Zastosowanie stymulacji polisensorycznej i wzorców globalnych w przypadku ciężkiego uszkodzenia czaszkowo-mózgowego / Application of the Polysensory Stimulation and the General Movement Patterns in Patients with the Serious Traumatic Brain Injury

Wojciech Kiebzak, Anna Wysocka, Arkadiusz Żurawski, Marek Kiljański, Justyna Pogorzelska

FP 2015; 15(2); 6-20

Streszczenie
Wstęp. Urazy czaszkowo-mózgowe stanowią jedną z głównych przyczyn inwalidztwa oraz śmierci dzieci. Ich konsekwencją są zaburzenia sprawności motorycznej oraz dysfunkcje neuropsychologiczne. Stan taki szczególnie wymaga ograniczenia efektów jatrogennych.
Cel pracy. Celem pracy jest przedstawienie programu rehabilitacji pacjenta po ciężkim urazie czaszkowo-mózgowym.
Studium przypadku. Chłopiec lat 15 w wyniku wypadku komunikacyjnego doznał ciężkiego urazu ogólnego, oraz czaszkowo-mózgowego. Głęboko nieprzytomny, ocena w skali Glasgow – 4 pkt. Poddawany rehabilitacji przez okres 2 miesięcy w warunkach szpitalnych. Stosowano stymulację polisensoryczną, elementy metod: Vojty, NDT-Bobath, PNF, Castillo-Morales oraz Kinesiology taping. Uzyskano znacznego stopnia samodzielność łącznie z osiągnięciem chodu z niewielką pomocą.
Dyskusja. W przeciągu kilkunastu lat pojawiło się wiele prac dotyczących postępowania fizjoterapeutycznego chorych po urazach czaszkowo-mózgowych. Coraz częściej skuteczność procesu usprawniania warunkuje optymalnie wcześnie rozpoczęte i właściwie ukierunkowane leczenie usprawniające. Mimo to w piśmiennictwie obserwuje się znikomą liczbę opracowań sformalizowanych metod wczesnego postępowania. Stąd zachodzi potrzeba opracowania optymalnych zasad postępowania fizjoterapeutycznego.
Wnioski. Najważniejszym elementem postępowania terapeutycznego pacjentów po urazie czaszkowo-mózgowym jest interdyscyplinarna rehabilitacja w oparciu o stosowanie stymulacji polisensorycznej i globalnych wzorców ruchu, łączenia technik różnych metod. Programowanie postępowania fizjoterapeutycznego powinno opierać się na podstawowych zasadach dotyczących ciągłości, kompleksowości, systematyczności, a przede wszystkim wczesności rehabilitacji. Umiejętne postępowanie fizjoterapeutyczne odgrywa istotną role w przywróceniu funkcji poznawczo-emocjonalnych oraz w uzyskaniu optymalnego poziomu sprawności psychoruchowej.

Słowa kluczowe:
uraz czaszkowo-mózgowy, postępowanie fizjoterapeutyczne, stymulacja polisensoryczna, wzorce globalne


Abstract

Introduction. Traumatic brain injuries are among the major causes of disabilities and deaths in children. They cause motor performance disorders and neuropsychological dysfunctions. All the above require the maximum reduction of any iatrogenic effects.
Goal. The goal of this paper is to present a rehabilitation program for the patient after severe traumatic brain injury.
Case Study. As the result of a traffic accident, the 15 years old boy had suffered a severe overall trauma, including the traumatic brain injury. He was deeply unconscious, his score in the Glasgow Coma Scale – 4 points. The patient had undergone a 2 months rehabilitation program, while hospitalized. The polysensory stimulation and elements of the following methods had been applied: Vojta method (Reflex locomotion), NDT-Bobath, PNF, Castillo-Morales and Kinesiology Taping. A high degree of the patient’s self-reliance had been achieved, including the ability to walk, with only a slight support.
Discussion. Within the recent – dozen or so – years, numerous studies regarding the physiotherapy treatment in patients with the traumatic brain injury have been published. More often than not, success of the rehabilitation process depends on the early start and the proper orientation of the rehabilitation treatment. Still, in available research, there is very few studies dedicated to the formalized early treatment methods. Hence the need to define the best possible physiotherapy procedures.
Conclusions. The most important issue in the physiotherapy treatment, in patients after the traumatic brain injury, is the interdisciplinary rehabilitation, based on the polysensory stimulation and on the general movement patterns, which combines the techniques of the various methods. Planning of a physiotherapy program should be founded on the basic principles of continuity, comprehensiveness and regularity, but most of all – on the early start of the rehabilitation process. The competent physiotherapy treatment plays an important role in restoration of the cognitive-emotional functions and an achievement of the optimum level of the patient’s psychomotor performance.

Key words:
traumatic brain injury, craniocerebral injury, physiotherapy treatment, polysensory stimulation, general movement patterns

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version