Tag: trening

Trening obwodowy oporowy i techniki psychologiczne a poprawa celności w łucznictwie

Pijar Kuncoro Yudho, Nining Widyah Kusnanik, Oce Wiriawan, Mugiyo Hartono, Sri Sumartiningsih

 

Pijar Kuncoro Yudho, Nining Widyah Kusnanik, Oce Wiriawan, Mugiyo Hartono, Sri Sumartiningsih – Resistance circuit training and psychology increasing archery accuracy –  Fizjoterapia Polska 2025; 25(1); 364-368

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG007D3MAC

Streszczenie
Cel badania. Celem niniejszego badania było przeanalizowanie wpływu treningu obwodowego oporowego oraz technik psychologicznych na celność w łucznictwie na dystansach 50, 40 i 30 metrów. Badanie przeprowadzono jako eksperyment quasi-randomizowany z zastosowaniem projektu z dopasowaniem uczestników. Uczestnicy zostali podzieleni na dwie grupy: (K1) zawodnicy trenowani z wykorzystaniem wyobrażeń mentalnych oraz treningu obwodowego z użyciem sprzętu oraz (K2) zawodnicy trenowani z wykorzystaniem wyobrażeń mentalnych oraz treningu obwodowego bez sprzętu. Interwencja trwała sześć tygodni, a treningi odbywały się trzy razy w tygodniu.
Wyniki. Wyniki badania wykazały istotne statystycznie różnice między wynikami przed i po interwencji w obu grupach (K1 i K2) (p < 0.05). Wnioski sugerują, że trening obwodowy oporowy, zarówno z wykorzystaniem sprzętu, jak i bez niego, w połączeniu z treningiem wyobrażeniowym, może poprawić celność w łucznictwie. Zaleca się włączenie tej metody do programów treningowych zawodników. Przyszłe badania powinny uwzględniać integrację różnych metod treningowych z większą liczbą zróżnicowanych i dynamicznych ćwiczeń.
Słowa kluczowe
trening, trening obwodowy oporowy, wyobrażenia mentalne, celność, łucznictwo
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Przegląd systematycznych przeglądów dotyczących wpływu treningu z ograniczeniem przepływu krwi na pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego

Ahmed Abdelmoniem Ibrahim, Shammaa Homoud H Alsroor, Mashael Jarallah A Alshammari,Khalid Ayad S Alanazi, Amany Raafat Mohamed, Hisham Mohamed Hussein

Ahmed Abdelmoniem Ibrahim et al. – Review of systematic reviews on the effects of blood flow restriction training on knee osteoarthritis patients –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 379-384

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8R3T9

Streszczenie
Cel. Przegląd systematycznych przeglądów mający na celu ocenę ogólnej pewności dowodów dotyczących wpływu treningu z ograniczeniem przepływu krwi (BFRT) u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego (OA).
Metody. Systematyczne wyszukiwanie zidentyfikowało przeglądy systematyczne wykorzystujące BFRT w chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego. Dwóch autorów przeszukiwało pięć baz danych elektronicznych, w tym Google Scholar, Cochrane Library, PubMed, PEDro i CINAHL, w okresie od października 2010 do października 2023. Jakość uwzględnionych przeglądów została oceniona za pomocą narzędzia AMSTAR.
Wyniki. Zakwalifikowano sześć systematycznych przeglądów oraz 33 randomizowane badania kontrolowane (RCT), obejmujące łącznie 1248 uczestników. Jakość przeglądów była zróżnicowana – od umiarkowanej do wysokiej, a wyniki wykazały niewielką poprawę w zakresie bólu, funkcji fizycznych i jakości życia.
Wnioski. Synteza przeglądów wykazała pewien potencjalny wpływ na poprawę wyników u pacjentów z OA. BFRT może być korzystne w rehabilitacji OA, a wyniki sugerują potrzebę przeprowadzenia przeglądów o wyższej jakości w celu zbadania zastosowania BFRT z różnym obciążeniem.
Słowa kluczowe
choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego, trening, ograniczenie przepływu krwi, przegląd, AMSTAR
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ 12-tygodniowego treningu obwodowego z masą ciała na sprawność fizyczną sportowców

Hedi Ardiyanto Hermawan, Yudanto, Fathan Nurcahyo, Willy Ihsan Rizkyanto, Tang Tsiao Yin, Moch. Izwan Shahri

Hedi Ardiyanto Hermawan, Yudanto, Fathan Nurcahyo, Willy Ihsan Rizkyanto, Tang Tsiao Yin, Moch. Izwan Shahri – The impact of 12 weeks of circuit body weight training on athletes’ physical fitness –  Fizjoterapia Polska 2024; 24(4); 177-182

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG01A8D5E1

Streszczenie
Celem tego badania jest zbadanie wpływu 12-tygodniowego treningu obwodowego z masą ciała na sprawność fizyczną sportowców. W badaniu zastosowano projekt eksperymentalny z grupą kontrolną. Model eksperymentalny składa się z trzech etapów. Po pierwsze, przeprowadza się testy wstępne zmiennej zależnej przed wdrożeniem interwencji. Po drugie, uczestnicy eksperymentu otrzymują interwencję eksperymentalną, czyli podejście obwodowe z masą ciała. Po trzecie, po przeprowadzeniu interwencji wykonuje się test końcowy w celu zmierzenia zmiennej zależnej. Próba eksperymentalna obejmowała 25 sportowców z różnych dyscyplin, którzy zostali podzieleni na dwie grupy treningowe. Grupa trenująca metodą obwodową z masą ciała składała się z 13 uczestników, natomiast pozostałych 12 trenowało metodami konwencjonalnymi. Technika analizy danych zaczyna się od obliczenia normalności danych. Test jednorodności pozwala określić, czy dwa zestawy danych zawierają jednorodne wersje. Na końcu test Mann-Whitneya porównuje dwie podobne średnie populacji. Obliczenia przy użyciu programu SPSS IBM 26 na danych przed interwencją w grupie eksperymentalnej wykazały poprawność próby na poziomie 25 oraz wynik 48,40 ± 2,931. Grupa eksperymentalna miała poprawną próbę na poziomie 25 i wynik 49,57 ± 2,979. Dane z testów wstępnych dla grupy kontrolnej wykazały poprawność próby na poziomie 25 i wynik 38,7 ± 6,607. Z kolei dane z testów końcowych grupy kontrolnej wykazały poprawność próby na poziomie 25 oraz wynik 39,43 ± 6,796. Tabela wskazuje na wartość sig (dwustronna) równą 0,000 < 0,05, co oznacza istotną różnicę w wynikach sprawności fizycznej między grupą eksperymentalną a kontrolną. Ponadto stwierdzono różnicę w średnich wynikach sprawności fizycznej między modelem treningu obwodowego z masą ciała a konwencjonalnym modelem nauczania.
Słowa kluczowe
trening, obwodowy, masa ciała, sprawność fizyczna, trening fizyczny
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Ocena wpływu trzech dawek suplementu z mleczkiem pszczelim na poziom malonylodialdehydu i natężenie bólu po intensywnym treningu siłowym

Sendy Mohamad Anugrah, Nining Widyah Kusnanik, Endang Sri Wahjuni, Dadan Resmana, Ida Zubaida, Qory Jumrotul Aqobah, Arief Nuryadin, Ayu Rahayu

Sendy Mohamad Anugrah, Nining Widyah Kusnanik, Endang Sri Wahjuni, Dadan Resmana, Ida Zubaida, Qory Jumrotul Aqobah, Arief Nuryadin, Ayu Rahayu – Evaluating the impact of three dosages of royal jelly supplement on malondialdehyde levels and pain intensity following high-intensity weight training – Fizjoterapia Polska 2024; 24(2); 157-163

DOI: https://doi.org/10.56984/8ZG5608R0N

Streszczenie
Celem tego badania było zbadanie wpływu spożycia mleczka pszczelego w dawkach 1500 mg, 3000 mg i 4500 mg po 48 godzinach intensywnego treningu siłowego na poziom malonylodialdehydu (MDA) i natężenie bólu mierzone za pomocą wizualnej skali analogowej (VAS). Łącznie 16 uczestników zostało losowo przydzielonych do czterech grup: placebo, 1500 mg, 3000 mg i 4500 mg żelu sportowego z mleczkiem pszczelim. Próbki krwi były pobierane przed i po interwencji w celu pomiaru poziomu MDA, a natężenie bólu oceniano za pomocą VAS. Wyniki wykazały znaczną redukcję poziomu MDA w grupie przyjmującej 4500 mg mleczka pszczelego w porównaniu do grupy placebo. W odniesieniu do natężenia bólu, grupa przyjmująca 4500 mg mleczka pszczelego również wykazała znaczący spadek w porównaniu do grupy placebo, podczas gdy w grupach przyjmujących 1500 mg i 3000 mg nie zaobserwowano istotnych zmian. Wyniki te sugerują, że spożycie żelu sportowego z mleczkiem pszczelim w dawce 4500 mg może mieć pozytywny wpływ na zmniejszenie stresu oksydacyjnego i natężenia bólu po intensywnym treningu siłowym. Wymagane są dalsze badania, aby zbadać potencjalne mechanizmy działania i optymalne dawki mleczka pszczelego w poprawie regeneracji po uszkodzeniach mięśni wywołanych wysiłkiem fizycznym.
Słowa kluczowe
mleczko pszczele, trening, malonylodialdehyd, wizualna skala analogowa
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim i j. polskim

Wpływ zróżnicowanego treningu biofeedback na grubość mięśnia poprzecznego brzucha w nieswoistym bólu krzyża

Janani V., P. Antony Leo Aseer, P. M. Venkata Sai

Janani V., P. Antony Leo Aseer, P. M. Venkata Sai – Effect of varied biofeedback training on transverse abdominis muscle thickness in non-specific low back pain. Fizjoterapia Polska 2021; 21(4); 50-56

Streszczenie
Cel. Stabilność dynamiczna dolnej części pleców jest regulowana przez mięśnie rdzenia, a mianowicie mięśnie poprzeczne brzucha (TrA) i mięśnie wielodzielne. Większość specjalistów rehabilitacji uważa, że trening selektywnej aktywacji TrA może zmniejszyć objawy u osób z niespecyficznym bólem krzyża (NSLBP). W tym badaniu mieliśmy na celu analizę wpływu zróżnicowanego treningu biofeedback mięśni poprzecznych brzucha na grubość mięśni u osób z LBP.
Materiały i metody. Trzydzieści cztery osoby z LBP zostały losowo przydzielone do zróżnicowanych grup treningu biofeedback i ćwiczeń mięśni rdzeniowych na trzy tygodnie. Grubość poprzecznego mięśnia brzucha w spoczynku i podczas manewru wciągania brzucha (ADIM) oraz współczynnik aktywacji TrA mierzono za pomocą ultrasonografii.
Wyniki. Zróżnicowany trening biofeedback stosowany przez trzy tygodnie skutkował istotnym zwiększeniem grubości (cm) poprzecznego mięśnia brzucha w spoczynku (0,41 ± 0,06) i podczas manewru wciągania brzucha (0,54 ± 0,05). Nie było istotnej zmiany w skurczu poprzecznego mięśnia brzucha między grupami.
Wniosek. Stwierdzono, że zróżnicowany trening biofeedback poprzecznego mięśnia brzucha jest skuteczny w poprawie grubości poprzecznego mięśnia brzucha w leczeniu nieswoistego bólu krzyża. Powyższe odkrycie może mieć pozytywne implikacje kliniczne dla osób z niespecyficznym bólem krzyża.
Słowa kluczowe
biofeedback, trening, niespecyficzne bóle krzyża, grubość poprzecznego mięśnia brzucha, USG mięśniowo-szkieletowe
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Porównanie efektu treningu na bieżni ruchomej z treningiem na cykloergometrze rowerowym u pacjentów z miażdżycą kończyn dolnych – doniesienie wstępne

Robert Kowalski, Bożena Jasiak-Tyrkalska, Tomasz Brzostek, Bogusław Frańczuk

Robert Kowalski, Bożena Jasiak-Tyrkalska, Tomasz Brzostek, Bogusław Frańczuk – Comparison of treadmill training and cycle ergometer training in claudicants – pilot study. Fizjoterapia Polska 2007; 7(4); 438-446

Streszczenie
Wstęp. Celem pracy jest próba bezpośredniego porównania skuteczności treningu prowadzonego na bieżni z treningiem prowadzonym na cykloergometrze rowerowym u chorych z chromaniem przestankowym, przy zastosowaniu wysiłku o intensywności nie doprowadzającej do wystąpienia bólu oraz ocena wpływu odmiennych metod treningu na subiektywnie odczuwane możliwości funkcjonalne chorego w zakresie chodu i na jego jakości życia. Materiał i metody. 12 mężczyzn, w wieku od 50 do 70 lat, z miażdżycą kończyn dolnych, w drugim stadium choroby wg skali Fontaine’a, z objawami chromania przestankowego, zostało losowo podzielonych na 2 grupy: trenującą na bieżni oraz trenującą na cykloergometrze rowerowym. Ćwiczenia prowadzono przez 3 miesiące, 3 razy w tygodniu w sesjach po 30 minut. Trening prowadzono do 85% czasu wystąpienia chromania. Skuteczność treningu oceniano badaniem czasu do wystąpienia chromania na bieżni i cykloergometrze rowerowym oraz oceną przez chorego jego jakości życia (SF-36) i możliwości funkcjonalnych w zakresie chodu (WIQ). Wyniki. Wykazano obiektywne zwiększenie dystansu chromania przestankowego zarówno w grupie ćwiczącej na bieżni ruchomej, jak i na cykloergometrze rowerowym, od min. 152% do maks. 682% wartości wyjściowej. Poprawa obserwowana w grupie ćwiczącej na cykloergometrze rowerowym była podobna do poprawy obserwowanej w grupie ćwiczącej na bieżni ruchomej. Stwierdzono wzrost samooceny możliwości funkcjonalnych w zakresie chodu (wg WIQ) oraz poprawę jakości życia (wg SF-36). Wnioski. Trening fizyczny, prowadzony zarówno na bieżni ruchomej, jak i na cykloergometrze rowerowym, powoduje wzrost dystansu chromania i subiektywną poprawę możliwości funkcjonowania w zakresie lokomocji. Osiągnięte w obu grupach rezultaty są podobne.
Słowa kluczowe
chromanie przestankowe, trening, skuteczność treningu

Ocena wydolności tlenowej u starszych kobiet i mężczyzn poddanych treningowi rehabilitacyjnemu

Małgorzata Fortuna, Jacek Szczurowski, Anna Konieczna-Gorysz

Małgorzata Fortuna, Jacek Szczurowski, Anna Konieczna-Gorysz – Assessment of aerobic capacity in elderly women and men subjected to rehabilitation training. Fizjoterapia Polska 2011; 11(2); 169-174

Streszczenie
Dobra wydolność tlenowa jest podstawą do utrzymania samodzielności w procesie starzenia się. U osób w wieku podeszłym miarą wydolności tlenowej może być określenie pośrednio maksymalnego poboru tlenu (VO2max). Celem pracy była ocena i porównanie wydolności tlenowej u starszych kobiet i mężczyzn, prowadzących aktywny tryb życia w kierunku rozwoju wydolności tlenowej.30 kobiet (średnia wieku 75 ±5 lat) i 30 mężczyzn (średnia wieku 79 ±8 lat) objęto badaniami. Badani byli poddawani systematycznie prowadzonemu treningowi rehabilitacyjnemu przez okres minimum dwóch lat, który miał na celu poprawę ich wydolności tlenowej. Trening był dobrany do indywidualnych możliwości wysiłkowych badanych. U badanych wykonano test Astranda – Ryhming na cykloergometrze. U mężczyzn uzyskano wyższy parametr średni VO2max 22,4 [ml/min./kg. masy ciata] ±1,7 w stosunku do uzyskanego w grupie kobiet 21,4 [ml/min./kg. masy ciała] ± 1,9. Różnica ta jest istotna na poziomie p<0,05. W badaniach uzyskano, na podstawie interpretacji VO2max w oparciu o Monark Test Report zawarty w programie Monark 818E Analysis Software Version 2.0, dobre wyniki wydolności tlenowej w odniesieniu do wieku badanych w obydwu grupach. Na podstawie uzyskanych wartości VO2max w grupie kobiet i mężczyzn w danym przedziale wieku po zastosowaniu treningu rehabilitacyjnego uzyskano wyniki VOt2max określane jako dobre. U mężczyzn uzyskano wyższy parametr średni VO2max, niż w grupie kobiet, różnica ta jest istotna statystycznie.
Słowa kluczowe
wydolność, trening, geriatria