4th year physical therapy Students satisfaction in Jordanian universities: A survey study

Mohannad Hawamdeh, Zaid Modhi Mansour, Saad Al-Nassan, Ziad Hawamdeh, Mohammad Etoom, Faris Alshammari, Abdul-Majeed R. Almalty, Mohammad Abo-Kabar

M. Hawamdeh, Z. M. Mansour, S. Al-Nassan, Z.  Hawamdeh, M. Etoom, F. Alshammari, A. R. Almalty, M. Abo-Kabar – 4th year physical therapy Students satisfaction in Jordanian universities: A survey study. Fizjoterapia Polska 2018; 18(4); 34-37

Abstract
Purpose. The purpose of this survey was to examine students’ satisfaction about physical therapy education in 3 Jordanian universities in addition to determining their perspective on some of the issues related to the profession before and after graduation and entering the working field. Method: An online survey accessed through a hyperlink was directed to 4th year (final year) physical therapy students who are currently studying in Jordanian universities through their virtual social network groups. The link was posted on the main student’s virtual social network groups of the three universities; it also included a message asking participants to share the link with their physical therapy peers to complete the survey. Result: 85% of responders reported that being a physical therapy student has significantly influenced their life. 76% of responders reported that studying physical therapy has positively influenced their social environment. 84% of responders reported that including a fifth year for residency is more effective. Conclusion: our survey results indicate that students are generally satisfied with the quality of education they are receiving, there is some lack in equipment, and salaries are very low post graduation. Those issues addressed in this study will be the leading point for coming studies trying to investigate what are the reasons for such deficiencies and how they can be fixed.

Key words:
Physical therapy, Students, Satisfaction, 4th year

Pobierz/Download/下載 Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version/下載英文版
Please follow and like us:
error

Ocena sytuacji prawnej fizjoterapeutów w zakresie kontynuacji uprawnień zawodowych

Katarzyna Mełgieś

K. Mełgieś – Ocena sytuacji prawnej fizjoterapeutów w zakresie kontynuacji uprawnień zawodowych. Fizjoterapia Polska 2018; 18(2);84-93

Streszczenie
Zawód fizjoterapeuty podlega partykularnej regulacji prawnej wynikającej z przepisów ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty (zwana dalej uzf), uchwalenie której motywowane było potrzebą wprowadzenia kompleksowych rozwiązań prawnych uwzględniających szczególny społeczny charakter tej profesji. Do dnia wejście jej w życie, to jest do 31 maja 2016 r., w Polsce nie było ustawowo określonych powszechnych zasad regulujących zasady wykonywania tego zawodu.
Analiza przyjętych regulacji prawnych, wskazuje na wiele wątpliwości, które utrudniają dokonanie jednoznacznej oceny prawnej zaistniałych w praktyce sytuacji faktycznych. Powyższe stwierdzenie odnosi się w szczególności do sytuacji osób spełniających ustawowe kryteria, które zamierzają kontynuować nabyte uprawnienia zawodowe.
Celem poniższego opracowania jest ukazanie wątpliwości wynikających z przyjętych zapisów normatywnych, próba ich wyjaśnienia, a także sformułowanie wniosków de lege ferenda, które pozwoliłyby sanować zaistniały stan.

Słowa kluczowe:
fizjoterapia, ustawa o zawodzie fizjoterapeuty, ustawa o działalności leczniczej, prawo wykonywania zawodu fizjoterapeuty

Please follow and like us:
error

Fizjoprofilaktyka jako potrzeba i świadczenie zdrowotne. Podstawy teoretyczne

Zofia Kubińska, Kamil Zaworski

Z. Kubińska, K. Zaworski – Preventive Physical Therapy as a Health Need and Service. Theoretical Background. Fizjoterapia Polska 2018; 18(2); 58-68

Streszczenie
Fizjoprofilaktyka wg Ustawy o zawodzie fizjoterapeuty jest jednym ze świadczeń zdrowotnych udzielanych w ramach działalności fizjoterapeutycznej. Jej zadaniem jest popularyzowanie zachowań prozdrowotnych oraz kształtowanie i podtrzymywanie sprawności i wydolności osób w różnym wieku w celu zapobiegania niepełnosprawności.
Wyróżniamy trzy poziomy fizjoprofilaktyki – pierwszorzędową, drugorzędową oraz trzeciorzędową. Fizjoprofilaktyka pierwszorzędowa jest ukierunkowana na całość populacji lub grupy szczególnie zagrożone. Jej celem jest przekazanie wiedzy i umiejętności utrzymania zdrowia dzięki odpowiednio ukierunkowanej aktywności fizycznej. Fizjoprofilaktyka drugorzędowa obejmuje działania podejmowane w chwili, gdy pojawiły się pierwsze objawy choroby. Ma ona na celu zapobieganie konsekwencjom choroby lub spowolnienie rozwoju jeszcze niewidocznych, ale przewidywalnych objawów. Fizjoprofilaktyka trzeciorzędowa to działania podejmowane w sytuacji rozwiniętej choroby, czy dysfunkcji, których nie można już wyleczyć. Ma ona na celu zapobieganie ewentualnemu narastaniu objawów oraz tworzenie optymalnych mechanizmów kompensacyjnych.
Do kształtowania umiejętności życiowych i specjalnych ukierunkowanych na podstawowe (propedeutyczne) kompetencje z zakresu fizjoprofilaktyki zobowiązani ustawowo są: rodzice, nauczyciele, promotorzy zdrowia, opiekunowie, pielęgniarki, lekarze i fizjoterapeuci.

Słowa kluczowe:
fizjoterapia, fizjoprofilaktyka, profilaktyka

Pobierz/Download/下載 Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Porównanie skuteczności terapii przy użyciu pola elektromagnetycznego wysokiej częstotliwości i terapii falą ultradźwiękową w przebiegu chorób zwyrodnieniowo – przeciążeniowych układu narządu ruchu

Lidia Kościelny, Krystyna Stanisz-Wallis, Bożena Latała, Magdalena Wilk-Frańczuk

L. Kościelny, K. Stanisz-Wallis, B. Latała, M. Wilk-Frańczuk – Comparison between the effectiveness of therapy using a high-frequency electromagnetic field and the therapy using ultrasound waves in the degenerative and overload diseases of the locomotor system. Fizjoterapia Polska 2018; 18(1); 6-13

Streszczenie

Cel pracy. Celem pracy jest ocena skuteczności leczenia chorób zwyrodnieniowych układu narządu ruchu przy użyciu pola elektromagnetycznego wysokiej częstotliwości w porównaniu do leczenia ultradźwiękami.
Materiał i metodyka. Do badania zakwalifikowano 77 osób w wieku od 42-84 lat, z zaostrzeniami dolegliwości bólowych i ograniczeniem sprawności ruchowej w przebiegu chorób zwyrodnieniowych. Pacjenci zostali podzieleni na 3 grupy. W grupie I (27 osób) wykonywano zabiegi: krioterapii, laseroterapii i kinezyterapii. W grupie II (27 osób) wykonywano zabiegi: krioterapii, laseroterapii, ultradźwięków, kinezyterapii. W grupie III (23 osoby) wykonywano zabiegi: krioterapii, laseroterapii, pola elektromagnetycznego wysokiej częstotliwości, kinezyterapii. We wszystkich grupach zabiegi prowadzono przez okres 10 dni. Zastosowano ankietę oceny sprawności ruchowej oraz ocenę bólu. Badania przeprowadzono w 1 i 10 dniu zabiegów.
Wyniki. W każdej grupie zastosowane leczenie okazało się skuteczne, co było statystycznie istotne. W grupie III była największa różnica median. Podobnie zmiana bólu była najbardziej istotna w grupie III, terapia przy użyciu pola elektromagnetycznego okazała się najbardziej skuteczna.
Wnioski. Uzyskano istotną różnicę między bólem początkowym, a końcowym w 3 badanych grupach. Wystąpiła istotna różnica w zmianie bólu w 3 badanych grupach. Wykazano większą skuteczność stosowania terapii pola elektromagnetycznego.

Słowa kluczowe:
rehabilitacja, zmiany zwyrodnieniowe, fizykoterapia

Pobierz/Download/下載 Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Ocena efektywności dwóch programów rehabilitacji u pacjentów z zespołem bolesnego barku

Katarzyna Ogrodzka, Karolina Leśniak, Aneta Bac, Tomasz Ridan, Marek Żak

K. Ogrodzka, K. Leśniak, A. Bac, T. Ridan, M. Żak: Evaluation of the effectiveness of two rehabilitation programmes for the patients with the shoulder impingement syndrome. FP 2015;15(4); 42-52

Streszczenie
Cel pracy. Celem badań było porównanie dwóch programów rehabilitacji stosowanych u pacjentów z zespołem bolesnego barku oraz w jakim zakresie rehabilitacja refundowana jest w stanie przywrócić pacjentowi możliwość odzyskania funkcji w stawie barkowym w porównaniu do programu rehabilitacji utworzonego przez autorów badań.
Materiał i metodyka. Badania zostały przeprowadzone w dwóch grupach, w każdej po 7 pacjentów ze zdiagnozowanym zespołem bolesnego barku. Pierwsza grupa korzystała tylko z zabiegów refundowanych, natomiast druga grupa była prowadzona autorskim programem rehabilitacji dostosowanym do indywidualnych potrzeb każdego z pacjentów.
Wyniki. Po terapii u pacjentów z obu grup zaobserwowano zwiększenie zakresu ruchomości w stawie barkowym, zmniejszenie poziomu bólu w spoczynku, a także w trakcie wykonywania codziennych czynności ruchowych.
Wnioski. Autorski program rehabilitacji okazał się efektywniejszą metodą leczenia w dolegliwościach zespołu bolesnego barku.

Słowa kluczowe:
zespół bolesnego barku, rehabilitacja, sprawność

Pobierz/Download/下載 PPobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error