Dawka aktywności fizycznej w zarządzaniu zaburzeniami psychicznymi u młodzieży w wieku od dziesięciu do dwudziestu czterech lat. Przegląd literatury

Iqbal Maulana, Sumaryanti, Sigit Nugroho

Iqbal Maulana, Sumaryanti, Sigit Nugroho – Physical activity dose for the management of mental disorders in adolescents aged ten to twenty-four. Study literature
–  Fizjoterapia Polska 2026; 26(1); 16-23

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EFAPYU9

Streszczenie
Wprowadzenie. Problemy ze zdrowiem psychicznym stanowią poważne zagrożenie dla młodzieży. Aktywność fizyczna jest rozwiązaniem problemów związanych ze zdrowiem psychicznym, jednak brak wiedzy na temat odpowiedniej dawki aktywności fizycznej sprawia, że uzyskiwane korzyści nie są maksymalne, a nawet mogą pogłębiać zaburzenia psychiczne doświadczane przez młodzież. Właściwa dawka aktywności fizycznej jest ważnym aspektem, na który należy zwrócić uwagę. Chociaż przeprowadzono wiele badań dotyczących aktywności fizycznej w zarządzaniu zdrowiem psychicznym u młodzieży, nadal nie jest jasne, jaka dawka aktywności fizycznej jest odpowiednia do zarządzania zaburzeniami psychicznymi u młodzieży.
Cel badania. Celem niniejszego badania jest przedstawienie perspektywy dotyczącej mechanizmu działania oraz synteza istniejących dowodów naukowych dotyczących dawki aktywności fizycznej w zarządzaniu zdrowiem psychicznym u młodzieży.
Materiały i metody. W niniejszym badaniu o charakterze narracyjnego przeglądu zastosowano systematyczny przegląd literatury zgodny z wytycznymi PRISMA. Identyfikację początkowego wyszukiwania danych rozpoczęto od przeszukiwania bazy Google Scholar z wykorzystaniem publikacji z lat 2015–2025. Następnie dokonano identyfikacji streszczeń oraz tytułów artykułów. Kolejnym etapem był proces selekcji polegający na sprawdzeniu pełnych tekstów w celu określenia artykułów spełniających kryteria, aby wybrać odpowiednie artykuły gotowe do syntezy.
Wyniki. Uzyskano szesnaście artykułów spełniających kryteria badań dotyczących aktywności fizycznej w zarządzaniu podstawowymi problemami psychicznymi, w tym stresem, lękiem, depresją oraz problemami poznawczymi. Zakres wieku badanych wynosił 10–24 lata. W badaniach zastosowano interwencje oraz rejestrowano rodzaj, intensywność, czas trwania i częstotliwość aktywności fizycznej, a także stosowano metody eksperymentalne.
Wnioski. Aspekt neuroplastyczności stanowi jedną z podstaw teoretycznych poprawy zdrowia psychicznego młodzieży wynikającej z adaptacji fizjologicznych uzyskiwanych w odpowiedzi na bodźce zewnętrzne lub dawki aktywności fizycznej. Aerobowa oraz wieloskładnikowa aktywność fizyczna o umiarkowanej do wysokiej intensywności, trwająca od dwudziestu do sześćdziesięciu minut, wykonywana trzy razy w tygodniu przez okres nie dłuższy niż dwanaście tygodni, prawdopodobnie jest bardziej skuteczna w zarządzaniu zaburzeniami psychicznymi u młodzieży.
Słowa kluczowe
młodzież, zdrowie psychiczne, dawkowanie, aktywność fizyczna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Sport i umysł: Przegląd systematyczny aktywności fizycznej i dobrostanu psychicznego w erze współczesnej

Ahmad Chaeroni, Kamal Talib, Karuppasamy Govindasamy, Yuke Permata Lisna, Bekir Erhan Orhan, Mottakin Ahmed, Mert Kurnaz

Ahmad Chaeroni, Kamal Talib, Karuppasamy Govindasamy, Yuke Permata Lisna, Bekir Erhan Orhan, Mottakin Ahmed, Mert Kurnaz – Sports and mind: A systematic review of physical activity and mental well-being in the modern era –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 371-378

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8P7Q6

Streszczenie
Celem niniejszego badania jest zbadanie związku między aktywnością fizyczną, zdrowiem psychicznym i jakością życia poprzez systematyczny przegląd literatury naukowej. W badaniu wykorzystano metodę Systematycznego Przeglądu Literatury (SLR), korzystając z bazy danych Scopus, stosując strategię wyszukiwania słów kluczowych związanych z tematem oraz postępując zgodnie z wytycznymi PRISMA. Przeszukano artykuły opublikowane w latach 2020-2024, które koncentrują się na aktywności fizycznej i zdrowiu psychicznym, w indeksach Q1-Q2. Spośród 89 zidentyfikowanych artykułów, 28 spełniło kryteria włączenia i były odpowiednie do tematu. Analiza tych badań wykazała, że zwiększenie aktywności fizycznej wiąże się ze zmniejszeniem objawów depresji i lęku oraz poprawą dobrostanu psychicznego i jakości życia. Ponadto badanie zauważa różnice w metodach pomiaru, takich jak użycie akcelerometrów oraz różnych kwestionariuszy dotyczących zdrowia psychicznego. Wyniki te wspierają rozwój opartych na dowodach interwencji mających na celu poprawę dobrostanu psychicznego poprzez aktywność fizyczną, szczególnie wśród dzieci, młodzieży i osób starszych. Jednak badanie wskazuje na wyzwania związane z metodami pomiaru i czasem trwania interwencji, co sugeruje potrzebę dalszych badań w celu opracowania bardziej kompleksowych i praktycznych zaleceń.
Słowa kluczowe
aktywność fizyczna, zdrowie psychiczne, jakość życia, akcelerometr
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ podawania ekstraktu z kwiatu roselli (Hibiscus sabdariffa) po wysiłku fizycznym na poziom kwasu moczowego u zdrowych mężczyzn

Junian Cahyanto Wibawa, Khamim Hariyadi, Vega Mareta Sceisarriya, Bangkit Adi Swasono, Novadri Ayubi, Mohammed Ahmed Aljunaid

 

Junian Cahyanto Wibawa et al. – Effect of giving rosella flower extract (hibiscus sabdariffa) after physical exercise on uric acid levels in healthy men –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 33-38

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8F8G4

Streszczenie
Celem tego badania było sprawdzenie, czy ekstrakt z kwiatu roselli może obniżyć poziom kwasu moczowego po aktywności fizycznej. W badaniu eksperymentalnym zastosowano układ grup kontrolnych przed i po interwencji. Do wyboru uczestników zastosowano metodę celowego doboru próby, a następnie podzielono ich na dwie grupy: grupa badawcza (P) otrzymała 500 mg ekstraktu z kwiatu roselli, a grupa kontrolna (K) otrzymała placebo. W badaniu wzięło udział 20 zdrowych mężczyzn w wieku od 19 do 25 lat. Zbieranie danych odbyło się w ciągu 1 dnia, rozpoczynając od zebrania informacji o cechach badanych osób. Następnie uczestnicy zostali poproszeni o wykonanie rozgrzewki. Po tym przystąpili do aktywności fizycznej, która polegała na biegu na 2400 metrów o umiarkowanej intensywności. Po zakończeniu aktywności zebrano dane wyjściowe, mierząc poziom kwasu moczowego. Następnie uczestnikom podano do wypicia placebo lub ekstrakt z kwiatu roselli. Po 60 minutach dokonano pomiaru poziomu kwasu moczowego w badaniu końcowym. Wyniki badania wykazały spadek poziomu kwasu moczowego w obu grupach, jednak istotny spadek wystąpił w grupie, której podano 500 mg ekstraktu z kwiatu roselli. Ze względu na wysoką zawartość przeciwutleniaczy zaleca się stosowanie ekstraktu z kwiatu roselli jako suplementu po wysiłku fizycznym.
Słowa kluczowe
kwiat roselli, wysiłek fizyczny, kwas moczowy
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Badanie związku między aktywnością fizyczną a poziomem depresji a nawrotami udarów: Badanie obserwacyjne przekrojowe

Lailla Affianti Fauzi, Wara Kushartanti, Novita Intan Arovah, Fauzi, Regina Maria, Adliah Anwar

 

Lailla Affianti Fauzi, Wara Kushartanti, Novita Intan Arovah, Fauzi, Regina Maria, Adliah Anwar – Investigating the relationship between physical activity and depression level with stroke recurrences: An observational cross-sectional study –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 210-215

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020AKKK

Streszczenie:
Tło. Coraz częściej uznawany jest złożony związek między zdrowiem fizycznym a dobrostanem psychicznym, zwłaszcza u osób, które przeszły udar. Kluczowe jest uwzględnienie interwencji, które podkreślają aktywność fizyczną jako istotny element skutecznej rehabilitacji po udarze oraz zapobiegania kolejnym udarom. Celem badania było ocenić związek między aktywnością fizyczną a poziomem depresji a nawrotami udarów.
Metody. W badaniu przekrojowym wzięło udział 60 pacjentów w wieku od 30 do 85 lat, wszyscy otrzymywali ambulatoryjne leczenie udarowe w szpitalu w Indonezji. Nawrot udaru zdefiniowano jako wystąpienie drugiego udaru w ciągu trzech miesięcy po początkowym udarze. Spośród uczestników 12 doświadczyło nawrotu udaru, a 48 nie. Dane dotyczące aktywności fizycznej i poziomów depresji zbierano za pomocą krótkiej wersji kwestionariusza IPAQ oraz PHQ-9. Przeprowadzono prostą regresję logistyczną, oceniającą związek między aktywnością fizyczną a depresją a nawrotami udarów, z uwzględnieniem wieku i płci.
Wyniki. Pacjenci o wyższym poziomie aktywności fizycznej rzadziej doświadczali nawrotu udaru (OR = 0,534, 95% CI 0,201; 1,422), p = 0,027. Natomiast pacjenci o wyższym poziomie depresji częściej doświadczali nawrotu udaru (OR = 2,055, 95% CI 1,115; 3,787), p = 0,021.
Wnioski. Badanie wskazuje, że niska aktywność fizyczna i wysoki poziom depresji są istotnymi czynnikami zwiększającymi nawroty udarów, co podkreśla potrzebę promowania aktywności fizycznej oraz wsparcia zdrowia psychicznego w rehabilitacji pacjentów po udarze.

Słowa kluczowe:
udar, aktywność fizyczna, depresja po udarze, nawrót udaru

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Związek między obiektywnie mierzoną aktywnością fizyczną, czasem spędzonym przed ekranem a funkcjami poznawczymi: przegląd narracyjny

Reime Jamal Shalash, Ashokan Arumugam, Raneen Mohammed Qadah, Alham Al-Sharman

Reime Jamal Shalash, Ashokan Arumugam, Raneen Mohammed Qadah, Alham Al-Sharman – The association between objectively measured physical activity, screen time and cognitive function: A narrative review – Fizjoterapia Polska 2024; 24(2); 164-170

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG56084PD

Streszczenie
Cel. Celem niniejszego przeglądu narracyjnego było zbadanie związku między obiektywnie mierzoną aktywnością fizyczną a czasem spędzonym przed ekranem a funkcjami poznawczymi wśród młodych dorosłych. Metody. Przeprowadziliśmy wyszukiwania w bazach danych EBSCO i Google Scholar, aby zidentyfikować odpowiednie badania opublikowane w języku angielskim w ciągu ostatniej dekady. Słowa kluczowe używane w wyszukiwaniu obejmowały takie terminy jak „aktywność fizyczna” lub „ćwiczenia” oraz „czas przed ekranem” lub „ekspozycja na ekran”, a także „poznanie” lub „funkcje poznawcze”. Wyniki. Prawie wszystkie badania przeprowadzone na starszych dorosłych wykazały pozytywne związki między aktywnością fizyczną ocenianą obiektywnie za pomocą akcelerometru, czasem przed ekranem a funkcjami poznawczymi. Wśród młodych i dorosłych w średnim wieku zaobserwowano sprzeczne wyniki dotyczące związku między aktywnością fizyczną a funkcjami poznawczymi. Konieczne są dalsze badania, aby potwierdzić związek między obiektywnie mierzoną aktywnością fizyczną a funkcjami poznawczymi, biorąc pod uwagę ograniczoną dostępność badań. Wnioski. Ogólne wyniki tego przeglądu narracyjnego podkreślają negatywny wpływ siedzącego trybu życia na zdrowie poznawcze, akcentując potrzebę włączenia aktywności fizycznej do naszego stylu życia w celu zapobiegania przyszłemu spadkowi funkcji poznawczych. Ponadto wpływ czasu przed ekranem i treści medialnych przyniósł sprzeczne wyniki dotyczące funkcji poznawczych w różnych grupach wiekowych, ale głównie potwierdził negatywne skutki biernej ekspozycji na ekran na funkcje poznawcze wśród dzieci i młodzieży. Niniejszy przegląd podkreśla potrzebę przyszłych badań wykorzystujących ustandaryzowane i obiektywne metody pomiaru funkcji poznawczych, czasu przed ekranem i treści medialnych w różnych populacjach, zwłaszcza wśród młodych i dorosłych w średnim wieku, w celu zwiększenia świadomości dotyczącej czasu przed ekranem.
Słowa kluczowe
aktywność fizyczna, czas przed ekranem, funkcje poznawcze
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim i j. polskim

Wczesne badania objawów siedzącego trybu życia w kontekście żywienia, sprawności fizycznej i zachowań środowiskowych u początkujących studentów nauk o sporcie

Sigit Nugroho, Yudik Prasetyo, Sulistiyono, Rizki Mulyawan, Fatemeh Nourzad

Sigit Nugroho, Yudik Prasetyo, Sulistiyono, Rizki Mulyawan, Fatemeh Nourzad – Early sedentary behavior symptoms investigation on nutrition, physical fitness, and behavioral setting for novice sports science students – Fizjoterapia Polska 2024; 24(2); 144-149

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG5608X9E

Streszczenie
Niniejsze badanie analizuje (1) stan odżywienia, (2) sprawność fizyczną, (3) wzorce aktywności fizycznej studentów programu nauk o sporcie po pandemii. Metodologia badawcza opiera się na metodach ilościowych z analitycznym projektem obserwacyjnym. Przedmiotem badania byli studenci nauk o sporcie z programu nauk o sporcie FIKK UNY. Badanie obejmowało aktywnych studentów, których liczba wynosiła około 50 uczestników wybranych metodą celowego doboru próby. Techniki zbierania danych dotyczących sprawności fizycznej obejmowały wykorzystanie formuły BMI, testu biegu na 20 metrów (beep test) oraz kwestionariusza GPAQ. Techniki analizy danych uwzględniały testy jednorodności i normalności. Wyniki dotyczące stanu odżywienia i sprawności układu sercowo-naczyniowego można uznać za niezadowalające; stan odżywienia mieści się w kategorii normalnej lub idealnej, jednak zakres zdolności sercowo-naczyniowych pozostaje na poziomie wystarczającym dla mężczyzn i niewystarczającym dla kobiet. Wyniki pomiarów na podstawie wypełnionych kwestionariuszy GPAQ wskazują na potrzebę zwiększenia świadomości znaczenia aktywności fizycznej, na co wskazują transport i rekreacja o umiarkowanej intensywności, które wciąż nie spełniają zaleceń, mimo że intensywna i umiarkowana aktywność fizyczna oraz energiczne zajęcia rekreacyjne spełniają zalecenia. Stan odżywienia pozostaje w kategorii normalnej, ale zakres zdolności sercowo-naczyniowych pozostaje na poziomie wystarczającym dla mężczyzn i niewystarczającym dla kobiet. Jest to pozytywnie skorelowane z wzorcami aktywności fizycznej o umiarkowanej intensywności, transportem i rekreacją, które wciąż nie spełniają zaleceń. Siedzące nawyki zazwyczaj wykonywane przez studentów sportu muszą zostać jak najszybciej zamienione na bardziej pożyteczne i produktywne formy ruchu. Ilość wolnego czasu na aktywność fizyczną jest nadal stosunkowo niska, podczas gdy inne umiarkowane do intensywne nawyki aktywności fizycznej zaczynają się odradzać. Niezbędna jest celowa strategia, która ma na celu dostarczenie sugestii dotyczących spędzania wolnego czasu na aktywności na świeżym powietrzu lub w pomieszczeniach.
Słowa kluczowe
stan odżywienia, sprawność fizyczna, aktywność fizyczna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim i j. polskim

Wpływ aktywności fizycznej na wybrane cechy somatyczne starszych dzieci w wieku szkolnym

Eva Lukáčová, Gabriela Škrečková, Matúš Kozel

Eva Lukáčová, Gabriela Škrečková, Matúš Kozel – The effect of physical activity on selected somatic characteristics of older school bound children –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(2); 77-82

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG5608C8G

Streszczenie

Cel. Celem badania było zbadanie poziomu i częstotliwości aktywności fizycznej starszych dzieci w wieku szkolnym oraz jej wpływu na postawę ciała i dysbalans mięśniowy. Metody. W badaniu wzięło udział 453 dzieci w wieku od 13 do 15 lat. Badania przeprowadzono w wybranych szkołach podstawowych we wschodniej Słowacji. Jakość systemu posturalnego oceniano za pomocą metodyki Jaroša i Lomnički. Dysbalans mięśniowy oceniano za pomocą standardowych testów manualnych profesora Jandy. Poziom istotności statystycznej ustalono na p = 0,05. Wyniki. Wyniki naszych obserwacji całej grupy były następujące: 59,8% dzieci ma wiotką postawę, a 22,1% dzieci ma złą postawę. Najbardziej dotkniętym segmentem była postawa kończyny dolnej, która wykazała istotną statystycznie różnicę między grupami o różnym poziomie aktywności fizycznej na poziomie istotności p = 0,030. Średnie wartości wynoszące 2,77 (± 0,78) były najwyższe w grupie dzieci uprawiających rekreacyjnie sporty. Istotną statystycznie różnicę zaobserwowano w wynikach grup mięśniowych m. trapezius l.dx. na poziomie istotności p = 0,002, mm. pectorales l.dx. na poziomie istotności p = 0,002, mm. pectorales l.sin. na poziomie istotności p = 0,006, podczas gdy średnie wartości w stopniu skrócenia były najwyższe w grupie dzieci bez aktywności fizycznej. Analizując wpływ aktywności fizycznej na stopień osłabienia siły mięśniowej, stwierdziliśmy istotne statystycznie różnice w wynikach wszystkich wybranych grup mięśniowych, z najniższymi średnimi wartościami w grupie dzieci bez aktywności fizycznej. Wnioski. W praktyce klinicznej zalecamy regularne badania postawy dzieci oraz zwiększenie częstotliwości spontanicznej i kontrolowanej aktywności fizycznej w warunkach szkolnych i pozaszkolnych.

Słowa kluczowe

wiek szkolny, aktywność fizyczna, postawa

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim i j. polskim

Aktywność fizyczna, zachowania żywieniowe i jakość snu jako predyktory wskaźnika masy ciała u nastolatków? Badanie korelacyjne na uczniach szkół średnich we Wschodnim Kalimantanie

Nanda Alfian Mahardhika, Erwin Setyo Kriswanto, Nur Rohmah Muktiani, Jeane Betty Kurnia Jusuf, Januar Abdilah Santoso, Nur Subekti, Amri Hartanto

Nanda Alfian Mahardhika, Erwin Setyo Kriswanto, Nur Rohmah Muktiani, Jeane Betty Kurnia Jusuf, Januar Abdilah Santoso, Nur Subekti, Amri Hartanto – Physical activity, eating behaviour, and sleep quality as predictors of Body Mass Index in adolescents? A correlational study on high school students in East Kalimantan –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(1); 216-221

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EF8ZsV

Streszczenie
Wprowadzenie i cel badania. Otyłość jest chorobą metaboliczną charakteryzującą się nadmiernym nagromadzeniem tłuszczu. Indonezja zajmuje drugie miejsce po Singapurze pod względem liczby otyłych nastolatków. Celem badania było ocenienie wpływu aktywności fizycznej, zachowań żywieniowych i jakości snu na wskaźnik masy ciała (BMI) u nastolatków.
Materiały i metody. Badanie miało charakter ilościowy, z zastosowaniem projektu ex post facto. W badaniu uczestniczyło 231 uczniów (136 chłopców, 95 dziewcząt) w wieku 16-19 lat, każdy z wskaźnikiem masy ciała (BMI) ≥ 25,1. Uczestnicy byli zdrowi i wyrazili zgodę na udział w badaniu, wypełniając kwestionariusz przesiewowy. Analiza została przeprowadzona za pomocą technik regresji w oprogramowaniu Statistical Package for Social Sciences (SPSS) wersja 21.
Wyniki. Wybrany model regresji jest wykonalny i pokazuje, że aktywność fizyczna, dieta i jakość snu wspólnie wpływają na BMI uczniów (p < 0,001). Ponadto analiza pokazuje, że aktywność fizyczna (p < 0,001), dieta (p = 0,019) i jakość snu (p < 0,001) niezależnie wpływają na BMI uczniów.
Wnioski. Sugerujemy, aby szkoły prowadziły programy doradcze we współpracy z odpowiednimi pracownikami służby zdrowia w celu przeprowadzenia poradnictwa związanego z zapobieganiem niedożywieniu, zwłaszcza otyłości. Należy dostarczać dodatkowe zadania w formie aktywności fizycznej, które uczniowie muszą wykonywać w domu pod nadzorem rodziców, a wyniki będą zgłaszane nauczycielowi jako dodatkowa wartość zadania. Rodzice powinni również nadzorować zachowania żywieniowe i wzorce snu. Przyszli badacze powinni być w stanie ujawnić inne zmienne mogące wpływać na BMI uczniów, ponieważ nasz raport znalazł tylko 49,90%.
Słowa kluczowe
aktywność fizyczna, zachowania żywieniowe, jakość snu, wskaźnik masy ciała
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skuteczność umiarkowanej do intensywnej aktywności fizycznej wśród populacji z przewidywanym ryzykiem udaru. Badanie pilotażowe

N. Shazia Neelam, H.Manjunatha, P. Senthil, Saina Swathi,P. Antony Leo Aseer, K.C. Gayathri

N. Shazia Neelam, H.Manjunatha, P. Senthil, Saina Swathi,P. Antony Leo Aseer, K.C. Gayathri – Effectiveness of moderate to vigorous physical activity among stroke risk predicted population. A pilot study –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(1); 105-113

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EF80LR

Streszczenie
Wprowadzenie. Rosnąca prevalencja udaru mózgu, szczególnie wśród młodszych populacji w krajach takich jak Indie, wymaga skutecznych strategii prewencyjnych. Modyfikowalne czynniki ryzyka, takie jak nadciśnienie, cukrzyca i palenie tytoniu, znacząco przyczyniają się do występowania udarów. Niniejsze badanie skupia się na wdrożeniu 12-tygodniowego programu umiarkowanej do intensywnej aktywności fizycznej (MVPA) w celu adresowania tych czynników ryzyka i redukcji incydentów udaru.
Metodologia. Badanie obejmowało strukturalną interwencję MVPA wśród osób zagrożonych udarem, kładąc nacisk na konsekwentne przestrzeganie protokołu. Kluczowe wyniki, w tym ciśnienie krwi skurczowe, poziom glukozy na czczo i całkowity poziom cholesterolu, były monitorowane. Poprawa kondycji sercowo-naczyniowej była oceniana za pomocą testu biegu Coopera. Badanie oceniło również wykonalność i akceptowalność interwencji MVPA poprzez wskaźniki przestrzegania zaleceń przez uczestników.
Wyniki. Grupa MVPA wykazała znaczące redukcje ciśnienia krwi skurczowego, poziomu glukozy na czczo i całkowitego poziomu cholesterolu w porównaniu z grupą kontrolną. Wyniki te podkreślają skuteczność MVPA w zarządzaniu głównymi czynnikami ryzyka udaru. Dodatkowo, uczestnicy wykazali zwiększoną wytrzymałość sercowo-naczyniową, co podkreśla pozytywny wpływ programu na ogólną kondycję sercowo-naczyniową. Wysokie wskaźniki przestrzegania zaleceń w grupie MVPA wskazują na wykonalność wdrażania strukturalnych protokołów ćwiczeń dla osób zagrożonych udarem.
Wnioski. Niniejsze badanie pilotażowe demonstruje skuteczność 12-tygodniowego programu MVPA w redukcji kluczowych czynników ryzyka udaru i poprawie kondycji sercowo-naczyniowej wśród osób zagrożonych udarem. Wyniki podkreślają znaczenie strukturalnych interwencji ćwiczeniowych w wysiłkach prewencyjnych przeciwko udarowi. Chociaż obiecujące, dalsze badania z większymi próbami i dłuższym czasem trwania są konieczne, aby ustalić trwałe korzyści i wykonalność takich interwencji. Wdrażanie dostosowanych programów MVPA ma znaczący potencjał w łagodzeniu ryzyka udaru, oferując cenne wglądy dla globalnych strategii zapobiegania udarom.
Słowa kluczowe
udar, MVPA, czynniki ryzyka udaru, aktywność fizyczna
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim