Wstęp. Celem pracy było określenie wpływu trzydziestominutowego masażu klasycznego na dynamikę zmian wybranych wykładników równowagi prooksydacyjno-antyoksydacyjnej u osób obciążonych wysiłkiem o intensywności wzrastającej do maksymalnej. Materiał i metody. Badania przeprowadzono u 20 studentów Akademii Wychowania Fizycznego obu płci w wieku średnio 23,0 lat. Badani wykonali dwukrotnie wysiłek fizyczny na ergometrze rowerowym. Obciążenie wysiłkowe rozpoczynano od 50 W i zwiększano co 3 minuty o kolejne 50 W. W badaniu pierwszym, bezpośrednio po wysiłku fizycznym, studenci przez 30 minut odpoczywali biernie w pozycji leżącej, a w drugim terminie badań bezpośrednio po wysiłku fizycznym poddawani byli masażowi klasycznemu całego ciała z wyłączeniem głowy, także przez 30 min. W każdym terminie badań bezpośrednio przed wysiłkiem, 3 minuty po wysiłku oraz po trzydziestominutowej restytucji pobierano krew. Oznaczano stężenie kwasu mlekowego (LA), poziom zredukowanego glutationu (GSH) oraz aktywność peroksydazy glutationowej (GPx ), stężenie produktów reagujących z kwasem tiobarbiturowym (TBARS).Wyniki. Uzyskane wyniki badań nie wykazały zróżnicowania parametrów stresu oksydacyjnego i stężenia mleczanu na zastosowany masaż. Wnioski. Trzydziestominutowy okres restytucji biernej, a także z masażem, jest niewystarczający do przywrócenia podstawowej równowagi prooksydacyjno-antyoksydacyjnej. Stosowanie masażu klasycznego bezpośrednio po wysiłku fizycznym nie daje istotnego zróżnicowania w zakresie utylizacji kwasu mlekowego oraz parametrów równowagi pro- i antyoksydacyjnej w porównaniu z odpoczynkiem biernym.