych doświadczeń klinicznych.
Rozpatrując dysfunkcje towarzyszące gojeniu tkanek miękkich, można wyróżnić trzy podstawowe zaburzenia: keloid, blizna hipertroficzna i adhezja tkankowa.
Wiadomo, że za pomocą mobilizacji manualnej blizny można poprawić ruchomość tkanki, zmniejszyć jej bolesność oraz poprawić funkcjonowanie narządów wewnętrznych. W celu uzyskania optymalnych efektów terapii kluczowe jest kompleksowe postępowanie z blizną. Oddziaływanie manualne prowadzi do wywołania określonych reakcji tkanki na poziomie reorganizacji struktury kwasu hialuronowego, zerwania zrostu lub profilaktyki jego wytworzenia oraz rozluźnienia pod wpływem naprężenia.

Słowa kluczowe:
blizna, powięź, terapia manualna

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Ocena wpływu terapii manualnej na sprawność funkcjonalną rąk chorych z twardziną układową – opis przypadku

Mateusz W. Romanowski, Maja Špiritović, Agata Zdanowska, Anna Kwaśniewska

M. W. Romanowski, M. Špiritović, A. Zdanowska, A. Kwaśniewska – Evaluation of the manual therapy effect on hand functional efficiency in the patients with systemic sclerosis – case description. FP 2016;16(4);14-23

Streszczenie

Twardzina układowa jest przewlekłą, układową chorobą tkanki łącznej, którą charakteryzuje uszkodzenie naczyń krwionośnych, obecność autoprzeciwciał oraz postępujące włóknienie skóry i narządów wewnętrznych prowadzące do ich niewydolności. Utrata ruchomości w stawach ręki oraz nadgartska, które bardzo często dotykają chorych z twardziną układową, znacznie pogarszają ich jakość życia.
Niefarmakologiczne leczenie twardziny układowej obejmuje: fizjoterapię, edukację, nowe metody terapeutyczne. Indywidualnie dobrana terapia przeciwdziała oraz zmniejsza dysfunkcje w obrębie stawów, tkanek miękkich oraz skóry, może poprawiać wydolność narządów wewnętrznych.
Terapia manualna doskonale uzupełnia kompleksowe leczenie tej grupy chorych poprzez odziaływanie na receptory: Golgiego, Ruffiniego, Paciniego oraz śródmiąższowe. Techniki z zakresu terapii manualnej ukierunkowane na skórę, powięź, mięśnie, stawy poprawiają sprawność ręki oraz zmniejszają odczucie bólu chorych z twardziną układową.
Zastosowane techniki manualne (rolowanie skóry, masaż głęboki powięzi powierzchownej oraz mięśni odpowiedzialnych za wyprost w stawie nadgarstkowym, poizomteryczną relaksację mięśni, mobilizację w kierunku grzbietowym w stawie promieniowo-nadgarstkowym, mobilizację boczno-boczną w stawach międzypaliczkowych) w przeprowadzonym badaniu poprawiły sprawność funkcjonalną ręki we wszystkich badanych parametrach (Cochin Hand Scale, Hand Mobility in Scleroderma, finger-to-palm-distance).

Słowa kluczowe:

Twardzina układowa, terapia manualna, terapia tkanek miękkich, fizjoterapia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Zjawisko dominującego i utajonego zablokowania stawu krzyżowo-biodrowego w bocznym skrzywieniu kręgosłupa – problemy związane z terapią miednicy

Daniel Olędzki, Andrzej Sadowski, Tomasz Sajko, Marek Kiljański

D. Olędzki, A. Sadowski, T. Sajko, M. Kiljański: Phenomenon of the dominant and latent blocks of the sacroiliac joint in lateral curvature of the spine – problems related to the pelvis therapy. Fizjoterapia Polska 2015;15(3);12-22

Streszczenie
Od najmłodszych lat życia dziecka w wielu wypadkach postrzegamy wielopłaszczyznowe odchylenie kręgosłupa od osi długiej ciała. Odchylenia te mają ścisłe powiązanie z ustawieniem kości miednicy względem siebie, w czym istotną rolę odgrywają stawy krzyżowo-biodrowe a ściślej mówiąc ich dysfunkcja.
Nawet niewielkie przesunięcie kości krzyżowej względem kości biodrowej powoduje zmianę przestrzennego ustawienia całego kompleksu miednicy, segmentów kręgosłupa umiejscowionych powyżej oraz stawów biodrowych. Wczesna interwencja w diagnostyce dysfunkcji tych stawów u małych dzieci daje nam możliwość skutecznej korekcji miednicy względem kręgosłupa jeszcze na etapie tzw. ”skoliozy kompensującej”, gdy problem tkwi jeszcze tylko w asymetrycznym ułożeniu miednicy determinującej ustawienie kręgów w przestrzeni i jest jeszcze całkowicie odwracalny.
Zespół badawczy potwierdził fakt występowania „zjawiska dominującego i utajonego zablokowania stawu krzyżowo-biodrowego” stwierdzając jego obecność u 50% badanej grupy.
Powyższe zjawisko może być przyczyną braku pełnej skuteczności korekcji kompleksu miednica-kręgosłup. Zatem w przypadku przeprowadzenia terapii tylko jednego stawu krzyżowo-biodrowego u dzieci ze skoliozą należy spodziewać się, że w co drugim przypadku nie przyniesie zamierzonych rezultatów.
Należy przynajmniej dwukrotnie wykonywać badania manualne celem oceny stanu obydwu SKB i porównania ich wyników z badaniem pierwotnym. Realizujemy wówczas zasadę terapii manualnej, badania przed i po leczeniu manualnym.

Słowa kluczowe:
staw krzyżowo-biodrowy, terapia manualna, skolioza, zablokowanie

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error