Ocena skuteczności usprawniania pacjentów z dyslordozą szyjną z wykorzystaniem testów neurodynamicznych i zabiegów fizykalnych

Zbigniew Śliwiński, Agnieszka Zamczyk, Danuta Lietz-Kijak, Edward Kijak, Małgorzata Starczyńska

Zbigniew Śliwiński, Agnieszka Zamczyk, Danuta Lietz-Kijak, Edward Kijak, Małgorzata Starczyńska – Ocena skuteczności usprawniania pacjentów z dyslordozą szyjną z wykorzystaniem testów neurodynamicznych i zabiegów fizykalnych. FP 2013; 13(2); 15-21

Streszczenie
Wstęp. Celem pracy była ocena skuteczności kompleksowego postępowania fizjoterapeutycznego usprawnianie pacjentów dyslordoza szyjną materiał i metody badania objęto grupę 40 osób, u których stwierdzono zmiany zwyrodnieniowe w obrębie szyjnego odcinka kręgosłupa. Grupa badana stanowiąca 20 osób została poddana serii zabiegów fizykalnych (biostymulacja laserowa i galwanizacja) oraz serii zabiegów mobilizacji i poizometrycznej relaksacji mięśni z ćwiczeniami izometrycznym. W grupie kontrolnej pacjenci korzystali tylko zabiegów fizykalnych (laser i galwanizacja). Oceny rezultatów zastosowanych terapii dokonano wykorzystując testy neurodynamiczne. Wyniki. Z przeprowadzonych badań wynika że terapia zabiegami fizykalnymi połączonymi z neuromobilizacją i poizometryczna relaksacją mięśni z ćwiczeniami izometrycznym stanowi ważny element w terapii leczenia dyslordozy szyjnej. Przemawia za tym fakt zmniejszenia się średniego bólu odczuwanego przez pacjentów oraz zwiększenie ruchomości kręgosłupa szyjnego. Wnioski. Terapia dyslordozy szyjnej z wykorzystaniem zabiegów fizykalnych (biostymulacja laserowa i galwanizacja) połączona z neuromobilizacją i poizometryczna relaksacją mięśni daje lepszy efekt terapeutyczny niż usprawnianie tylko z wykorzystaniem metod fizykalnych. Kompleksowe postępowanie fizjoterapeutyczne przyczyniło się do zmniejszenia natężenia bólu oraz do poprawy ruchomości kręgosłupa w odcinku szyjnym.

Słowo kluczowe
dyslordoza szyjna, zabiegi fizykalne, testy neurodynamiczne,, usprawnianie, fizjoterapia, cervical hypolordosis, physical treatments, neurodynamical tests, improving, physiotherapy

Please follow and like us:
error

Zastosowanie zabiegów fizjoterapeutycznych w fibromialgii

Anna Mickiewicz

A. Mickiewicz – Physiotherapy in the treatment of fibromyalgia. Fizjoterapia Polska 2019; 19(2); 20-26

Streszczenie
Fibromialgia jest przewlekłym schorzeniem, charakteryzującym się dolegliwościami bólowymi, zaburzeniami snu, zmęczeniem, zaburzeniami poznawczymi i wieloma innymi objawami somatycznymi, które negatywnie wpływają na stan funkcjonalny pacjentów oraz na ich jakość życia.
Pierwszą linią terapii w grupie pacjentów z fibromialgią powinno stanowić postępowanie niefarmakologiczne, na które składają się między innymi: ćwiczenia fizyczne, zabiegi z użyciem czynników fizykalnych, masaż czy terapia manualna.
Celem niniejszej pracy jest przedstawienie najnowszych doniesień naukowych ujętych w przeglądach systematycznych, metaanalizach i randomizowanych badaniach klinicznych, w których opisana została skuteczność wybranych zabiegów fizjoterapeutycznych w terapii pacjentów z fibromialgią.
Materiał i metoda. Dokonano przeglądu piśmiennictwa dostępnego w bazach PubMed oraz PEDro, dotyczącego możliwości zastosowania wybranych zabiegów fizjoterapeutycznych w fibromialgii. W niniejszym przeglądzie ujęto wyniki najnowszych przeglądów systematycznych, metaanaliz oraz randomizowanych badań klinicznych, wskazujących na skuteczność zastosowania wybranych ćwiczeń fizycznych, czynników fizykalnych oraz masażu u pacjentów z fibromialgią.

Słowa kluczowe:
fibromialgia, fizjoterapia, ćwiczenia fizyczne, czynniki fizykalne, masaż

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Compliance to home exercise program (HEP) among subjects under physiotherapy care: Report of a qualitative study

Meshanti Kumarasamy, Narasimman Swaminathan, Marek Kiljański, Zbigniew Śliwiński

M.Kumarasamy, N. Swaminathan, M. Kiljański, Z. Śliwiński – Compliance to home exercise program (HEP) among subjects under physiotherapy care: Report of a qualitative study. Fizjoterapia Polska 2019; 19(1); 70-74

Abstract
This study examined the extent of compliance towards HEP among subjects undergoing physiotherapy sessions in selected clinical settings. The findings of this study would provide insights on the perceived enablers and barriers that influence compliance towards prescribed home exercises.
Methodology. This qualitative inquiry study interviewed twenty subjects – 12 males and 8 females under physiotherapy care at various outpatient musculoskeletal rehabilitation at selected private hospitals and physiotherapy clinics located in the states of Kuala Lumpur and Negeri Sembilan of Malaysia. Subjects’ responses on the perceived opinions and experiences with prescribed home exercises were audio recorded through a semi-structured interview. The responses obtained were analysed further using keyword coding and content analysis.
Results and Analysis. Self-motivation, determination and commitments are the best-explored enablers for active involvement. Barriers that significantly lead to disengagement in home exercises among the participants of this study includes lack of time, work commitments, personal characteristics, disease nature or injury status and ineffective exercise prescriptions.
Conclusion. Content analysis of the recorded responses revealed that the predictors of compliance to home exercises is multifactorial. This study provides a baseline data for understanding the perceived enablers and barriers towards participation in home exercises; these findings will aid the health care professionals in implementing the measures to maximize compliance level among patients undergoing physiotherapy.
Highlights
• Compliance to home exercises are affected by various factors
• Lack of time, work commitments and injury status affect the home exercise compliance
• Self-motivation is the most important enabler for the compliance to HEP
• Nature of the disease affects compliance to HEP

Key words:
home exercise program, physiotherapy, musculoskeletal rehabilitation

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Judo jako alternatywna metoda rehabilitacji w stwardnieniu rozsianym – badanie pilotażowe

Katarzyna Wiszniewska, Feliks Jaroszyk, Krystyna Opalko, Małgorzata Wiszniewska

K. Wiszniewska, F. Jaroszyk, K. Opalko, M. Wiszniewska – Judo as an alternative rehabilitation method in multiple sclerosis. Fizjoterapia Polska 2019; 19(1); 30-36

Streszczenie
Cel pracy. Ocena skuteczności ćwiczenia judo w ramach programu fizjoterapeutycznego u osób cierpiących na stwardnienie rozsiane (SM).
Materiał i metodyka. 8-tygodniowemu programowi poddano 4 kobiety, w przedziale wiekowym 32-49 lat, chorujące na stwardnienie rozsiane o postaci rzutowo-remisyjnej. Ocenę stanu pacjentek dokonano dwukrotnie (przed i po terapii). Przeprowadzono dwie ankiety: autorską oraz standaryzowaną MSIS-29. Do sprawdzenia stanu funkcjonalnego użyto: Functional Reach Test, 10 m TW (Time Walking) oraz testu Lovetta (dla mięśni: rectus femoris, biceps femoris, rectus abdominis, deltoideus).
Wyniki. Po zastosowanej terapii stwierdzono znaczący regres najbardziej uciążliwych dolegliwości pacjentek. Zanotowano lepsze wyniki testów funkcjonalnych, a pacjentki wykazywały lepsze samopoczucie psychiczne.
Wnioski. W badanej grupie rehabilitacja za pomocą ćwiczeń judo spowodowała poprawę stanu zarówno funkcjonalnego jak i psychicznego chorych. Program judo sprawdził się jako alternatywna forma fizjoterapii wśród osób cierpiących na stwardnienie rozsiane.

Słowa kluczowe:
stwardnienie rozsiane, fizjoterapia, judo, aktywność fizyczna

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Prekursorskie działania Edwarda Madeyskiego na rzecz rozwoju fizjoterapii, wychowania fizycznego i higieny we Lwowie w latach 1870-1906

Sławomir Jandziś, Ewa Puszczałowska-Lizis, Maciej Łuczak

S. Jandziś, E. Puszczałowska-Lizis, Maciej Łuczak – Edward Madeyski’s pioneering activities for the development of physiotherapy, physical education and hygiene in Lviv in the years 1870-1906. Fizjoterapia Polska 2018; 18(4); 130-136

Streszczenie
Autorzy na podstawie materiałów źródłowych i nielicznych opracowań przedstawili działalność Edwarda Madeyskiego na rzecz rozwoju fizjoterapii, wychowania fizycznego i higieny we Lwowie w latach 1870–1906. Ten z wykształcenia lekarz, a z zamiłowania propagator gimnastyki, fizjoterapii, higieny, dietetyki i zdrowego stylu życia stworzył podstawy teorii wychowania fizycznego. Prezentował kierunek zdrowotno-higieniczny, był zwolennikiem „gimnastyki racjonalnej”, opublikował pierwsze polskie podręczniki do nauczania gimnastyki w szkołach. Głównym celem artykułu jest przedstawienie mało znanej działalności E. Madeyskiego w zakresie fizjoterapii jaką prowadził od 1870 r. we własnym Ortopedycznym Zakładzie Gimnastycznym we Lwowie. Leczył tam przy pomocy czynników fizykalnych (gimnastyka lecznicza, masaż, zaopatrzenie ortopedyczne) dzieci ze schorzeniami narządu ruchu, głównie ze skrzywieniami kręgosłupa. Autorzy przedstawili również działania E. Madeyskiego jako nauczyciela i popularyzatora wychowania fizycznego i higieny w Galicji na przełomie XIX i XX wieku. Jego praca dała podstawy do rozwoju teorii wychowania fizycznego, kształcenia specjalistów gimnastyki oraz działalności zakładów ortopedyczno-gimnastycznych. W uznaniu zasług za wieloletnią działalność leczniczą, pedagogiczną i naukową w 1889 r. cesarz nadał mu tytuł profesora.

Słowa kluczowe:
fizjoterapia, gimnastyka lecznicza, historia rehabilitacji

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version/下載英文版
Please follow and like us:
error

Efektywność wybranych zabiegów fizjoterapeutycznych w leczeniu dolegliwości bólowych odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa

Tomasz Miśkiewicz, Zbigniew Dudkiewicz, Robert Irzmański, Katarzyna Michalak, Elżbieta Poziomska-Piątkowska

Tomasz Miśkiewicz, Zbigniew Dudkiewicz, Robert Irzmański, Katarzyna Michalak, Elżbieta Poziomska-Piątkowska – Efficacy of selected physiotherapeutic procedures in the treatment of lumbar spine pain. Fizjoterapia Polska 2018; 18(3); 12-28

Streszczenie
Cel pracy. Celem pracy była ocena efektywności wybranych zestawów zabiegów fizjoterapeutycznych na dolegliwości bólowe występujące w odcinku lędźwiowo-krzyżowym spowodowane chorobą zwyrodnieniową.
Materiały i Metody. W badaniu wzięło udział 45 pacjentów z zespołami bólowymi w obrębie odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa, którzy poddani byli serii zabiegów fizjoterapeutycznych. Badani zostali podzieleni na cztery grupy. Trzy grupy podzielono w zależności od zastosowanych zestawów zabiegów fizjoterapeutycznych, natomiast czwartą grupę (porównawczą) stanowili badani pobierający tylko i wyłącznie niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) przez okres trwania serii zabiegów w pozostały grupach. Chorzy zostali przebadani za pomocą kwestionariusza ankiety własnego autorstwa, kwestionariusza SF-36 (vol.2) wersji skróconej 11. pytaniowej (wersja Polska), użyto także testu Lovetta, skali Laitinena oraz testów diagnostycznych (Laseque’a, Bragarda, Thomayera). Badania były przeprowadzone bezpośrednio przed podjęciem serii zabiegowej oraz dwa tygodnie po jej zakończeniu.
Wyniki. Badani byli w wieku od 45-65 lat. 71,1% stanowiły kobiety, a 28,9% mężczyźni. 13,3% osób było aktywnych fizycznie. Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa była przyczyną dolegliwości bólowych u wszystkich pacjentów biorących udział w badaniach. W grupie badawczej wykazano istotną statystycznie różnicę pomiędzy wynikami stopnia nasilenia bólu, poziomu siły mięśniowej oraz jakości życia mierzonymi przed fizjoterapią oraz 2 tygodnie po jej zakończeniu. U 90% osób biorących udział w zabiegach uzyskano zwiększenie siły mięśniowej, natomiast w grupie porównawczej jedynie u 6%. Poprawa zakresów ruchomości w omawianym odcinku kręgosłupa dotyczyła 46,6% badanych biorących udział w serii zabiegowej. W grupie porównawczej żaden z pacjentów nie uzyskał poprawy zakresu ruchomości.
Wnioski. Zabiegi fizjoterapeutyczne mają pozytywny wpływ na ograniczenie objawów chorobowych odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa. Oddziałują one korzystnie na poprawę jakości życia, siły mięśniowej, zakresów ruchomości oraz zmniejszenie, bądź całkowite usunięcie dolegliwości bólowych. Niezależnie od zastosowanego zestawu zabiegów fizjoterapeutycznych działały one lepiej, niż przyjmowanie samych niesteroidowych leków przeciwzapalnych przez pacjentów.

Słowa kluczowe:
fizjoterapia, choroba zwyrodnieniowa, odcinek lędźwiowo-krzyżowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version/下載英文版
Please follow and like us:
error

Fizjoterapia u chorych zakażonych HIV/AIDS – demonstracja przypadku, zasady profilaktyki

Włodzisław Kuliński

W. Kuliński – Physiotherapy in HIV/AIDS infected patients – case presentation, principles of prevention. Fizjoterapia Polska 2018; 18(3); 6-10

Streszczenie

Wstęp. Od chwili rozpoznania w 1981 roku pierwszych przypadków choroby nazwanej zespołem nabytego upośledzenia odporności (AIDS) do chwili obecnej zarejestrowano wg danych WHO na świecie ponad 35 milionów ludzi zakażonych wirusem HIV. Szacuje się, że w Polsce jest około 35000 zakażonych. W rozwoju choroby pojawiają się
m.in. zmiany w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym oraz w narządzie ruchu. Do leczenia fizykalnego kierowani są chorzy z powodu: niedowładu kończyn dolnych, zaburzeń funkcji zwieraczy i koordynacji, uporczywych bólów stawowych.
Materiał i metody. Przedstawiono postępowanie fizykalno-usprawniające prowadzone u chorych zakażonych HIV w poszczególnych typach w/w zaburzeń. Omówiono zasady zapobiegania zakażeniu HIV u personelu wykonującego zabiegi u chorych. Przedstawiono profilaktykę zakażeń HIV u personelu.
Wniosek. Stosowanie zasad zapobiegania i w porę podjęte działania profilaktyczne mogą uchronić personel przed zakażeniem HIV.

Słowa kluczowe:
zakażenie HIV/AIDS, fizjoterapia, zasady zapobiegania

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version/下載英文版
Please follow and like us:
error

Fizjoterapia w przebiegu kompleksowego usztywnienia pantalarnego gwoździem śródszpikowym (odpiętowym) u chorych z przewlekłym zespołem bólowym w rozległej deformacji

Jarosław Pasek, Tomasz Stołtny, Michał Pyda, Marek Kawecki, Daniel Spyrka, Michał Benedykt Białek, Alina Ostałowska, Sławomir Kasperczyk, Bogdan Koczy

J. Pasek, T. Stołtny, M. Pyda, M. Kawecki, D. Spyrka, M. B. Białek, A. Ostałowska, S.Kasperczyk, B. Koczy – Physiotherapy after combined surgically ankylosis crural-tarsal and crural-calcaneal interlocking retrograde nail in patients with chronic pain in extensive deformation . Fizjoterapia Polska 2018; 18(2); 52-57

Streszczenie
Usztywnienie pantalarne wykonuje się w sytuacjach kiedy wyczerpany został panel zabiegów operacyjnych mających na celu przywrócenie funkcji podpórczej kończyny w rozległej deformacji podudzia z przewlekłym zespołem bólowym. W latach 2010-2017 wykonano 31 kompleksowych usztywnień pantalarnych. Zabiegi przeprowadzono u 27 mężczyzn i 4 kobiet u których wdrożono przed- i pooperacyjną fizjoterapię oraz wybrane zabiegi fizykoterapeutyczne. W pracy przedstawiono niezbędne wiadomości dotyczące kompleksowego usztywnienia pantalarnego oraz szczegółowo omówiono postępowanie fizjoterapeutyczne u tych chorych.

Słowa kluczowe:
artrodeza pantalarna, choroba zwyrodnieniowa, fizjoterapia, gwóźdź śródszpikowy (odpiętowy), staw rzekomy podudzia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Analiza urazów układu mięśniowo-więzadłowo-szkieletowego występujących u piłkarek ręcznych i postępowanie fizjoterapeutyczne

Sławomir Motylewski, Walenty Trandasir, Katarzyna Michalak, Elżbieta Poziomska-Piątkowska

S. Motylewski, W. Trandasir, K. Michalak, E. Poziomska-Piątkowska – Analysis of injuries of musculo-ligamentous-skeletal system occurring among handball players and physiotherapy treatment. Fizjoterapia Polska 2018; 18(2); 24-30

Streszczenie
Wprowadzenie. Urazy w grach zespołowych są nierozłącznym elementem dzisiejszego sportu. Dla każdego zawodnika wiąże się to, ze zmniejszeniem możliwości wykonania wysiłku fizycznego, potrzebą pomocy medycznej i skutkami ekonomicznymi. Profesjonalne usprawnianie sportowców po doznanym urazie wymaga od fizjoterapeuty wysokich kwalifikacji, dużego doświadczenia oraz korzystania z nowoczesnego sprzętu fizykalnego. Brak tych czynników może spowodować straty na zdrowiu u zawodników, wydłużonym procesem rehabilitacji, a tym samym późniejszym powrotem zawodników na boisko.
Cel. Celem badań było określenie rodzaju i częstości występowania urazów sportowych u zawodniczek trenujących piłkę ręczną oraz rodzaj i metody leczenia zastosowane po wystąpieniu urazu.
Materiał i metody. Materiał badawczy tworzyła grupa 19 kobiet w przedziale wiekowym 18-31 lat, uprawiających piłkę ręczną minimum 5 lat. Były to zawodniczki pierwszego zespołu Stowarzyszenia Korona Handball Kielce. W badaniach wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego.
Wyniki. Z przeprowadzonych badań wynika, że 100% zawodniczek doznało, chociaż jednego urazu. Doznane urazy dotyczyły głównie kończyn dolnych. Najczęściej do urazów dochodziło podczas lądowania 33,9%, fauli 21,4% oraz rzutów 19,6%. 12,5% (7) doznanych urazu skutkowało przeprowadzeniem zabiegu operacyjnego, a pozostałe 87,5% zakończyło się leczeniem zachowawczym. Mimo 100% wyleczenia z doznanego urazu, duża część zawodniczek – 68,4% odczuwa dyskomfort po wznowieniu treningów oraz w czasie rozgrywania meczów.
Wnioski. Najczęstszym typem urazów u wyczynowych zawodniczek piłki ręcznej są skręcenia i urazy mięśni w obrębie kończyn dolnych. U większości piłkarek zastosowano leczenie zachowawcze z wykorzystaniem głównie kinezyterapii oraz szerokiej gamy zabiegów fizykalnych.

Słowa kluczowe:
piłka ręczna, urazy sportowe, fizjoterapia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim
Please follow and like us:
error

Zastosowanie treningu biegowego w głębokiej wodzie w fizjoterapii – możliwości i ograniczenia

Wojciech Cieśla, Krzysztof Gieremek, Jarosław Drabik, Tomasz Cieśla

W. Cieśla, K. Gieremek, J. Drabik, T. Cieśla – Zastosowanie treningu biegowego w głębokiej wodzie w fizjoterapii – możliwości i ograniczenia. FP 2013; 13(3); 28-33

Streszczenie
Bieganie w głębokiej wodzie – Deep Water Running (DWR) jest od lat 80-tych ubiegłego stulecia w wielu krajach Europy zachodniej i Ameryki Płn. dość powszechnie stosowanym sposobem przeciwdziałania zmniejszaniu wydolności organizmu. Ten rodzaj treningu był i jest szczególnie chętnie stosowany u sportowców, którzy doznali obrażeń ciała wykluczających ich czasowo z normalnych treningów wymagających obciążania aparatu kostno-stawowego. Wieloletnie doświadczenia lekarzy, fizjoterapeutów pokazują, że umiejętnie zastosowany trening biegowy w wodzie, posiada szereg zalet, które mogą być wykorzystane również u osób borykających się takimi problemami zdrowotnymi, jak np.: choroba zwyrodnieniowa stawów, otyłość czy zaburzenia koordynacji ruchów. DWR stosowany jest w kilku ośrodkach leczniczych i rehabilitacyjnych w naszym kraju, lecz Iiczba ich jest niewielka. Z uwagi no zalety prozdrowotne tego rodzaju treningu zasługuje on na przybliżenie jego zalet i wad oraz no krótką charakterystykę głównych założeń metodycznych.

Słowa kluczowe:
terapia w wodzie, bieg w głębokiej wodzie, fizjoterapia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz artykuł w j. polskim
Please follow and like us:
error
1 2 3 5