Tag: Hari Yuliarto

Opracowanie modelu zajęć w formie treningu obwodowego opartego na grach w celu poprawy zdolności motorycznych i motywacji uczniów starszych klas szkoły podstawowej

Muhammad Wigi Saputra, Soni Nopembri, Hari Yuliarto

Muhammad Wigi Saputra, Soni Nopembri, Hari Yuliarto – Development of a game-based circuit learning model to improve motor skills and motivation in upper elementary school students –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(5); 49-56

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZGA431M0R8

Streszczenie
Celem niniejszego badania było opracowanie oraz ocena skuteczności modelu zajęć w formie treningu obwodowego opartego na grach, ukierunkowanego na poprawę dużej motoryki oraz motywacji do uczenia się u uczniów starszych klas szkoły podstawowej. Model został opracowany z wykorzystaniem podejścia badawczo-rozwojowego (research and development, R&D) w oparciu o model ADDIE       (analiza, projektowanie, rozwój, wdrożenie, ewaluacja). W badaniu uczestniczyło pięciu ekspertów posiadających stopień doktora pełniących funkcję walidatorów, trzech nauczycieli wychowania fizycznego oraz 64 uczniów w badaniu pilotażowym na małą skalę, a także pięciu nauczycieli i 128 uczniów w badaniu na dużą skalę.
Ocena skuteczności została przeprowadzona z wykorzystaniem schematu quasi-eksperymentalnego z grupą kontrolną w układzie        pretest–posttest, obejmując losowo dobranych uczniów klas piątych z dwóch szkół podstawowych. Wyniki walidacji potwierdziły wysoką wykonalność opracowanego modelu treningu obwodowego opartego na grach, uzyskując wskaźniki na poziomie 88,05% w ocenie ekspertów merytorycznych, 89,77% w ocenie ekspertów ds. mediów, 88,33% w badaniu pilotażowym oraz 89,44% w badaniu na dużą skalę.
Analiza skuteczności wykazała istotną poprawę zarówno zdolności motorycznych dużych, jak i motywacji do uczenia się w grupie eksperymentalnej. Test t dla prób niezależnych wykazał wartości p < 0,05 dla obu analizowanych zmiennych. Średni wynik posttestu w zakresie dużej motoryki w grupie eksperymentalnej wyniósł 223,63, w porównaniu do 177,01 w grupie kontrolnej. W odniesieniu do motywacji do uczenia się grupa eksperymentalna uzyskała średni wynik posttestu na poziomie 62,34, istotnie wyższy niż w grupie kontrolnej (55,19).
Uzyskane wyniki wskazują, że model zajęć w formie treningu obwodowego opartego na grach jest zarówno skuteczny, jak i możliwy do wdrożenia w procesie dydaktycznym wychowania fizycznego, sprzyjając tworzeniu angażującego, aktywnego i partycypacyjnego środowiska uczenia się. Model ten wykazuje również potencjał do dalszego rozwoju i zastosowania na różnych poziomach edukacyjnych oraz w różnych kontekstach dydaktycznych.
Słowa kluczowe
wychowanie fizyczne, trening obwodowy oparty na grach, duża motoryka, motywacja do uczenia się, model ADDIE
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ aktywności fizycznej, inteligencji interpersonalnej i inteligencji emocjonalnej na wyniki nauczania wychowania fizycznego uczniów szkoły podstawowej

Lanang Damar Samodro, Hari Yuliarto, Aris Fajar Pambudi

Lanang Damar Samodro, Hari Yuliarto, Aris Fajar Pambudi – The influence of physical activity, interpersonal intelligence, emotional intelligence on physical education academic achievement of elementary school students –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 296-303

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8S8T6

Streszczenie
Tło i Cel Badania. Wychowanie fizyczne nie tylko rozwija aspekty fizyczne, ale także myślenie krytyczne, umiejętności rozumowania oraz aspekty afektywne, w tym umiejętności społeczne i cechy osobiste, takie jak troskliwość i współpraca. Celem badania jest zbadanie wpływu aktywności fizycznej, inteligencji interpersonalnej i inteligencji emocjonalnej na wyniki nauczania wychowania fizycznego u uczniów szkoły podstawowej.
Materiały i Metody. Badanie wykorzystuje ilościowe podejście korelacyjne. Populacja badana obejmowała 102 uczniów szkoły podstawowej w wieku 9-12 lat (54 chłopców, 48 dziewcząt). Narzędziem pomiaru aktywności fizycznej był Kwestionariusz Aktywności Fizycznej dla Dzieci (PAQ-C). Narzędzie do pomiaru inteligencji interpersonalnej było adaptacją wymiarów Wgląd Społeczny, Wrażliwość Społeczna i Komunikacja Społeczna według Andersona. Narzędzie do pomiaru inteligencji emocjonalnej stanowił “Emotional Quotient Inventory: Young Version (EQ-i: YV). Analiza statystyczna została przeprowadzona przy użyciu oprogramowania SPSS (Statistical Package for Social Science) w wersji 21. Poziom istotności statystycznej ustalono na poziomie p < 0,05.
Wyniki. Wyniki badania wykazały, że: (1) aktywność fizyczna ma istotny wpływ na wyniki nauczania wychowania fizycznego u uczniów szkoły podstawowej (p = 0,006 < 0,05). (2) Inteligencja interpersonalna ma istotny wpływ na wyniki nauczania wychowania fizycznego u uczniów szkoły podstawowej (p = 0,000 < 0,05). (3) Inteligencja emocjonalna ma istotny wpływ na wyniki nauczania wychowania fizycznego u uczniów szkoły podstawowej (p = 0,005 < 0,05).
Wnioski. W szczególności uczniowie, którzy regularnie ćwiczą, wykazują wyższą inteligencję intrapersonalną, inteligencję emocjonalną, większą zdolność adaptacji oraz lepszy nastrój w porównaniu z tymi, którzy nie ćwiczą w sposób zorganizowany. Oczekuje się, że nauczyciele wychowania fizycznego będą zadawać uczniom aktywności fizyczne do wykonania w domu pod nadzorem rodziców, a wyniki tych aktywności będą raportowane nauczycielowi jako dodatkowa ocena.
Słowa kluczowe:
aktywność fizyczna, inteligencja interpersonalna, inteligencja emocjonalna, wyniki nauczania wychowania fizycznego
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Inteligencja interpersonalna i inteligencja emocjonalna; ich wpływ na wyniki nauczania wychowania fizycznego uczniów klas V szkół podstawowych

Puji Rahayu, Erwin Setyo Kriswanto, Aris Fajar Pambudi, Hari Yuliarto

Puji Rahayu, Erwin Setyo Kriswanto, Aris Fajar Pambudi, Hari Yuliarto – Interpersonal Intelligence and Emotional Intelligence; Their Effect on Physical Education Learning Outcomes in Grade V Primary School Students –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 171-176

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8A2C7

Streszczenie
Tło i Cel Badania. Sukces uczniów w osiąganiu dobrych wyników w nauce wychowania fizycznego jest uwarunkowany czynnikami inteligencji. Celem tego badania jest określenie wpływu inteligencji interpersonalnej i inteligencji emocjonalnej na wyniki w nauce wychowania fizycznego u uczniów piątej klasy szkoły podstawowej.
Materiały i Metody. Badanie ma charakter ilościowy z podejściem ex post facto. Przedmiotem badań byli uczniowie piątej klasy w szkołach podstawowych w regencji Sleman, Yogyakarta. Próba została wybrana losowo i liczyła 127 uczniów. Inteligencja interpersonalna i emocjonalna były mierzone za pomocą kwestionariuszy, a wyniki w nauce wychowania fizycznego za pomocą ocen na świadectwach. Analiza została przeprowadzona przy użyciu technik regresji w pakiecie SPSS wersja 21.
Wyniki. Wyniki pokazały, że inteligencja interpersonalna (wartość p < 0,001) i inteligencja emocjonalna (wartość p < 0,001) miały pozytywny i istotny wpływ na wyniki w nauce wychowania fizycznego u uczniów piątej klasy szkoły podstawowej.
Wnioski. Można stwierdzić, że inteligencja interpersonalna i emocjonalna wpływają na wyniki w nauce wychowania fizycznego u uczniów klasy V szkoły podstawowej w 40,60%. Sugestią badacza dla nauczycieli jest projektowanie zajęć, które nie skupiają się wyłącznie na czynnikach wiedzy i umiejętności, ale także na rozwijaniu umiejętności interpersonalnych i inteligencji emocjonalnej uczniów, ponieważ umiejętności interpersonalne i inteligencja emocjonalna są jednym z determinantów sukcesu jednostki.
Słowa kluczowe
inteligencja interpersonalna, inteligencja emocjonalna, wyniki w nauce wychowania fizycznego
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ sprawności fizycznej na pewność siebie i jej wpływ na osiągnięcia akademickie w wychowaniu fizycznym. Badanie uczniów klasy V szkoły podstawowej

Muhammad Wigi Saputra, Soni Nopembri, Hari Yuliarto, Amri Hartanto

 

Muhammad Wigi Saputra, Soni Nopembri, Hari Yuliarto, Amri Hartanto – The influence of physical fitness on self-confidence and its impact on physical education academic achievement. A study on grade V school students –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(3); 393-399

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG020A1JC

Streszczenie:
Tło i cel badań. Wiele problemów w obecnym systemie edukacji wynika z niskiej sprawności fizycznej i braku pewności siebie uczniów. Celem tego badania jest określenie wpływu sprawności fizycznej na pewność siebie oraz jej wpływ na osiągnięcia akademickie w wychowaniu fizycznym uczniów klasy V szkoły podstawowej.
Materiały i metody. Badanie ma charakter korelacyjny. Przedmiotem badania byli uczniowie klasy V szkół podstawowych, a próba obejmowała 115 uczniów (66 chłopców, 49 dziewcząt, w wieku 10-12 lat) wybranych metodą losową. Instrumentem do oceny osiągnięć akademickich były oceny z wychowania fizycznego na świadectwie, do pomiaru sprawności fizycznej użyto Testu Sprawności Fizycznej Ucznia Indonezyjskiego (TKSI), a pewność siebie oceniono skalą pewności siebie. Analizę przeprowadzono za pomocą technik regresji w programie SPSS 21.
Wyniki. Sprawność fizyczna pozytywnie wpływała na pewność siebie (r = 0,259, p = 0,005 < 0,05) oraz na osiągnięcia akademickie z wychowania fizycznego (r = 0,513, p = 0,000 < 0,05). Pewność siebie również znacząco wpływała na osiągnięcia akademickie z wychowania fizycznego (r = 0,519, p = 0,000 < 0,05).
Wniosek. Lepsza sprawność fizyczna poprawia pewność siebie uczniów i pozytywnie wpływa na ich wyniki w wychowaniu fizycznym.

Słowa kluczowe:
sprawność fizyczna, pewność siebie, osiągnięcia akademickie w wychowaniu fizycznym

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ pedagogiki nieliniowej na komunikację i nabywanie umiejętności

Hari Yuliarto, Pasca Tri Kaloka, Putri Prastiwi Wulandari, Hideaki Tanimoto

Hari Yuliarto, Pasca Tri Kaloka, Putri Prastiwi Wulandari, Hideaki Tanimoto – The impact of nonlinear pedagogy on communication and skill acquisition –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(1); 192-198

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG2EF8Np0

Streszczenie
Cel badań. Celem niniejszego badania była ocena wpływu hybrydowych modeli pedagogiki nieliniowej na proces nabywania umiejętności i komunikację w ramach wychowania fizycznego.
Metodyka. W badaniu uczestniczyła grupa interwencyjna, która przez 12 tygodni korzystała z hybrydowych modeli pedagogicznych. W odróżnieniu od niej, grupy kontrolne realizowały standardowe programy nauczania wychowania fizycznego obowiązujące w ich placówkach edukacyjnych. Do oceny zdolności nabywania umiejętności oraz komunikacji, zarówno przed, jak i po zakończeniu programu, wykorzystano specjalnie opracowane dla uczniów skale.
Wyniki. Badanie wykazało, że w porównaniu do grupy kontrolnej, uczestnicy z grupy interwencyjnej osiągnęli znaczące postępy w zakresie komunikacji i nabywania umiejętności. Poprawę zdolności komunikacyjnych stwierdzono u osób uczących się przez gry inwazyjne oparte na pedagogice nieliniowej. Potwierdzeniem tych obserwacji są wyniki sparowanego testu t oraz analizy wariancji dwuczynnikowej (ANOVA) i jednoczynnikowej, gdzie w obu przypadkach F < 0.05 (F = 0.000) i p < 0.05 (p = 0.000). Również zdolności zdobywania umiejętności uległy poprawie po zastosowaniu interwencji opartej na pedagogice nieliniowej i nauce przez gry inwazyjne, co również potwierdzają wyniki testów statystycznych: F < 0.05 (F = 0.000) i p < 0.05 (p = 0.000).
Wnioski. Zastosowanie hybrydowych modeli pedagogiki nieliniowej w nauczaniu wychowania fizycznego przez gry inwazyjne może znacząco przyczynić się do rozwoju umiejętności komunikacyjnych i nabywania nowych umiejętności przez uczniów. Odkrycia te zachęcają nauczycieli wychowania fizycznego do wprowadzania innowacyjnych metod dydaktycznych. Ponadto, zachęcają do dalszych badań nad efektywnością pedagogiki nieliniowej.
Słowa kluczowe
komunikacja, nabywanie umiejętności, uczniowie szkoły podstawowej, pedagogika nieliniowa
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skutki 12-tygodniowego modelu uczenia się “Brain Jogging” na zdolności motoryczne – motorykę dużą

Willy Rizkyanto, Wawan Suherman, Hari Yuliarto, Galih Pamungkas

Willy Rizkyanto, Wawan Suherman, Hari Yuliarto, Galih Pamungkas – The effect of a 12-week ‘Brain Jogging’ learning model on gross motor: locomotor skills. Fizjoterapia Polska 2023; 23(3); 182-188

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG143xlA

Streszczenie
Cel Badania. Głównym celem tego badania było sprawdzenie efektów modelu uczenia się ‘brain jogging’ na podstawowe zdolności ruchowe uczniów szkoły podstawowej.
Metody. Badanie to ma charakter quasi-eksperymentalny, opierając się na projekcie przedtestowo-potestowym dla dwóch grup. Model uczenia się oparty na ‘brain jogging’ został porównany z tradycyjnymi modelami uczenia się, w szczególności z instrukcją bezpośrednią. Próbka składała się z 30 uczniów klasy czwartej, podzielonych na dwie równoległe grupy, A i B, obie charakteryzujące się podobnymi cechami pod względem wieku, średniego wzrostu/wagi, materiału z edukacji sportowej, czasu trwania oraz momentu realizacji zajęć sportowych. Uczniowie uczestniczący w programie opartym na modelu uczenia się ‘brain jogging’ uczęszczali na zajęcia dwa razy w tygodniu i mieli 90% frekwencję. Każda gra lub aktywność była związana z konkretnym celem dotyczącym elementu szkolenia ‘brain jogging’. Dane analizowano przy użyciu SPSS IBM 26. Pierwszym krokiem było porównanie danych opisowych do całkowitej populacji oraz ustalenie rozkładu zmiennych, średniej oraz odchylenia standardowego (SD). Następnie przeprowadzono niezależny test t dla próbki, aby ustalić wpływ 12 tygodni modelu uczenia się opartego na ‘brain jogging’ na grupę eksperymentalną.
Wyniki. Średnia różnica w wynikach potestowych między grupą kontrolną a eksperymentalną została określona na podstawie poziomu istotności z wyjścia SPSS IBM 26 (p < 0,05). Niezależny test t dla próbki wykazał istotne wyniki w różnych kategoriach: bieg (p = 0,000), galop (p = 0,000), skok (p = 0,000), skok w dal (p = 0,000), skok poziomy (p = 0,000) oraz ślizg (p = 0,009).
Wnioski. Na podstawie wyników niezależnego testu t dla próbki hipoteza zostaje przyjęta. Wskazuje to na istotne różnice między grupą kontrolną a eksperymentalną. Zauważono statystycznie istotne poprawy w biegu, galopie, skoku, skoku w dal, skoku poziomym oraz zdolnościach ślizgowych wśród uczniów szkoły podstawowej. Model uczenia się oparty na ‘brain jogging’ stanowi obiecujące podejście do wzmacniania zdolności motorycznych.

Słowa kluczowe
brain jogging, model uczenia się, zdolność motoryczna, zdolność motoryczna, motoryka duża

Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim