Evidence-based physiotherapy practice in Lithuania: attitudes, application, and barriers

Grazina Krutulyte, Egle Lendraitiene, Daiva Petruseviciene, Ieva Piezaite, Marek Kiljański

FP 2017; 17(4); 42-49

Abstract

Background. No research has been done in Lithuania regarding the knowledge and attitudes of physiotherapist relative to the use of evidence in practice. WCPT policy statement indicate that physiotherapist are responsible for the application of scientific evidence in practice and have to ensure that the treatment of patients is based on the best available evidence. Scientific evidence has to be combined with clinical experience, taking into consideration the patients’ beliefs, values, environment, and needs.
The aim of the study was to analyze the attitude of Lithuanian physiotherapist towards EBP practice and its application.
Methods. The study used 37 item “EBP Questionnaire”. Using this questionnaire, a randomized survey of physiotherapists practicing in Lithuania was performed.
Results. The final sample size was 229 subjects (response rate – 78%). The majority of the respondents demonstrated a positive attitude towards EBP and guidelines: 93.2% of the surveyed physiotherapist in Lithuania stated that the application of EBP is necessary, and 90.4% of the respondents stated that EBP guidelines are important in clinical practice. The majority of physiotherapists agreed that EBP helps to make decisions in the choice of treatment. Less than one-half of the respondents stated that they read 2 to 5 scientific articles related to their clinical practice per month. One-third of the respondents indicated that the treatment techniques they applied weren’t based on clinical evidence. The most common barrier to the implementation of EBP was a lack of time (29.9%).

Key words:
Evidence-based practice, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Ocena skuteczności aktywności fizycznej w łagodzeniu bólu lędźwiowego odcinka kręgosłupa u kobiet w ciąży / Assessment of physical activity effectiveness in pain alleviating of the lumbar spine pain during pregnancy

Sławomir Motylewski, Dominika Terka, Elżbieta Poziomska-Piątkowska

FP 2017; 17(4); 34-40

Streszczenie

Częstą dolegliwością kobiet w ciąży są bóle kręgosłupa. Pojawiają się w związku ze wzrostem masy ciała, który stanowi dodatkowe obciążenie struktur odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa i miednicy. Zmienia się położenie środka ciężkości i następuje nowe ustawienie ciała, powodujące zaburzenie dotychczasowej równowagi narządu ruchu. Pojawia się asymetria w ruchomości stawów krzyżowo-biodrowych, a także podrażnienie więzadeł krzyżowo-biodrowych miednicy.
W leczeniu tego problemu proponuje się kobietom stosowanie metod farmakologicznych, zabiegów fizykalnych a przede wszystkim wszelkiego rodzaju ćwiczeń ruchowych.
Celem badań była ocena skuteczności wybranych terapii na dolegliwości bólowe odcinka lędźwiowego u kobiet w ciąży.
Materiał i metody. Materiał badawczy stanowiła grupa 41 kobiet, które przynajmniej jeden raz urodziły dziecko. W celu zebrania informacji posłużono się kwestionariuszem ankiety.
Wyniki. Do najskuteczniejszych metody zwalczania bólu kręgosłupa według ankietowanych należy aktywność fizyczna 47,4%. Zabiegi w wodzie wybrało 21% a masaż ciążowy i kinesiotaping po 15,8%. W wyniku systematycznego ruchu 15,2% ankietowanych stwierdziło, że dolegliwości bólowe nie powróciły.
Wnioski. Systematyczną aktywność fizyczną przed zajściem w ciążę deklarowała zdecydowana większość respondentek a w trakcie ciąży ponad połowa badanych. Aktywność fizyczna prowadzona przed i w czasie trwania ciąży nie wpływa według respondentek na pojawienie się dolegliwości bólowych dolnego odcinka kręgosłupa.

Słowa kluczowe:
aktywność fizyczna, bóle kręgosłupa, ciąża, fizjoterapia

Abstract

Spine pain is common affliction during pregnancy. It is caused by body mass increase, which creates additional burden for structures of lumbar-sacral spine section and pelvis. Centre of gravity and body position are changed, which causes balance disorder of motor system. Asymmetry in mobility of sacroiliac joints appears, as well as irritation of sacroiliac ligaments.
The treatment of this problem includes pharmacological methods, physiotherapy and most important, variety of physical exercises.
The main goal of this study was assessment of different therapies effectiveness on lumbar spine pain during pregnancy.
Material and methods. The study group consisted of 41 women, who gave birth at least once. To gather information a survey method was used.
Results. Physical activity was pointed as one of the most efficient method of preventing spinal pain – 47,4. Hydrotherapy was chosen by 21% respondents, while massage and kinesiotaping only 15,8% both. According to 15,2% of questioned pain was gone as a result of systematical exercises.
Conclusions. Systematical physical activity before pregnancy was declared by the vast majority of respondents, while during pregnancy by half of questioned.
According to respondents, physical activity before and during pregnancy does not affect lumbar spine pain.

Key words:
physical activity, spin pain, pregnancy, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Wybrane właściwości mechaniczne plastrów stosowanych w metodzie plastrowania dynamicznego – badanie w oparciu o pojedynczo ślepą próbę / Selected mechanical properties of tapes used in kinesiology taping method – single blind test

Wojciech Garczyński

FP 2017; 17(3); 74-81

Streszczenie

Wprowadzenie. Plastrowanie dynamiczne (kinesiology taping) jest popularną metodą stosowaną nie tylko przez fizjoterapeutów i lekarzy ale również trenerów, ze względu na brak zaangażowania pacjenta oraz czynnik ekonomiczny. Liczne publikacje naukowe traktujące o kinesiotapingu powstają w oparciu o randomizowane badania najczęściej z podwójną ślepą próbą. Niestety w większości artykułów naukowych nie ma informacji na temat użytego w badaniach plastra, co uniemożliwia powtórzenie badania i uzyskania dowiedzionej przez autorów odpowiedzi klinicznej.
Cel badań. Implikacją do przeprowadzenia badań było porównanie kilku rodzajów plastrów wykorzystywanych w plastrowaniu dynamicznym w zakresie wybranych właściwości mechanicznych.
Materiał i metodyka. Do badań wykorzystano siedem rodzajów plastrów: Nitto Denko, Acu Top, Cure Tape, Nastara, Kinesio Tex Gold, Novama, 3NS Tex. Do badań właściwości mechanicznych wykorzystano maszynę wytrzymałościowa firmy Instron, model E 3000. W badaniu taśm przeprowadzono dwa rodzaje testów: próbę monotonicznego rozciągania oraz badanie cyklicznego rozciągania. Otrzymane wyniki badań przeanalizowano przy użyciu pakietu Office Excel 2010 oraz Statistica 12.
Wyniki. Największą statyczną wytrzymałością charakteryzował się plaster Nitto Denko (154,90N) oraz plaster Novama (118,41 N), najmniejszą plaster Acu Top (25,19 N) oraz 3NS Tex (18,54 N). Wyniki z próby cyklicznego rozciągania wykazywały wyższe wartości koniecznych do zastosowania sił w przypadku plastrów Nitto Denko i Novama (odpowiednio 6,78 i 19,97 N). Najmniejszą siłę konieczną do rozciągnięcia plastra wykazywał 3NS Tex oraz Nastara (odpowiednio 3,95 i 4,68 N). Poziom różnic między badanymi plastrami był istotny statystycznie (p < 0,001). Wnioski. Plastry dostępne na polskim rynku różnią się między sobą pod względem właściwości mechanicznych.

Słowa kluczowe:
plastrowanie dynamiczne, właściwości mechaniczne, fizjoterapia

Abstract

Introduction. Kinesiology Taping is a popular method used not only by physiotherapists and physicians, but also by trainers, due to the lack of patient involvement and the economic factor. Numerous scientific publications on kinesiotaping are based on a randomized, usually double-blind tests. Unfortunately, in most scientific articles there is no information on the tape used in the tests, which makes it impossible to repeat the test and obtain the clinical response proven by the authors.
Aim of the tests. The implication for the tests was the comparison of several types of tapes used in dynamic taping in terms of selected mechanical properties.
Material and methods. Seven types of tapes were used for the tests: Nitto Denko, Acu Top, Cure Tape, Nastara, Kinesio Tex Gold, Novama, 3NS Tex. Instron E 3000 endurance machine was used for testing of mechanical properties. Two types of tests were carried out in the tape testing: monotonic stretching test and cyclic stretching test. The obtained results were analyzed using Office Excel 2010 and Statistica 12.
Results. Nitto Denko (154.90 N) and Novama (118.41 N) tapes had the highest static strength, while Acu Top (25.19 N) and 3NS Tex (18.54 N) tapes had the lowest static strength. The results from the cyclic stretching test showed higher values of force necessary for the Nitto Denko and Novam tapes (6.78 and 19.97 N, respectively). The lowest force needed for tape stretching was shown by 3NS Tex and Nastara tapes (3.95 and 4.68 N, respectively). The level of difference between the tested tapes was statistically significant (p < 0.001). Conclusions. The tapes available on the Polish market differ in terms of mechanical properties.

Key words:
kinesiology taping, mechanical properities, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Fizjoterapia u chorych z wszczepionym układem stymulującym serce / Physiotherapy in patients with an implanted cardiac pacemaker

Włodzisław Kuliński

FP 2017; 17(3); 28-36

Streszczenie

Wstęp. W kraju liczba osób z wszczepionym układem stymulującym serce wynosi ponad 100 000, a duża ich część z powodu chorób współistniejących korzysta z leczenia fizykalno-usprawniającego.
Materiał i metoda. Przestawiono przykładowe zapisy EKG poszczególnych trybów pracy stymulatorów. Stymulator serca jest wrażliwy na pole magnetyczne o dużym natężeniu oraz pola elektromagnetyczne wytwarzane przez aparaty stosowane w fizykoterapii.
Wyniki. Diatermia krótkofalowa może być przyczyną interferencji w przypadku oddziaływania źródła fal w pobliżu loży z rozrusznikiem. Zabiegi z użyciem diatermii mogą wywołać zahamowanie powstawania impulsów stymulatora, jak również poprzez wzrost temperatury mogą prowadzić do termicznego uszkodzenia generatora. Przy stosowaniu impulsowego pola magnetycznego n. cz. nie dochodzi do przegrzania elementów metalowych, ale istnieje możliwość zakłócenia pracy stymulatora i stosowanie zabiegów w obrębie klatki piersiowej jest przeciwwskazane. Wykonywanie zabiegów galwanizacji, jonoforezy, prądów niskiej i średniej częstotliwości jest możliwe poza obrębem klatki piersiowej. Stosowanie zabiegów z grupy światłolecznictwo, termoterapia bez przeciwwskazań. Zabiegi elektrostymulacji w uszkodzeniu neuronu obwodowego mogą być stosowane przy zachowaniu szczególnych zasad bezpieczeństwa chorego.
Przedstawiono przykłady monitoringu holterowskiego w czasie korzystania przez chorych z poszczególnych zabiegów fizykoterapeutycznych.
Ukazano trudne przypadki kliniczne chorych z wszczepionym układem stymulującym wymagających postępowania fizykalno-usprawniającego
Wnioski. Wykonywanie większości zabiegów fizykoterapeutycznych u chorych z układem stymulującym jest dopuszczalne, ale pod warunkiem zachowania odpowiednich zasad bezpieczeństwa.

Słowa kluczowe:
układ stymulujący serce, fizjoterapia

Abstract

Background. In Poland, the number of patients with an implanted cardiac pacemaker equals over 100,000 and many of them undergo physical therapy and rehabilitation due to co-morbidities.
Material and methods. Sample electrocardiograms of various pacemaker pacing modes are presented. Cardiac pacemakers are sensitive to high-strength magnetic fields and electromagnetic fields generated by devices used in physical therapy.
Results. Short-wave diathermy may cause interference if the source of waves is located near the pacemaker site. Procedures using diathermy may inhibit pacemaker activity and cause heat damage to the generator (due to increased temperature). When a pulsed low-frequency magnetic field is used, the metal parts do not overheat, but there is a possibility of disturbances in the pacemaker function and thus it is recommended not to perform such procedures on the chest. The use of galvanic current, iontophoresis, and low and medium frequency currents is possible outside the area of the chest. There are no contraindications to light therapy and heat therapy. Electrical stimulation in patients with peripheral neuron damage may be used as long as special safety measures are followed.
The paper shows sample Holter monitor readings obtained when patients underwent various physical therapy procedures.
It also presents difficult cases of patients with an implanted cardiac pacemaker who require physical therapy and rehabilitation.
Conclusions. Most physical therapy procedures may be performed in patients with a pacemaker, but on condition that appropriate safety principles are followed.

Key words:
cardiac pacemaker, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

 

Ocena wyników fizjoterapii po artroskopowej rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego (WKP) za pomocą kwestionariusza Knee and Osteoarthrosis Outcome Score (KOOS) w wybranym modelu usprawniania/Evaluation of physiotherapy results after anterior cruciate ligament reconstruction using the Knee and Osteoarthrosis Outcome Score (KOOS) questionnaire

Sebastian Zduński, Witold Rongies, Marcin Ziółkowski, Tomasz Kozieł, Janusz Sierdziński

FP 2017; 17(2); 60-70

Streszczenie

Wstęp. W ostatnich latach zauważalny jest wzrost liczby urazów stawu kolanowego z następowym, całkowitym uszkodzeniem więzadła krzyżowego przedniego (WKP). Uszkodzenia WKP w większości przypadków wymagają specjalistycznego leczenia operacyjnego i fizjoterapeutycznego. Głównym celem leczenia usprawniającego jest przywrócenie pełnej funkcji stawu kolanowego i całej kończyny dolnej objętej leczeniem operacyjnym. W ostatnim czasie wzrasta zainteresowanie metodami oceny wyników procedur rekonstrukcji WKP. Stworzono wiele kwestionariuszy i skal umożliwiających ocenę rezultatów leczenia. Przykładem jest skala Knee and Osteoarthrosis Outcome Score (KOOS).
Cel pracy. Ocena bliskich i odległych wyników rehabilitacji pacjentów po artroskopowej rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego w wybranym modelu usprawniania leczniczego za pomocą skali Knee and Osteoarthrosis Outcome Score (KOOS).
Materiał i metodyka. Do badania włączono w sposób losowy 72 osoby z rozpoznanym całkowitym zerwaniem WKP, zakwalifikowanych do jego operacyjnego odtworzenia. Do Grupy Badanej włączono 37 chorych w wieku od 18 do 60 lat (średnia 37 ±10,3 lat). Wszyscy badani z tej grupy poddani zostali modelowi fizjoterapii, opartemu o uznane schematy leczenia usprawniającego, przez 4 tygodnie poprzedzające zabieg rekonstrukcyjny. W sumie przeprowadzono od 10 do 12 sesji terapeutycznych. Do Grupy Kontrolnej włączono 35 chorych w wieku od 18 do 60 lat (średnia 34 ±10,0 lat), którzy nie realizowali programu fizjoterapii przedoperacyjnej. Program fizjoterapii pooperacyjnej był jednakowy u wszystkich badanych.
Wyniki. Zaobserwowano istotną statystycznie poprawę oceny funkcjonalnej stawu kolanowego po rekonstrukcji WKP za pomocą kwestionariusza KOOS u pacjentów z Grupy Badanej i Kontrolnej w kolejnych punktach pomiarowych (p < 0,05). Lepszy wynik w Grupie Badanej stwierdzono niemal we wszystkich subskalach skali KOOS (objawy, sztywność, czynności dnia codziennego, aktywność, jakość życia) po 6 i 12 tygodniach od rekonstrukcji WKP. Nie zaobserwowano jednak istotnej statystycznie różnicy pomiędzy Grupą Badaną i Kontrolną (p > 0,05). Zaobserwowano natomiast istotną statystycznie różnicę w kategorii „sztywność” skali KOOS po 12 tygodniach od operacji (p < 0,05). Zaobserwowano także istotną statystycznie różnicę w parametrze SP3 (możliwość podskoku) skali KOOS po 12 tygodniach od operacji (p < 0,05). Wnioski. 1. Uzyskane wyniki w obu badanych grupach, w zakresie możliwości funkcjonalnych ocenianych za pomocą kwestionariusza KOOS po zabiegu rekonstrukcji, potwierdzają dobrą jakość wykonanych zabiegów operacyjnych oraz działań fizjoterapeutycznych. 2. Obserwowany w kwestionariuszu KOOS lepszy wynik w Grupie Badanej, wskazuje na dużą wartość terapeutyczną przedoperacyjnej rehabilitacji. Słowa kluczowe: więzadło krzyżowe przednie, staw kolanowy, fizjoterapia, kwestionariusz KOOS Abstract

Introduction. In recent years, there has been an increase in the number of knee injuries with subsequent total anteriur ligament injury (ACL). ACL lesions in most cases require specialized surgical and physiotherapeutic treatment. The main goal of rehabilitation is to restore the full function of the knee joint and the entire lower limb. Interest in methods of assessing the outcome of ACL reconstruction procedures has increased recently. A number of questionnaires and scales were developed to assess the outcome of treatment. An example is the Knee and Osteoarthrosis Outcome Score (KOOS).
The aim of the study. Assessment of near and distant outcomes of post-arthroscopic anterior cruciate ligament reconstruction in the selected model of Knee and Osteoarthrosis Outcome Score (KOOS).
Material and methodology. Randomized study included 72 patients with a complete rupture of the ACL identified for operative reconstruction. The study group included 37 patients aged 18 to 60 years (mean 37 ±10.3 years). All subjects in this group were subjected to a physiotherapy for 4 weeks prior to reconstructive surgery. In total, 10 to 12 therapeutic sessions were conducted. The control group included 35 patients aged 18 to 60 years (mean 34 ±10.0 years) who did not perform the preoperative physiotherapy program. The postoperative physiotherapy program was the same in all subjects studied.
Results. There was a statistically significant improvement in the functional assessment of the knee joint after reconstruction of the ACL using the KOOS questionnaire in the Study and Control groups at subsequent measurement points (p < 0.05). Better results in the Study Group were found in almost all subgroups of KOOS (symptoms, stiffness, daily activities, activity, quality of life) 6 and 12 weeks after ACL reconstruction. However, there was no statistically significant difference between the Study and Controlled Group (p > 0.05). There was a statistically significant difference in the „stiffness” of the KOOS scale after 12 weeks (p < 0.05). There was also a statistically significant difference in the SP3 (skipping ability) of the KOOS scale after 12 weeks (p < 0.05). Conclusions. 1. Obtained results in both examined groups, in terms of functional capabilities evaluated by the KOOS questionnaire after reconstruction, confirm the good quality of performed surgical procedures and physiotherapeutic activities.  2. A better KOOS score in the Study Group indicates the high therapeutic value of preoperative rehabilitation. Key words: anteriur cruciate ligament, knee joint, physiotherapy, KOOS questionnaire

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Ocena skuteczności krioterapii miejscowej u osób z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego/Evaluation of the Efficacy of Local Cryotherapy in Patients with the Degenerative Knee Joint Disease

Marek Woszczak, Katarzyna Bogacz, Magdalena Józefowicz-Korczyńska, Joanna Kałuża-Pawłowska, Jan Szczegielniak

FP 2017; 17(2); 48-59

Streszczenie

Wstęp. Bóle, obrzęki, a także zniekształcenia stawów, to typowe objawy choroby zwyrodnieniowej. Choroba ta dotyka ponad 60% osób powyżej 60 roku życia. Z jej powodu, co trzynasta osoba codziennie przyjmuje leki przeciwbólowe. Etiologia choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego to najczęściej mikrourazy, urazy, przeciążenia, przebyte stany zapalne, wadliwe obciążenia oraz wrodzone nieprawidłowości w jego budowie.
Cel pracy. Celem pracy była ocena skuteczności krioterapii miejscowej u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego.
Materiał i metodyka. Badania przeprowadzone zostały na grupie 86 osób w wieku od 20 do 45 lat, leczonych w Zakładzie Rehabilitacji Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego Nr 1 Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Pacjentów przydzielono losowo do grup A (40 osób) i B (46 osób). U wszystkich pacjentów rozpoznano zmiany zwyrodnieniowe stawów kolanowych. W badaniu uczestniczyły osoby czynne zawodowo, chodzące.
Wszyscy pacjenci zostali poddani przed zabiegami badaniom podmiotowym, przedmiotowym, badaniu klinicznemu oraz poproszeni o wypełnienie kwestionariusza WOMAC (Western Ontario and McMaster). Istotnym elementem badania podmiotowego było także zebranie informacji o stylu życia pacjenta, sposobie odżywiania się, nałogach, aktywności fizycznej i ewentualnych zagrożeniach epidemiologicznych wynikających z wykonywanej pracy.
Przed i po zakończeniu cyklu 10 zabiegów pacjentów poddano również badaniu przedmiotowemu (fizykalnemu), poprzez: oglądanie, badanie dotykiem, opukiwanie, osłuchiwanie, pomiar długości i obwodów, badanie siły mięśniowej i testy funkcjonalne. Badani zostali poproszeni o wypełnienie anonimowej ankiety. U wszystkich chorych wykonano jako część wspólną ultradźwięki, pole magnetyczne, ćwiczenia samowspomagane, ćwiczenia w odciążeniu stawów kolanowych. Częścią różnicującą w badaniu były zabiegi krioterapii miejscowej stawu kolanowego wykonane dodatkowo w grupie B. Oceny dokonano na podstawie badań przed i po zakończeniu leczenia fizjoterapeutycznego.
Wyniki. W oparciu o przeprowadzone badania uzyskano istotne statystyczne zmniejszenie bólu w skali VAS zarówno w grupie A, jak i B. Zmniejszeniu uległ również wysięk i ciepłota stawu. Zarejestrowano zwiększenie zakresów ruchomości.
W oparciu o test Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index zaobserwowano również poprawę wydolności czynnościowej podczas codziennych czynność tj. chociażby wchodzenia/schodzenia po schodach czy zakładania/zdejmowania skarpet.
Wnioski. Interpretując wyniki zaobserwowano, że stopień poprawy w/w wskaźników w grupie B, w której stosowano dodatkową krioterapię miejscową, był w stopniu istotnym statystycznie większy niż w grupie A, w której tego zabiegu nie stosowano.

Słowa kluczowe:
krioterapia, choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego, fizjoterapia

Abstract

Introduction. Pain, swelling and deformities of joints are the typical symptoms of a degenerative disease. The disease affects more than 60% of persons over 60 years of age. Due to this condition, every thirteenth person takes painkillers on a daily basis. Etiology of the degenerative knee joint disease comprises most often of micro traumas, injuries, overstrain, previous inflammatory conditions, improper weight distribution and congenital anomalies in the joint structure.
Research Goal. The aim of our study has been to evaluate the efficacy of local cryotherapy in patients with the degenerative knee joint disease.
Materials and Methods. The study has been carried out on a group of 86 persons, 20 to 45 years old, treated in the Rehabilitation Unit of the University Clinical Hospital No. 1 of the Medical University in Łódź. The patients have been randomly assigned to group A (40 persons) and B (46 persons.) In all the patients, there have been diagnosed degenerative changes in knee joints. In the study participated persons professionally active, able to walk.
Prior to application of treatment, all the patients were interviewed, had undergone physical and clinical examinations and were asked to fill out the WOMAC (Western Ontario and McMaster) questionnaire. An important purpose of the interview was to gather information about the patients’ lifestyle, their diet, addictions, physical activity and the potential epidemiological threats arising from the type of work they do.
Before and after completing the cycle of 10 treatment sessions, the patients were also examined physically by visual inspection, palpation, percussion, auscultation, measurements of lengths and perimeters, testing of muscle strength and functional tests. The patients were asked to anonymously fill out a questionnaire.
For all the patients were applied same treatments: ultrasounds, magnetic field, self-assisted exercises, knee joint load relief exercises. The differentiating factor in the study were the knee joint local cryotherapy treatments applied additionally for patients in group B. The evaluation was made on the basis of examinations before and after the physiotherapy treatments.
Results. Based on the examinations it can be concluded, that there has been achieved statistically significant reduction in pain according to VAS in both, group A and group B. There has also been a reduction in exudate and temperature of the joint.. There has also been registered an increase in the mobility ranges. Based on results of the test of Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index, we have also observed an improvement in functional capacities in executing daily activities, i.e. for example climbing/descending stairs or putting on/taking off socks.
Conclusions. While interpreting the results, it has been observed that the degree of improvement in the above listed factors in group B, in which the additional local cryotherapy was applied, was statistically significantly higher than in group A, in which the treatment was not used.

Key words:
cryotherapy, degenerative knee joint disease, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Mechanizm kompensacji w leczeniu skolioz idiopatycznych metodą FED – wyniki wstępne/Compensation Mechanism in Treatment of Idiopathic Scoliosis with the FED Method – Preliminary Results

Sandra Trzcińska, Wojciech Kiebzak, Marek Wiecheć, Zbigniew Śliwiński

FP 2017; 17(2); 6-14

Streszczenie

Wprowadzenie. Idiopatyczne podłoże skolioz utrudnia postępowanie lecznicze o charakterze przyczynowo-skutkowym. Daje to możliwość powstawania wielu metod fizjoterapeutycznych takich jak metoda FED. Jest ona nowym, lecz dobrze prognozującym sposobem leczenia zachowawczego skolioz.
Celem pracy była ocena wpływu terapii FED na zmniejszenie kąta rotacji łuku pierwotnego (KTR P) i wtórnego (KTR W) oraz globalnej rotacji kręgosłupa (SDR).
Materiał i metodyka Badaniem objęto dziewczęta w wieku od 11 do 15 lat (śr.13,5 ±1,4) z rozpoznaną dwułukową skoliozą idiopatyczną II°. U wszystkich badanych przeprowadzono pomiar kata rotacji tułowia łuku pierwotnego, wtórnego, odcinka szyjnego oraz pomiar współczynnika skoliozy aparatem Zebris. Analizie poddano także parametr Sumy Dwóch Rotacji (SDR). Badania przeprowadzono przed i po trzytygodniowej terapii metodą FED.
Wyniki Po zastosowaniu terapii FED zaobserwowano istotne statystycznie zmniejszenie się średniej wartości kąta rotacji tułowia na wysokości łuku pierwotnego, wtórnego oraz odcinka szyjnego. Podobne obserwacje uzyskano w przypadku współczynnika skoliozy w badaniu Zebris. We wszystkich badanych parametrach nastąpiło istotne zmniejszenie się średnich wartości wyjściowych (p< 0,001). Wnioski Leczenie skolioz dwułukowych metodą FED w okresie 3 tygodni prowadzi do zmniejszenia się kąta rotacji tułowia. Zmiana ta dotyczy zarówno łuku pierwotnego jak i wtórnego, globalnej wartość rotacji jak i odcinka szyjnego. Terapia metodą FED poprawia globalną wartość rotacji całego kręgosłupa.W czasie terapii dochodzi do zmniejszenia się wartości kąta rotacji kręgów w odcinku szyjno-piersiowym. Słowa kluczowe: skolioza idiopatyczna, fizjoterapia, metoda FED, mechanizm kompensacji


Abstract

Introduction. The idiopathic background of scoliosis makes it difficult to treat the disorder in a cause and effect way. This gives a starting point for creation of many physiotherapy treatment methods, among them the FED method. It is a new, but a very promising way of the conservative treatment for scoliosis.
Research Goal. The assessment of impact of the FED treatment for reducing the angle of the primary curve (KTR P) and the secondary curve (KTR W) rotation, and the overall rotation of the spine (SDR).
Materials and Methods. In the research participated girls 11 to 15 years old (M = 13.5 ±1.4), with the diagnosed double curve scoliosis of the second degree. In all the patients, there were carried out measurements of the angle of trunk rotation in the primary curve, secondary curve, cervical segment and the scoliosis coefficient was measured with a Zebris apparatus. There was also analyzed the sum of two rotations (SDR) parameter. The above examinations were performed before and after the three week treatment with the FED method.
Results. After the application of the FED treatment method, we have observed statistically significant decrease in the average value of the trunk rotation angle at the levels of primary curve, secondary curve and cervical segment. Similar observations were made in the case of the scoliosis coefficient in Zebris examination. All the examined parameters have shown a significant decrease in the average output values (p < 0.001). Conclusions. Treatment of double curve scoliosis with the application of the FED method, for the period of 3 weeks, leads to reduction of the rotation angle of the trunk. This reduction applies to both, the primary and secondary curve, the overall rotation angle and the cervical segment. The FED therapy improves the total rotation of the whole spine.In the course of treatment, there occurs decrease in the angle of vertebrae rotation in the cervicothoracic segment. Key words: idiopathic scoliosis, physiotherapy, FED method, compensation mechanism

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version

Ocena zastosowania biofeedbacku oddechowego w fizjoterapii chorych na POChP / Possibilities for respiratory biofeedback aplication in physiotherapy of patients with COPD

Witold Pawełczyk, Janina Bajowska, Bogusława Wójtowicz, Katarzyna Bogacz, Tomasz Sirek, Jan Szczegielniak

FP 2013; 13(4); 12-18

Streszczenie
Wstęp. Dotychczas brak kompleksowych badań z zastosowaniem biofeedbacku oddechowego, a wnioski wypływające z niewielu prac z wykorzystaniem tej techniki u chorych na POCHP nie są jednoznaczne.
Cel pracy. Celem pracy było porównanie wpływu standardowej fizjoterapii oraz fizjoterapii wzbogaconej o ćwiczenia prowadzone metodą biofeedback na amplitudę oddechu, wyniki 6-minutowego testu marszowego oraz wybrane wskaźniki określające czynność wentylacyjną płuc u chorych na POCHP w trakcie stacjonarnej fizjoterapii.
Materiał i metody badań. Zbadano 32 chorych w łagodnym i umiarkowanym stadium POChP. Chorzy zostali podzieleni losowo na 2 grupy. Badani chorzy z grupy A poddani byli standardowej fizjoterapii, a chorzy z grupy B uczestniczyli dodatkowo w ćwiczeniach prowadzonych metodą biofeedback. Przed i po zastosowanym programie fizjoterapii u wszystkich badanych chorych zbadano amplitudę oddechu, wykonano test marszowy oraz badanie spirometryczne.
Wynik. Stwierdzono istotny statystycznie przyrost wartości amplitudy brzusznego toru oddechowego w grupie B po fizjoterapii, który wyniósł 0,74 j.w. (±0,53, p<0,05). Przyrost wartości wskaźnika FEV1 w grupie B po fizjoterapii był istotny statystycznie i wyniósł 3,38% (±4,34, p<0,05). Wnioski 1. Stwierdzono, że zastosowanie ćwiczeń oddechowych prowadzonych metodą biofeedback w fizjoterapii chorych na POCHP istotnie zwiększa amplitudę ruchu oddechowego określającego brzuszny tor oddychania. 2. Wykazano, że trening metodą biofeedback stosowany u chorych na POCHP wpływa na istotną poprawę wartości wskaźnika FEV1. Słowa kluczowe: biofeedback, POChP, fizjoterapia


Abstract

Background. There are no comprehensive studies of breathing biofeedback. The influence of breathing biofeedback in patients with COPD is unclear.
Study Objective. The aim  of this study was to compare standard physiotherapy with physiotherapy connected to biofeedback exercises with respect to breathing amplitude, 6MWT results and lungs function in patients with COPD.
Measurements. Thirty six patients with COPD were examined. They were divided into two groups. Group A took part in standard physiotherapy. Group B took part in standard physiotherapy and additional biofeedback exercises. Six minute walking test, spirometry and breathing amplitude measurement were conducted.
Results. There was significant improvement of abdominal movement in group B 0,74  (±0,53, p<0,05). The change of FEV1 in group B was significant. The change was 3,38% (±4,34, p<0,05). Conclusion 1.This investigation showed the influence of standard physiotherapy connected to biofeedback exercises on abdominal movement. 2.Standard physiotherapy connected to biofeedback exercises is effective in improving FEV1 in patients with COPD. Key words: biofeedback, COPD, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. polskiem/Available only Polish version

Gimnastyka lecznicza w działalności zakładów gimnastycznych na ziemiach polskich przed 1914 r. / Healing gymnastics in activity of gymnastic units on Polish land before 1914

Sławomir Jandziś, Ewa Puszczałowska-Lizis, Marek Kiljański

FP 2014; 14(1); 74-84

Streszczenie
Początek zorganizowanych form gimnastyki leczniczej w Polsce związany jest z powstaniem zakładów gimnastycznych. Pierwsze tego rodzaju placówki powstały w Warszawie – Zakład Gimnastyczny Teodora Matthesa (1831), Krakowie – Szkoła Gimnastyczna Ludwika Bierkowskiego (1837), Poznaniu – Zakład Gimnastyczny Teofila Mateckiego (1840) oraz we Lwowie – Zakład Organopatyczny Teodora Bakody’ego (1856). W oparciu o wymienione zakłady ukształtowały się w Warszawie, Krakowie, Poznaniu i Lwowie pierwsze cztery ośrodki rozwoju gimnastyki leczniczej na ziemiach polskich. Działalność zakładów gimnastycznych miała znaczący wkład w późniejszy rozwój fizjoterapii i rehabilitacji medycznej w Polsce. Początkowo w zakładach stosowano gimnastykę leczniczą opartą na wzorach niemieckich, a w kolejnych latach wprowadzono szwedzki system gimnastyki P. H. Linga i metodę mechanoterapii G. Zandera. Właścicielami dziewiętnastowiecznych zakładów gimnastycznych w Polsce byli lekarze i pierwsi specjaliści w dziedzinie leczenia ruchem spoza świata lekarskiego – prekursorzy współczesnych fizjoterapeutów. W okresie tym powstały również pierwsze szkoły kształcące fizjoterapeutów w naszym kraju.

Słowa kluczowe:
zakłady gimnastyczne, historia rehabilitacji, gimnastyka lecznicza, fizjoterapia


Abstract

The beginning of organised forms of the healing gymnastics in Poland is connected with the formation of gymnastic units. The first institutions of that kind were formed in Warsaw – Matthesa Teodor Gymnastic Plant (1831), Cracow – Ludwik Bierkowski Gymnastic School (1837), Poznań – Teofil Matecki Gymnastic Plant (1840) and in Lvov – Organopatical Plant of Teodor Bakody (1856). On the base of listed units in Warsaw, Cracow, Poznań and Lvov were formed four first centres of the development of the healing gymnastics on Polish land. Activity of gymnastic units had a significant influence into the more late development of physiotherapy and the medical rehabilitation in Poland. At first healing gymnastics based on German patterns was applied in the plants, and in consecutive years was implemented a Swedish system of the gymnastics of P. H. Ling and method of the mechanotherapy of G. Zandera. The owners of 19th-century gymnastic plants In Poland were doctors and the first specialists in the field of the treatment with the move from outside of the medical world – precursors of contemporary physiotherapists. In this period were also formed the first schools educating physiotherapists in our country.

Key words:
gymnastic plants, history of the rehabilitation, healing gymnastics, physiotherapy

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

Wpływ aplikacji plastrowania dynamicznego na efekty fizjoterapii chorych po złamaniu nasady dalszej kości promieniowej typu Collesa / Impact of elastic therapeutic tape on final effects of physiotherapy in patients with Colles’ fracture

Marcin Krajczy, Jacek Łuniewski, Katarzyna Bogacz, Tomasz Dybek, Piotr Kiczyński, Edyta Krajczy, Anna Szczegielniak, Jan Szczegielniak

FP 2014; 14(1); 42-49

Streszczenie
Wstęp. Złamania nasady dalszej kości promieniowej, stanowią nadal duży problem kliniczny. Wydaje się, że w procesie fizjoterapii chorych po złamaniu przedramienia skuteczne może być plastrowanie dynamiczne (PD). Celem pracy jest ocena wpływu wybranych aplikacji PD na efekty fizjoterapii u chorych po złamaniu nasady dalszej kości promieniowej typu Collesa leczonych zachowawczo. Materiał i metody. Badaniami objęto 38 chorych leczonych w Zakładzie Rehabilitacji Leczniczej SP ZOZ w Nysie w okresie od stycznia 2012 r. do listopada 2013 r. Nabór do obu grup odbywał się losowo. Chorych podzielono na 2 grupy. Grupę badanych (BA) stanowiło 20 chorych (16 kobiet i 4 mężczyzn), u których stosowana była fizjoterapia z wykorzystaniem urządzenia Hand Tutor oraz aplikacje PD. Grupa kontrolna (KO) obejmowała 18 chorych (15 kobiet i 3 mężczyzn), u których była stosowana tylko fizjoterapia z wykorzystaniem urządzenia Hand Tutor. Po przeprowadzeniu badania wstępnego, u chorych z grupy BA stosowano aplikacje mięśniową – tonizującą mięśnie zginacze nadgarstka oraz więzadłową lub korekcyjną – na okolicę nadgarstka.
Aplikacje PD były wymieniane co 4 dni. Fizjoterapia trwała 10 dni. W trakcie oraz po zakończonej fizjoterapii przeprowadzono badania zgodnie z ustalonym protokołem. Wyniki. Aplikacje PD stosowane w procesie fizjoterapii u chorych z grupy BA zwiększyły zakres ruchomości aktywnej i pasywnej oraz poprawiły jakość ruchów, w porównaniu z badanymi chorymi grupy kontrolnej. Zaobserwowano także, że deficyty ruchów (różnice między ruchami pasywnymi i aktywnymi) zmniejszyły się bardziej w grupie BA. Wnioski. 1.W badaniu końcowym nie stwierdzono istotnych różnic wskaźników pomiędzy chorymi z obu grup. Badania wykazały poprawę funkcji nadgarstka w zakresie częstości ruchów aktywnych oraz zakresu ruchomości w obu grupach. 2. W grupie BA stwierdzono istotnie wyższe wyniki badania końcowego częstotliwości ruchów oraz ruchomości nadgarstka, w stosunku do badania początkowego.

Słowa kluczowe:
złamanie Collesa, fizjoterapia, plastrowanie dynamiczne (PD), Biofeedback, Hand Tutor


Abstract

Background. Fractures of the distal radius constitute a serious clinical problem. It seems that appliance of elastic therapeutic tape may be an effective method of physiotherapy among patients suffering from the forearm’s fracture.Aim of the study. The aim of the study is to assess the impact of selected elastic therapeutic tape applications on physiotherapy’s effects among patients treated conservatively after Colles’ fracture. Material and methods. The study included 38 patients treated in the Rehabilitation Department of Health Care Centre in Nysa in the period from January 2012 until November 2013. Participants were randomly divided into 2 groups. A study group (SG) consisted of 20 patients (16 women and 4 men), while a control group (CG) was composed of 18 patients (15 women and 3 men). Therapy for all of the participants was based on usage of the Hand Tutor device. Additionally, after a preliminary examination, patients from the  study group received selected applications of elastic therapeutic tape as follows: muscular – toning for the wrist’s flexors and ligamentous or corrective for the wrist area. Applications were replaced every 4 days. Physiotherapy lasted 10 days. According to the established protocol, during and after completion of physiotherapy regular checkups were conducted. Results. Elastic therapeutic tape’s applications used in the process of physiotherapy in SG’s patients increased range of motion for both active and passive movements and improved quality of them compared to the patients from CG. It was also observed that deficit of movements (difference between range of passive and active motions) decreased more in the SG’s patients.
Conclusions: 1. In the final study no significant differences has been showed in the studied parameters between the groups. Research has presented wrist’s functions improvement in the frequency of active movements and range of motion in both groups. 2. Significantly higher results in the final examination of the frequency and wrist’s mobility in general were shown in comparison to the initial results.

Key words:
Colles’ fracture, physiotherapy, elastic therapeutic tape, biofeedback, Hand Tutor

Pobierz/Download Pobierz artykuł w j. angielskim/Download an English version

1 2 3 4