Postawa wobec aktywności ruchowej i ocena sprawności fizycznej studentów fizjoterapii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego i Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie / The assessment of the attitude towards physical activity among the Physiotherapy students of Warsaw Medical University (WMU) and the students of Physical Education Academy (PEA)

Edyta Smolis-Bąk, Agnieszka Szymańczuk, Hanna Rymuza,
Ilona Kowalik, Maria Kłoda, Grażyna Brzuszkiewicz-Kuźmicka

FP 2016;16(4);30-39

Streszczenie

Aktywność fizyczna stanowi kluczowy i integrujący element zdrowego stylu życia. Sprawność fizyczna decyduje o zaradności człowieka w różnych sytuacjach życiowych, a jej wysoki poziom może ułatwić wykonywanie pracy, poszerzać możliwości funkcjonalne i współtworzyć prozdrowotny styl życia. Badania wykazują, że fizjoterapeuci są szczególnie predysponowani do promowania zdrowego trybu życia wśród pacjentów. Z drugiej strony, ze względu na charakter wykonywanej pracy, są narażeni na urazy mięśniowo-szkieletowe.
Celem pracy była: ocena postawy wobec aktywności ruchowej oraz ocena sprawności fizycznej studentów fizjoterapii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego (WUM) i Akademii Wychowania Fizycznego (AWF) w Warszawie.
Metodyka: Badaną grupę stanowiło 90 osób (37 K, 9 M z WUM oraz 22 K, 22 M z AWF) w średnim wieku 22,7 ±2,0 lat. Do oceny postawy wobec aktywności ruchowej został wykorzystany opracowany samodzielnie kwestionariusz ankiety. Poziom sprawności fizycznej badanych studentów fizjoterapii przebadano Międzynarodowym Testem Sprawności Fizycznej.
Wyniki. Ilość godzin lekcyjnych przeznaczonych na zajęcia ruchowe jest istotnie statystycznie mniejsza na Uniwersytecie Medycznym (1,6 ±1,5) niż w Akademii Wychowania Fizycznego (3,6 ±1,7), p<0,001. Wykazano bardzo duże (80%) zainteresowanie studentów aktywnością fizyczną w czasie wolnym, choć zauważa się większą tendencję do aktywności ruchowej wśród studentów fizjoterapii AWF niż WUM (p=0,07). Zaobserwowano istotnie gorszy poziom sprawności fizycznej studentów WUM w porównaniu z wynikami studentów AWF. Wnioski. 1. Bardzo duże zainteresowanie aktywnością fizyczną w czasie wolnym, w obu badanych grupach, należałoby wykorzystać i rozwinąć w procesie kształcenia. 2. Studenci fizjoterapii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego prezentowali znacznie niższy poziom sprawności niż studenci Akademii Wychowania Fizycznego, co może być skutkiem mniejszej ilości godzin zajęć ruchowych na WUM. 3. Wobec dużych oczekiwań względem fizjoterapeutów w pracy zawodowej, wydaje się, że sprawność fizyczna winna być jednym z elementów doboru studentów w procesie rekrutacji prowadzonej na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym.

Słowa kluczowe:

Aktywność ruchowa, ocena sprawności fizycznej, studenci fizjoterapii


Abstract

Physical activity is a key integrating element of a healthy lifestyle. Physical Fitness determines the resourcefulness in various life situations, its high level may facilitate work, broaden the capabilities and contribute to a healthy lifestyle. Studies show that physical therapists are particularly predisposed to promote a healthy lifestyle among the medical patients. On the other hand, due to the nature of their work, they are at risk of muscular and skeletal injuries.
The objective was to assess the Warsaw Medical University (WMU) and the Academy of Physical Education (APE) Physiotherapy Students’ attitude toward physical activity and physical fitness.
Methodology. Examined was a group of 90 students (37 females, 9 males from WMU and 22 females, 22 males from PEA) of the age 22.7 on average ±2.0 years. Prepared questionnaire designed to assess attitudes toward physical activity was used. The level of physical fitness of the investigated students was examined with International Physical Fitness Test.
Results. The number of physical activity hours is significantly lower at the Medical University (1.6 ±1.5) than PE Academy (3.6 ±1.7), p<0,001. Very high (80%) interest in physical activity during leisure time has been demonstrated, with higher tendency among Physiotherapy PEA students than the WMU students (p = 0.07). A significantly lower level of physical fitness among WMU students, as compared to PEA students, was also found. Conclusions. 1. Very high interest in physical activity during leisure time, in both groups, should be taken advantage of and developed in educational process. 2. Medical University students presented a much lower fitness level than PEA students, which may have resulted from fewer hours of physical activities at the Medical University of Warsaw (WMU). 3. Due to higher expectations in case of physiotherapists, it seems that physical fitness should be one of the recruitment process criteria at Medical University of Warsaw.

Keywords:

physical activity, assessment of physical fitness, physiotherapy students

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version