Tag: Afif Rusdiawan

Zależność między aktywnością fizyczną a wskaźnikiem masy ciała i procentową zawartością tkanki tłuszczowej. Badanie uczniów ostatniej klasy szkoły podstawowej

Muhammad Labib Siena Ar Rasyid, Suroto, Oce Wiriawan,Arifah Kaharina, Afif Rusdiawan, Nugroho Susanto

 

Muhammad Labib Siena Ar Rasyid, Suroto, Oce Wiriawan,Arifah Kaharina, Afif Rusdiawan, Nugroho Susanto – Correlation between physical activity with body mass index and body fat percentage: A study of final year students in junior high school –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 132-138

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19HTTN

Streszczenie
Cel badania. Celem badania jest określenie związku między aktywnością fizyczną (AF), wskaźnikiem masy ciała (BMI) oraz procentową zawartością tkanki tłuszczowej u uczniów ostatniej klasy szkoły podstawowej.
Metody. Badanie ma charakter ilościowy i wykorzystuje schemat badań korelacyjnych. Uczestnikami badania byli uczniowie klasy IX szkoły SMP Negeri 1 Jogoroto, wybrani losowo. Łącznie 58 uczniów (29 chłopców i 29 dziewcząt) zostało wybranych losowo i zgłosiło się dobrowolnie do udziału w badaniu. Poziom AF oceniano za pomocą kwestionariusza IPAQ, procentową zawartość tkanki tłuszczowej mierzono wagą Tanita InnerScan Body Composition Monitor, model BC-541, a BMI obliczano według wzoru = masa ciała (kg)/wzrost² (m). Analizę danych przeprowadzono z użyciem testów statystyki opisowej oraz współczynnika korelacji rang Spearmana, przy wsparciu programów Microsoft Excel 2016 i SPSS w wersji 25.
Wyniki. Wyniki testu korelacji wykazały, że współczynnik korelacji jest ujemny, a poziom istotności wyższy niż 0,05 między AF a BMI (r = −0,162, p = 0,225 > 0,05) oraz procentową zawartością tkanki tłuszczowej (r = -0,095, p = 0,480 > 0,05). Oznacza to, że oba te związki są słabe, natomiast BMI i procentowa zawartość tkanki tłuszczowej wykazują dodatnią korelację i istotność niższą niż 0,05 (r = 0,779, p = 0,000 < 0,05), co wskazuje na silną korelację między tymi parametrami.
Wnioski. Wniosek z badania jest taki, że AF jest negatywnie skorelowana z BMI i procentową zawartością tkanki tłuszczowej, jednak żaden z tych związków nie jest istotny statystycznie. Natomiast BMI wykazuje dodatnią i istotną korelację z procentową zawartością tkanki tłuszczowej u uczniów. Zaleca się więc, aby uczniowie utrzymywali AF zgodnie z zaleceniami WHO oraz starali się utrzymać BMI w normie. Jeśli BMI znajduje się w normie, prawdopodobnie procentowa zawartość tkanki tłuszczowej również będzie prawidłowa.
Słowa kluczowe
aktywność fizyczna, wskaźnik masy ciała, procentowa zawartość tkanki tłuszczowej, uczniowie szkoły podstawowej
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Czy trening wysokogórski i w warunkach hipoksji wpływa na wytrzymałość i moc zawodnika? Przegląd literatury

Bhekti Lestari, Afif Rusdiawan, Donny Ardy Kusuma, Cemal Özman, Muhammad Dzul Fikri, Muhammad Labib Siena Ar Rasyid, Farizha Irmawati, Rizky Aris Munandar, Nur Khozanah Ilmah

 

Bhekti Lestari et al. – Does altitude and hypoxia training have an impact on the athlete’s endurance and power ability? A literature review –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 104-111

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19FZ3B

Streszczenie
Cel badania. Celem pracy była ocena wpływu treningu na dużych wysokościach oraz w warunkach hipoksji na wytrzymałość i zdolności siłowo-mocy zawodników.
Metody. Przeprowadzono przegląd literatury z wykorzystaniem oprogramowania POP w bazach Scopus, PubMed i Google Scholar, obejmujący publikacje z lat 2020–2022 dotyczące treningu wysokogórskiego i wytrzymałości. Analizowano dane dotyczące autora, charakterystyki próby, projektu badania, protokołu treningowego, stosowanych pomiarów oraz uzyskanych wyników. Ostatecznie do analizy zakwalifikowano 13 artykułów dotyczących wpływu treningu w warunkach niedotlenienia na sprawność fizyczną sportowców.
Wyniki. Przegląd literatury wykazał, że trening wysokogórski i hipoksyczny może zwiększać pojemność anaerobową, całkowitą masę hemoglobiny (tHb) oraz szczytową wydolność tlenową zawodników. Stwierdzono jednak istotne zróżnicowanie indywidualnych odpowiedzi na taki trening, co oznacza, że nie wszyscy sportowcy reagują w ten sam sposób na podobne warunki treningowe.
Wnioski. Trening wysokogórski i w warunkach hipoksji może przynosić istotne korzyści fizjologiczne, jednak odpowiedź organizmu na tego typu trening jest zróżnicowana indywidualnie.
Słowa kluczowe
trening wysokogórski, hipoksja, wytrzymałość, moc, tlen
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Suplementacja ekstraktem z kwiatu hibiskusa po wysiłku fizycznym potwierdzona jako metoda zwiększania poziomu dysmutazy ponadtlenkowej, jednego z enzymatycznych antyoksydantów redukujących stres oksydacyjny

Novadri Ayubi, Afif Rusdiawan, Setiyo Hartoto, Anton Komaini, Junian Cahyanto Wibawa, Muhammad Firman Halip, Ainun Zulfikar Rizki, Alvin Afandi, Deby Tri Mario, Procopio B. Dafun Jr.

 

Novadri Ayubi et al. – Rosella flower extract supplementation after physical exercise proven to increase superoxide dismutase levels as one of the enzymatic antioxidants to reduce oxidative stress –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 185-191

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007D4I1D

Streszczenie
Celem niniejszego badania jest analiza wpływu suplementacji ekstraktem z kwiatu hibiskusa na poziom dysmutazy ponadtlenkowej (SOD) po wysiłku fizycznym. W badaniu wykorzystano eksperymentalny układ badawczy typu pre- i post-test z grupą kontrolną. Uczestników dobrano metodą celową. W badaniu wzięło udział 20 zdrowych mężczyzn w wieku 19–25 lat, podzielonych na dwie grupy: grupę K1 otrzymującą placebo oraz grupę K2 przyjmującą ekstrakt z kwiatu hibiskusa w dawce 500 mg. Zbieranie danych rozpoczęto od ustalenia charakterystyki badanych. Następnie uczestnicy zostali poproszeni o rozgrzewkę i wykonanie wysiłku fizycznego w postaci biegu na dystansie 2400 metrów o umiarkowanej intensywności. Godzinę po zakończeniu biegu na dystansie 2400 metrów pobrano krew do badania wstępnego (pre-test) w celu oznaczenia poziomu SOD. Następnie uczestnicy otrzymali interwencję suplementacyjną odpowiednią dla swoich grup: K1 otrzymała placebo, a K2 – ekstrakt z kwiatu hibiskusa w dawce 500 mg. Po 60 minutach od podania suplementacji przeprowadzono pobranie krwi w badaniu końcowym (post-test). Wyniki badania wykazały, że podanie 500 mg ekstraktu z kwiatu hibiskusa po wysiłku fizycznym istotnie zwiększyło poziom dysmutazy ponadtlenkowej (p < 0,05*). Ponadto w grupie kontrolnej również zaobserwowano istotny wzrost poziomu dysmutazy ponadtlenkowej (p < 0,05*). Można stwierdzić, że fizjologiczny wzrost poziomu SOD jest efektem wysiłku fizycznego o umiarkowanej intensywności. Jednak dodatkowe przyjmowanie ekstraktu z kwiatu hibiskusa po wysiłku fizycznym jest zalecane jako uzupełnienie zwiększające poziom antyoksydantów w organizmie i wspierające utrzymanie zdrowia.
Słowa kluczowe
kwiat hibiskusa, wysiłek fizyczny, SOD, zdrowy styl życia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Masaż sportowy a jego potencjał w redukcji bólu mięśni niedokrwionych oraz zwiększeniu zakresu ruchu po ćwiczeniach

Fatkur Rohman Kafrawi, Nurhasan, Endang Sri Wahjuni, Afif Rusdiawan, Ananda Perwira Bekti, Novadri Ayubi

 

Fatkur Rohman Kafrawi, Nurhasan, Endang Sri Wahjuni, Afif Rusdiawan, Ananda Perwira Bekti, Novadri Ayubi – Sports massage has the potential to reduce ischemic muscle pain and increase range of motion after exercise –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(1); 60-65

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EF85A3

Streszczenie
Celem niniejszego badania było zanalizowanie potencjału masażu sportowego w redukcji bólu mięśni niedokrwionych oraz zakresu ruchu (ROM) po ćwiczeniach. W ramach eksperymentalnych badań zastosowano projekt badawczy przed i po z grupą kontrolną. Uczestnicy badania zostali wybrani za pomocą techniki doboru celowego. Następnie podzielono ich na 2 grupy: grupę (K1), której nie udzielono specjalnej interwencji oraz grupę (K2), której wykonano masaż sportowy. W badaniu wzięło udział 18 zdrowych mężczyzn. Naszym pierwszym krokiem było przygotowanie administracji badawczej oraz uzyskanie pozwolenia na korzystanie z obiektów i infrastruktury. Następnie przesiewano uczestników, którzy mieli być osobami badanymi, na podstawie kryteriów włączenia i wyłączenia oraz wypełniano formularze świadomej zgody. W dniu badania wszyscy uczestnicy zebrali dane na temat charakterystyki osób badanych, następnie przeprowadzono rozgrzewkę, a potem uczestnicy wykonywały ćwiczenia na bieżni z intensywnością 50-60% ich maksymalnych możliwości. Intensywność ćwiczeń monitorowano za pomocą polaryzatora. Ćwiczenia przeprowadzano przez 15 minut. 30 minut po ćwiczeniach u wszystkich uczestników pobrano dane przedtestowe w celu zmierzenia bólu mięśni niedokrwionych i zakresu ruchu. Po zebraniu danych przedtestowych uczestnicy przystąpili do interwencji zgodnie z przynależnością do grupy. Po interwencji przeprowadzono zbieranie danych potestowych. Intensywność bólu mięśni niedokrwionych mierzono przy użyciu skali VAS, a ROM mierzono w stawie kolanowym przy użyciu goniometru. Wyniki naszego badania wykazały, że grupa otrzymująca masaż sportowy była w stanie znacząco (P < 0,05) zmniejszyć intensywność bólu mięśniowego i zwiększyć ROM. Stosowanie masażu sportowego po ćwiczeniach może zmniejszyć ból mięśni niedokrwionych i zwiększyć zakres ruchu. Biorąc pod uwagę, że intensywność bólu i zakres ruchu są niezbędne do wsparcia funkcji ciała, nasze wyniki badawcze mogą być wykorzystane jako alternatywa wspierająca wydajność fizyczną.
Słowa kluczowe
masaż sportowy, ćwiczenia fizyczne, ból mięśni niedokrwionych
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim