Tag: Didi Suryadi

Dostosowanie materiałów dydaktycznych do zajęć z zarządzania sportem. Analiza tworzenia programu nauczania opartego na kwalifikacjach

Asep Suharta, Mahmuddin, Amansyah, Nurkadri, Sabaruddin Yunis Bangun, Anak Agung Ngurah Putra Laksana, Yan Indra Siregar, R. Syaifullah D. Sihombing, Mikkey Anggara Suganda, Novi Yanti, Didi Suryadi

 

Asep Suharta et al. – Adapting instructional resources for sports management courses: an examination of qualification-based curriculum creation –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(2); 245-251

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG00E1ONAP

Streszczenie
Celem niniejszego badania jest opracowanie materiałów dydaktycznych do zajęć z zarządzania sportem jako pierwszego kroku w kierunku dostosowania programu nauczania do indonezyjskich ram kwalifikacji narodowych (KKNI). Zidentyfikowanym problemem jest przestarzałość i brak aktualności istniejących materiałów wykorzystywanych na Wydziale Nauk o Sporcie (FIK) Uniwersytetu Stanowego w Medanie, co negatywnie wpływa na jakość kształcenia. W celu rozwiązania tego problemu zastosowano metodologię projektowania i rozwoju, obejmującą cztery zasadnicze etapy: analizę, projektowanie, produkcję oraz ewaluację. Testy przeprowadzono etapami, zaczynając od próby ograniczonej z udziałem 30 studentów, następnie przeprowadzono próbę główną z 50 studentami, a zakończono próbą operacyjną, w której uczestniczyło 60 studentów z kierunku wychowanie fizyczne, zdrowie i rekreacja na Wydziale Nauk o Sporcie (FIK) Uniwersytetu Stanowego w Medanie. Wyniki wykazały, że w próbie ograniczonej materiały dydaktyczne uzyskały średni wynik 45%, co zakwalifikowano jako bardzo niski poziom. Po dokonaniu korekt, w próbie głównej uzyskano średni wynik 75%, mieszczący się w kategorii „dobry”, natomiast w próbie operacyjnej materiały osiągnęły średni wynik 92%, co odpowiadało kategorii „bardzo dobry”. Wkładem niniejszego badania jest opracowanie trafnych i skutecznych materiałów dydaktycznych do nauczania zarządzania sportem, zgodnych z programem opartym na KKNI i gotowych do wdrożenia w procesie edukacyjnym. Badanie potwierdza, że opracowane materiały dydaktyczne są odpowiednie do wykorzystania w ramach tworzenia programu nauczania opartego na kwalifikacjach.
Słowa kluczowe
nauczanie, zarządzanie sportem, tworzenie programu nauczania
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Interaktywne media edukacyjne do nauki sztuk walki z wykorzystaniem Smart Apps Creator: Studium rozwoju aplikacji dla treningu pencak silat

Bangun Setia Hasibuan, Zulpikar Ilham, Sabaruddin Yunis Bangun, Agung Sunarno, Mikkey Anggara Suganda, Didi Suryadi

 

Bangun Setia Hasibuan, Zulpikar Ilham, Sabaruddin Yunis Bangun, Agung Sunarno, Mikkey Anggara Suganda, Didi Suryadi – Interactive learning media for martial arts using smart apps creator: A development study for pencak silat training –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 303-310

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020AH7F

Streszczenie:
Wprowadzenie interaktywnego nauczania opartego na systemie Android w edukacji sztuk walki jest nowym podejściem. Celem niniejszego badania było opracowanie i ocena skuteczności narzędzia dydaktycznego dedykowanego sztukom walki, zaprojektowanego w celu poprawy biegłości w podstawowych technikach. Korzystając z ram badawczo-rozwojowych wykorzystujących metodę ADDIE, która obejmuje analizę, projektowanie, rozwój, wdrożenie i ewaluację, badanie to skoncentrowało się na studentach Wydziału Nauk o Sporcie Uniwersytetu Medan. Przy użyciu techniki losowego doboru próby wybrano 15 uczestników do próby na małą skalę, a 30 uczestników do oceny na dużą skalę. Wyniki testu pilotażowego, zgodnie z kryteriami oceny, wykazały, że opracowana aplikacja uzyskała wysokie oceny pod względem użyteczności, łatwości obsługi, łatwości nauki i ogólnej satysfakcji. Ponadto analiza wyników testów przeprowadzonych przed i po zajęciach, z wykorzystaniem testów t dla próbek zależnych, wykazała znaczącą poprawę wyników uczniów. Średni wynik wzrósł z 7,6 w teście wstępnym do 8,73 w teście końcowym, z wartością istotności (dwustronnej) p = 0,001, co wskazuje na znaczącą różnicę między ocenami początkowymi i końcowymi. Podsumowując, wyniki te sugerują, że aplikacja edukacyjna oparta na systemie Android, opracowana przy użyciu Smart Apps Creator, jest bardzo skutecznym narzędziem dydaktycznym do opanowywania podstawowych technik sztuk walki.

Słowa kluczowe:
media edukacyjne, interaktywne, sztuki walki, Smart Apps Creator

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Niezapomniane negatywne wspomnienie: wpływ COVID-19 na wytrzymałość zawodników kabaddi

I Gusti Putu Ngurah Adi Santika, I Putu Gede Adiatmika, Y Touvan Juni Samodra, Maryoto Subekti, Ketut Tirtayasa, Susy Purnawati, Didi Suryadi, Mikkey Anggara Suganda

 

I Gusti Putu Ngurah Adi Santika et al. – An unforgettable negative memory: the effects of Covid-19 on the endurance of kabaddi athletes –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 285-292

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020AYBW

Streszczenie:
Pandemia Covid-19 jest niezapomnianym wspomnieniem dla całej populacji świata, a zwłaszcza dla sportowców. Możliwość przeprowadzania treningów na świeżym powietrzu oraz organizowania spotkań stała się bardzo kosztowna i zabroniona. Ten stan rzeczy ma nieprzyjemne skutki. Zawodnicy kabaddi na Bali, w Indonezji, są małą grupą, która doświadczyła tych wpływów. Drużyna ta ma potencjał, aby dostarczyć zawodników do reprezentacji narodowej. Celem tego badania było określenie, jak warunki przed i w trakcie pandemii wpłynęły na poziom wytrzymałości mięśni ramion zawodników kabaddi z Denpasar w czasie pandemii Covid-19. Badanie to ma charakter opisowo-ilościowy. Technika doboru próby zastosowana w tym badaniu to dobór celowy. W badaniu wzięło udział 15 kluczowych zawodników. Test polegał na wykonywaniu pompek przez 1 minutę. Analiza danych została przeprowadzona za pomocą analizy opisowej, aby określić średni poziom wytrzymałości mięśni ramion sportowców. Wyniki pokazały, że przed pandemią 100% zawodników kabaddi z Denpasar miało dobry poziom wytrzymałości ramion, podczas pandemii 5 z 15 zawodników nadal miało dobrą wytrzymałość, co stanowi 33,33%, natomiast 10 zawodników osiągnęło poziom średni. Na podstawie dyskusji można wnioskować, że poziom wytrzymałości zawodników kabaddi z Denpasar zmniejszył się podczas pandemii Covid-19 o 9,33 (razy/minutę).

Słowa kluczowe:
wytrzymałość mięśni ramion, kabaddi, pandemia Covid-19

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Połączenie masażu głębokiego tkanki i rozciągania: Czy wpływa na gojenie się urazów dolnego odcinka kręgosłupa?

Liza, Bafirman, Masrun, Mikkey Anggara Suganda, Rubiyatno, Didi Suryadi, Muhamad Sazeli Rifki, Danang Dwi Purwanto, Ramli, Youssouf Haïdara, Y. Touvan Juni Samodra, Baharuddin Hasan, Ilham Surya Fallo

Liza, Bafirman, Masrun, Mikkey Anggara Suganda, Rubiyatno, Didi Suryadi, Muhamad Sazeli Rifki, Danang Dwi Purwanto, Ramli, Youssouf Haïdara, Y. Touvan Juni Samodra, Baharuddin Hasan, Ilham Surya Fallo – Combination of deep tissue massage and stretching: Does it affect the healing of low back pain injuries? –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(2); 70-76

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG5608CA7

Streszczenie

Tło i cel badania. Ból dolnej części pleców (LBP) to nieprawidłowy stan w dolnym odcinku kręgosłupa, który wiąże się z bolesnymi doznaniami, ograniczającymi zakres ruchów. Z tego powodu istnieje potrzeba specjalistycznego podejścia do leczenia bólu dolnej części pleców (LBP), mającego na celu zmniejszenie dolegliwości bólowych. Materiał i metody. Przeprowadzone badanie miało charakter pre-eksperymentalny, wykorzystując schemat badawczy z jedną grupą, testem przed i po zastosowaniu terapii. W ramach badania, wyniki początkowe (pretest) zmierzono, wykorzystując skalę bólu VAS, test zmodyfikowanego Schobera, test dotknięcia palcami do podłogi oraz indeks niepełnosprawności Oswestry (ODI), a następnie przystąpiono do terapii, łączącej masaż głębokich tkanek z ćwiczeniami rozciągającymi. Terapia była stosowana trzy razy w tygodniu przez trzy tygodnie, po czym przeprowadzono pomiar danych końcowych (posttest). Badaniem objęto pacjentów kliniki LKP Rumah Sehat Mandiri w ciągu ostatnich 5 miesięcy cierpiących na urazy bólowe dolnego odcinka kręgosłupa. Do badania wykorzystano próbkowanie celowe, obejmujące 20 osób w wieku od 20 do 60 lat. Analiza danych została przeprowadzona przy użyciu aplikacji SPSS w wersji 26. Wyniki. Wyniki wykazały, że istotny wpływ na wskaźniki bólu, zgięcia, wyprostu, zgięcia prawostronnego, zgięcia lewostronnego oraz funkcji miało połączenie masażu głębokiej tkanki i ćwiczeń rozciągających, z istotnością statystyczną p < 0,05. W przypadku wskaźnika zgięcia lewostronnego uzyskano wartość istotności 0,001 < 0,05, co pozwala stwierdzić, że połączenie masażu głębokiej tkanki z rozciąganiem ma istotne znaczenie w leczeniu. Wnioski. Wyniki badania dostarczają dowodów na to, że połączenie masażu głębokiej tkanki z rozciąganiem przyczynia się do znaczącego zmniejszenia objawów urazów bólowych dolnej części pleców u pacjentów. Zatem połączenie masażu głębokiej tkanki z rozciąganiem może być stosowane w celu leczenia urazów dolnej części pleców.

Słowa kluczowe

ból dolnej części pleców, masaż głębokiej tkanki, rozciąganie

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim i j. polskim

Przyjmowanie mikroskładników odżywczych w społeczności sztuk walki: Przygotowanie do krajowych zawodów sportowych

Isti Dwi Puspita Wati, Jeki Haryanto, Y Touvan Juni Samodra, Dwi Riyanti, Asry Syam, Didi Suryadi, Suratmin, Norma Anggara, Maria Herlinda Dos Santos, Hezron Alhim Dos Santos

Isti Dwi Puspita Wati, Jeki Haryanto, Y Touvan Juni Samodra et al – Micronutrient intake in the martial arts community: Preparation for national sports –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(1); 274-278

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EF8D9s

Streszczenie
Cel badania. Dostarczanie białka wiąże się z przyjmowaniem rezerw kalorycznych i jest przydatne w naprawie komórek ciała. Dlatego dostarczanie białka dla potrzeb organizmu powinno być brane pod uwagę, szczególnie w przypadku sportowców. Przyjmowanie białka może zminimalizować deficyt kaloryczny i natychmiast zastąpić uszkodzone komórki spowodowane intensywnym i nadmiernym treningiem, któremu poddają się sportowcy. Celem tego badania jest określenie dostępności przyjmowania białka przez sportowców uprawiających sztuki walki w Zachodnim Kalimantanie.
Materiały i metody. Metodą badawczą używaną w tym badaniu była ankieta z próbą dziewięciu sportowców sztuk walki w Zachodnim Kalimantanie. Instrumentem używanym w tym badaniu był 24-godzinny wywiad dotyczący spożywanych posiłków przez 7 dni. Dane uzyskane za pomocą przypomnienia o spożywanych posiłkach zostały następnie przeanalizowane przy użyciu aplikacji do analizy żywności. Analiza danych użyta w tym badaniu to statystyka opisowa.
Wyniki. Wyniki pokazały, że 22,22% sportowców miało niskie przyjmowanie białka, a 33,33% wysokie przyjmowanie białka, tylko 44,44% miało umiarkowane przyjmowanie białka. Wyniki te dowodzą, że przyjmowanie białka przez sportowców sztuk walki w Zachodnim Kalimantanie jest przeważnie umiarkowane.
Wnioski. Spełnienie zrównoważonego przyjmowania białka pomoże w adaptacji mięśni, nadmiar i niedobór białka mogą zakłócić zdrowie i wydajność sportowców. Dlatego przyjmowanie białka musi być starannie rozważone, mimo że białko służy jako drugorzędne źródło energii, gdzie obecność białka w organizmie musi być stale i odpowiednio uzupełniana.
Słowa kluczowe
przyjmowanie białka, sportowcy sztuk walki, igrzyska sportów narodowych
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Ćwiczenia rozciągające PNF i rozciąganie statyczne: działania zwiększające elastyczność mięśni uda u futsalistów

Riyan Jaya Sumantri, Soegiyanto, Rumini, Henny Setyawati, Didi Suryadi, Mikkey Anggara Suganda

Riyan Jaya Sumantri, Soegiyanto, Rumini, Henny Setyawati, Didi Suryadi, Mikkey Anggara Suganda – PNF stretching and static stretching exercises: Efforts to increase the flexibility of the hamstring muscles in futsal players. Fizjoterapia Polska 2023; 23(2); 96-103

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG0DF55B

Streszczenie

Cel. Słaba elastyczność ścięgna mięśnia podkolanowego jest jednym z najczęstszych czynników ryzyka urazów ścięgna mięśnia podkolanowego. Wynika to z napięcia w strukturach mięśniowo-ścięgnistych, które zmniejsza zdolność mięśni do szybkiego rozciągania bez urazów. Dlatego niniejsze badanie ma na celu wykazanie wpływu ćwiczeń rozciągających PNF i rozciągania statycznego na poziom elastyczności ścięgien mięśni podkolanowych u sportowców.

Materiał i metody. Badacze wykorzystali procedury badawcze Quasi Experimental Design. Ta forma stanowi rozwinięcie projektu eksperymentalnego. Po podziale na dwie grupy, uczestnicy otrzymali program ćwiczeń realizowany pod okiem trenera. Po odpoczynku po sesji treningowej uczestnicy realizowali dwa programy: rozciąganie statyczne oraz ćwiczenia rozciągające PNF. Uczestnikami badania było 20 futsalistów z SMA Negeri 4 Metro wybranych przy użyciu celowego doboru próby. Ponadto analiza danych w tym badaniu była wspomagana aplikacją SPSS 26.

Wyniki. W wyniku przeprowadzonych badań uzyskano wyniki wskazujące na istotny wpływ ćwiczeń rozciągających PNF na poziom elastyczności mięśniowej futsalistów, mianowicie 0,000 < 0,05. Wyniki wskazują na wzrost stopnia elastyczności tułowia o 19,5%. W przypadku rozciągania statycznego wyniki wykazują na znaczny wzrost poziomu elastyczności mięśni futsalistów, mianowicie 0,000 < 0,05, oraz wzrost stopnia elastyczności tułowia o 6,7%. Co więcej, nie ma znaczącej różnicy między ćwiczeniami rozciągającymi PNF a rozciąganiem statycznym w zwiększaniu elastyczności ścięgna mięśnia podkolanowego u futsalistów.

Wnioski. Wyniki tego badania dostarczają dowodów na to, że zarówno ćwiczenia rozciągające PNF, jak i rozciąganie statyczne mają znaczący wpływ na wyniki elastyczności ścięgien mięśni podkolanowych. W ten sposób wyniki tego badania mogą być stosowane w celu zapobiegania urazom w sporcie. Badacze zalecają regularne wykonywanie ćwiczeń rozciągających PNF i rozciągania statycznego w treningu sportowym.

Słowa kluczowe: ćwiczenia rozciągające PNF, rozciąganie statyczne, elastyczność ścięgien podkolanowych, gra w futsal

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Analiza profilu somatotypowego osób uprawiających sztuki walki Tarung Derajat: badanie porównawcze między kategoriami ruchu i walki

Ardo Okilanda, Didi Suryadi, Mikkey Angga Suganda, Nurul Ihsan, Novi Yanti, Rubiyatno, Riyan Jaya Sumantri, Suciati Rahayu Widyastuti


Ardo Okilanda, Didi Suryadi, Mikkey Angga Suganda, Nurul Ihsan, Novi Yanti, Rubiyatno, Riyan Jaya Sumantri, Suciati Rahayu Widyastuti – Analysis of somatotype profile of Tarung Derajat arts: A comprative study between movement and combat arts categories. Fizjoterapia Polska 2023; 23(2); 26-32

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG0DF869

Streszczenie
Cel. Somatotyp to parametr służący do określenia kryteriów na podstawie budowy ciała. Jednakże podczas selekcji potencjalnych sportowców rzadko dokonuje się pomiarów somatotypu. Niniejsze badanie ma na celu analizę somatotypu sportowców uprawiających sztuki walki Tarung Derajat. Materiał i metody. W badaniach zastosowano opisowe metody badawcze i badania ankietowe oraz podejścia ilościowe, a mianowicie pomiar antropometryczny do identyfikacji budowy ciała ludzkiego. Pomiar antropometryczny przeprowadza się poprzez pomiar szerokości kości, obwodu ciała, grubości tkanki tłuszczowej, masy ciała oraz wzrostu. Do określenia próbki zastosowano technikę doboru celowego. W badaniu wzięło udział 30 sportowców uprawiających sztuki walki Tarung Derajat, obejmujące 15 kategorii ruchu i 15 kategorii walki. Wyniki. Wyniki badania pokazują, że centralna budowa ciała sportowców w kategorii ruchu dotyczyła 13% i 40% sportowców w kategoriach walki. Endomorficzna budowa ciała dotyczyła 13% sportowców w kategoriach ruchu i 7% sportowców w kategoriach walki. Jeśli chodzi o endomorficzno-mezomorficzną budowę ciała, 67% to sportowcy w kategorii ruchu, a 47% to sportowcy w kategorii walki. Brak jest sportowców z mezomorficzną budową ciała oraz mezomorficzno-ektomorficzną budową ciała. 7% sportowców w kategoriach ruchu i walki ma ektomorficzno-endomorficzną budowę ciała. Wyniki badań dowodzą, że u sportowców w kategoriach ruchu i walki występują podobieństwa w budowie ciała – tendencja do endomorficzno-mezomorficznej budowy ciała. Wnioski. Dominująca budowa ciała sportowców uprawiających sztuki walki Tarung Derajat to typ endomorficzno-mezomorficzny z wartością procentową 67% w kategorii ruchu i 47% w kategorii walki. Dane uzyskane w tym badaniu stanowią charakterystykę somatotypów sportowców uprawiających sztuki walki, które można wykorzystać do ustalenia odniesień do systematycznych badań w dziedzinie zdrowia i sportu. Oczekuje się, że wyniki tego badania wpłyną na coaching koncentracji treningowej, z większym naciskiem na somatotyp.
Słowa kluczowe
Somatotyp, antropometria, sztuki walki, Tarung Derajat
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim