Tag: kinesiotaping

Wpływ aplikacji kinesiotapingu na ból, propriocepcję odcinka szyjnego oraz funkcjonalność u osób z bólem szyi: randomizowane badanie kliniczne

Yasemin Sahbaz, Begum Buyukerik, Nergiz Batur, Ipek Yeldan, Nezih Ziroglu, Cansu Kurt, Selin Su Kaçan, Mobin Derakhshan, Yaren Akkus, Yaren Gogyildiz

Yasemin Sahbaz, Begum Buyukerik, Nergiz Batur, Ipek Yeldan, Nezih Ziroglu, Cansu Kurt et al. – The effects of kinesio taping applications on pain, neck awareness, and functionality in neck pain: a randomized clinical trial
–  Fizjoterapia Polska 2026; 26(1); 24-33

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EFATVZ7

Streszczenie
Cel. Przewlekły ból szyi jest częstym zaburzeniem mięśniowo-szkieletowym, które negatywnie wpływa na jakość życia i zdolność funkcjonalną. Celem badania była ocena dodatkowej skuteczności kinesiotapingu (KT) w połączeniu z konwencjonalnym programem ćwiczeń w zakresie natężenia bólu, świadomości szyi oraz stanu funkcjonalnego u osób z przewlekłym bólem szyi.
Metody. W tym prospektywnym, randomizowanym badaniu klinicznym z zaślepieniem uczestników i oceniających wzięło udział 36 osób z przewlekłym bólem szyi, które losowo przydzielono do grupy Conventional Exercise + Sham KT (n = 18) lub Conventional Exercise + Real KT (n = 18). Ze względu na charakter interwencji terapeuta aplikujący taśmy nie był zaślepiony. Natężenie bólu, propriocepcję odcinka szyjnego oraz stan funkcjonalny oceniano na początku badania oraz po trzech tygodniach interwencji przez zaślepionego oceniającego.
Wyniki. W obu grupach stwierdzono istotną statystycznie poprawę w zakresie natężenia bólu, propriocepcji odcinka szyjnego oraz stanu funkcjonalnego po zakończeniu interwencji (p < 0,05). Jednak porównania międzygrupowe nie wykazały istotnych statystycznie różnic pomiędzy grupą Real KT i Sham KT ani w wartościach po leczeniu, ani w zmianach wyników.
Wnioski. Dodanie kinesiotapingu do konwencjonalnego programu ćwiczeń szyi nie przyniosło dodatkowych korzyści w porównaniu z ćwiczeniami połączonymi z tapingiem pozorowanym. Zaobserwowane poprawy kliniczne wydają się wynikać głównie z programu ćwiczeń oraz efektu placebo związanego z tapingiem. Wyniki te podważają rutynowe stosowanie kinesiotapingu jako uzupełniającej metody leczenia przewlekłego bólu szyi.
Słowa kluczowe
kinesiotaping, przewlekły ból szyi, propriocepcja, stabilizacja odcinka szyjnego, ćwiczenia rozciągające
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Badanie protokołowe dotyczące zastosowania kinesiotapingu w zaburzeniach równowagi posturalnej u osób z zaokrągloną postawą barków

I Dewa Gede Alit Kamayoga, Yudik Prasetyo, Widiyanto, A A I Ayesa Febrinia Adyasputri

I Dewa Gede Alit Kamayoga, Yudik Prasetyo, Widiyanto, A A I Ayesa Febrinia Adyasputri – Protocol study on the use of kinesiotaping for postural imbalance in rounded shoulder posture –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(5); 133-136

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431H2XK

Streszczenie
Wprowadzenie. Zaokrąglona postawa barków (RSP) jest powszechnym zaburzeniem postawy, występującym nawet u 73% zdrowych dorosłych w wieku 20–50 lat. Jest ona ściśle związana z długotrwałym utrzymywaniem nieprawidłowej pozycji siedzącej, szczególnie w zawodach o charakterze sedentarnym, takich jak krawiectwo, które wymagają utrzymywania pozycji z wysuniętą głową i barkami. Chociaż ćwiczenia wzmacniające wykazują skuteczność w poprawie ustawienia łopatek i postawy ciała, kinesiotaping bywa stosowany jako metoda zwiększająca świadomość posturalną oraz kontrolę nerwowo-mięśniową. Dostępne dane dotyczące łącznego stosowania obu interwencji są jednak ograniczone. Celem niniejszego badania jest opracowanie i ocena standaryzowanego protokołu kinesiotapingu zintegrowanego ze strategiami korekcji postawy w celu redukcji nierównowagi mięśniowej i poprawy ustawienia łopatek u osób z RSP.
Metody. Badanie zaprojektowano jako randomizowane badanie kontrolowane, prowadzone wśród pracownic przemysłu odzieżowego. Do badania włączone zostaną kobiety w wieku 30–50 lat, zatrudnione jako krawcowe, u których stwierdzono zaokrągloną postawę barków. Uczestniczki zostaną losowo przydzielone do grupy interwencyjnej, realizującej program ćwiczeń wzmacniających połączonych z kinesiotapingiem, lub do grupy kontrolnej otrzymującej standardową interwencję opartą na ćwiczeniach. Głównym parametrem oceny będzie ustawienie łopatek.
Dyskusja. Jeżeli wyniki badania wykażą, że standaryzowany protokół kinesiotapingu w połączeniu ze strategiami korekcji postawy nie jest mniej skuteczny niż sama terapia ćwiczeniowa, a jednocześnie charakteryzuje się większą praktycznością wdrożeniową, może to znacząco poprawić dostęp do zachowawczego leczenia zaburzeń posturalnych. Uzyskane dane mogą również wspierać zmiany w praktyce rehabilitacji układu mięśniowo-szkieletowego, zwłaszcza w kontekście zdrowia zawodowego.
Wnioski. Przedstawiony protokół opisuje randomizowane badanie kontrolowane porównujące kinesiotaping połączony z ćwiczeniami wzmacniającymi ze standardowym postępowaniem w leczeniu zaokrąglonej postawy barków u kobiet pracujących w przemyśle odzieżowym. Badanie ma na celu uzupełnienie istotnej luki dowodowej poprzez ocenę, czy dodanie kinesiotapingu do standardowego programu ćwiczeń przynosi dodatkowe korzyści w zakresie poprawy ustawienia łopatek i redukcji zaburzeń posturalnych. Protokół został zaprojektowany z zachowaniem rygoru metodologicznego, obejmującego jasno określone kryteria włączenia i wyłączenia, standaryzację procedur terapeutycznych, zastosowanie zwalidowanych narzędzi pomiarowych oraz odpowiednią analizę statystyczną.
Słowa kluczowe
zaburzenia posturalne, protokół badania, kinesiotaping, ćwiczenia, RSP
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Rehabilitacja przewlekłego obrzęku kończyny dolnej – analiza przypadku klinicznego

Maria Dąbrowska, Mateusz Badura

Maria Dąbrowska, Mateusz Badura – Rehabilitation of persistent lower limb edema – a clinical case analysis –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 142-149

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA4313ATS

Streszczenie
Cel. Celem badania była analiza i ocena skuteczności różnych metod terapeutycznych stosowanych w leczeniu obrzęku limfatycznego. Dogłębne zrozumienie mechanizmów tych metod oraz ocena ich wpływu na wyniki kliniczne pacjenta miały na celu dostarczenie kompleksowej wiedzy na temat terapii obrzęku limfatycznego.
Materiały i metody. Pacjentką była 33-letnia kobieta o prawidłowym wskaźniku masy ciała (BMI) i aktywnym trybie życia, u której od 2014 roku utrzymywały się objawy obrzęku kończyny dolnej prawej. W wywiadzie klinicznym odnotowano problemy z układem limfatycznym występujące od dzieciństwa. Pacjentka zgłaszała nawracające zapalenia migdałków, zapalenia węzłów chłonnych oraz obecność przetoki limfatycznej. Wdrożono interwencje fizjoterapeutyczne w celu zahamowania progresji obrzęku i zapobieżenia jego przejściu w ostatnie, najbardziej zaawansowane stadium.
Wyniki. Obrzęk w tym przypadku miał charakter idiopatyczny, co oznacza, że jego etiologia nie była jednoznacznie określona, co utrudniało dobór odpowiednich działań terapeutycznych. Mimo to zastosowana terapia przyniosła przejściową poprawę i pobudziła przepływ limfy. Czas trwania i trwałość efektów nie mogły zostać ocenione, ponieważ przeprowadzono jedynie pojedynczą sesję terapeutyczną.
Wnioski. Obrzęk w tym przypadku miał charakter idiopatyczny, co oznacza, że jego etiologia nie była jednoznacznie określona, co komplikowało sprecyzowanie działań terapeutycznych. Niemniej jednak zastosowana terapia przyczyniła się do przejściowej poprawy i aktywacji przepływu limfy. Czas trwania i trwałość zaobserwowanych efektów nie mogły zostać określone, ponieważ przeprowadzono tylko jedną sesję terapeutyczną.
Słowa kluczowe
obrzęk limfatyczny idiopatyczny, rozluźnianie powięziowe, terapia manualna, obrzęk kończyny dolnej, kinesiotaping
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Choroba Charcota-Mariego-Tootha – postępowanie fizjoterapeutyczne, kinesiotaping – studium przypadku

Aneta Skworc, Paulina Bagnowska, Paulina Gawlik-Domagała

Aneta Skworc, Paulina Bagnowska, Paulina Gawlik-Domagała
– Physiotherapeutic management and kinesiotaping in Charcot-Marie-Tooth disease: A case study –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 103-110

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431K2ZR

Streszczenie
Założeniem artykułu było przedstawienie diagnostyki, fizjoterapii oraz możliwości zastosowania i wykorzystania kinesiotapingu jako metody wspomagającej fizjoterapię pacjenta 15 letniego z uszkodzeniami obwodowego układu nerwowego w chorobie Charcota-Mariego-Tootha. Technika kinesiotapingu była stosowana od września 2022 r.
i ze względu na korzystne działanie powtarzana regularnie raz w tygodniu. Zastosowanie metody kinesiotapingu w uszkodzeniach obwodowego układu nerwowego wpływa przede wszystkim na poprawienie funkcjonowania pacjentów oraz co ważne zwiększa możliwości uczestniczenia w życiu codziennym.
Słowa kluczowe
choroba Charcota-Mariego-Tootha, badanie funkcjonalne, fizjoterapia, kinesiotaping
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ wibracji całego ciała w porównaniu z kinesiotapingiem na siłę i równowagę u pacjentów z cukrzycową neuropatią obwodową

Lamis S. Aboaloyoun, Asmaa M. Sharabash, Badr A. Hussan, Atta M. Baker, Marwa K. Mostafa, Hany E. Obaya

Lamis S. Aboaloyoun, Asmaa M. Sharabash, Badr A. Hussan, Atta M. Baker, Marwa K. Mostafa, Hany E. Obaya – Effect of whole-body vibration versus kinesio tape on strength and balance in patients with diabetic peripheral neuropathy –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 282-287

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8U9V6

Streszczenie
Celem niniejszych badań było zbadanie skuteczności wibracji całego ciała (WBV) w porównaniu z kinesiotapingiem w zakresie poprawy siły i równowagi u osób starszych z cukrzycową neuropatią obwodową (DPN). Uczestników podzielono losowo na dwie grupy: jedną poddano WBV, a drugą kinesiotapingowi.
Metody. Sześćdziesięciu uczestników z DPN zostało losowo przydzielonych do dwóch grup po trzydzieści osób każda. Grupa A była poddawana WBV oraz treningowi równowagi i oporowemu, natomiast w grupie B stosowano kinesiotaping, trening równowagi i trening siłowy. Średni wiek ± SD dla grup A i B wynosił odpowiednio 55,33 ± 3,29 oraz 54,67 ± 3,62 lat. Zebrano dane dotyczące siły mięśnia czworogłowego uda i mięśnia piszczelowego przedniego, testu stania na jednej nodze (UST), skali równowagi Berg (BBS) oraz wyniku oceny równowagi u obu grup zarówno przed, jak i po zakończeniu programu terapii.
Wyniki. Odnotowano istotną poprawę siły mięśnia czworogłowego uda i mięśnia piszczelowego przedniego, wyników UST i BBS oraz znacząco niższy wynik oceny równowagi w grupie A w porównaniu z grupą B po sześciu tygodniach terapii [p < 0,05].
Wnioski. WBV jest bardziej efektywne niż kinesiotaping w zakresie poprawy siły i równowagi u starszych osób z DPN. Grupa WBV wykazała istotne zmniejszenie wyniku oceny równowagi, co wskazuje na lepszą kontrolę równowagi, a także znaczące poprawy w wynikach UST, sile mięśnia czworogłowego uda i mięśnia piszczelowego przedniego oraz w wynikach BBS. Wyniki te sugerują, że WBV może stanowić skuteczną strategię terapeutyczną w podnoszeniu wyników funkcjonalnych i jakości życia tej populacji.
Słowa kluczowe
cukrzycowa neuropatia obwodowa, kinesiotaping, wibracja całego ciała, trening równowagi
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Natychmiastowy wpływ kinesiotapingu szyi na czynność płuc i siłę mięśni oddechowych u stabilnych pacjentów z POChP

Mira Abdelaziz Alsaeedi, Manjiri Suhas Kulkarni, Gopala Krishna Alaparthi, Kalyana Chakravarthy Bairapareddy


Mira Abdelaziz Alsaeedi, Manjiri Suhas Kulkarni, Gopala Krishna Alaparthi, Kalyana Chakravarthy Bairapareddy – Immediate effects of kinesiotaping of the neck on lung function and respiratory muscle strength in stable COPD patients. Fizjoterapia Polska 2022; 22(1); 122-127

Streszczenie
Wprowadzenie. Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) jest powikłana obecnością częstych i nawracających ostrych zaostrzeń. We wczesnych stadiach pacjenci są bezobjawowi i stabilni. Pojawia się u nich osłabienie podstawowych mięśni oddechowych, wtedy wykorzystują mięśnie pomocnicze, co prowadzi do zmian postawy. Przesunięcie głowy do przodu jest bardzo częste u pacjentów z POChP z powodu zwiększonego użycia mięśni pomocniczych i zmian związanych z wiekiem. Celem tego badania jest określenie bezpośredniego wpływu kinesiotapingu na czynność płuc i siłę mięśni oddechowych u stabilnych pacjentów z POChP i zdrowych osób w tym samym wieku.
Metody. 20 stabilnych pacjentów chorych na POChP i 20 osób bezobjawowych w tym samym wieku poddano ocenie pod kątem czynności płuc aparatem laboratoryjnym Spiro oraz siły mięśni oddechowych przy użyciu aparatu Micro RPM przed zastosowaniem KT. Pomiary powtórzono po 30 minutach od zastosowania KT do korekcji przedniego ustawienia głowy. Porównanie zmiennych w grupie i między grupami przed i po zastosowaniu KT przeprowadzono za pomocą testu t-Studenta.
Wyniki. Stwierdzono istotną korelację w wyjściowych parametrach wieku (p = 0,011); PEF (p = 0,004) i poziomu aktywności fizycznej (p = 0,039). Zastosowanie kinesiotapingu okazało się korzystne, poprawiło parametry płucne i oddechowe FVC (p = 0,002) i MEP
(p = 0,22) w grupie pacjentów w POChP.
Wnioski. W naszym badaniu stwierdzono, że zastosowanie kinesiotapingu może stanowić uzupełnienie konwencjonalnych ćwiczeń oddechowych u pacjentów z POChP. Po zastosowaniu kinesiotapingu następuje poprawa czynności płuc i zmniejszenie odczuwanego wysiłku.
Słowa kluczowe
przewlekła obturacyjna choroba płuc, kinesiotaping, pozycja głowy do przodu, czynność płuc
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Przegląd piśmiennictwa na temat możliwości zastosowania Kinesiology Tape w chorobach narządu ruchu. Metaanaliza

Marcin Krajczy, Katarzyna Bogacz, Jacek Łuniewski, Edyta Krajczy, Igor Świerkowski, Aleksandra Skomudek, Ewa Jach, Danuta Lietz-Kijak, Zbigniew Śliwiński, Jan Szczegielniak

Marcin Krajczy, Katarzyna Bogacz, Jacek Łuniewski, Edyta Krajczy, Igor Świerkowski, Aleksandra Skomudek, Ewa Jach, Danuta Lietz-Kijak, Zbigniew Śliwiński, Jan Szczegielniak – The review of literature on the possibility of the use of Kinesiology Tape in musculoskeletal diseases. Meta-analysis. Fizjoterapia Polska 2021; 21(5); 90-103

Streszczenie
Wstęp. Kinesiology Tape (KT) jest szeroko stosowany u pacjentów z dysfunkcjami mięśni i z bólami. Cele. Przedstawienie aktualnej wiedzy na temat KT jako metody leczenia pacjentów z zaburzeniami mięśni i bólem. Projekt. Przegląd systematyczny. Populacja. Pacjenci z zaburzeniami mięśniowo-szkieletowymi i bólem, w którym zastosowano KT.
Metody. Prace zostały zidentyfikowane na podstawie wyszukiwań terminów w cyfrowych bazach badawczych (PubMed, Medline, Cochrane Central Register of Controlled Trials (CCTR), EMBASE (Excerpta Medica) i Google Scholar). Na podstawie przeglądu dostępnych 152 artykułów naukowych wybrano 27 prac dotyczących zaburzeń mięśniowych i dolegliwości bólowych. Dwóch autorów tego przeglądu, pracujących niezależnie, wybrało artykuły do włączenia do analizowanej próby, wyizolowało dane, przeprowadziło ocenę ryzyka błędu systematycznego i oceniło jakość dowodów za pomocą skali IVS oraz PEDro. Do oceny dowodów wykorzystano uproszczoną wersję systemu Oxford Center for Evidence-Based Medicine (OCEBM). Wyniki. Istnieje zbyt mało prospektywnych, kontrolowanych badań z randomizacją dotyczących KT, obejmujących wystarczająco dużą kohortę. Tylko nieliczne z recenzowanych artykułów omawiających zasady KT spełniają kryteria rygorystycznych badań naukowych. Wnioski: Istnieje potrzeba dalszych badań klinicznych nad skutecznością stosowania metody KT.
Wpływ rehabilitacji klinicznej: Znaleźliśmy istotne dowody jakościowe na poparcie stosowania KT w praktyce klinicznej u pacjentów z zaburzeniami układu mięśniowo-szkieletowego (oraz w terapii sportowej).
Słowa kluczowe:
kinesiotaping, kinesiology taping, kinesiology tape, k/active tape ORAZ medicine, zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego ORAZ ból
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ kinesiotapingu w połączeniu z kompresją pneumatyczną na aktywność czynnościową u pacjentek z obrzękiem limfatycznym po mastektomii: randomizowane badanie kontrolowane

Mohammed H EI-Gendy, Mahmoud M Aboul-Fotouh, Samy R Shehata

Mohammed H EI-Gendy, Mahmoud M Aboul-Fotouh, Samy R Shehata – Effect of kinesiotaping combined with pneumatic compression on function activity in patients with post-mastectomy lymphedema: A Randomized controlled trial. Fizjoterapia Polska 2021; 21(3); 20-26

Streszczenie
Cel. Niniejsze badanie zostało zaprojektowane w celu zbadania wpływu kinesiotapingu (KT) w połączeniu z przerywaną kompresją pneumatyczną (IPC) w porównaniu ze stosowaniem bandaża wielowarstwowego (MLB) w przypadku wystąpienia obrzęku limfatycznego po mastektomii na objętość i funkcję kończyny. Metody. Czterdzieści pięć pacjentek z obrzękiem limfatycznym po mastektomii podzielono losowo na trzy równe grupy. Grupa „A” była poddawana złożonej fizjoterapii zmniejszającej przekrwienie (CDP) oraz KT w połączeniu z IPC, grupa „B” była poddawana CDP oraz MLB, grupa „C” (grupa kontrolna) była poddawana wyłącznie CDP; wszystkie grupy były poddawane leczeniu trzy razy w tygodniu przez cztery tygodnie. Pomiary objętościowe, pomiary antropometryczne kończyn oraz kwestionariusz DASH dla kończyny górnej zostały wykorzystane do oceny pacjentek w trzech odstępach czasu (przed leczeniem, po leczeniu i po trzech miesiącach obserwacji). Wyniki. Analiza statystyczna wykazała, że w grupach A, B i C wystąpiła znacząca poprawa po leczeniu w porównaniu do stanu przed leczeniem w zakresie pomiaru objętości, pomiaru antropometrycznego kończyny i DASH w grupach A, B i C (p < 0,05), grupy A i B miały lepsze wyniki od grupy C. Po okresie obserwacji nastąpiło istotne pogorszenie wartości wszystkich zmiennych w grupach B i C (p < 0,05), natomiast nie było istotnego pogorszenia w grupie A. W analizie międzygrupowej nie stwierdzono istotnej zmiany wartości wszystkich zmiennych przed leczeniem (p > 0,05), po leczeniu nie zaobserwowano istotnej zmiany zmiennych (p > 0,05), jednak po okresie obserwacji nastąpiła istotna zmiana. Wniosek. Zarówno KT w połączeniu z IPC, jak i MLB są skutecznymi metodami w leczeniu chorych z obrzękiem limfatycznym po mastektomii z przewagą KT w połączeniu z IPC; nie zaobserwowano istotnych zmian po trzech miesiącach obserwacji.
Słowa kluczowe
Obrzęk limfatyczny po mastektomii, kinesiotaping, przerywana kompresja pneumatyczna, bandaż wielowarstwowy
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Kinesiotaping po zabiegach torakochirurgicznych

Jan Szczegielniak, Marcin Krajczy, Katarzyna Bogacz, Jacek Łuniewski, Zbigniew Śliwiński

Jan Szczegielniak, Marcin Krajczy, Katarzyna Bogacz, Jacek Łuniewski, Zbigniew Śliwiński – Kinesiotaping after thoracosurgeries. Fizjoterapia Polska 2007; 7(3); 344-350

Streszczenie
W oddziałach torakochirurgicznych w Polsce w 2005 roku przeprowadzono niemal 15.000 zabiegów. Zdecydowana większość z nich obejmowała zabiegi lobektomii, z powodu zmian strukturalnych spowodowanych chorobą nowotworową. Większość pacjentów operowana była w I i II stadium zaawansowania choroby, co świadczy o znacznie lepszej diagnostyce kwalifikacji do leczenia operacyjnego, nie mniej jednak odsetek chorych leczonych w III stadium zaawansowania choroby wynosi nawet do 40%. Postępowanie fizjoterapeutyczne u tych pacjentów stanowi problem niezwykle złożony z uwagi na chorobę podstawową, ogólny stan zdrowia, jak też na powikłania pooperacyjne. Rehabilitacja ma na celu poprawę tolerancji wysiłku i usprawnienie mechanizmu oddychania, zwiększenie elastyczności klatki piersiowej i zmniejszenie bólu. Celem ostatecznym powinno być poprawienie jakości życia chorego. Przy pojawiających się obrzękach limfatycznych istotna jest również terapia przeciwobrzękowa. U pacjentów, u których zabieg chirurgiczny nie wiąże się z chorobą nowotworową, uzupełnieniem kinezyterapii, która stanowi podstawę postępowania fizjoterapeutycznego są zabiegi fizykalne i masaż. Są one stosowane w celu normalizacji tonusu mięśni, zmniejszenia obrzęków i odczuć bólowych. U przeważającej większości chorych, z uwagi na podstawową jednostkę chorobową, zabiegi te są przeciwwskazane. Przy ograniczonej możliwości zastosowania leczenia fizykalnego metoda kinesiotapingu (KT) jest bezpieczną formą wspomagającą gojenie blizny pooperacyjnej, usprawniającą pracę mięśni oraz dającą możliwość zmniejszenia towarzyszących obrzęków i dolegliwości bólowych.
Słowa kluczowe
kinesiotaping, fizjoterapia, torakochirurgia

Ocena skuteczności kinesiotapingu w fizjoterapii u chorych po zabiegu cholecystektomii. Doniesienie wstępne

Marcin Krajczy, Jan Szczegielniak, Zbigniew Śliwiński, Krzysztof Kamiński

Marcin Krajczy, Jan Szczegielniak, Zbigniew Śliwiński, Krzysztof Kamiński – The effectiveness of Kinesio Taping applications in physiotherapy of post-cholecystectomy patients. Preliminary report. Fizjoterapia Polska 2008; 8(3); 279-289

Streszczenie
Wstęp. Operacje w zakresie jamy brzusznej powodują zawsze zaburzenia funkcji organizmu w postaci pooperacyjnego porażenia motoryki przewodu pokarmowego, zaburzeń wodno–elektrolitowych i innych, związanych z procesem chorobowym, który był przyczyną operacji, znieczuleniem i ewentualnymi schorzeniami towarzyszącymi. Poważnym problemem występującym po zabiegach chirurgicznych jest ból, pogorszenie czynności wentylacyjnej płuc oraz gorsza tolerancja wysiłku. Materiał i metody. W celu potwierdzenia skuteczności stosowania metody kinesiotapingu w terapii, przeprowadzono badania na grupie 17 pacjentów (9 mężczyzn, 8 kobiet) po cholecystektomii wykonanej metodą otwartą w oddziale Chirurgii Ogólnej Szpitala Miejskiego w Nysie w okresie – marzec 2007 do luty 2008r. Badani podzieleni byli losowo na dwie grupy: badaną (3 Mężczyzn, 5 kobiet), w której wykonano aplikacje kinesiotapingu oraz kontrolną (6 mężczyzn, 3 kobiety), w której przeprowadzono standardowe postępowanie lecznicze. W badaniu dokonano oceny: subiektywnego odczucia poziomu bólu, obwodów brzucha, czynności wentylacyjnej płuc, tolerancji wysiłku, okresu atonii jelit oraz pierwszej defekacji po zabiegu. Wyniki i Wnioski. 1. W badaniach wykazano, że kinesiotaping stosowany u pacjentów po cholecystektomii powoduje zmniejszenie odczuć bólowych, szybszą redukcję obwodów brzucha i znacznie mniejszą konsumpcję środków przeciwbólowych w stosunku do grupy kontrolnej. 2. Stwierdzono, że kinesiotaping istotnie skraca czas atonii jelit, przyspieszając czas wystąpienia perystaltyki oraz pierwszej defekacji po zabiegu cholecystektomii. 3. Uzyskana w badaniach poprawa czynności wentylacyjnej płuc i poprawa tolerancji wysiłku wskazuje na skuteczność kinesiotapingu w fizjoterapii po cholecystektomii konwencjonalnej.
Słowa kluczowe
chirurgia ogólna, fizjoterapia, kinesiotaping
1 2