Ocena efektów terapeutycznych u pacjentów z dysfunkcją stawu ramiennego leczonych według koncepcji Briana Mulligana i tapingu mięśni obręczy barkowej oraz iniekcji okołostawowych / Evaluation of the therapeutic effects in the patients with the glenohumeral joint dysfunction treated according to Brian Mulligan concept and with the pectoral girdle muscle tapping as well as circumarticular injections

Mateusz Curyło, Katarzyna Cienkosz, Jan W. Sosnowski,
Andrzej Szczygieł, Irena Szczepańska, Piotr Wróbel,
Magdalena Wilk-Frańczuk,  Jan W. Raczkowski

FP 2017; 17(1); 116-124

Streszczenie
Wstęp. Siedzący tryb życia związany z rozwojem cywilizacyjnym, oraz praca w pozycji siedzącej wpływają na powstawanie dysfunkcji stawów ramiennych, najczęściej w postaci dolegliwości przeciążeniowo–bólowych.
Cel pracy. Celem pracy było porównanie efektów fizjoterapii z zastosowaniem mobilizacji z ruchem według Briana Mulligana i tapingu mięśni obręczy barkowej a stosowanymi iniekcjami okołostawowymi.
Materiał i metody. Badaniem objęto 27 pacjentów. Pierwszą grupę (16 osób) leczono za pomocą iniekcji okołostawowych leków z grupy kortykosteroidów. W drugiej grupie (11 osób) stosowano terapię manualną według koncepcji Briana Mulligana i taping mięśni. Badania przeprowadzono przed rozpoczęciem terapii i po trzech tygodniach. Wykorzystano skalę bólu i niesprawności barku SPADI, testy prowokacyjne HIN, HIB, POP, Joba, „bolesnego łuku” (70°-120°), „belly–press”, pomiar goniometryczny oraz subiektywnego odczucia bólu w nocy. W celu sprawdzenia czy rodzaj zastosowanej terapii miał wpływ na poprawę funkcji kończyny górnej przeprowadzono analizę statystyczną wariancji w schemacie mieszanym, gdzie czynnikiem międzygrupowym był rodzaj terapii a czynnikiem wewnątrzgrupowym był moment pomiaru: przed i po zakończeniu terapii. Dane opracowano przy użyciu programów Microsoft Excel oraz Statistica.
Wyniki. Zastosowane metody terapii w obu grupach, wpłynęły na poprawę zakresu ruchów stawu ramiennego. W grupie 2 uzyskano lepsze wyniki dotyczące zmniejszenia dolegliwości bólowych okresowych i powodujących zaburzenia snu.
Wnioski. Oba zastosowane programy terapeutyczne wpływają na poprawę funkcji i zmniejszenie dolegliwości bólowych w badanej grupie, jednak zastosowanie w grupie 2 technik terapeutycznych wg koncepcji Mulligana i tapingu mięśni przyniosło znacząco większą poprawę w ocenie stanu klinicznego i w ocenie subiektywnej pacjentów.

Słowa kluczowe:
zespół bolesnego barku, terapia manualna, fizjoterapia


Abstract

Introduction. Sedentary lifestyle connected with the civilizational development and the work in sitting position cause glenohumeral joints dysfunction, most often in the form of overload-pain ailments.
Purpose of this study. The purpose of this study was to compare the physiotherapeutic effects with the application of mobilization with motion according to Brian Mulligan and the pectoral girdle muscle tapping, and the used circumarticular injections.
Material and Methods. The research included 27 patients. The first group (16 persons) was treated with the circumarticular injections of medicines of the corticosteroids group. In the second group (11 persons) the manual therapy according to Brian Mulligan’s concept and the muscle tapping were used. The examinations were performed before the therapy and after three weeks. The used measurements included the shoulder pain and disability index SPADI, provocative tests HIN, HIB, POP, Job, “painful arc” (70°-120°), “belly–press”, goniometric measurement and the subjective pain feeling at the night time. In order to check if the used therapy type had any effect on the upper limb function improvement, the statistical analysis was made in the variance with a_mixed scheme, where the inter-group factor was the type of therapy, and the intra-group factor was the measurement moment: before and after completion of the therapy. Data were processed using Microsoft Excel and Statistica software.
Results. The applied therapy methods influenced improvement of the glenohumeral joint movement range in both groups. The group 2 had better results in reduction of periodic pain ailments and sleep disturbances.
Conclusions. Both used therapeutic programs improves functioning and reduce pain ailments in the investigated group, however the use of 2 therapeutic techniques in the group 2, according to Mulligan’s concept and the muscle tapping, brought significantly greater improvement in the clinical condition evaluation and in the patients’ subjective assessment.

Key words:
painful shoulder syndrome, manual therapy, physiotherapy

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version