Tag: Patellofemoral Pain Syndrome

Skuteczność programu wzmacniającego ekscentrycznie i koncentrycznie na ból i wydolność funkcjonalną u sprinterów z zespołem bólu rzepkowo-udowego. Badanie pilotażowe

Buvanesh Annadurai, Vinodhkumar Ramalingam, Devadharshini Balakrishnan, Surya Vishnuram, Shenbaga Sundaram Subramanian, Santhana Lakshmi S, Pavithra Aravind, Pavithra S, Rajesh G, Thamer A. Altaim

Buvanesh Annadurai et al. – Effectiveness of concentric and eccentric strengthening program on pain and functional performance in patellofemoral pain syndrome among sprinters – A pilot study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(3); 288-292

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG7D19JL5P

Streszczenie
Wprowadzenie. Zespół bólu rzepkowo-udowego (PFPS) jest częstym zaburzeniem układu mięśniowo-szkieletowego, które przede wszystkim dotyka sportowców, zwłaszcza wykonujących powtarzające się ruchy zgięcia i wyprostu kolan. Szczególnie narażeni są sprinterzy akademiccy, ponieważ niektóre style biegu, takie jak styl dowolny czy klasyczny, wymagają powtarzalnych ruchów kończyn dolnych. Szacowana częstość występowania PFPS u sportowców wyczynowych wynosi 35,7%, u młodzieży 28,9%, a w wojsku 13,5%. PFPS występuje u osób w różnych grupach wiekowych, a ogólna częstość występowania w populacji wynosi 23%. Nierównowaga mięśniowa wokół stawu kolanowego, zwłaszcza osłabienie mięśnia czworogłowego uda, który odpowiada za stabilizację rzepki, jest często powiązana z PFPS. Ćwiczenia wzmacniające można ogólnie podzielić na koncentryczne i ekscentryczne, chociaż stosowane są różne strategie rehabilitacji. Celem tego badania była ocena wpływu programów wzmacniających koncentrycznie i ekscentrycznie na poziom bólu i wydolność funkcjonalną u akademickich sprinterów z rozpoznanym PFPS.
Cel. Porównanie skuteczności zmian w wydolności funkcjonalnej i bólu po zastosowaniu ćwiczeń koncentrycznych i ekscentrycznych u sprinterów akademickich z PFPS.
Materiały i metody. Łącznie 24 uczestników zostało przydzielonych do dwóch grup metodą doboru wygodnego: grupa A (n = 12) i grupa B (n = 12). Grupa A realizowała ćwiczenia koncentryczne, a grupa B ćwiczenia ekscentryczne przez trzy tygodnie. Do badania użyto krzesła, stopera, wolnej powierzchni oraz taśmy mierniczej, aby zapewnić precyzję wykonywanych ćwiczeń i pomiarów. Do oceny efektów zastosowano Skalę Numeryczną Oceny Bólu (NPRS) oraz test Timed Up and Go (TUG) do oceny mobilności i równowagi funkcjonalnej.
Wyniki. Analiza statystyczna danych ilościowych wykazała brak istotnej różnicy między grupą A a grupą B (p < 0,0001). Obie grupy wykazały znaczną poprawę po interwencji zarówno w zakresie bólu, jak i wydolności funkcjonalnej; nie stwierdzono jednak istotnych różnic pomiędzy grupami. Zarówno programy wzmacniające koncentrycznie, jak i ekscentrycznie wydają się równie skuteczne w leczeniu PFPS u sprinterów akademickich.
Wnioski. Na podstawie wyników badania ćwiczenia koncentryczne z ultradźwiękami terapeutycznymi (grupa A) oraz ćwiczenia ekscentryczne z ultradźwiękami terapeutycznymi (grupa B) są podobnie skuteczne w łagodzeniu bólu i poprawie wydolności funkcjonalnej u sprinterów akademickich z zespołem bólu rzepkowo-udowego.
Słowa kluczowe
przedni ból kolana, ból rzepkowo-udowy, zespół bólu rzepkowo-udowego
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ wysokiej kinezjofobii na dynamiczną stabilność posturalną u kobiet z zespołem bólu rzepkowo-udowego podczas testu przysiadu na jednej nodze

Amjad Shallan, Bodor Bin sheeha, Hadeel Almimi, Adnan Wshah, Saker M. Obaidat, Ahmad Muhsen, Mohanad Hawamdeh, Saad Al-Nassan

Amjad Shallan et al. – The Influence of high kinesiophobia on dynamic postural stability among females with patellofemoral pain syndrome during a single-leg squat test –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 412-417

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8F7G9

Streszczenie
Cel: Celem tego badania było zbadanie wpływu poziomu kinezjofobii na stabilność posturalną podczas testu przysiadu na jednej nodze (SLST) u kobiet z zespołem bólu rzepkowo-udowego (PFPS).
Metody: Czterdzieści kobiet z PFPS zostało podzielonych na grupę o wysokim poziomie kinezjofobii (HK), grupę o niskim poziomie kinezjofobii (LK) oraz grupę kontrolną z dwudziestoma uczestniczkami bez bólu. Stabilność posturalna była mierzona podczas wykonywania testu przysiadu na jednej nodze (SLST) na platformie siłowej. Rejestrowano przesunięcia i prędkość środka nacisku (COP).
Wyniki: Grupa HK miała znacząco większe średnie przesunięcia COP w kierunku przyśrodkowo-bocznym i przednio-tylnym w porównaniu do grupy LK i grupy kontrolnej. Jednak wyniki nie wykazały istotnych różnic w zmiennych COP (prędkość i przesunięcie) między grupą LK a zdrowymi uczestniczkami. Siła mięśniowa uczestniczek z PFPS wykazywała istotny deficyt w porównaniu do zdrowej grupy kontrolnej.
Wnioski: Wysoki poziom kinezjofobii negatywnie wpływa na stabilność posturalną podczas SLST. Kinezjofobię należy uwzględniać podczas oceny i zarządzania PFPS.
Słowa kluczowe
stabilność posturalna, zespół bólu rzepkowo-udowego, kinezjofobia, środek nacisku, test przysiadu na jednej nodze
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Effect of foot orthoses on patellofemoral pain syndrome: A systematic review

Marihan Zakaria Aziz, Salwa Fadl Abd Elmajeed, Karima Abdelaty Hassan

Marihan Zakaria Aziz, Salwa Fadl Abd Elmajeed, Karima Abdelaty Hassan – Effect of foot orthoses on patellofemoral pain syndrome: A systematic review. Fizjoterapia Polska 2020; 20(5); 12-23

Streszczenie

Background. Although foot orthosis may play a role in treatment of patellofemoral pain syndrome, its significance is still conflicting and previous studies show a low level of evidence. Objective. To find the latest evidence regarding the effectiveness of foot orthosis (FO) on adult patients with patellofemoral pain syndrome (PFPS). Methods. A comprehensive electronic database search of PubMed, Cochrane Library Database, the Physiotherapy Evidence Database (Pedro), ProQuest, EBSCo host, and Ovid databases was performed for randomized controlled trials (RCTs) in English language since January 2000 till February 2019 on adults with patellofemoral pain syndrome treated by foot orthosis and physical therapy, with hand searching to reference lists of previous systematic reviews and included papers. At least one primary outcome measure for pain or function must have been reported. Two authors independently reviewed and assessed each citation for inclusion, The Cochrane risk of bias tool was used to rate methodological quality and risk of bias. Data was met analyzed when this was not possible, qualitative data analysis was performed. Results. A total of 9 RCTs with a total number of 415 patients (6 on non-runners and 3 on runners) were included. Findings were summarized in four main comparisons as follows 1)foot orthosis versus flat insoles these results showed the positive efficacy of FO on pain, function and muscular activity, 2) foot orthoses alone versus physiotherapy have a poor indication of PFO alone as an intervention alternative to physiotherapy for PFPS, 3)foot orthoses versus no treatment may provide greater improvements on pain, function and neuromotor changes than natural history concerning foot posture, and 4)foot orthoses combined physiotherapy is better than physiotherapy alone even though the success may relate to clinical foot predictors for foot orthosis. Conclusion. The clinical efficacy of foot orthoses may correlate with targeting specific individuals based on specific foot measures and the comfort perception of the orthosis. On the kinematics, foot orthosis may behave minor neuromotor activity changes at the lower extremity. The effects of combining foot orthoses with physical therapy may be superior to physical therapy alone and result in better outcomes.

Słowa kluczowe:
Patellofemoral pain syndrome, foot orthosis, systematic review
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Mechaniczna reakcja mięśni bioder i kolan po randomizowanych próbach krzyżowych w zespole bólu rzepkowo-udowego

Hamada A. Hamada, Hossam E. Fawaz, Ghada Koura, Noran A. Elbehary, Salam M. Elhafez

Hamada A. Hamada, Hossam E. Fawaz, Ghada Koura, Noran A. Elbehary, Salam M. Elhafez – Mechanical Response of Hip and Knee Muscles Following Randomized Crossover Trials in Patellofemoral Pain Syndrome. Fizjoterapia Polska 2020; 20(1); 160-168

Streszczenie
Informacje ogólne. Sugeruje się, że wadliwa kinematyka stawu biodrowego podczas ćwiczeń obciążeniowych przyczynia się do zespołu bólu rzepkowo-udowego (PFPS). Jednakże dostępna jest ograniczona ilość informacji umożliwiających określenie skuteczności programów ćwiczeń, które działają nie tylko na staw kolanowy, ale także na staw biodrowy u pacjentów z PFPS. Cel. Celem niniejszego badania jest porównanie wpływu realizacji programu ćwiczeń wzmacniających biodra przed programem ćwiczeń wzmacniających kolana a realizacją programu ćwiczeń wzmacniających kolana przed programem ćwiczeń wzmacniających biodra na intensywność bólu, skalę kwestionariusza Kujala, kąt mięśnia czworogłowego (kąt Q), kąt przodopochylenia i nietypowe maksymalne momenty obrotowe (PT) odwodzicieli bioder, zewnętrznych rotatorów i prostowników kolan u pacjentów z PFPS. Materiały i metody. Dwudziestu czterech pacjentów cierpiących na PFPS zostało losowo przydzielonych do dwóch równych grup po 12 osób. Grupa (A): ich średni wiek, waga, wzrost i wartości BMI wyniosły odpowiednio 23,33 ± 5,39 lat, 71,16 ± 13,05 kg, 164,75 ± 4,5 cm i 26,21 ± 4,71 kg/m². Przez trzy tygodnie uczestnicy badania wykonywali ćwiczenia wzmacniające biodra i rotatory zewnętrzne, a następnie ćwiczenia wzmacniające prostowniki kolan i ćwiczenia rozciągające mięsień czworogłowy uda, pasmo biodrowo-piszczelowe i mięsień brzuchaty przez kolejne trzy tygodnie. Grupa (B): ich średni wiek, waga, wzrost i wartości BMI wyniosły odpowiednio 23,16±6,33 lat, 69,41 ± 18,14 kg, 164,66 ± 7,27 cm i 25,2±6,2 kg/m². Przez trzy tygodnie wykonywali ćwiczenia wzmacniające prostowniki kolan i ćwiczenia rozciągające ścięgno udowe, mięsień czworogłowy, pasmo biodrowo-piszczelowe i mięsień brzuchaty, a następnie przez kolejne trzy tygodnie ćwiczenia wzmacniające odwodziciele biodra i rotatory zewnętrzne. Obie grupy realizowały trzy do czterech sesji tygodniowo przez sześć tygodni. Poziom bólu, skala Kujala, kąt Q, kąt przodopochylenia i izokinetyczny nietypowy moment obrotowy dla odwodzicieli bioder, rotatorów zewnętrznych i prostowników kolan rejestrowano przed, po trzech tygodniach i po sześciu tygodniach ćwiczeń. Wyniki. 2×3 Mixed Design MANOVA ujawnił, że po sześciu tygodniach ćwiczeń (p <0,05) nastąpiło znaczne zmniejszenie poziomu odczuwanego bólu i poprawa na skali Kujali w grupie (A) w porównaniu z grupą (B). Jednak nie było znaczącej różnicy w zakresie kąta Q, kąta przodopochylenia i izokinetycznego nietypowego momentu obrotowego odwodzicieli bioder, rotatorów zewnętrznych i prostowników kolan między badanymi grupami po sześciu tygodniach ćwiczeń (p> 0,05). Wniosek. Rozpoczęcie programu rehabilitacji od ćwiczeń wzmacniających biodra przed realizacją programu ćwiczeń wzmacniających kolana jest skuteczniejsze niż rozpoczęcie programu ćwiczeń wzmacniających kolana przed ćwiczeniami wzmacniającymi biodra w celu zmniejszenia bólu i poprawy funkcji kolana u pacjentów z PFPS. Wiedza ta może pomóc fizjoterapeutom w opracowaniu najbardziej skutecznych i wydajnych programów profilaktyki i rehabilitacji dla pacjentów cierpiących na PFPS.

Słowa kluczowe:
Zespół bólowy rzepkowo-udowy, biodro, kolano, ćwiczenia wzmacniające, kąt Q, kąt przodopochylenia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim