Wpływ masażu klasycznego na dolegliwości bólowe i stan funkcjonalny osób z dyskopatią lędźwiową

Ewa Puszczałowska-Lizis, Paweł Rychter, Sławomir Jandziś, Patryk Zygmunt

Ewa Puszczałowska-Lizis, Paweł Rychter, Sławomir Jandziś, Patryk Zygmunt – Influence of classical massage on pain and functional state of people with lumbar discopathy. Fizjoterapia Polska 2021; 21(3); 8-18

Streszczenie
Wstęp. Dolegliwości bólowe kręgosłupa lędźwiowego stanowią problem medyczny i społeczny państw wysoko rozwiniętych. W Europie odczuwa je około 25–43% osób. U około 25–60% pacjentów obserwuje się przewlekłe, postępujące dolegliwości, które prowadzą zarówno do niezdolności zawodowej, jak i ograniczenia aktywności w życiu codziennym. Celem pracy była ocena wpływu masażu klasycznego na dolegliwości bólowe i stan funkcjonalny osób z dyskopatią lędźwiową.
Materiał i metody. Badaniami objęto 61 osób w przedziale wieku 45–50 lat, uczęszczających na terapię do Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w Leżajsku z powodu dolegliwości bólowych lędźwiowej części kręgosłupa. Pacjentów zakwalifikowano do 2 grup, w zależności od zaaplikowanego programu usprawniania. Narzędzie badawcze stanowiła skala NRS oraz kwestionariusze: ODI i RMDQ. Do analiz zastosowano testy: chi-kwadrat, t-Studenta, U Manna–Whitneya, Wilcoxona oraz korelację liniową Pearsona i korelację rang Spearmana.
Wyniki. Po zakończeniu terapii w obu grupach odnotowano statystycznie istotne zmniejszenie dolegliwości bólowych i poprawę sprawności funkcjonalnej. Stwierdzono statystycznie istotne dodatni związek między wielkością poprawy sprawności funkcjonalnej ocenianej kwestionariuszem ODI a wiekiem pacjentów (R = 0,43; p = 0,026).
Wnioski. Masaż klasyczny ma wpływ na łagodzenie dolegliwości bólowych i poprawę sprawności funkcjonalnej u osób z dyskopatią lędźwiową. Występują związki między sprawnością funkcjonalną a wiekiem osób z dyskopatią lędźwiową. U osób bardziej zaawansowanych wiekiem poprawa sprawności funkcjonalnej jest mniejsza. Budowa ciała nie stanowi czynnika wpływającego na stopień nasilenia bólu i sprawność funkcjonalną osób z dyskopatią lędźwiową.
Słowa kluczowe:
kręgosłup lędźwiowy, ból, sprawność funkcjonalna
Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Ocena postępów terapii psychoruchowej dzieci i młodzieży z upośledzeniem umysłowym i zaburzeniami narządu ruchu

Ewa Puszczałowska-Lizis, Filip Śmigiel, Katarzyna Zajkiewicz

Ewa Puszczałowska-Lizis, Filip Śmigiel, Katarzyna Zajkiewicz – Evaluation of progress of psychomotor therapy in children and youth with mental handicap and musculoskeletal disorders. Fizjoterapia Polska 2010; 10(1); 60-68

Streszczenie
Wstęp. Rehabilitacja dzieci z niepełnosprawnością intelektualną sprzężoną z niepełnosprawnością fizyczną jest procesem trudnym zarówno dla terapeuty, jak i dla pacjenta. Celem pracy była ocena skuteczności terapii dzieci i młodzieży z upośledzeniem umysłowym i dysfunkcjami narządu ruchu oraz próba wykazania, czy stopień upośledzenia umysłowego oraz środowisko zamieszkania ma wpływ na postępy terapii. Materiał i metody. Dwukrotnemu badaniu poddano 40-osobową grupę wychowanków Ośrodka Rehabilitacyjno-Edukacyjno-Wychowawczego w Rzeszowie. Podstawowym narzędziem badawczym była skala PEDI, według której oceniono możliwości i sposób wykonania aktywności funkcjonalnych w trzech kategoriach: samodzielność, mobilność i funkcje społeczne. Wyniki. Dzieci i młodzież upośledzona umysłowo w stopniu głębokim osiągnęła lepsze wyniki w kategorii samodzielność i funkcje społeczne, niż osoby z umiarkowanym i znacznym stopniem upośledzenia. Stwierdzono poprawę samodzielności u dzieci wiejskich w wieku 8-14 lat, a funkcji społecznych u dzieci miejskich w wieku 8-14 lat oraz wiejskich w wieku 15-17 lat. Wnioski. Dobór form terapii powinien uwzględniać poziom intelektualny osób opóźnionych w rozwoju. Środowisko zamieszkania tylko do pewnego okresu życia może wpływać na badane funkcje.
Słowa kluczowe
rehabilitacja dzieci, upośledzenie umysłowe, zaburzenia narządu ruchu, skala PEDI

Wpływ systematycznego usprawniania na stan funkcjonalny kończyny górnej u kobiet po mastektomii

Ewa Puszczałowska-Lizis, Paweł Lizis

Ewa Puszczałowska-Lizis, Paweł Lizis – The influence of systematic physiotherapy on upper limb function in post-mastectomy women. Fizjoterapia Polska 2011; 11(1); 41-48

Streszczenie
Wstęp. Celem pracy jest ocena wpływu systematycznego usprawniania na stan funkcjonalny kończyny górnej u kobiet po mastektomii.
Materiał i metody. Dwukrotnemu badaniu w odstępie 3-miesięcznym objęto 33 kobiety po amputacji piersi, zrzeszone w Świętokrzyskim Klubie “Amazonki” przy Świętokrzyskim Centrum Onkologii w Kielcach. Pacjentki podzielono na dwie grupy. Grupę I stanowiły kobiety systematycznie biorące udział w programie usprawniania, natomiast grupę II sporadycznie uczestniczące w programie usprawniania. Podstawową metodą badawczą były pomiary goniometrycznie zakresów ruchu w stawie barkowym. Pomiary przeprowadzono na obu kończynach, a ograniczenie ruchomości po stronie operowanej stwierdzano, gdy zakres ruchu kończyny górnej po stronie mastektomii był co najmniej o 10º mniejszy niż zakres ruchu kończyny górnej po stronie zdrowej. Dodatkowo zmierzono obwody kończyn górnych w trzech miejscach: 10 cm powyżej nadkłykcia bocznego kości ramiennej, 10 cm poniżej nadkłykcia bocznego kości ramiennej oraz w części środkowej śródręcza z wyłączeniem kciuka, z dokładnością do 1mm. Obwody kończyny górnej po stronie mastektomii większe niż 2 cm w stosunku do kończyny przeciwnej kwalifikowano jako obrzęk. W celu oceny zależności między cechami jakościowymi (wpływ fizjoterapii na ograniczenie zakresów ruchu i występowanie obrzęku chłonnego) zastosowano nieparametryczny test Chi² (χ²).
Wyniki. Odnotowano statystycznie istotną zależność między systematycznym usprawnianiem a ruchomością barku oraz utrzymywaniem się obrzęku chłonnego kończyny górnej po stronie mastektomii.
Wnioski. Fizjoterapia wpływa na poprawę zakresów ruchu i skutecznie zapobiega zwiększaniu się obrzęku chłonnego kończyny górnej u kobiet po mastektomii.
Słowa kluczowe
rak piersi, mastektomia, staw barkowy, zakres ruchu, obrzęk limfatyczny

Efekty terapii dzieci z zaburzeniami rozwoju psychomotorycznego w systemie Nauczania Kierowanego

Ewa Puszczałowska-Lizis, Izabela Zbrońska, Małgorzata Słomiana, Sabina Lizis

Ewa Puszczałowska-Lizis, Izabela Zbrońska, Małgorzata Słomiana, Sabina Lizis – Effects of therapy of children with psychomotor development disorders in the Conductive Education system. Fizjoterapia Polska 2021; 21(1); 106-111

Streszczenie
Wstęp. Dzieci z opóźnieniem rozwoju psychomotorycznego wymagają wyspecjalizowanych, interdyscyplinarnych, skoordynowanych oddziaływań rewalidacyjno-terapeutycznych, skoncentrowanych na wyrównaniu braków rozwojowych lub ich kompensacji. Celem pracy była ocena wpływu 3-miesięcznej terapii w systemie Nauczania Kierowanego na samodzielność, mobilność i funkcje społeczne dzieci z opóźnieniem psychomotorycznym.
Materiał i metody. Badaniami objęto 80 dzieci w wieku 6 lat, z opóźnieniem psychomotorycznym. Narzędzie badawcze stanowiła Pediatryczna Ocena Wykazu Niepełnosprawności.
Wyniki. Stwierdzono statystycznie istotne wewnątrzgrupowe różnice w wynikach badań I–II, odnoszących się do kategorii: samodzielność, mobilność i funkcje społeczne. Nie odnotowano statystycznie istotnych międzygrupowych rozbieżności pod względem zakresu poprawy (różnic w wynikach badania II w stosunku do badania I).
Wnioski. Trzymiesięczna terapia dzieci z zaburzeniami rozwoju psychomotorycznego w systemie Nauczania Kierowanego wpłynęła na poprawę w kategoriach: samodzielność, mobilność i funkcje społeczne. Zakres poprawy był porównywalny do rezultatów postępowania terapeutycznego, realizowanego na Dziennym Oddziale Neurorehabilitacji.
Słowa kluczowe:
samodzielność, mobilność, funkcje społeczne, fizjoterapia, rewalidacja
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Postawy uczniów szkół ponadgimnazjalnych wobec osób z niepełnosprawnością

Ewa Puszczałowska-Lizis, Sylwia Kędzior, Izabela Zbrońska, Sabina Lizis

E. Puszczałowska-Lizis, S. Kędzior, I. Zbrońska, S. Lizis – Attitudes of high school students towards people with disabilities. Fizjoterapia Polska 2020; 20(4); 144-153

Streszczenie

Wstęp. Postawa społeczna to względnie trwały układ przekonań, emocji, uczuć i zachowań w odniesieniu do danego obiektu / osoby, będący efektem oddziaływań, jakim człowiek jest poddawany przez całe swoje życie. Celem pracy była ocena postaw młodzieży szkół ponadgimnazjalnych wobec osób z niepełnosprawnością.
Materiał i metody. Sondażem diagnostycznym z wykorzystaniem ankiety autorskiej i Skali Postaw Wobec Osób Niepełnosprawnych w szkołach ponadgimnazjalnych objęto 287 uczniów, w tym 122 kobiety i 165 mężczyzn. Analizę wyników wykonano przy użyciu testów: chi-kwadrat, U Manna–Whitneya, ANOVA Kruskala–Wallisa, post-hoc porównań wielokrotnych.
Wyniki. Stwierdzono statystycznie istotne zależności między płcią a częstością zachowań typu ironizowanie i drwiny pod adresem osób z niepełnosprawnością (p < 0,001) oraz uczestnictwem w akcjach na rzecz niepełnosprawnych (p < 0,001). Płeć różnicowała stosunek do akcji charytatywnych na rzecz osób z niepełnosprawnością (p < 0,001), a typ szkoły dywersyfikował postawy młodzieży ponadgimnazjalnej wobec niepełnosprawnych (p = 0,003).
Wnioski. Mężczyźni częściej ironizują i kierują drwiny pod adresem osób z niepełnosprawnością. Kobiety mają lepszy stosunek do akcji charytatywnych na rzecz niepełnosprawnych i częściej w nich uczestniczą. Uczniowie liceów prezentują zdecydowanie bardziej pozytywne postawy niż reprezentanci szkół zawodowych i techników.

Słowa kluczowe:
wpływy społeczne, stereotypy, odrzucenie, akceptacja, socjalizacja
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Sytuacja matek wychowujących dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w odniesieniu do wybranych czynników społeczno-demograficznych i klinicznych

Ewa Puszczałowska-Lizis, Aleksandra Rokosz, Izabela Zbrońska, Sabina Lizis

E. Puszczałowska-Lizis, A. Rokosz, I. Zbrońska, S. Lizis –The situation of mothers raising children with intellectual disabilities in relation to selected sociodemographic and clinical factors. Fizjoterapia Polska 2020; 20(2); 110-124

Streszczenie
Wstęp. Diagnoza niepełnosprawności intelektualnej dziecka może wyzwalać u rodziców różne emocje, w konsekwencji których rodzina może ulec wzmocnieniu i zjednoczeniu lub osłabieniu i destabilizacji. Cel pracy stanowiła ocena sytuacji matek wychowujących dzieci z niepełnosprawnością w zależności od ich wieku, środowiska zamieszkania, poziomu wykształcenia oraz stopnia niepełnosprawności intelektualnej dziecka.
Materiał i metody. Analizie testem chi-kwadrat poddano wyniki 103 ankiet pochodzących z sondażu diagnostycznego, wykonanego w placówkach rewalidacyjno-wychowawczych wśród matek dzieci z niepełnosprawnością intelektualną.
Wyniki. Stwierdzono statystycznie istotne zależności między wiekiem matek a wybieranymi dla dzieci formami edukacji (p = 0,021) i rodzajem zajęć dodatkowych (p = 0,015). Poziom wykształcenia matek wykazywał zależności z rodzajem źródeł informacji o specyfice zaburzeń dziecka (p = 0,043), a stopień niepełnosprawności dziecka z częstością otrzymywania wsparcia od bliskich (p = 0,038), korzystania z instytucjonalnej pomocy materialnej (p = 0,002), rodzajem czynników, które najtrudniej zaakceptować (p = 0,021) i uczuciami na temat przyszłości dzieci (p = 0,002).
Wnioski. Wiek matek determinuje formy edukacji i rodzaj zajęć dodatkowych. Środowisko zamieszkania nie warunkuje sytuacji rodzin wychowujących dziecko z niepełnosprawnością intelektualną. Poziom wykształcenia matek determinuje częstość korzystania ze źródeł informacji o specyfice zaburzeń dziecka. Stopień niepełnosprawności intelektualnej dziecka determinuje częstość, z jaką matki mogą liczyć na wsparcie bliskich, częstość korzystania z pomocy materialnej świadczonej przez instytucje, jak również najtrudniejsze do zaakceptowania czynniki oraz uczucia na temat przyszłości.

Słowa kluczowe:
niepełnosprawność, wsparcie, akceptacja, edukacja

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Porównanie skuteczności dwóch programów terapii uzdrowiskowej u pracownic biurowych z dolegliwościami bólowymi szyjnej części kręgosłupa w przebiegu zmian zwyrodnieniowych

Ewa Puszczałowska-Lizis, Kamila Dobrucka, Izabela Zbrońska

E. Puszczałowska-Lizis, K. Dobrucka, I. Zbrońska – Comparison of the effectiveness of two health resort therapy programs in office workers with the pain in the cervical spine occurring in the course of degenerative changes. Fizjoterapia Polska 2019; 19(4); 126-135

Streszczenie
Wstęp. W dobie współczesnej cywilizacji dolegliwości kręgosłupa stanowią problem medyczny i społeczny. Mnogość zespołów bólowych, ich nawracający charakter i stałość bólu w przypadkach przewlekłych skłania do poszukiwania skutecznych metod diagnostycznych i terapeutycznych. Celem pracy było porównanie skuteczności dwóch programów terapii uzdrowiskowej w łagodzeniu bólu i eliminowaniu ograniczeń funkcjonalnych u pracownic biurowych z chorobą zwyrodnieniową kręgosłupa szyjnego.
Materiał i metody. Badaniami objęto 144 pracownice biurowe w wieku 45–55 lat, przebywające na turnusie usprawniającym z powodu dolegliwości bólowych szyjnej części kręgosłupa w przebiegu zmian zwyrodnieniowych. Pacjentki podzielono na dwie grupy, w zależności od zaaplikowanego programu usprawniania. Narzędzia badawcze stanowiły testy funkcjonalne szyjnej części kręgosłupa (Valsalvy, Kerniga, test kompresyjny i test dystrakcyjny), pomiary linijne zakresów ruchu kręgosłupa szyjnego, skala NRS i wskaźnik NDI. Do analiz wykorzystano testy: chi-kwadrat, t-Studenta, U Manna-Whitney’a i Wilcoxona.
Wyniki. W obu grupach po zakończeniu usprawniania odnotowano statystycznie istotną poprawę pod względem wyników testów funkcjonalnych, zakresów ruchu kręgosłupa szyjnego, wartości skali NRS i wskaźnika NDI. Różnice wyników uzyskanych w badaniu II w stosunku do I były istotnie większe w przypadku pacjentek z grupy I.
Wnioski. Zastosowanie obu programów terapeutycznych wpłynęło na złagodzenie dolegliwości bólowych i polepszenie sprawności funkcjonalnej, jednakże zakres uzyskanej poprawy był zdecydowanie większy w przypadku pacjentek poddanych programowi zawierającemu borowinoterapię.

Słowa kluczowe:
kręgosłup szyjny, ból, sprawność funkcjonalna, balneoterapia

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Stopień dostosowania infrastruktury miejskiej Rzeszowa do potrzeb osób z niepełnosprawnością w opinii respondentów z dysfunkcją narządu ruchu przemieszczających się na wózku inwalidzkim

Ewa Puszczałowska-Lizis, Patrycja Birek, Agnieszka Stanuch-Omorczyk

E. Puszczałowska-Lizis, P. Birek, A. Stanuch-Omorczyk – The degree of adaptation of the urban infrastructure of Rzeszów to the needs of people with disabilities in the opinion of respondents with mobility dysfunction in a wheelchair. Fizjoterapia Polska 2019; 19(3); 68-81

Streszczenie
Wstęp. Pomoc osobie z niepełnosprawnością powinna być ukierunkowana zarówno na poprawę jej stanu funkcjonalnego, jak również na adaptację przestrzeni życiowej. Cel pracy stanowiła analiza opinii osób z niepełnosprawnością narządu ruchu na temat dostępności budynków i miejsc użyteczności publicznej w mieście Rzeszów.
Materiał i metody. Badaniami metodą sondażu diagnostycznego objęto 104 mieszkańców Rzeszowa, w tym 44 kobiety i 60 mężczyzn z dysfunkcją narządu ruchu, poruszających się na wózku inwalidzkim. Narzędzie badawcze stanowiła ankieta. Do analizy wyników wykorzystano testy: U Manna-Whitney’a, Anova Kruskala-Wallisa, post-hoc Dunna z korektą Bonferroniego.
Wyniki. Stwierdzono statystycznie istotne różnice w subiektywnej ocenie stopnia dostosowania budynków i miejsc użyteczności publicznej do potrzeb osób z niepełnosprawnością (p = 0,029). Osoby z różnym poziomem wykształcenia miały zróżnicowane opinie na temat dostosowania galerii handlowych (p = 0,032) oraz restauracji i pubów (p = 0,005).
Wnioski. Za najlepiej dostosowane respondenci uznali obiekty kulturalno-rozrywkowe, następnie instytucje publiczne, a najsłabiej oceniono komunikację miejską. Osoby z wykształceniem średnim najwyżej oceniły dostosowanie galerii handlowych, restauracji i pubów, respondenci z wykształceniem zawodowym lepiej niż osoby z wykształceniem średnim oceniły dostępność galerii handlowych, z kolei osoby z wykształceniem wyższym w porównaniu do osób z wykształceniem zawodowym lepiej oceniły stopień dostosowania restauracji i pubów.

Słowa kluczowe:
niepełnosprawni, aktywność społeczna, bariery

Invalid download ID. Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Prekursorskie działania Edwarda Madeyskiego na rzecz rozwoju fizjoterapii, wychowania fizycznego i higieny we Lwowie w latach 1870-1906

Sławomir Jandziś, Ewa Puszczałowska-Lizis, Maciej Łuczak

S. Jandziś, E. Puszczałowska-Lizis, Maciej Łuczak – Edward Madeyski’s pioneering activities for the development of physiotherapy, physical education and hygiene in Lviv in the years 1870-1906. Fizjoterapia Polska 2018; 18(4); 130-136

Streszczenie
Autorzy na podstawie materiałów źródłowych i nielicznych opracowań przedstawili działalność Edwarda Madeyskiego na rzecz rozwoju fizjoterapii, wychowania fizycznego i higieny we Lwowie w latach 1870–1906. Ten z wykształcenia lekarz, a z zamiłowania propagator gimnastyki, fizjoterapii, higieny, dietetyki i zdrowego stylu życia stworzył podstawy teorii wychowania fizycznego. Prezentował kierunek zdrowotno-higieniczny, był zwolennikiem „gimnastyki racjonalnej”, opublikował pierwsze polskie podręczniki do nauczania gimnastyki w szkołach. Głównym celem artykułu jest przedstawienie mało znanej działalności E. Madeyskiego w zakresie fizjoterapii jaką prowadził od 1870 r. we własnym Ortopedycznym Zakładzie Gimnastycznym we Lwowie. Leczył tam przy pomocy czynników fizykalnych (gimnastyka lecznicza, masaż, zaopatrzenie ortopedyczne) dzieci ze schorzeniami narządu ruchu, głównie ze skrzywieniami kręgosłupa. Autorzy przedstawili również działania E. Madeyskiego jako nauczyciela i popularyzatora wychowania fizycznego i higieny w Galicji na przełomie XIX i XX wieku. Jego praca dała podstawy do rozwoju teorii wychowania fizycznego, kształcenia specjalistów gimnastyki oraz działalności zakładów ortopedyczno-gimnastycznych. W uznaniu zasług za wieloletnią działalność leczniczą, pedagogiczną i naukową w 1889 r. cesarz nadał mu tytuł profesora.

Słowa kluczowe:
fizjoterapia, gimnastyka lecznicza, historia rehabilitacji

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz artykuł w j. angielskim/Available only English version/下載英文版

Wpływ lecznictwa uzdrowiskowego na funkcję ręki u kobiet z reumatoidalnym zapaleniem stawów

Ewa Puszczałowska-Lizis, Paulina Murdzyk, Sławomir Jandziś, Marek Kiljański

E. Puszczałowska-Lizis, P. Murdzyk, S. Jandziś, M. Kiljański – The effects of health resort treatment on hand function in female rheumatoid arthritis patients; Fizjoterapia Polska 2018; 18(1); 74-82

Streszczenie

Wstęp. Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), to ogólnoustrojowa, przewlekła choroba tkanki łącznej o podłożu immunologicznym. Typowe dla schorzenia zapalenia stawów, głównie rąk prowadzą do osłabienia chwytu i ubytków funkcji manipulacyjnej, co w wielu przypadkach utrudnia codzienne funkcjonowanie i powoduje zależność od otoczenia. Celem pracy była ocena efektów terapii uzdrowiskowej w aspekcie poprawy funkcji ręki u kobiet z RZS na tle grupy porównawczej pacjentek usprawnianych w warunkach ambulatoryjnych.
Materiał i metody. Dwukrotnym badaniem objęto 120 kobiet z RZS w wieku 35-45 lat, w tym 60 pacjentek usprawnianych w Szpitalu Uzdrowiskowym „Ziemowit” w Rymanowie-Zdroju i 60 pacjentek poddanych terapii w warunkach ambulatoryjnych w Zakładzie Medycyny Pracy NZOZ w Sanoku. Przeprowadzono badanie chwytu szczypcowego i chwytu klucza oraz test Grinda. Do analiz wykorzystano test Wilcoxona i nieparametryczny test niezależności Chi-kwadrat Pearsona.
Wyniki. Po zakończeniu terapii w obu grupach uległa zwiększeniu liczba kobiet, które były w stanie poprawnie wykonać chwyt szczypcowy i chwyt klucza a w teście Grinda nie odczuwały bólu w okolicy stawu nadgarstkowo-śródręcznego kciuka. Stwierdzono również statystycznie istotny, wskazujący na poprawę wzrost wartości punktowych (zgodnie z przyjętym systemem „0-1”) odnoszących się do poszczególnych testów.
Wnioski. Kompleksowe postępowanie w leczeniu uzdrowiskowym i terapia w warunkach ambulatoryjnych w podobnym stopniu wpływają na poprawę parametrów funkcjonalnych ręki u pacjentek z RZS.

Słowa kluczowe:

choroby reumatyczne, ograniczenia funkcjonalne, rehabilitacja

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

1 2