Analiza wpływu wartości (BMI) na wskaźnik Wejsfloga, a ocena bólu stóp / The impact of BMI value on the Wejsflog index, and the foot pain assessment

Mateusz Curyło, Magdalenna Wilk-Frańczuk,
Marlena Rynkiewicz-Andryśkiewicz, Jan W. Raczkowski

FP 2014; 14(3); 22-34

Streszczenie
Wstęp. Stopa to narząd charakteryzujący się dużą stabilnością i wytrzymałością na przeciążenia, a zarazem dynamiczny resor dzięki, któremu spełnia funkcje amortyzatora.
Cel pracy.
1. Określenie czy istnieje korelacja pomiędzy wskaźnikiem Wejsfloga, a masą ciała pacjenta;
2. Określenie czy masa ciała jest czynnikiem ryzyka obniżenia sklepienia poprzecznego;
3. Określenie czy masa ciała i budowa sklepienia poprzecznego stopy, mają wpływ na pojawienie się dolegliwości bólowych.
Materiał i metody. Badania przeprowadzone zostały w Krakowie w okresie 2012-2013 r. Materiał badań stanowiło dwieście czterdziestu dziewięciu pacjentów, sto siedemdziesiąt osiem kobiet i siedemdziesięciu jeden mężczyzn, w przedziale wiekowym 21- 88 lat, (średnia wieku 52 lata).
Wyniki. Wartość p z testu chi-kwadrat jest niższa od 0,05, a więc wartość wskaźnika Wejsfloga zależy istotnie od BMI: im wyższe BMI, tym częściej występuje obniżenie sklepienia  poprzecznego. Wartość p z testu Manna-Whitneya jest większa od 0,05, a więc ocena natężenia bólu nie zależy istotnie statystycznie od wskaźnika Wejsfloga.
Wnioski
1. Potwierdzono wpływu korelacji wskaźnika masy ciała (BMI), na częstotliwość występowania obniżenia sklepienia poprzecznego ocenianego wskaźnikiem Wejsfloga.
2. Zwiększona masa ciała, określona wskaźnikiem masy ciała (BMI) jako nadwaga i otyłość jest istotnym czynnikiem ryzyka obniżenia sklepienia poprzecznego stopy.
3. Zwiększona masa ciała oraz obniżenie sklepienia poprzecznego stopy ocenianego wskaźnikiem Wejsfloga, nie mają wpływu na pojawienie się dolegliwości bólowych stopy.

Słowa kluczowe:
Wskaźnik masy ciała (BMI), wskaźnik Wejsfloga, sklepienie poprzeczne stopy


Abstract

Introduction. The foot is not only the organ having great stability and overload endurance, but also one being a dynamic spring and, due to this feature, functioning as a shock absorber.
Aims of the work
1. Determining if there exists a correlation between Wejsflog index and the body mass of patient;
2. Determining if the body mass is a risk factor for the transverse arch lowering;
3. Determining if the body mass and the structure of the transverse foot arch influence the appearance of the foot pain ailment.
Material and methods. The research was carried out in Krakow in 2012-2013 period. The examined group of the research consisted of 249 patients, including 178 women and 71 men, aged 21-88 (average age of 52 years).
Results. P-value of the chi-square test is less than 0.05, thus the value of Wejsflog index significantly depends on the BMI: the higher the BMI, the more frequently the transverse arch lowering occurs. P-value of the Mann-Whitney test is greater than 0.05, thus the evaluation of the pain strength is statistically not dependent on the Wejsflog index.
Conclusions
1. The influence of the correlation between the body mass index (BMI) and the frequency of occurrence of the transverse foot arch lowering measured by the Wejsflog index has been proven.
2. Increased body mass defined by the body mass index (BMI) as overweight and obesity is a significant risk factor for the transverse foot arch lowering.
3. Increased body mass index as well as the transverse foot arch lowering measured by the Wejsflog index have no influence on the occurrence of the foot pain ailment.

Key words:
body mass index (BMI), Wejsflog index, transverse arch of the foot

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Ocena efektów terapeutycznych u pacjentów z dysfunkcją stawu ramiennego leczonych według koncepcji Briana Mulligana i tapingu mięśni obręczy barkowej oraz iniekcji okołostawowych / Evaluation of the therapeutic effects in the patients with the glenohumeral joint dysfunction treated according to Brian Mulligan concept and with the pectoral girdle muscle tapping as well as circumarticular injections

Mateusz Curyło, Katarzyna Cienkosz, Jan W. Sosnowski,
Andrzej Szczygieł, Irena Szczepańska, Piotr Wróbel,
Magdalena Wilk-Frańczuk,  Jan W. Raczkowski

FP 2017; 17(1); 116-124

Streszczenie
Wstęp. Siedzący tryb życia związany z rozwojem cywilizacyjnym, oraz praca w pozycji siedzącej wpływają na powstawanie dysfunkcji stawów ramiennych, najczęściej w postaci dolegliwości przeciążeniowo–bólowych.
Cel pracy. Celem pracy było porównanie efektów fizjoterapii z zastosowaniem mobilizacji z ruchem według Briana Mulligana i tapingu mięśni obręczy barkowej a stosowanymi iniekcjami okołostawowymi.
Materiał i metody. Badaniem objęto 27 pacjentów. Pierwszą grupę (16 osób) leczono za pomocą iniekcji okołostawowych leków z grupy kortykosteroidów. W drugiej grupie (11 osób) stosowano terapię manualną według koncepcji Briana Mulligana i taping mięśni. Badania przeprowadzono przed rozpoczęciem terapii i po trzech tygodniach. Wykorzystano skalę bólu i niesprawności barku SPADI, testy prowokacyjne HIN, HIB, POP, Joba, „bolesnego łuku” (70°-120°), „belly–press”, pomiar goniometryczny oraz subiektywnego odczucia bólu w nocy. W celu sprawdzenia czy rodzaj zastosowanej terapii miał wpływ na poprawę funkcji kończyny górnej przeprowadzono analizę statystyczną wariancji w schemacie mieszanym, gdzie czynnikiem międzygrupowym był rodzaj terapii a czynnikiem wewnątrzgrupowym był moment pomiaru: przed i po zakończeniu terapii. Dane opracowano przy użyciu programów Microsoft Excel oraz Statistica.
Wyniki. Zastosowane metody terapii w obu grupach, wpłynęły na poprawę zakresu ruchów stawu ramiennego. W grupie 2 uzyskano lepsze wyniki dotyczące zmniejszenia dolegliwości bólowych okresowych i powodujących zaburzenia snu.
Wnioski. Oba zastosowane programy terapeutyczne wpływają na poprawę funkcji i zmniejszenie dolegliwości bólowych w badanej grupie, jednak zastosowanie w grupie 2 technik terapeutycznych wg koncepcji Mulligana i tapingu mięśni przyniosło znacząco większą poprawę w ocenie stanu klinicznego i w ocenie subiektywnej pacjentów.

Słowa kluczowe:
zespół bolesnego barku, terapia manualna, fizjoterapia


Abstract

Introduction. Sedentary lifestyle connected with the civilizational development and the work in sitting position cause glenohumeral joints dysfunction, most often in the form of overload-pain ailments.
Purpose of this study. The purpose of this study was to compare the physiotherapeutic effects with the application of mobilization with motion according to Brian Mulligan and the pectoral girdle muscle tapping, and the used circumarticular injections.
Material and Methods. The research included 27 patients. The first group (16 persons) was treated with the circumarticular injections of medicines of the corticosteroids group. In the second group (11 persons) the manual therapy according to Brian Mulligan’s concept and the muscle tapping were used. The examinations were performed before the therapy and after three weeks. The used measurements included the shoulder pain and disability index SPADI, provocative tests HIN, HIB, POP, Job, „painful arc” (70°-120°), „belly–press”, goniometric measurement and the subjective pain feeling at the night time. In order to check if the used therapy type had any effect on the upper limb function improvement, the statistical analysis was made in the variance with a_mixed scheme, where the inter-group factor was the type of therapy, and the intra-group factor was the measurement moment: before and after completion of the therapy. Data were processed using Microsoft Excel and Statistica software.
Results. The applied therapy methods influenced improvement of the glenohumeral joint movement range in both groups. The group 2 had better results in reduction of periodic pain ailments and sleep disturbances.
Conclusions. Both used therapeutic programs improves functioning and reduce pain ailments in the investigated group, however the use of 2 therapeutic techniques in the group 2, according to Mulligan’s concept and the muscle tapping, brought significantly greater improvement in the clinical condition evaluation and in the patients’ subjective assessment.

Key words:
painful shoulder syndrome, manual therapy, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Ocena częstotliwości występowania zespołów bólowych kręgosłupa lędźwiowego wśród pracowników biurowych i fizycznych / Evaluation of the lumbar spine pain syndromes frequency of occurrence among office and physical workers

Mateusz Curyło, Alicja Bielańska,  Jan W. Raczkowski

FP 2017; 17(1); 28-36

Streszczenie
Cel pracy. Celem pracy było zbadanie częstotliwości występowania zespołów bólowych odcinka lędźwiowego kręgosłupa w grupie osób wykonujących pracę biurową i pracę fizyczną. Oceniono również wpływ bólu na życie codzienne badanych.
Materiał i metodyka. Badania przeprowadzono wykorzystując zmodyfikowany Kwestionariusz Revised Oswestry Low Back Pain Disability Scale. Pytania zawarte w ankiecie dotyczyły czynności dnia codziennego. Badani ocenili również subiektywnie intensywność bólu oraz zmianę jego natężenia.
Wnioski. Dolegliwości związane z odcinkiem lędźwiowym kręgosłupa występują w zawodach o różnym charakterze pracy i mają wpływ na życie codzienne pracowników. Większe trudności w życiu codziennym mają pracownicy biurowi, gdzie ból jest ograniczeniem w chodzeniu, leżeniu czy spaniu. Wdrożenie aktywności fizycznej wpływa na zmniejszenie dolegliwości.

Słowa kluczowe:
odcinek lędźwiowy kręgosłupa, praca fizyczna, pracownicy biurowi


Abstract
Purpose of this study. The purpose of this study was to investigate frequency of the lumbar spine pain syndromes in the group of persons that perform office work and physical work. The pain effect on the investigated everyday lives was also evaluated.
Material and methods. The research was conducted using the Revised Oswestry Low Back Pain Disability Scale. The questions included in the questionnaire concerned everyday life activities. The questioned persons also subjectively assessed the pain intensity and the intensity change.
Conclusions. The ailments relating to the lumbar spine section appear in different occupations and they affect the workers’ everyday lives. More difficulties in the everyday life appear among the office workers, where the pain restricts their walking, lying or sleeping. Implementation of some physical activity reduces the ailments.

Key words:
lumbar spine section, physical work, office workers

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Ocena jakości życia kobiet po mastektomii z uwzględnieniem procesu fizjoterapii / Assessment of life quality of women after mastectomy with consideration to physiotherapy process

Mateusz Curyło, Katarzyna Cienkosz, Agata Curyło, Piotr Wróbel, Magdalena Wilk-Frańczuk, Jan W. Raczkowski

FP 2016; 16(3); 80-87

Streszczenie
Cel pracy. Ocena jakości życia i stanu pacjenta po leczeniu operacyjnym raka sutka – mastektomii, oraz znalezienie zależności pomiędzy stanem zdrowia kobiet a przeprowadzoną rehabilitacją i uczestnictwem w grupie wsparcia.
Materiał i metodyka. Badania przeprowadzono za pomogą ankiety zawierającej pytania otwarte i zamknięte, zawierała ona 25 pytań dotyczących stanu pacjentki przed i po zabiegu.
Wyniki. Większość kobiet korzysta z fizjoterapii (88%) i wsparcia oferowanego przez Kluby Amazonek (88%). Najpopularniejszą forma rehabilitacji okazała się kinezyterapia (94%) i masaż (70%). Zaobserwowano zmniejszoną sprawność kończyny górnej po stronie operowanej, po zabiegu za dobrą uznało ją tylko 16% ogółu. Większość kobiet uznała, że ich stan emocjonalny po zabiegu nie zmienił się (32%) lub uległ nieznacznemu pogorszeniu (24%). Żadna z kobiet nie zadeklarowała braku akceptacji swojego stanu po amputacji. Aż 48% badanych nie zauważyła wpływu mastektomii na jakość życia, a dla 36% zmiana ta była negatywna.
Wnioski. Nie można jednoznacznie stwierdzić czy większy wpływ na samoocenę jakości życia ma bezpośrednio tylko fizjoterapia czy przynależność do Klubu Amazonek budującego tak ważne relacje psychospołeczne, świadczy to o kompleksowości leczenia rehabilitacyjnego. Konieczne jest łączenie opieki onkologicznej z postępowaniem fizjoterapeutycznym i działalnością organizacji społecznych, gdyż wszystkie te aspekty mają korzystny wpływ na samoocenę kobiet po mastektomii.

Słowa kluczowe:
choroba nowotworowa, mastektomia, gruczoł sutkowy, rehabilitacja, jakość życia


Abstract
Purpose of this study. Evaluation of the patient’s life quality after operational treatment of the breast cancer – mastectomy, and determination of any correlation between made rehabilitation and participation in a support group.
Material and methods. The research was conducted using a questionnaire that included open and closed questions, it had 25 questions concerning patient’s condition before and after operation.
Results. Most women use physiotherapy (88%) and support offered by Amazon Clubs (88%). The most popular form of rehabilitation appeared to be kinesiotherapy (94%) and massage (70%). It was observed that the upper limb at operated side had reduced efficiency, after operation as good it was assumed only by 16% of total. Most women stated that their emotional condition had not changed after operation (32%) or slightly worsen (24%). None of the women declared lack of acceptance for their condition after amputation. As many as 48% did not seen any influence of the mastectomy on the quality of life, and for 36% the change was negative.
Conclusions. It may not be clearly stated if bigger influence on the self assessment of the quality of life has directly only physiotherapy or the Amazon Club that builds so important psychosocial relations, it proves complexity of the rehabilitation treatment. It is required to combine oncologic treatment with physiotherapeutic procedures and activity of social organizations, as all these aspects have beneficial influence on the women’s self-esteem after mastectomy.

Key words:
cancer, mastectomy, mammary gland, rehabilitation, life quality

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version