Tag: spastyczność

Wpływ spastyczności kończyny dolnej na uwięźnięcie nerwu piszczelowego u pacjentów po udarze mózgu

Hosam Magdy Metwally Abd Alhamid, Mohamed Salah El-Sayed, Ahmed Magdy Alshimy

Hosam Magdy Metwally Abd Alhamid, Mohamed Salah El-Sayed, Ahmed Magdy Alshimy – Impact of lower limb spasticity on tibial nerve entrapment in patients with stroke –  Fizjoterapia Polska 2026; 26(2); 32-37

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG560AT6B1

Streszczenie
Wprowadzenie. Udar mózgu jest najczęstszą przyczyną śmiertelności i jedną z głównych przyczyn chorobowości na świecie. Polineuropatie i neuropatie z uwięźnięcia występują jako powikłania udaru mózgu.
Cel pracy. Celem niniejszego badania była ocena wpływu spastyczności kończyny dolnej na uwięźnięcie nerwu piszczelowego u pacjentów po udarze mózgu.
Materiał i metody. W badaniu wzięło udział stu pacjentów po udarze mózgu w wieku od 55 do 65 lat. Każdą płeć podzielono na dwie równe grupy: grupę A i grupę B. Zgodnie ze zmodyfikowaną skalą Ashwortha stopnie 1 i 1+ wskazywały na łagodną spastyczność w grupie A, natomiast stopnie 2 i 3 wskazywały na umiarkowaną spastyczność w grupie B. Do oceny badanych zastosowano badanie elektrodiagnostyczne, obejmujące prędkość przewodzenia nerwowego, latencję dystalną i amplitudę, oraz badanie kliniczne — test potrójnego ucisku.
Wyniki. Zaobserwowano statystycznie istotne różnice we wszystkich zmiennych (p < 0,001). W szczególności grupa A wykazywała istotnie krótszą latencję dystalną, wyższą amplitudę oraz większą prędkość przewodzenia nerwowego niż grupa B. Wyniki te sugerują, że grupa A charakteryzowała się lepszą funkcją nerwów obwodowych niż grupa B.
Wnioski. W badaniu stwierdzono, że stopień spastyczności wpływał na funkcję nerwu piszczelowego, przy czym umiarkowana spastyczność była związana z większym uszkodzeniem elektrofizjologicznym.
Słowa kluczowe
udar mózgu, spastyczność, uwięźnięcie nerwu piszczelowego, niedowładna kończyna dolna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ przezskórnej elektrycznej stymulacji nerwów zastosowanej w punktach akupunkturowych na chód i jakość życia u pacjentów po udarze

Maram A. Mahmoud, Nahed A. Salem, Ebtesam Fahmy, Amina M. Awad, Asmaa A. Salem, Rania M. Tawfik

Azal Raed Aboluhom et al.– Effect of transcutaneous electrical nerve stimulation applied to acupuncture points on gait and quality of life in stroke patients –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 462-469

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020C3UHN

Abstract
Background. Post-stroke spasticity is a disabling impairment that negatively impacts walking performance and quality of life (QoL). It has been established that non-intrusive techniques like transcutaneous electrical nerve stimulation (TENS) have anti-spastic characteristics. Purpose. To identify the additional effect of TENS applied to acupuncture points on spasticity, walking performance and QoL in chronic stroke patients. Methods. A randomized controlled trial was carried out on thirty stroke patients from both sexes aged 45-60 years. They were randomly allocated into the study and the control groups, with 15 patients in each group. Patients in the control group underwent a designed physiotherapy program, while participants in the study group underwent the same physiotherapy program plus TENS on acupoints of the affected lower extremity. The measured variables comprised the Modified Ashworth Scale (MAS) for evaluating spasticity, the World Health Organization quality of life assessment instrument (WHOQOL-BREF) for evaluating QoL and the Biodex Gait Trainer for measuring the spatiotemporal gait parameters. Evaluation of all variables took place before and following intervention. Results. There was a statistically significant improvement of all measured variables in both groups post-treatment (p < 0.05) except for the MAS score for the control group which was non-significant (p = 0.65). There was a significant decrease in MAS score (p = 0.03) and a significant increase in walking speed, step length of the affected and non-affected sides, time of single limb support on affected leg and the WHOQOL-BREF scores of study group compared with that of control group post-treatment (p < 0.05). Conclusion. Transcutaneous electrical nerve stimulation (TENS) applied to acupoints could be an effective, safe, and cost-wise adjunct to a physiotherapy program in improving spasticity, walking performance and QoL in chronic stroke survivors.
Key words
stroke, spasticity, TENS, acupuncture points, gait, quality of life
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ radialnej terapii falą uderzeniową na mięśnie zginacze stopy u dzieci ze spastycznością

Randa Mahmoud Abdelfattah, Amira Mohamed El-Tohamy, Momen ELsaied Elsagher, Marwa Hanafy Abo Omirah, Ahmed S. Awad

Randa Mahmoud Abdelfattah, Amira Mohamed El-Tohamy, Momen ELsaied Elsagher, Marwa Hanafy Abo Omirah, Ahmed S. Awad – The impact of radial extracorporeal shock wave therapy on the plantar flexor muscle in children with spasticity –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(5); 166-173

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020CDFQT

Streszczenie Cel. Celem tego badania było ocenienie wpływu radialnej terapii falą uderzeniową na spastyczność mięśni zginaczy stopy oraz na zakres ruchu (ROM) stawu skokowego i zdolności funkcjonalne dzieci dotkniętych spastycznością. Spastyczność ma istotny wpływ na fizjologiczne upośledzenie dzieci z rozpoznaniem mózgowego porażenia dziecięcego (CP). Terapia falą uderzeniową została zaproponowana jako alternatywna metoda redukcji spastyczności u dziecięcych pacjentów z CP. Metody. W badaniu uczestniczyło dwadzieścia siedmioro dzieci z rozpoznaniem spastycznego CP, zarówno hemiplegicznych jak i diplegicznych, w wieku od 4 do 6 lat. Ich poziom spastyczności według zmodyfikowanej skali Ashwortha wahał się od 1 do 3. Oceny przed i po leczeniu obejmowały stosowanie spastyczności, miary funkcji motorycznych (GMFM) oraz cyfrowego goniometru. Wyniki. Zauważono znaczącą poprawę we wszystkich parametrach (p < 0,05), przy czym największe ulepszenia obserwowano w aktywnej dorsifleksji, stosunku H/M i GMFM zarówno przed, jak i po terapii falą uderzeniową (SWT). Wnioski. SWT okazała się korzystna w zarządzaniu hipertonicznymi mięśniami, co może pomóc dzieciom w zdobyciu większej autonomii i angażowaniu się w codzienne zadania.
Słowa kluczowe terapia falą uderzeniową, spastyczność, zakres ruchu kostki, stosunek H/M
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skład masy ciała a spastyczność dzieci z obustronnym niedowładem kończyn dolnych

Lawia Szkoda, Andrzej Szopa, Ilona Kwiecień-Czerwieniec, Małgorzata Domagalska-Szopa


Lawia Szkoda, Andrzej Szopa, Ilona Kwiecień-Czerwieniec, Małgorzata Domagalska-Szopa – Body composition and spasticity in children with bilateral cerebral palsy. Fizjoterapia Polska 2022; 22(2); 174-185

Streszczenie
Cel. Celem niniejszego opracowania było rozpoznanie zależności pomiędzy składem masy ciała dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym a stopniem spastyczności mięśni kończyn dolnych.
Materiał i metoda. Badaniem objęto 59-osobową grupę samodzielnie chodzących dzieci w wieku od 8 do 16 lat z obustronnym spastycznym niedowładem kończyn dolnych. Do grupy kontrolnej włączono 59 dzieci bez ośrodkowych zaburzeń ruchowych – uczniów Szkoły Podstawowej nr 25 w Sosnowcu. Badania obejmowały: 1) ocenę składu masy ciała oraz jego komponentów przy użyciu wagi TANITA MC-780 S MA; 2) ocenę stopnia spastyczności wg zmodyfikowanej skali Ashwortha; 3) obliczenia wskaźników BMI zgodnie z rekomendacją World Health Organization (WHO) oraz BMI OLAF opracowanych przez Instytut „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka” w Warszawie.
Wyniki. Największe nasilenie spastyczności, zarówno w prawej, jak i lewej kończynie dolnej, występowało w obrębie grupy mięśni prostowników stawu skokowego. Z kolei najmniejsze nasilenie spastyczności zaobserwowano w grupie mięśni zginaczy stawu kolanowego prawej i lewej kończyny dolnej. Im większy był stopień spastyczności mięśni kończyn dolnych, tym większy był deficyt masy beztłuszczowej i masy mięśni kończyn dolnych.
Wnioski. u dzieci z MPD występują deficyty w zakresie masy tkanki mięśniowej. Deficyt tkanki mięśniowej zależy od stopnia spastyczności proksymalnych grup mięśniowych kończyn dolnych.
Słowa kluczowe:
skład masy ciała, spastyczność, mózgowe porażenie dziecięce
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ jonoforezy z tolperyzonu na wybrane parametry narządu ruchu u pacjentów z mózgowym porażeniem dziecięcym

Mirosław Janiszewski, Adam Bandyra, Janusz Dobrowolski, Kazimierz Arabski, Aneta Hak, Jagoda Szner-Dobrowolska

Mirosław Janiszewski, Adam Bandyra, Janusz Dobrowolski, Kazimierz Arabski, Aneta Hak, Jagoda Szner-Dobrowolska – The impact of tolperisone iontophoresis on selected musculo-skeletal parameters in children with cerebral palsy. Fizjoterapia Polska 2004; 4(3); 250-253

Streszczenie

Wstęp. Spastyczność w mózgowym porażeniu dziecięcym powoduje zaburzenie równowagi między różnymi grupami mięśni (np. prostownikami i zginaczami) i przyczynia się często, przy stosunkowo niewielkim towarzyszącym niedowładzie, do znacznego upośledzenia funkcji kończyny. Głównym zadaniem ćwiczeń ruchowych jest usunięcie, w miarę możliwości, stwierdzanych zaburzeń ruchowych. Przede wszystkim należy dążyć do opanowywania czynności lokomocyjnych i manipulacyjnych. Celem badań była ocena wpływu jonoforezy z tolperyzonu jako czynnika wspomagającego rehabilitację dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym. Materiał i metody. Badaniom eksperymentalnym poddano 70 dzieci ze spastyczną postacią mózgowego porażenia dziecięcego. Wszystkie hospitalizowano w Dziecięcym Szpitalu Uzdrowiskowym Kompleksowej Rehabilitacji „GÓRKA” w Busku Zdroju. Grupa eksperymentalna obejmowała 35 osób, grupa porównawcza – 35 osób. U pacjentów z grupy eksperymentalnej wykonywano jonoforezę z tolperyzonu głównych grup mięśniowych, wykorzystując system elektroterapii horyzontalnej. Wyniki. Porównując otrzymane wyniki dla dzieci z grupy kontrolnej i eksperymentalnej stwierdzono istnienie statystycznie znamiennej różnicy pomiędzy porównywanymi grupami dzieci. Wnioski. Efektem zastosowania jonoforezy z tolperyzonu jest poprawa sprawności manipulacyjnej i lokomocyjnej, czego pośrednim dowodem jest poprawa testów jakości siły chwytu, zręczności manipulacyjnej i wyników testów Katza. Jonoforezę tolperyzonową należy zawsze połączyć z rehabilitacją ruchową.

Słowa kluczowe:
elektroterapia horyzontalna, spastyczność, siła chwytu
Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność stosowania toksyny botulinowej typu A u dzieci z dynamicznymi przykurczami kończyn dolnych w przebiegu mózgowego porażenia

Małgorzata Malinowska-Matuszewska, Małgorzata Kulesa, Antoni Czupryna

Małgorzata Malinowska-Matuszewska, Małgorzata Kulesa, Antoni Czupryna – The efficacy of treatment with botulinum toxin type A in children with dynamic contractures of lower limbs in the management of cerebral palsy. Fizjoterapia Polska 2007; 7(1); 38-44

Streszczenie

Wstęp. Celem pracy jest ocena skuteczności stosowania toksyny botulinowej typu A, w obrębie kończyn dolnych, u dzieci z mózgowym porażeniem (mpdz). Materiał i metody. Obserwacją objęto 51 dzieci (23 dziewczynki, 28 chłopców) z mpdz, w wieku od 2 do 17 r. ż. (średnio 8.5 roku). W celu zmniejszenia spastyczności oraz usunięcia dynamicznych przykurczów spastycznych podawano preparat BTX-A. Do ostrzyknięć wybierano grupy mięśniowe w zależności od potrzeb funkcjonalnych (poprawa wzorca chodu, zwiększenie zakresu ruchomości w stawach). Ostrzyknięcia wykonywano 1 lub 2-poziomowo. Ocenę przeprowadzano przed zastosowaniem BTX-A, w 3 oraz 12 tygodniu po podaniu, na podstawie pomiarów goniometrycznych oraz skal: Zmodyfikowanej Skali Ashwortha (MAS), Zmodyfikowanej Skali Porządkowej (ZSP), Oceny Samodzielności Funkcjonalnej (OSF), oceny rodziców (Global Clinical Impression – GCI). Wzorce chodu rejestrowano na taśmie VHS. Wyniki. Istotna poprawa o 1 stopień (p< 0,05), wystąpiła w 3 tygodniu po podaniu 1 dawki BTX-A w skalach MAS, ZSP, GCI. W 12 tygodniu po podaniu I dawki oraz przed podaniem II dawki obserwowano pogorszenie (p<0,01) w skali ZSP, goniometrii. Dwoje dzieci po zastosowanym leczeniu zaczęło samodzielnie chodzić. Pięciu pacjentów osiągnęło gorsze wyniki ze względu na brak rehabilitacji po zastosowaniu BTX-A. Wnioski. Uzasadnione jest stosowanie BTX-A u dzieci z diplegią i hemiplegią spastyczną w celu poprawy lokomocji, a u dzieci z tetraplegią w celach pionizacyjnych i pielęgnacyjnych.

Słowa kluczowe:
spastyczność, mózgowe porażenie dziecięce, toksyna botulinowa typu A, kończyny dolne

Zastosowanie toksyny botulinowej w praktyce klinicznej

Olga Wolska, Wojciech Kiebzak, Wiesław Tomaszewski, Ireneusz Kowalski, Mariusz Majewski, Józef Szarek, Katarzyna Zaborowska-Sapeta

Olga Wolska, Wojciech Kiebzak, Wiesław Tomaszewski, Ireneusz Kowalski, Mariusz Majewski, Józef Szarek, Katarzyna Zaborowska-Sapeta – The use of botulinum toxin in clinical practice. Fizjoterapia Polska 2008; 8(2); 105-114

Streszczenie
Toksyna botulinowa znajduje coraz szersze zastosowanie w praktyce klinicznej, jako lek o działaniu podstawowym lub wspomagającym w wielu dziedzinach współczesnej medycyny. W dziedzinie rehabilitacji narządu ruchu stosowanie toksyny botulinowej otwiera nowe, dotąd nieoczekiwane możliwości terapeutyczne, rozszerzając działania fizjoterapeutów i lekarzy, dla których miara sukcesu jest przede wszystkim odzyskanie lub poprawa stabilności pacjentów. Ze względu na swoją skuteczność i duże bezpieczeństwo dla pacjenta uważana jest za lek nowoczesny, z którym wiąże się nadzieje na przyszłość. Możliwość zastosowania toksyny botulinowej w sposób wybiórczy, a jednocześnie precyzjny, pozwala na uzyskanie dobrego efektu klinicznego z zachowaniem odpowiedniego marginesu bezpieczeństwa farmakologicznego. Mimo szerokiego wachlarza wskazań do zastosowania iniekcji toksyny botulinowej, wciąż najpowszechniejszym wydaje się podawanie leku w spastyczności. Największe korzyści z leczenia mogą odnieść chorzy ze spastycznością o charakterze ogniskowym, tzn. ograniczoną do wybranych grup mięśniowych, u których podano lek w jak najkrótszym okresie od pojawienia się objawów spastyczności. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do zastosowania toksyny botulinowej są: miastenia, zespoły miasteniczne, zaburzenia krzepliwości krwi. Do najpoważniejszych względnych przewwskazań zalicza się okres ciąży i karmienia piersią. Intensywnie prowadzone badania kliniczne oraz liczne spotkania naukowe sprzyjają rozpowszechnieniu tej metody oraz wzbogacaniu doświadczeń klinicznych. Obecnie standardy stosowania botuliny zostały opracowane i opublikowane przez interdyscyplinarną grupę ekspertów i stanowią wytyczne postępowania dla lekarzy praktyków. Na podstawie doświadczeń własnych autorów, a także dostępnej literatury, zaprezentowano najnowszą wiedzę dotyczącą zastosowania toksyny botulinowej w praktyce klinicznej.
Słowa kluczowe
spastyczność, toksyna botulinowa, mózgowe porażenie dziecięce

Możliwość precyzyjnego pomiaru zwiększonego napięcia mięśniowego jako następstwa urazów rdzenia kręgowego w badaniach elektromiografii powierzchniowej

Aleksandra Zagłoba-Kaszuba Juliusz Huber, Wanda Stryła, Dorota Warzecha, Marcin Wytrążek, Joanna Lipiec

Aleksandra Zagłoba-Kaszuba Juliusz Huber, Wanda Stryła, Dorota Warzecha, Marcin Wytrążek, Joanna Lipiec – Possibilities for precise measurement of increased muscle tone secondary to spinal cord injury with surface electromyography. Fizjoterapia Polska 2011; 11(1); 9-19

Streszczenie
Wstęp. W pracy przedstawiono wyniki obustronnych rejestracji elektromiografii globalnej (gEMG) z wybranych mięśni kończyn górnych i dolnych u chorych usprawnianych po urazach rdzenia kręgowego na poziomie C4-Th8. Przyjęto założenie, że w ten sposób można monitorować precyzyjnie zmiany napięcia mięśniowego w procesie leczenia u chorych po przebytym urazie kręgosłupa.
Materiał i metody. U 12 chorych (w wieku od 21 do 45 lat) wykonano rejestracje gEMG powierzchniowej w warunkach spoczynkowych (podczas całkowitej relaksacji mięśnia) i maksymalnego skurczu z m. tibialis anterior, m. gastroc nemius oraz m. abductor pollicis brevis dwukrotnie, przed i po czterech tygodniach procesu usprawniania.
Wyniki. Obserwowane u chorych objawy zwiększonego napięcia mięśniowego, w rejestracjach gEMG powierzchniowej podczas „relaksacji” mięśni były powiązane z podwyższoną wartością parametru amplitudy (średnio 52μV), która po przeprowadzonym leczeniu zmniejszyła się do średnio 37μV. Obniżeniu napięcia mięśniowego w warunkach spoczynkowych, towarzyszył wzrost średniej wartości amplitudy gEMG badanych mięśni w trakcie wysiłku.
Wnioski. Rejestracje elektromiografii powierzchniowej gEMG są precyzyjnym narzędziem diagnostycznym, oceniającym nie tylko sprawność mięśni w warunkach maksymalnego skurczu, ale również napięcie mięśniowe w warunkach spoczynkowych.
Słowa kluczowe
spastyczność, elektromiografia, urazy kręgosłupa

Wpływ metody PNF na poziom spastyczności u pacjentów w okresie późnym po udarze mózgu

Tomasz Wolny, Edward Saulicz, Rafał Gnat, Mirosław Kokosz, Andrzej Myśliwiec, Michał Kuszewski

Tomasz Wolny, Edward Saulicz, Rafał Gnat, Mirosław Kokosz, Andrzej Myśliwiec, Michał Kuszewski – Influence of proprioceptiveneuromuscular facilitation (PNF) on the degree of spasticity in late-stage stroke patients. Fizjoterapia Polska 2011; 11(1); 1-8

Streszczenie
Wstęp. Patofizjologia spastyczności jest złożona i zależy od interakcji pomiędzy torowaniem a hamowaniem dróg i ośrodków rdzeniowych i ponadrdzeniowych. Współczesna medycyna wypracowała wiele metod leczenia spastyczności, aczkolwiek jak do tej pory żadna z nich nie zapewnia zbyt dużej skuteczności. W pracy podjęto próbę oceny różnic w stopniu spastyczności pacjentów usprawnianych metodami tradycyjnymi w porównaniu do usprawnianych metodą PNF.
Materiał i metody. Badaniami objęto ogółem 64 chorych po przebytym udarze mózgu. Wszystkich badanych podzielono losowo na dwie grupy porównawcze A i B. Do oceny stopnia spastyczności wykorzystano zmodyfikowaną Skalę Ashworta. W okresie obserwacji trwającej średnio 21 dni wszyscy chorzy pod dawani byli kompleksowemu leczeniu usprawniającemu. W grupie A pacjenci usprawniani byli metodami tradycyjnymi. W grupie B program usprawniania obejmował kinezyterapię indywidualną opartą na metodzie PNF.
Wyniki. W każdej z grup uzyskano znamienną statystycznie poprawę. W grupie A w badaniu końcowym poprawa wyniosła 1,8%. W grupie B już po pierwszej sesji terapeutycznej, redukcja stopnia spastyczności wyniosła 7,8%. Pełny cykl usprawniania przyniósł zmniejszenie stopnia spastyczności o 16,86%. Ocena międzygrupowa nie wykazała istotnych statystycznie różnic w badaniu wyjściowym. W badaniu końcowym wykazano znamienne różnice pomiędzy badanymi grupami.
Wnioski. Największą redukcję stopnia spastyczności uzyskano w grupie, w której usprawnianie oparte było o metodę PNF.
Słowa kluczowe
spastyczność, PNF, fizjoterapia, udar, efekty terapeutyczne

Wpływ treningu ruchowego z użyciem zautomatyzowanej ortezy do oceny i nauki chodu (lokomat) w modulacji spastyczności u dzieci z hemiplegią spastyczną: randomizowane badanie kontrolowane

Mohamed Serag Eldein Mahgoub, Wagdy William Amin, Samah Saad Zahran

Mohamed Serag Eldein Mahgoub, Wagdy William Amin, Samah Saad Zahran – Effect of locomotor training with a robotic-gait orthosis (lokomat) In Spasticity Modulation of Spastic Hemiplegic Children: A Randomized Controlled Trial. Fizjoterapia Polska 2020; 20(4); 94-101

Streszczenie

Informacje podstawowe. Badanie dotyczące treningu lokomotorycznego z użyciem robota (lokomat) w modulacji spastyczności u dzieci z porażeniem mózgowym i porażeniem połowiczym jest strategią określania jego skuteczności w zmniejszaniu spastyczności.
Cel. Zbadanie skuteczności treningu lokomotorycznego z użyciem robota (lokomat) w modulacji spastyczności. Metody. W badaniu wzięło udział 30 dzieci ze spastycznym porażeniem połowicznym, obu płci, w wieku od 7 do 14 lat. Dzieci zostały losowo wybrane z ośrodka kompleksowej rehabilitacji i przydzielone do dwóch równych grup (po 15 dzieci). Grupa kontrolna (A) była poddawana tradycyjnej terapii ruchowej, natomiast grupa badana (B) oprócz tradycyjnego programu ćwiczeń była poddawana treningowi chodu przy użyciu robota lokomat. Trening przy użyciu lokomatu był wykonywany 3 dni w tygodniu przez 4 tygodnie, maksymalnie 45 minut na sesję. Analiza kinematyki chodu 3-D została przeprowadzona przed i po interwencji, i wykorzystana jako wskaźnik poprawy i zmniejszenia spastyczności.
Wyniki. W grupie badanej nastąpiła istotna statystycznie poprawa w porównaniu z grupą kontrolną. Wniosek. Trening chodu z użyciem lokomatu jest skutecznym dodatkowym narzędziem programu fizjoterapeutycznego w leczeniu dzieci z mózgowym porażeniem połowiczym, ponieważ odgrywa ważną rolę w zmniejszaniu spastyczności i poprawie wzorca chodu pacjenta.

Słowa kluczowe:
porażenie mózgowe, spastyczność, pomiar 3-D, trening chodu z użyciem lokomatu
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

1 2