Wpływ treningu aerobowego z wykorzystaniem rzeczywistości wirtualnej na wydolność funkcjonalną i sprawność aerobową u kobiet prowadzących siedzący tryb życia

Neama Mahmoud EL-Sheikh, Hany Ezzat Obaya, Doaa Saeed, Doha H. Al-Afify, Rana Hesham Mohamed Elbanna

Neama Mahmoud EL-Sheikh, Hany Ezzat Obaya, Doaa Saeed, Doha H. Al-Afify, Rana Hesham Mohamed Elbanna – Exploring the influence of virtual reality aerobic training on functional capacity and aerobic fitness in sedentary females –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 275-280

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19NXVI

Streszczenie
Cel. Brak aktywności fizycznej stanowi narastający problem we współczesnym społeczeństwie, prowadząc do obniżenia sprawności funkcjonalnej i wydolności aerobowej. Ćwiczenia fizyczne często postrzegane są jako nudne i trudne, podczas gdy większość osób preferuje bardziej atrakcyjne formy aktywności, takie jak gry w rzeczywistości wirtualnej (VR). Włączenie gier VR do aktywności fizycznej może wzbudzić większe zainteresowanie oraz poprawić zachowania prozdrowotne związane z ruchem.
Materiał i metody. Do badania włączono 60 kobiet w wieku 18–25 lat z otyłością I stopnia (BMI 30–34,9), wybranych z Wydziału Fizjoterapii Uniwersytetu Kairskiego i losowo przydzielonych do dwóch grup. Przed i po interwencji, która obejmowała trzy sesje tygodniowo przez 8 tygodni, oceniano wskaźnik masy ciała (BMI), test marszowy Queens College Step Test (QCT) oraz 6-minutowy test marszowy (6MWT).
Wyniki. W obu grupach odnotowano istotną poprawę BMI po interwencji w porównaniu z wartościami wyjściowymi, jednak nie stwierdzono istotnych różnic średnich BMI pomiędzy grupami. Zaobserwowano także istotną poprawę wyników testu QCT oraz 6MWT po interwencji w obu grupach, przy czym różnice między średnimi wynikami grup były statystycznie istotne.
Wnioski. Zarówno trening aerobowy z wykorzystaniem rzeczywistości wirtualnej (VRAE), jak i tradycyjny trening aerobowy (AE) są skuteczne w redukcji BMI, jednak VRAE okazuje się bardziej efektywny w poprawie wydolności funkcjonalnej oraz sprawności aerobowej u osób prowadzących siedzący tryb życia. Zachęca również uczestniczki do większej aktywności na co dzień i utrzymania wyższego poziomu ćwiczeń niż grupa AE.
Słowa kluczowe
ćwiczenia w rzeczywistości wirtualnej, trening aerobowy, siedzący tryb życia, wytrzymałość aerobowa, brak aktywności
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ unoszenia przepony w porównaniu z ćwiczeniami oddechowymi na funkcję wentylacyjną i wytrzymałość mięśni głębokich szyi u pacjentów z przewlekłym bólem szyi

Eman Naser Eid Sayed, Hany Ezzat Obaya, Mina Atef Georgui Elias, Bishoy S. Lobbos, Doaa Saeed, Asmaa Mohamed Sharabash

Eman Naser Eid Sayed, Hany Ezzat Obaya, Mina Atef Georgui Elias, Bishoy S. Lobbos, Doaa Saeed, Asmaa Mohamed Sharabash – Effect of diaphragmatic doming versus breathing exercises on ventilatory function and core endurance in chronic neck pain patients –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 216-221

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020A24F

Streszczenie:
Cel. Celem badania było porównanie wpływu unoszenia przepony i ćwiczeń oddechowych na parametry wentylacyjne oraz wytrzymałość mięśni głębokich zginaczy szyi (DCF) u pacjentów z przewlekłym bólem szyi (CNP).
Materiały i metody. 60 uczestników z CNP zostało losowo przydzielonych do dwóch grup: grupa A otrzymywała ćwiczenia oddechowe w połączeniu z tradycyjną fizjoterapią, a grupa B otrzymywała unoszenie przepony w połączeniu z tradycyjną fizjoterapią. Oceniano funkcję wentylacyjną i wytrzymałość DCF przed i po leczeniu.
Wyniki. Obie grupy wykazały istotną poprawę funkcji wentylacyjnej, bez znaczących różnic między nimi. Jednak wytrzymałość DCF poprawiła się znacznie bardziej w grupie B (p < 0,05).
Wnioski. Unoszenie przepony było bardziej skuteczne niż ćwiczenia oddechowe w poprawie wytrzymałości mięśni DCF, natomiast oba podejścia miały jednakowy wpływ na funkcję wentylacyjną.

Słowa kluczowe:
przewlekły ból szyi, przepona, unoszenie, ćwiczenia oddechowe, funkcja płuc, wytrzymałość mięśni szyi

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wirtualna rzeczywistość a drążek równoważny w poprawie chodu u dzieci z porażeniem mózgowym spastycznym typu hemiplegicznego: randomizowane badanie porównawcze

Mohanad M. Madboly, Khaled A. Olama, Hamada E. Ayoub, Doha H. Al-Afify, Doaa Saeed, Walaa A. Abd El-Nabie

Mohanad M. Madboly, Khaled A. Olama, Hamada E. Ayoub, Doha H. Al-Afify, Doaa Saeed, Walaa A. Abd El-Nabie – Virtual reality versus balance beam on walking performance in children with spastic hemiplegic cerebral palsy: A randomized controlled comparative trial –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(1); 222-228

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EF8E30

Streszczenie
Wprowadzenie. Wirtualna rzeczywistość i drążek równoważny są powszechnie uznawane za skuteczne metody poprawy równowagi oraz wydajności chodu u dzieci cierpiących na porażenie mózgowe spastyczne typu hemiplegicznego (PM). Cel. Celem niniejszego badania było porównanie wpływu wirtualnej rzeczywistości oraz drążka równoważnego na wydajność chodu (równowagę i funkcjonalną zdolność chodzenia) u dzieci z PM typu hemiplegicznego. Uczestnicy i metody. W badaniu wzięło udział 75 dzieci z PM typu hemiplegicznego, w tym 31 chłopców i 44 dziewczynki, w wieku od 7 do 11 lat, z obu płci. Uczestnicy zostali przydzieleni do trzech grup (n = 25) w sposób randomizowany: A (grupa kontrolna) oraz B i C (grupy badane). Wszystkie dzieci otrzymały zaprojektowane programy fizjoterapii oparte na technice neurorozwojowej, dodatkowo ćwiczenia równowagi i trening chodu dla grupy kontrolnej A, trening w wirtualnej rzeczywistości dla grupy B oraz trening na drążku równoważnym dla grupy C. Program leczenia był realizowany dla każdej grupy trzy razy w tygodniu przez trzy kolejne miesiące, trwając jedną godzinę na sesję. Wszystkie dzieci zostały zbadane klinicznie przed i po leczeniu przy użyciu systemu równowagi i przechyłu HUMAC oraz 6-minutowego testu chodu (6mWT) w celu oceny równowagi oraz funkcjonalnej zdolności chodzenia odpowiednio. Wyniki. Zaobserwowano znaczącą poprawę w równowadze i wynikach 6mWT we wszystkich trzech grupach po leczeniu w porównaniu z okresem przed leczeniem (p < 0,001). Ponadto, zmierzone zmienne w grupach B i C wykazały znaczącą poprawę w porównaniu z grupą A (p < 0,01), natomiast między grupą B i C nie stwierdzono znaczących różnic (p > 0,05). Wnioski. Trening w wirtualnej rzeczywistości oraz na drążku równoważnym skutecznie wpływają na poprawę równowagi i wydajności chodu.
Słowa kluczowe
drążek równoważny, porażenie mózgowe, funkcjonalna zdolność chodzenia, hemiplegiczny, wirtualna rzeczywistość
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Efekt waginalnej terapii laserowej CO2 w leczeniu mieszanej inkontynencji moczu

Amr N. Badawy, Mahmoud S. El-Basiouny, Mamdouh Bibars, Sameh Salama, Mai Maged, Amr Mostafa, Galal Elshorbagy, Doaa Saeed, M.H. El Ebrashy, Amr H. Elnoury

Amr N. Badawy, Mahmoud S. El-Basiouny, Mamdouh Bibars, Sameh Salama, Mai Maged, Amr Mostafa, Galal Elshorbagy, Doaa Saeed, M.H. El Ebrashy, Amr H. Elnoury – Effect of vaginal CO2 laser therapy in mixed urinary incontinence. Fizjoterapia Polska 2023; 23(5); 191-196

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG20BA1B

Streszczenie
Cel. Niniejsze prospektywne badanie przedstawia wstępne ustalenia dotyczące klinicznej skuteczności minimalnie inwazyjnej terapii laserowej CO2 na pochwę u pacjentek cierpiących na mieszane nietrzymanie moczu.
Materiały i metody. Trzydzieści kobiet cierpiących na łagodny do umiarkowanego stopnień mieszanej inkontynencji moczu przeszło zabieg laserowy CO2, używając specjalistycznego aplikatora i długości fali 10,600 nm, w warunkach ambulatoryjnych, bez znieczulenia i leków pooperacyjnych. Wszystkie pacjentki otrzymały łącznie dwie sesje, każda z nich oddzielona 4-tygodniowym okresem. Do oceny wyników klinicznych po 3 miesiącach od zabiegu u wszystkich pacjentek użyto kwestionariusza ICIQ-UI SF (wersja arabska) oraz testu kaszlowego. Pacjentkom przed rozpoczęciem leczenia oraz ponownie trzy miesiące po ukończeniu dwóch sesji terapii wydano kwestionariusz ICIQ-UI SF do wypełnienia.
Wyniki. Zaobserwowano istotny statystycznie spadek w ICIQ UI-SF od wartości wyjściowej (z 8 ± 0.58) do kontroli po 3 miesiącach (5.1 ± 0.79). Ponadto, u ośmiu pacjentek (26.7%) test kaszlowy był negatywny 3 miesiące po drugiej sesji laserowej. Podczas trwania badania nie zaobserwowano poważnych skutków ubocznych.
Wnioski. Przebudowa i produkcja kolagenu indukowane przez laser CO2 na pochwę mogą pomóc w regeneracji i naprawie funkcji dna miednicy. U pacjentek z mieszanej inkontynencji moczu ta metoda leczenia wykazała skuteczne oraz bezpieczne wyniki kliniczne, jak oceniono za pomocą kwestionariusza ICIQ-UI SF, pomimo ograniczonej liczby próbek i krótkiego okresu obserwacji.

Słowa kluczowe
objawy pęcherza moczowego, jakość życia, mieszana inkontynencja moczu, ICIQ UI-SF, test kaszlowy, laser CO2 na pochwę

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ technik spontanicznego ułożenia główkowego w połączeniu ze stymulacją akustyczną na wyniki matczyno-noworodkowe w położeniu miednicowym płodu: randomizowane badanie kliniczne

Eman Awad, Ali Mobark, Yasser Khamis, Hamada Ahmed Hamada, Amal Yousef, Doaa Saeed


Eman Awad, Ali Mobark, Yasser Khamis, Hamada Ahmed Hamada, Amal Yousef, Doaa Saeed – Effect of Spontaneous Cephalic Version Techniques with Acoustic Stimulation on Maternal and Neonatal outcomes in Breech Presentation: A randomized clinical trial. Fizjoterapia Polska 2023; 23(3); 20-24

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG143703

Streszczenie
Cel. Położenie miednicowe płodu komplikuje 3-4% wszystkich porodów w terminie. Celem tego badania było zbadanie wpływu połączenia technik spontanicznego ułożenia główkowego (SCV) ze stymulacją akustyczną na pozycję płodów w położeniu miednicowym oraz ich wpływ na wyniki matczyno-noworodkowe.
Materiały i metody. Przeprowadzono randomizowane badanie kontrolne z udziałem 60 ciężarnych kobiet w 32-34 tygodniu ciąży, które spodziewały się pojedynczego płodu w pełnym położeniu miednicowym. Zostały one podzielone na dwie równe grupy:
Grupa (A) składała się z uczestniczek interwencji, które stosowały techniki SCV w połączeniu z akustyczną stymulacją od 34 tygodnia ciąży, wraz z rutynową opieką przedporodową.
Grupa (B) skupiała uczestniczki kontrolne, które kontynuowały rutynową opiekę przedporodową do porodu.
Wyniki. Test chi-kwadrat wykazał statystycznie istotny wzrost liczby porodów drogą pochwową wśród uczestniczek z grupy (A) dzięki obróceniu się płodów w pozycję główkową. Tymczasem noworodki z grupy (B) wykazały statystycznie istotnie wyższy wynik w skali Apgar w pierwszej minucie życia w porównaniu z noworodkami z grupy (A).
Wnioski. Techniki spontanicznego ułożenia główkowego w połączeniu ze stymulacją akustyczną skutecznie przestawiają płód w położeniu miednicowym w pozycję główkową, co prowadzi do zmniejszenia liczby cięć cesarskich oraz powiązanych z nimi powikłań dla matki i noworodka.

Słowa kluczowe:
położenie miednicowe płodu, położenie miednicowe płodu, stymulacja akustyczna, pozycja główkowa

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim