Wyniki zastosowania gipsów hamujących u 5-letniego dziecka ze spastycznym niedowładem połowiczym – studium przypadku / Outcomes following inhibiting casts treatment in a 5 years old child with spastic hemplegic cerebral palsy – a case report

Małgorzata Domagalska–Szopa,  Andrzej Szopa,
Weronika Gallert–Kopyto, Krzysztof Bąk, Anna Dawczyk, Ryszard Plinta

FP 2015; 15(1); 24-34

Streszczenie
U dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym z definicji występują zaburzenia ruchowe. Podstawowym celem programu usprawniania tych dzieci jest wspomaganie rozwoju jak najlepszej jakości wzorców postawy i lokomocji. Prezentowane studium dotyczy 5-letniej dziewczynki, zdiagnozowanej jako średnio ciężkie mózgowe porażenie dziecięce: prawostronny spastyczny niedowład połowiczy. Opracowanie przedstawia wpływ programu nieinwazyjnej terapii, polegającej na połączeniu indywidualnego programu usprawniania (wg koncepcji NDT), wspomaganego zastosowaniem gipsów hamujących na poprawę wzorców postawy i chodu.
U dziecka dwukrotnie (przed i po zakończeniu terapii) przeprowadzono ocenę funkcjonalną, która obejmowała: kliniczną ocenę spastyczności; rozkład sił nacisku masy ciała na płaszczyznę podporu, testy posturograficzne oraz analizę chodu. W wyniku zastosowanej terapii uzyskano obniżenie stopnia spastyczności w obrębie mięśni  kończyny dolnej niedowładnej. Zarówno deficyt zakresu ruchu  jak i kąt spastyczności w stawie kolanowym i skokowym zdecydowanie zmniejszyły się, co wpłynęło na poprawę kontroli posturalnej i wzorca chodu pacjenta.
Uzyskane wyniki wykazały, że zastosowanie usprawniania, wspomaganego zastosowaniem gipsów hamujących, może być skuteczną formą obniżenia poziomu spastyczności oraz poprawy kontroli posturalnej i wzorców chodu u młodszych dzieci z niedowładem połowiczym. Wczesne rozpoznanie spastyczności mięśnia trójgłowego oraz zastosowanie adekwatnego leczenia zachowawczego może wyeliminować potrzebę inwazyjnych form leczenia i związanych z nimi zagrożeń w tej populacji dzieci.

Słowa kluczowe:
spastyczność, dynamiczna ocena zakresu ruchu, rozkład sił nacisku masy ciała na płaszczyznę podporu, posturografia, trójpłaszczyznowa analiza chodu


Abstract

In children with Cerebral palsy (CP), according to the definition, motor disorders occur.
The primary aim of the rehabilitation in this group of children is to support the development of the best quality of motor and posture patterns. Presented study describes the effects of non-invasive physical therapy, based on Neurodevelopmental Treatment (NDT) connected with serial inhibiting casts application, on postural control and gait pattern improvement in 5 years old child with spastic hemiplegia.
Functional assessment, before and after treatment, included: clinical measures of spasticity, weight – bearing distribution between body sides, posturography testing and gait analysis. Applied therapy influenced on: reduction of spasticity in the affected limb and improvement in postural control and gait parameters. Both range of movement (ROM) deficit and spasticity angle (AOS) in knee and ankle decreased and effected on postural control and gait improvement.
Obtained results demonstrate that non-invasive procedures of physical intervention, connected with serial inhibiting casts application, can be successful method of spasticity reduction, postural control and gait improvement in young children with spastic unilateral CP. Early detection of spasticity of triceps contracture and proper physical intervention may eliminate the need for invasive intervention and its associated risks in this population.

Key words:
spasticity, dynamic assessment of range of movement, distribution of pressure forces of body weight on support plane, posturography, three-dimensional gait analysis

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Zaburzenia narządu ruchu u kobiet w zespole Turnera – studium przypadku / Musculoskeletal disturbances in women with Turner’s syndrome – case report

Małgorzata Domagalska-Szopa, Andrzej Szopa, Weronika Gallert-Kopyto, Krzysztof Bąk, Anna Dawczyk, Aneta Gawlik, Agnieszka Drosdzol-Cop, Ryszard Plinta

FP 2015; 15(2); 82-90

Streszczenie
Mianem zespołu Turnera określa się najczęściej spotykaną aberrację genetyczną związaną z chromosomami płciowymi. U dziewcząt i kobiet z zespołem Turnera występują charakterystyczne cechy związane z wyglądem zewnętrznym, które określa się mianem fenotypu turnerowskiego. Ponadto, u pacjentek występują także zaburzenia, które bezpośrednio dotyczą narządu ruchu.
Niniejszy opis przypadku oparty jest na wynikach oceny funkcjonalnej 18 letniej – wybranej losowo – pacjentki Oddziału Pediatrii, Endokrynologii i Diabetologii Dziecięcej, gdzie na podstawie badania cytogenetycznego stwierdzono wysokie stężenie gonadotropin, typowe dla zespołu Turnera. W ramach przeprowadzonej oceny zostały wykonane wybrane badania funkcjonalne, które wykazały liczne zaburzenia dotyczące nieprawidłowości postawy ciała, zaburzeń orientacji miednicy w przestrzeni, asymetrii rozkładu masy ciała na płaszczyznę podparcia oraz zaburzeń wzorca chodu. Nie zaobserwowano natomiast zaburzeń w zakresie wyników badań spirometrycznych, a także podstawowych miar stabilograficznych.
Uzyskane wyniki mogą wskazywać na występowanie innych, niż wykazane w literaturze przedmiotu, zaburzeń narządu ruchu u kobiet z zespołem Turnera.
Potwierdzenie zaburzeń funkcjonalnych wynikających z zaburzeń narządu ruchu u kobiet z zespołem Turnera może wskazywać na potrzebę przeprowadzania w tej grupie pacjentek diagnostyki funkcjonalnej oraz konieczność podejmowania wczesnej interwencji fizjoterapeutycznej.

Słowa kluczowe:
fotogrametryczna ocena postawy ciała, pomiary spirometryczne, komputerowa ocena wysklepienia stóp, ocena rozkładu masy ciała, trójpłaszczyznowa analiza chodu


Abstract

Turner’s syndrome term defines the most commonly encountered genetic aberration, connect-ed with genital chromosomes. In girls and women with Turner’s syndrome, characteristic ex-ternal appearance features (called Turner’s phenotype) occur. Moreover, patients also exhibit disturbances directly related to musculosceletal system. Presented case study is based on the results of the functional assessment of 18 years old – randomly selected – patient from Paediatric, Endocrinology and Children’s Diabetology, where on the basis of cytogenetic examination high concentration of gonadotropins typical for Turner’s syndrome was found. As part of the research, following exams have been made: ob-jective photogrammetric assessment of body posture, spirometry measurement, computerized evaluation of feet arches, assessment of body weight distribution and three dimensional gait analysis. The results of this study revealed various functional disturbances in: postural control, pelvic space orientation, weight bearing distribution and in gait pattern. However, there were no spirometry and basic stabilography measures disturbances. Received results may suggest the presence of other disturbances in Turner’s syndrome than those described in literature. Confirmation of musculosceletal functional disorders would indicate the need for early functional diagnostic procedures and early physiotherapy intervention in patients with Turner’s syndrome starting in infancy.

Key words:
photogrammetric assessment of body posture, spirometric measurements, computer assessment of feet arches, assessment of body-weight distribution, three-dimensional gait analysis

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Efekty dziesięcioletniej, kompleksowej rehabilitacji dziecka z zespołem cri du chat / The effects of 10-year comprehensive rehabilitation of a child with the cri du chat syndrome

Anna Pawlak, Ewelina Bąk, Małgorzata Domagalska-Szopa,
Anna Obuchowicz, Czesław Marcisz

FP 2017; 17(1); 72-78

Streszczenie
W pracy opisano 11-letnią dziewczynkę z zespołem Cri du chat z uwzględnieniem wielokierunkowego postępowania usprawniającego trwającego od okresu niemowlęcego. Scharakteryzowano zastosowane usprawnianie fizjoterapeutyczne z wykorzystaniem metod neurorozwojowych, oraz logopedyczne i psychopedagogiczne. Wskazano na efekty tego postępowania.
Celem niniejszego opracowania jest przedstawienie przebiegu i wyników indywidualnego programu dziesięcioletniej kompleksowej rehabilitacji dziewczynki z zespołem Cri du chat.
Wcześnie wdrożony, oparty o rzetelną ocenę funkcjonalną, racjonalnie zaplanowany program kompleksowej rehabilitacji obejmujący terapię neurorozwojową, terapię logopedyczną, psychopedagogiczną jest niezbędny dla uzyskania lepszego poziomu funkcjonowania dziecka na co dzień, a kontynuowanie systematycznej terapii pozwala mieć nadzieję na dalszą poprawę.

Słowa kluczowe:
zespół Cri du chat, objawy kliniczne, wielokierunkowa rehabilitacja, dziecko


Abstract

The paper describes an 11 year old girl with Cri du Chat syndrome with reference to the multi directional health enhancement procedure performed from infancy. The paper characterizes the applied physiotherapeutic improvement performed using neurodevelopmental methods, as well as the speech therapy and psycho-pedagogical improvement. The effects of this therapy have been indicated.
The goal of this paper is to present the conduct and the outcome of an individual program of ten-year comprehensive rehabilitation of a girl with Cri du Chat syndrome.
Early developed, rationally planned program of complex rehabilitation based on solid functional evaluation and covering neurodevelopmental therapy, speech therapy, psycho-pedagogical therapy is crucial for obtaining a better level of functioning of the child in everyday life and continuing systematic therapy gives reasons for hope for further improvement.

Key words:
Cri du Chat syndrome, clinical symptoms, multi-directional rehabilitation, a child

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Fizjoterapeuta – predyspozycje zawodowe. Poziom gibkości / Physiotherapist – occupational predispositions. Level of flexibility

Weronika Gallert-Kopyto, Andrzej Knapik, Dagmara Wasiuk-Zowada, Anna Brzęk, Małgorzata Domagalska-Szopa, Andrzej Szopa

FP 2016;16(4);130-140

Streszczenie

Wstęp. Możliwie wysoki poziom sprawności funkcjonalnej jest nie tylko podstawą dobrostanu człowieka, ale odgrywa też istotną rolę w pełnieniu ról społecznych, w tym funkcji zawodowych. Wśród zawodów, gdzie sprawność fizyczna jest istotnym elementem jakości wykonywanej pracy, jest zawód fizjoterapeuty. Jedną ze składowych sprawności fizycznej jest gibkość. W zawodach cechujących się zmiennością pozycji oraz różnym obciążeniem wysiłkiem właściwy poziom gibkości wydaje się mieć szczególne znaczenie.
Cel pracy. Celem badań było określenie poziomu ruchomości (gibkości) tułowia wśród studentów fizjoterapii. Postanowiono również zbadać w jakim stopniu takie zmienne jak płeć, wiek, parametry morfologiczne, przeszła oraz aktualna aktywność fizyczna mają związek z prezentowanym poziomem gibkości.
Materiał i metody. Zbadano 341 osób: 289 kobiet (84,25% ogółu) i 52 mężczyzn (15,25%). Średnia wieku w badanej grupie wynosiła: 20.26 lat (SD=1.69) dla kobiet; 19.85 lat (SD=1.73) dla mężczyzn. Byli to studenci kierunku fizjoterapia.
Zebrano dane dotyczące wieku, przeszłości sportowej oraz aktywności fizycznej – według kwestionariusz Baecke. Wykonano pomiary antropometryczne oraz trójpłaszczyznowy pomiar gibkości kręgosłupa.
Wyniki. Odnotowano słabe związki parametrów morfologicznych z gibkością – tylko u kobiet. Aktywność fizyczna silnie różnicuje poziom gibkości u kobiet w płaszczyźnie strzałkowej (p<.05) i poprzecznej (p<.001; p<.002), podobnie przeszłość sportowa: płaszczyzna strzałkowa: p<.001 i poprzeczna strona lewa (p<.05). U mężczyzn tylko przeszłość sportowa różnicowała gibkość w płaszczyźnie poprzecznej dla strony prawej (p<.05) Wnioski. Poziom gibkości jest zróżnicowany indywidualnie, szczególnie w płaszczyźnie strzałkowej. Płeć, wiek oraz parametry morfologiczne u młodych, dorosłych są słabo powiązane z gibkością. Przeszła oraz aktualna aktywność fizyczna wykazują korzystny wpływ na sprawność funkcjonalną tułowia.

Słowa kluczowe:

sprawność funkcjonalna, gibkość tułowia, aktywność fizyczna, trójpłaszczyznowa ocena gibkości, zawód fizjoterapeuty


Abstract

Background. Possibly high level of functional efficiency is not only the foundation of human welfare, but it also plays an important role in fulfilling social functions, including professional functions. Among professions in which physical fitness is an important element of the quality of work stands out the profession of physiotherapist. Flexibility is one of the components of physical fitness. In those professions, which are characterized by volatility of positions and different effort load, the appropriate level of flexibility seems to be of particular importance.
Aim of the study. The aim of the study was to determine the level of mobility (flexibility) of the trunk among physiotherapy students. It was also decided to investigate how such variables as gender, age, morphological parameters, past and current physical activity are related to the present level of flexibility.
Material and methods. 341 people have been examined: 289 women (84.25% of the total) and 52 men (15.25%). The average age of the study group was: 20.26 years (SD = 1.69) for women; 19.85 years (SD = 1.73) for men. All of these persons were physiotherapy students.
Following data have been collected: age, past sports and physical activity – according to the Baecke questionnaire. Anthropometric measurements and three – plane measurement of the flexibility of the spine have been also made.
Results. There have been weak relationships between morphological parameters and flexibility – only in women. Physical activity strongly differentiated the level of flexibility among women in a sagittal plane (p <.05) and a transverse plane (p <.001; p <.002), a similar situation is with past sports: a sagittal plane: (p <.001) and a lateral plane on the left side (p <.05). In men, only past sports differentiated flexibility in a transverse plane on the right side (p <.05). Conclusions. The level of flexibility varies individually, especially in a sagittal plane. Gender, age and morphological parameters in young adults are poorly associated with the flexibility. Past and current physical activity have a positive influence on the trunk functional efficiency.

Keywords:

functional efficiency, trunk flexibility, physical fitness, three – plane measurement of the flexibility, physiotherapy profession

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

 

Poziom wypalenia zawodowego wśród przedstawicieli zawodów medycznych / The level of burnout among representatives of medical professions

Karolina Pasternak, Weronika Gallert-Kopyto, Małgorzata Domagalska-Szopa, Andrzej Szopa

FP 2016;16(2);84-90

Streszczenie
Cel Pracy. Wypalenie zawodowe (WZ) jest zjawiskiem dotyczącym wielu zawodów,
których podstawą są nie tylko zaburzone relacje człowiek-praca, bliskie relacje interpersonalne, ale przede wszystkim specyficzne podejście do drugiego człowieka, wymagające cierpliwości, empatii i zaangażowania. Pomimo wielu opracowań naukowych brak jest jednoznacznego rozwiązania problemu WZ w zawodach medycznych, który jest problemem niedocenianym, a niezwykle ważnym, przede wszystkim z punktu widzenia pacjenta.
Niniejsze opracowanie miało na celu określenie częstości występowania oraz rozpoznania poziomu wypalenia zawodowego wśród przedstawicieli zawodów medycznych: lekarzy, fizjoterapeutów, pielęgniarek oraz położnych.
Materiał i metody. Wśród 209 przedstawicieli zawodów medycznych została przeprowadzona ocena poziomu depersonalizacji, wyczerpania emocjonalnego i poczucia własnych osiągnięć, za pomocą oryginalnego Kwestionariusza Wypalenia Zawodowego MBI (Maslach Burnout Inventory).
Wyniki. Uzyskane wyniki wykazały, że największy odsetek wypalonych zawodowo pracowników zanotowano wśród lekarzy i pielęgniarek. Dodatkowo ustalono, że nasilenie przypadków WZ wśród personelu medycznego zależy od specyfiki oddziału klinicznego, wieku badanych oraz lat przepracowanych w zawodzie.
Wnioski. Wyniki przeprowadzonych badań nie pozwalają na jednoznaczne wnioski, są jednak na tyle zachęcające aby były kontynuowane w znacznie szerszej populacji przedstawicieli poszczególnych grup zawodowych.

Słowa kluczowe:
wypalenie zawodowe, zawody medyczne, kwestionariusz MBI


Abstract
Aim of the study. Burnout is a phenomenon which affects many professions, which are based not only on disturbed man-labor relations, close interpersonal relationships, but first of all are based on specific approach to another human being, requiring patience, empathy and commitment. Despite many scientific studies there is no clear solution to the problem of burnout in medical professions, which is a problem underrated and extremely important, especially from the patient’s point of view.
Material and methods. Presented study was designed to determine the prevalence and the level of burnout among medical professionals: doctors, physiotherapists, nurses and midwives. Among 209 medical professionals, evaluation of the level of depersonalization, emotional exhaustion and a sense of their own achievements, using the original questionnaire: Burnout Questionnaire MBI (Maslach Burnout Inventory) by Ch. Maslach has been carried out.
Results. The results showed that the highest percentage of burn out in employees was noted among doctors and nurses. In addition, it was found that the severity of burnout cases among medical staff depends on the specific clinical department, age of the respondents and years worked in the profession.
Conclusions. Results of this study do not allow to definite unequivocal conclusions, however, these results are encouraging enough to continue studies in this field of study in a much wider population of representatives of various professional groups.

Key words:
burnout, medical professions, MBI questionnaire

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version