Tag: młodzież

Dawka aktywności fizycznej w zarządzaniu zaburzeniami psychicznymi u młodzieży w wieku od dziesięciu do dwudziestu czterech lat. Przegląd literatury

Iqbal Maulana, Sumaryanti, Sigit Nugroho

Iqbal Maulana, Sumaryanti, Sigit Nugroho – Physical activity dose for the management of mental disorders in adolescents aged ten to twenty-four. Study literature
–  Fizjoterapia Polska 2026; 26(1); 16-23

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EFAPYU9

Streszczenie
Wprowadzenie. Problemy ze zdrowiem psychicznym stanowią poważne zagrożenie dla młodzieży. Aktywność fizyczna jest rozwiązaniem problemów związanych ze zdrowiem psychicznym, jednak brak wiedzy na temat odpowiedniej dawki aktywności fizycznej sprawia, że uzyskiwane korzyści nie są maksymalne, a nawet mogą pogłębiać zaburzenia psychiczne doświadczane przez młodzież. Właściwa dawka aktywności fizycznej jest ważnym aspektem, na który należy zwrócić uwagę. Chociaż przeprowadzono wiele badań dotyczących aktywności fizycznej w zarządzaniu zdrowiem psychicznym u młodzieży, nadal nie jest jasne, jaka dawka aktywności fizycznej jest odpowiednia do zarządzania zaburzeniami psychicznymi u młodzieży.
Cel badania. Celem niniejszego badania jest przedstawienie perspektywy dotyczącej mechanizmu działania oraz synteza istniejących dowodów naukowych dotyczących dawki aktywności fizycznej w zarządzaniu zdrowiem psychicznym u młodzieży.
Materiały i metody. W niniejszym badaniu o charakterze narracyjnego przeglądu zastosowano systematyczny przegląd literatury zgodny z wytycznymi PRISMA. Identyfikację początkowego wyszukiwania danych rozpoczęto od przeszukiwania bazy Google Scholar z wykorzystaniem publikacji z lat 2015–2025. Następnie dokonano identyfikacji streszczeń oraz tytułów artykułów. Kolejnym etapem był proces selekcji polegający na sprawdzeniu pełnych tekstów w celu określenia artykułów spełniających kryteria, aby wybrać odpowiednie artykuły gotowe do syntezy.
Wyniki. Uzyskano szesnaście artykułów spełniających kryteria badań dotyczących aktywności fizycznej w zarządzaniu podstawowymi problemami psychicznymi, w tym stresem, lękiem, depresją oraz problemami poznawczymi. Zakres wieku badanych wynosił 10–24 lata. W badaniach zastosowano interwencje oraz rejestrowano rodzaj, intensywność, czas trwania i częstotliwość aktywności fizycznej, a także stosowano metody eksperymentalne.
Wnioski. Aspekt neuroplastyczności stanowi jedną z podstaw teoretycznych poprawy zdrowia psychicznego młodzieży wynikającej z adaptacji fizjologicznych uzyskiwanych w odpowiedzi na bodźce zewnętrzne lub dawki aktywności fizycznej. Aerobowa oraz wieloskładnikowa aktywność fizyczna o umiarkowanej do wysokiej intensywności, trwająca od dwudziestu do sześćdziesięciu minut, wykonywana trzy razy w tygodniu przez okres nie dłuższy niż dwanaście tygodni, prawdopodobnie jest bardziej skuteczna w zarządzaniu zaburzeniami psychicznymi u młodzieży.
Słowa kluczowe
młodzież, zdrowie psychiczne, dawkowanie, aktywność fizyczna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność terapii metodą FED w leczeniu skolioz idiopatycznych u młodzieży – analiza retrospektywna

Kacper Czekaj, Arkadiusz Żurawski, Marek Wiecheć, Zuzanna Wiecheć, Anna Lipińska

Kacper Czekaj, Arkadiusz Żurawski, Marek Wiecheć, Zuzanna Wiecheć, Anna Lipińska
– Effectiveness of FED therapy in the treatment of idiopathic scoliosis in adolescents – a retrospective analysis –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(4); 6-13

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431STN3

Streszczenie
Wstęp. Skolioza idiopatyczna to trójwymiarowa deformacja kręgosłupa, która zazwyczaj występuje w dzieciństwie lub okresie dojrzewania. Wczesne rozpoznanie i odpowiednia interwencja są kluczowymi czynnikami w ograniczaniu jej postępu. Jedną z niechirurgicznych opcji leczenia jest metoda FED, która łączy fiksację, elongację i derotację kręgosłupa za pomocą specjalistycznego urządzenia terapeutycznego.
Cel. Celem niniejszego badania była ocena skuteczności 12-miesięcznego leczenia opartego na FED u nastolatków ze skoliozą idiopatyczną.
Materiały i metody. Przeprowadzono retrospektywny przegląd 63 pacjentów (54 dziewcząt i 9 chłopców) w wieku 9–17 lat ze skoliozą idiopatyczną typu I lub II, w oparciu o klasyfikację Kinga-Moe. Zmiany kąta Cobba oceniano na podstawie zdjęć rentgenowskich wykonanych przed i po terapii. Uwzględniono również wiek, płeć, rodzaj skoliozy oraz dojrzałość szkieletową (test Rissera).
Wyniki. Analiza wykazała statystycznie istotne zmniejszenie kąta Cobba po roku terapii FED. Wynik leczenia nie był istotnie związany z płcią pacjenta ani rodzajem skoliozy.
Wnioski. Terapia FED jest uważana za skuteczną zachowawczą metodę leczenia młodzieży ze zdiagnozowaną skoliozą idiopatyczną. Zorganizowana i wielopłaszczyznowa charakterystyka tego podejścia czyni je realną alternatywą dla różnych strategii fizjoterapeutycznych ukierunkowanych na leczenie deformacji kręgosłupa.
Słowa kluczowe
skolioza idiopatyczna, terapia FED, kąt Cobba, leczenie zachowawcze, młodzież
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Poziom świadomości aktywności fizycznej wśród otyłych uczniów szkół średnich w okresie postpandemicznym COVID-19

Gunathevan Elumalai, Ruaibah Yazani Tengah, Mirza Azny Mustafa, Mohansundar Sankaravel, Fariba Hossein Abadi

 

Gunathevan Elumalai, Ruaibah Yazani Tengah, Mirza Azny Mustafa, Mohansundar Sankaravel, Fariba Hossein Abadi – The level of physical activity literacy among obese high school students during post-pandemic COVID-19 –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 198-204

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1G0A3

Streszczenie
Wzrost częstości występowania otyłości wśród malezyjskich dzieci i młodzieży obserwowany jest od lat 70. XX wieku i może prowadzić do długoterminowych problemów zdrowotnych w dorosłości. Badanie to koncentruje się na ocenie poziomu świadomości aktywności fizycznej wśród 720 otyłych uczniów szkół średnich w stanie Perak w okresie po pandemii COVID-19. Do zbierania danych wykorzystano autorski kwestionariusz o wysokiej trafności (r = 0,87) i rzetelności (r = 0,95).
Wyniki analizy opisowej wskazują, że 408 respondentów (56,7%) podejmuje jakąkolwiek aktywność fizyczną, natomiast 312 respondentów nigdy nie brało udziału w żadnej formie aktywności fizycznej. Należy jednak zaznaczyć, że czas poświęcany na aktywność fizyczną jest niewystarczający dla większości uczniów. Tylko 114 osób (16,8%) spośród 408 aktywnych respondentów spełnia zalecenia Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), dotyczące angażowania się w aktywność fizyczną co najmniej trzy razy w tygodniu przez łączny czas minimum 150 minut.
Niepokojącym aspektem wyników badania jest również fakt, że duża liczba uczniów korzysta z urządzeń elektronicznych przez ponad pięć godzin dziennie. Z danych wynika, że 451 uczniów (62,64%) przekracza zalecany limit czasu spędzanego przed ekranem, co może przyczyniać się do siedzącego trybu życia i pogłębiać problem otyłości. Test t-Studenta ujawnił istotne różnice w poziomie świadomości aktywności fizycznej w zależności od płci (p = 0,00) – chłopcy (M = 41,23, SD = 1,69) uzyskali wyższe wyniki niż dziewczęta (M = 32,94, SD = 1,47). Natomiast czas korzystania z urządzeń nie różnił się istotnie statystycznie (p = 0,743) między chłopcami (M = 6,35, SD = 2,84) a dziewczętami (M = 6,28, SD = 2,93). Test jednoczynnikowej analizy wariancji (ANOVA) również nie wykazał istotnych różnic ze względu na przynależność etniczną (p = 0,566).
Wyniki te wskazują na potrzebę priorytetowego traktowania promocji i edukacji w zakresie aktywności fizycznej wśród otyłych uczniów szkół średnich w Peraku, szczególnie w obecnej erze postpandemicznej. Zachęcanie uczniów do regularnej aktywności fizycznej i ograniczenie nadmiernego czasu spędzanego przed ekranem może pomóc w przeciwdziałaniu problemowi otyłości. Ważne jest, aby szkoły, rodziny i społeczność lokalna wspólnie stworzyły środowisko sprzyjające zdrowemu i aktywnemu stylowi życia.
Słowa kluczowe
otyłość, dzieci, młodzież, świadomość aktywności fizycznej, siedzący tryb życia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Ocena postawy ciała gimnazjalistów w kontekście ich aktywności fizycznej

Marta Gołdyn-Pastuszka, Marzena Dorosz, Anna Szczegielniak, Katarzyna Bogacz, Jacek Łuniewski, Jan Szczegielniak


Marta Gołdyn-Pastuszka, Marzena Dorosz, Anna Szczegielniak, Katarzyna Bogacz, Jacek Łuniewski, Jan Szczegielniak – Assessment of the body posture of junior high school students in the context of their physical activity. Fizjoterapia Polska 2023; 23(1); 112-125

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG07B654

Streszczenie
Wstęp. Wady postawy są problemem społecznym i mogą powodować negatywne zmiany w wielu aspektach naszego życia – zarówno zdrowia fizycznego, jak i psychicznego. Bardzo istotna jest tutaj profilaktyka i odpowiedni stopień aktywności ruchowej, która wpływa na harmonijny rozwój człowieka. Cel pracy. Celem pracy była ocena postawy ciała gimnazjalistów oraz poznanie stopnia ich aktywności fizycznej, a następnie sprawdzenie, czy występuje korelacja pomiędzy nimi. Grupę badawczą stanowiły 53 osoby z wrocławskiego gimnazjum w wieku od 14 do 17 lat. Materiał i metody. Do oceny aktywności ruchowej użyty został Międzynarodowy Kwestionariusz Aktywności Fizycznej (IPAQ), który zawiera 7 pytań dotyczących czynności w ciągu ostatnich 7 dni. Postawę ciała w płaszczyźnie strzałkowej zbadano za pomocą metody fotogrametrii, a klasyfikację typologii dokonano na podstawie zmodyfikowanej metody Wolańskiego według Zayland-Malawki. Wyniki. Wyniki badań zostały poddane analizie statystycznej, z której wynika, że badana grupa młodzieży charakteryzuje się kifotycznym typem postawy ciała, natomiast najrzadziej spotykanym jest typ równoważny. Poziom aktywności fizycznej badanej grupy można określić jako wystarczający, jednak warto zauważyć, że tylko 6% mniej badanych charakteryzuje się  niewystarczającym poziomem aktywności fizycznej, a jedynie u 7,5% stwierdzono wysoki poziom aktywności. Wnioski. Dokonując dalszej analizy zbadano, czy występuje korelacja pomiędzy postawą ciała  a aktywności fizyczną. Stwierdzono, że nie istnieją istotnie statystycznie różnice pomiędzy tymi dwoma cechami w badanej grupie.
Słowa kluczowe:
wady postawy, postawa ciała, aktywność fizyczna, młodzież
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Współpraca specjalistów w zakresie rehabilitacji patologii kręgosłupa

Oleg Panchenko, Zbigniew Śliwiński, Anastasiia Kabantseva, Nataliia Tsapro

O. Panchenko, Z. Śliwiński, A. Kabantseva, N. Tsapro – Collaboration of specialists in the rehabilitation of spine pathology. Fizjoterapia Polska 2021; 21(4); 96-102

Streszczenie
Zbadanie wpływu negatywnego stanu psychicznego dzieci i młodzieży żyjących na terenie działań wojennych, na powstawanie i przebieg patologii kręgosłupa. Próba składała się z 1467 młodych osób w wieku 5-18 lat, których rodzice nie zgłaszali patologii kręgosłupa u dzieci, czyli były to „dzieci stosunkowo zdrowe pod względem patologii kręgosłupa”. Potwierdzono wzrost patologii kręgosłupa w okresach intensywnego wzrostu dziecka: w grupie wiekowej 5-7 lat u 3,49% dzieci, w grupie wiekowej 8-10 lat u 13,78%, w grupie wiekowej 10-14 lat u 17,89%, w grupie wiekowej 15-17 lat u 25,15%. Zaobserwowano wzrost zachorowalności na skoliozy w obwodzie donieckim (z wyłączeniem terytoriów czasowo okupowanych) na poziomie 28,26 zachorowań na 1000 uczniów, czyli więcej niż w innych regionach Ukrainy. Określono podobieństwo patogenezy skoliozy, stresu i hiperkalciurii, co wyjaśnia uzyskane przez nas dane dotyczące rozpowszechnienia skoliozy w obszarze ATO, tj. 95,89 przypadków na 1000 dzieci i 251,53 przypadków na 1000 młodzieży w wieku 15-18 lat. Objawy zaburzeń autonomicznych (rs = 0,34), (p ≤ 0,01), zaburzeń snu (rs = 0,43), (p ≤ 0,01), lęki (rs = 0,43), (p ≤ 0,01) są większe u dzieci doświadczających znacznego lęku przed wojną. Skoliozę należy traktować jako stresor, dlatego dzieci ze skoliozą powinny skorzystać z rehabilitacji psychologicznej i porady eksperta.
Słowa kluczowe:
skolioza, stres, hiperkalciuria, dzieci, młodzież, rehabilitacja
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Epidemiologia bólów kręgosłupa wśród młodzieży szkół średnich Poznania

Kornelia Drozda, Jacek Lewandowski

Kornelia Drozda, Jacek Lewandowski – Epidemiology of back pain among secondary school pupils in Poznań. Fizjoterapia Polska 2011; 11(1); 31-40

Streszczenie
Wstęp. Dobrze opisane w literaturze, niespecyficzne bóle dolnego odcinka kręgosłupa są powszechnym problemem zarówno wśród dorosłych, jak i młodzieży, a nawet dzieci. Celem artykułu było określenie rozpowszechnienia i charakterystyki bólów kręgosłupa (BK) u młodzieży szkół średnich z uwzględnieniem odcinka szyjnego, piersiowego i lędźwiowego. Badano również wpływ występujących bólów na funkcjonowanie młodzieży w życiu codziennym.
Materiał i metody. W badaniach wzięło udział ogółem 468 losowo wybranych uczniów w wieku 15-20 lat. Za narzędzie badawcze posłużyła ankieta wypełniana przez uczniów w czasie zajęć szkolnych. Uzyskane wyniki poddano analizie statystycznej.
Wyniki. 79,9% ogółu badanych przyznało, że doświadczyło już BK, spośród których tylko 33 osoby (8% ogółu) skorzystało z pomocy fizjoterapeutów lub zajęć rehabilitacyjnych. 62,8% ogółu zadeklarowało, że BK ma charakter nawracający. BK dotyczyły przede wszystkim odcinka lędźwiowego, ale również odcinka piersiowego (18%), jak i szyjnego (19%). 6% ogółu badanych zadeklarował, że BK uniemożliwiały im podejmowania aktywności fizycznej, podnoszenie przedmiotów czy naukę.
Wnioski. 1. BK u młodzieży stanowią nie tylko znaczny problem medyczny, ale również funkcjonalny i społeczny. 2. Dolegliwości kręgosłupa w okresie adolescencji wyraźnie ograniczają wykonywanie codziennych czynności, co istotnie może zaburzyć prawidłowy rozwój młodzieży, a w dalszej perspektywie wpłynąć na wybór zawodu. 3. Dowiedziono, że BK u młodzieży nie należy sprowadzać jedynie do niespecyficznych bólów krzyża.
Słowa kluczowe
zespoły bólowe kręgosłupa, młodzież, epidemiologia

Postawa ciała dzieci trenujących piłkę ręczną

Katarzyna Michalak, Natalia Dobrowolska, Sławomir Motylewski, Elżbieta Poziomska-Piątkowska

Katarzyna Michalak, Natalia Dobrowolska, Sławomir Motylewski, Elżbieta Poziomska-Piątkowska – Body posture in children practicing handball. Fizjoterapia Polska 2018; 18(3); 30-35

Streszczenie
Cel pracy. Celem pracy była ocena postawy ciała dzieci trenujących piłkę ręczną oraz analiza ewentualnych asymetrii związanych z uprawianiem tej dyscypliny sportu.
Materiał i metody. Badanie zostało przeprowadzone wśród 40 12-letnich dzieci (15 dziewcząt i 25 chłopców) trenujących piłkę ręczną w Klubie Sportowym Anilana, przy ul. Sobolowej 1 w Łodzi, przez co najmniej 3 lata. Dzieci zostały poddane ocenie postawy ciała według Metody Punktowej Kasperczyka.
Wyniki. Wyniki badań przeprowadzonych wśród dzieci trenujących piłkę ręczną nie wykazały istotnych statystycznie odchyleń od prawidłowej postawy w aspekcie ustawienia głowy, barków, klatki piersiowej, brzucha, lordozy lędźwiowej, kręgosłupa ani kolan. Tylko u jednego z badanych dzieci zaobserwowano znaczne zmiany w ustawieniu klatki piersiowej, a u trojga – nieprawidłowe ustawienie stóp.
Wnioski. 1. Uprawianie piłki ręcznej przez okres minimum 3 lat pozwala na zachowanie i utrwalenie prawidłowej postawy ciała dzieci w wieku 12 lat. 2. Trenowanie piłki ręcznej przez okres minimum 3 lat nie powoduje wystapienia asymetrii posturalnej.

Słowa kluczowe:
postawa ciała, trening sportowy, młodzież

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version/下載英文版