Refleksologia oraz metoda Mulligana w leczeniu barku zamrożonego w przypadku cukrzycy: badanie porównawcze

Heba Abd Elghfar, Asmaa Abd Elmonem Ahmad Tolba, Hassan Husien Ahmad


Heba Abd Elghfar, Asmaa Abd Elmonem Ahmad Tolba, Hassan Husien Ahmad – Reflexology versus mulligan in management of diabetic frozen shoulder: A comparative study. Fizjoterapia Polska 2022; 22(2); 202-206

Streszczenie
Cel. Porównanie wpływu zastosowania metody Mulligana i refleksologii na zamrożony bark u pacjentów z cukrzycą.
Metody. W badaniu wzięło udział 60 pacjentów z cukrzycą (30 mężczyzn i 30 kobiet), cierpiących na zamrożony bark. Zostali podzieleni na dwie równe grupy. Grupa poddawana metodzie Mulligana była poddawana mobilizacji Mulligana i ćwiczeniom wahadłowym przez 6 tygodni (n = 30, w tym 15 mężczyzn i 15 kobiet), podczas gdy druga grupa była poddawana refleksologii i ćwiczeniom wahadłowym przez 6 tygodni (n = 30, w tym 15 mężczyzn i 15 kobiet). W obu grupach oceniano nasilenie bólu barku i zakres ruchu (ROM) na początku i po zakończeniu programu leczenia.
Wyniki. Obie grupy wykazały znaczne zmniejszenie bólu barku (p < 0,05), a także znaczną poprawę ROM barku przy zgięciu, wyprostowaniu, odwiedzeniu, rotacji zewnętrznej i rotacji wewnętrznej (p < 0,05) po leczeniu w porównaniu ze stanem przed leczeniem. Porównanie obu grup po leczeniu wykazało nieistotną różnicę w bólu barku, podczas gdy zaobserwowano znaczną poprawę w zakresie ROM barku we wszystkich kierunkach (p<0,05) na korzyść grupy, w której zastosowano metodę Mulligana.
Wnioski. Metoda Mulligana przynosi znaczną poprawę u pacjentów cukrzycowych z zamrożonym barkiem w większym stopniu niż refleksologia.
Słowa kluczowe
Metoda Mulligana, refleksologia, zamrożony bark w przypadku pacjentów z cukrzycą
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ terapii z wykorzystaniem egzoszkieletu na parametry chodu u pacjentów z mózgowym porażeniem dziecięcym

Adam Trzyna, Anna Brachman, Tomasz Łosień, Grzegorz Sobota


Adam Trzyna, Anna Brachman, Tomasz Łosień, Grzegorz Sobota – Influence of exoskeleton therapy on gait parameters in patients with cerebral palsy. Fizjoterapia Polska 2022; 22(2); 194-201

Streszczenie
Cel pracy. Praca przedstawia wyniki badań, których celem była ocena wpływu terapii z użyciem egzoszkieletu na podstawowe parametry czasowo-przestrzenne i kinetyczne chodu u pacjentów z mózgowym porażeniem dziecięcym (MPD).
Materiał i metodyka. Przebadano 17 pacjentów z MPD (II GMFCS). Program treningowy trwał 8 tygodni z dwutygodniową przerwą w połowie całego cyklu (3 tygodnie – 2 tygodnie przerwy – 3 tygodnie). Sesja treningowa trwała 90 minut. Badani trenowali w egzoszkielecie (Ekso GT) pod okiem wykwalifikowanego fizjoterapeuty. Analiza chodu została wykonana na bieżni Zebris FDM-TDL dla prędkości preferowanej i maksymalnej tolerowanej, przed i po zakończeniu całego programu treningowego.
Wyniki. Podczas chodu z maksymalną tolerowaną prędkością uczestnicy poprawili prędkość, częstość kroków, długość kroku i cyklu chodu oraz czas cyklu chodu. Czasy kontaktu istotnie zmieniły się dla obszaru przodostopia, śródstopia i pięty. Czas fazy podporu dla lewej i prawej strony zmalały istotnie. Wyżej wymienione parametry dla prędkości preferowanej nie zmieniły się istotnie statystycznie.
Wnioski. Zaobserwowano pozytywne zmiany dla warunków trudniejszych niż chód preferowany. Potrzebne są dalsze badania w różnych konfiguracjach intensywności, objętości i czasu trwania całego cyklu rehabilitacji w celu optymalizacji programu rehabilitacji i maksymalizacji wyników.
Słowa kluczowe:
egzoszkielet, mózgowe porażenie dziecięce (MPD), analiza chodu, reedukacja chodu
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Potencjalne skutki terapii pozaustrojowej falą uderzeniową i fotobiomodulacji w leczeniu osób starszych z owrzodzeniem stopy cukrzycowej. Randomizowane badanie kliniczne

Fatma Aboelmagd M, Samah A. Moawd, Salah Eldin Bassit Elsayed, Anju Verma


Fatma Aboelmagd M, Samah A. Moawd, Salah Eldin Bassit Elsayed, Anju Verma – Potential effects of extracorporeal shock wave therapy and photobiomodulation in the treatment of older adults with diabetic foot ulcer. A randomized clinical trial. Fizjoterapia Polska 2022; 22(2); 186-192

Streszczenie
Cel badania. Porównanie skuteczności pozaustrojowej terapii falą uderzeniową (ESWT), fotobiomodulacji (PBMT) i rutynowej fizjoterapii (PT) na żywotność tkanek, ból i jakość życia u osób starszych z owrzodzeniem stopy cukrzycowej.
Metody. Czterdzieści pięć osób starszych z owrzodzeniem stopy cukrzycowej (w wieku 62-70 lat) zostało włączonych do randomizowanego badania kontrolnego. Uczestników przydzielono do trzech równych grup; dwie grupy badawcze (grupa ESWT i grupa PBMT) oraz grupa kontrolna (CG). Wszystkie grupy realizowały rutynowy program fizjoterapii, dodatkowo grupa ESWT była poddawana ESWT, a grupa PBMT była poddawana terapii LLLT. Żywotność tkanek, ból i jakość życia oceniano przed i bezpośrednio po leczeniu.
Wyniki. Różnice w pomiarach wyników między grupami przed leczeniem były nieistotne (P > 0,05). W odniesieniu do okresu po leczeniu, grupy badane wykazały znaczną poprawę w pomiarach wyników badania (p < 0,001), podczas gdy grupa kontrolna nie wykazała istotnych zmian (p < 0,05).
Wniosek. ESWT i PBMT wywierały podobny wpływ na żywotność tkanek, ból i jakość życia u osób starszych z owrzodzeniem stopy cukrzycowej.
Słowa kluczowe
owrzodzenie stopy cukrzycowej, pozaustrojowa terapia falą uderzeniową, fotobiomodulacja, osoby starsze
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Skład masy ciała a spastyczność dzieci z obustronnym niedowładem kończyn dolnych

Lawia Szkoda, Andrzej Szopa, Ilona Kwiecień-Czerwieniec, Małgorzata Domagalska-Szopa


Lawia Szkoda, Andrzej Szopa, Ilona Kwiecień-Czerwieniec, Małgorzata Domagalska-Szopa – Body composition and spasticity in children with bilateral cerebral palsy. Fizjoterapia Polska 2022; 22(2); 174-185

Streszczenie
Cel. Celem niniejszego opracowania było rozpoznanie zależności pomiędzy składem masy ciała dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym a stopniem spastyczności mięśni kończyn dolnych.
Materiał i metoda. Badaniem objęto 59-osobową grupę samodzielnie chodzących dzieci w wieku od 8 do 16 lat z obustronnym spastycznym niedowładem kończyn dolnych. Do grupy kontrolnej włączono 59 dzieci bez ośrodkowych zaburzeń ruchowych – uczniów Szkoły Podstawowej nr 25 w Sosnowcu. Badania obejmowały: 1) ocenę składu masy ciała oraz jego komponentów przy użyciu wagi TANITA MC-780 S MA; 2) ocenę stopnia spastyczności wg zmodyfikowanej skali Ashwortha; 3) obliczenia wskaźników BMI zgodnie z rekomendacją World Health Organization (WHO) oraz BMI OLAF opracowanych przez Instytut „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka” w Warszawie.
Wyniki. Największe nasilenie spastyczności, zarówno w prawej, jak i lewej kończynie dolnej, występowało w obrębie grupy mięśni prostowników stawu skokowego. Z kolei najmniejsze nasilenie spastyczności zaobserwowano w grupie mięśni zginaczy stawu kolanowego prawej i lewej kończyny dolnej. Im większy był stopień spastyczności mięśni kończyn dolnych, tym większy był deficyt masy beztłuszczowej i masy mięśni kończyn dolnych.
Wnioski. u dzieci z MPD występują deficyty w zakresie masy tkanki mięśniowej. Deficyt tkanki mięśniowej zależy od stopnia spastyczności proksymalnych grup mięśniowych kończyn dolnych.
Słowa kluczowe:
skład masy ciała, spastyczność, mózgowe porażenie dziecięce
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Korelacja między jakością życia i aktywnością fizyczną a wiekiem ciała, poziomem nawodnienia i procentem tkanki tłuszczowej

Yudik Prasetyo, Sumaryanto, Ahmad Nasrulloh, Krisnanda Dwi Apriyanto, Rizki Mulyawan, Susanto, Gunathevan, Frederick


Yudik Prasetyo, Sumaryanto, Ahmad Nasrulloh, Krisnanda Dwi Apriyanto, Rizki Mulyawan, Susanto, Gunathevan, Frederick – Correlation among quality of life and physical activity toward body age, hydration and fat percentage. Fizjoterapia Polska 2022; 22(2); 168-173

Streszczenie
Wstęp. Posiadanie dobrych, zdrowych nawyków i uczynienie z aktywności fizycznej stylu życia to marzenie każdego. Oczekuje się, że poprawa jakości życia i aktywności fizycznej wpłynie na wiek ciała, poziom nawodnienia i zawartość tkanki tłuszczowej. Metody. Niniejsze badanie jest analitycznym badaniem obserwacyjnym prowadzonym w podejściu przekrojowym. Obserwacyjne badania analityczne odbywają się poprzez obserwację, bez żadnego działania badacza. Przedmiotem badań było 35 studentów. Z badania wykluczono studentów z zaburzeniami sercowo-naczyniowymi i oddechowymi, którzy uczestniczyli w programie ćwiczeń i mieli w przeszłości złamania lub deformacje ramion. W badaniu wzięli udział studenci w wieku 18-21 lat, z BMI poniżej 30, którzy nie palili i nie pili alkoholu. Wyniki. Zaobserwowano istotną korelację o wartości p < 0,01 w związku przyczynowo-skutkowym między wiekiem ciała a poziomem nawodnienia z wartością Pearsona –0,751, wiekiem ciała i zawartością tkanki tłuszczowej 0,773, i wartością Pearsona dot. nawodnienia i zawartością tłuszczu –0,990. Ponadto, zaobserwowano istotną korelację między jakością życia a poziomem nawodnieniem o wartości Pearsona –0,338. Jakość życia i aktywność fizyczna nie są ze sobą powiązane i ich wartość p wynosi 0,39. Wniosek. Zaobserwowano istotną pozytywną korelację pomiędzy wiekiem ciała a poziomem nawodnienia, oraz poziomem nawodnienia a zawartością tłuszczu. Jednak nie zaobserwowano korelacji między jakością życia a aktywnością fizyczną.
Słowa kluczowe
jakość życia, aktywność fizyczna, masa ciała
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Zaburzenia kinematyczne łopatki w grupie kobiet po mastektomii – przegląd systematyczny

Maciej Śliwiński, Paulina Ostrowska, Rita Hansdorfer-Korzon


Maciej Śliwiński, Paulina Ostrowska, Rita Hansdorfer-Korzon – Kinematic disorders of the scapula in a group of women after mastectomy – a systematic review. Fizjoterapia Polska 2022; 22(2); 150-167

Streszczenie
Wstęp. Rak piersi w grupie kobiet stanowi najczęściej występującą chorobę nowotworową. Ze względu na coraz skuteczniejsze formy leczenia zachowawczego oraz chirurgicznego przeżywalność w tej grupie jest coraz większa. W zakresie negatywnych konsekwencji leczenia onkologicznego wyróżnia się również zaburzenia kinematyki kompleksu barkowego oraz współistniejące z nimi zaburzenia kontroli motorycznej. Te aspekty zaburzeń nie są szeroko opisane w piśmiennictwie, co skłoniło autorów do stworzenia przeglądu systematycznego opierającego się na pracach oceniających kinematykę łopatki w tej grupie pacjentów.Cel pracy. Celem pracy jest usystematyzowanie informacji na temat zaburzeń motorycznych w aspekcie kinematyki łopatki w obszarze kompleksu barkowego podczas ruchów elewacji kończyny górnej w grupie kobiet po mastektomii.Materiały i metody. Przegląd systematyczny oparty jest na podstawie wyników wyszukiwania w ScienceDirect, EBSCO oraz PubMed. Poszukiwano następujących fraz: „kinematics and scapular and mastectomy”. Przegląd systematyczny wykonany został na podstawie wytycznych PRISMA.Wyniki. Analiza prac wykazała istnienie zaburzeń kinematyki łopatki w grupie kobiet po mastektomii. W tej grupie pacjentek zakres rotacji górnej łopatki podczas elewacji kończyny górnej, jej opuszczania oraz ruchów funkcjonalnych był ograniczony. Głównymi czynnikami negatywnie wpływającymi na kinematykę łopatki jest stan po przeprowadzeniu mastektomii wraz z współwystępowaniem dolegliwości bólowych w obrębie kompleksu barkowego oraz obrzęku limfatycznego.Wnioski. Analizowane artykuły wskazują na istnienie zaburzeń kinematyki łopatki w grupie kobiet po mastektomii. Problem ten stanowi złożone zjawisko, na które wpływ ma potencjalnie wiele czynników, w tym występowanie dolegliwości bólowych w obrębie kompleksu barkowego czy obrzęku limfatycznego w obrębie kończyny górnej. Uzyskane wyniki nakierowują na konieczność wdrożenia rutynowej ewaluacji oraz reedukacji motorycznej w zakresie zaburzeń kinematyki łopatki w procesie kompleksowej rehabilitacji w tej grupie pacjentek. Elementem zwracającym szczególną uwagę w opinii autorów niniejszego przeglądu jest fakt, iż w analizowanych pracach jest mała liczebność uczestników badania, co wskazuje również na to, że problematyka zaburzeń kinematyki łopatki w tej grupie pacjentów jest nowym zagadnieniem i wymaga przeprowadzenia w przyszłości badań na grupach o znacznie większej liczebności, umożliwiając wymianę doświadczeń i wyników badań międzyośrodkowo.
Słowa kluczowe:
mastektomia, kontrola motoryczna, rak piersi
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Wpływ wibracji całego ciała w porównaniu z treningiem interwałowym o wysokiej intensywności na interleukinę-6 u otyłych kobiet po menopauzie

Fayka E Ali, Fahima M Okeel, Amir A Gabr, Amel M Yousef, Abdullah M. Al-Shenqiti, Mohamed Ahmed Elbedewy


Fayka E Ali, Fahima M Okeel, Amir A Gabr, Amel M Yousef, Abdullah M. Al-Shenqiti, Mohamed Ahmed Elbedewy – Effect of whole body vibration versus high intensity interval training on interleukin-6 in obese post-menopausal women. Fizjoterapia Polska 2022; 22(2); 144-149

Streszczenie
Informacje wprowadzające. Menopauza i starzenie się wpływają na zdrowie otyłych kobiet, prowokując kumulację trzewnej tkanki tłuszczowej i stany zapalne. Otyłość prowadzi do poważnych problemów zdrowotnych, które zwiększają ryzyko wyniszczających chorób prowadzących do śmierci. Zatem utrata wagi i trzewnej tkanki tłuszczowej są głównymi celami leczenia poprzez modyfikację nawyków żywieniowych i ćwiczeń. Cel badania. Badanie przeprowadzono w celu określenia, która metoda jest bardziej skuteczna w zakresie wpływu na poziom interleukiny-6 (IL-6) u otyłych kobiet po menopauzie: trening wibracyjny całego ciała (WBVT) lub trening interwałowy o wysokiej intensywności (HIIT). Materiał i metody. W badaniu wzięło udział 45 otyłych kobiet po menopauzie, u których stwierdzono wyższy poziom IL-6, wskaźnik masy ciała (BMI) > 30 kg/m2 oraz wskaźnik talia/biodra (W/H) > 0,8. Kobiety zostały losowo podzielone na 3 równe grupy; Grupa (A) stosowała dietę niskokaloryczną (1200 kcal), grupa (B) była poddawana WBVT, a grupa (C) była poddawana HIIT. Grupy (B i C) stosowały tę samą niskokaloryczną dietę co grupa (A). Oceny dokonano przed i po 3 miesiącach leczenia poprzez pomiar masy ciała, BMI, obwodu talii i bioder, wskaźnika W/H oraz poziomu IL-6. Wyniki. We wszystkich trzech grupach wykazano statystycznie istotną poprawę (p < 0,05) we wszystkich parametrach po leczeniu w porównaniu z wartościami wyjściowymi. Wystąpiły również statystycznie istotne różnice między 3 grupami po leczeniu, przy czym grupa (B) uzyskała bardziej korzystne wyniki niż grupy (A i C). Wniosek. WBVT jest skuteczniejszą metodą niż HIIT w zmniejszaniu stanu zapalnego poprzez zmniejszenie poziomu IL-6 u otyłych kobiet po menopauzie.
Słowa kluczowe
otyłość, menopauza, ćwiczenia wibracyjne całego ciała, trening interwałowy o wysokiej intensywności, interleukina-6
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

Jakość życia pacjentów ze skoliozą idiopatyczną leczonych gorsetem Chêneau

Tomasz Urbański, Mateusz Curyło, Karina Rożek, Dariusz Lusina, Katarzyna Placek, Jan W. Raczkowski


Tomasz Urbański, Mateusz Curyło, Karina Rożek, Dariusz Lusina, Katarzyna Placek, Jan W. Raczkowski – Life quality of patients with idiopathic scoliosis treated with Chenêau Brace. Fizjoterapia Polska 2022; 22(2); 136-143

Streszczenie
Cel pracy. Głównym celem pracy było stwierdzenie wpływu noszenia gorsetu Chêneau na jakość życia pacjentów ze skoliozą idiopatyczną.
Metodyka. W badaniu wykorzystano krótką ankietę składającą się z 12 pytań – 4 pytań dotyczących danych demograficznych oraz 8 pytań o jakość życia. Wśród badanych aspektów życia znalazły się: trudności w wykonywaniu codziennych czynności, poczucie wstydu, dyskomfort podczas snu, rozdrażnienie oraz postrzegane korzyści tej metody leczenia przez pacjentów. Ankiety wypełniane były podczas wizyt kontrolnych.
Badanie przeprowadzono na grupie 30 pacjentów w wieku 9–16 lat leczonych co najmniej 6 miesięcy. Wśród badanych były 22 kobiety i 8 mężczyzn.
Wyniki. Pomimo niewielkiej grupy badawczej wyniki analizy statystycznej potwierdziły hipotezę, że gorset istotnie ma wpływ na jakość życia pacjentów oraz ma większy wpływ na jakość życia płci żeńskiej ze względu na zaburzenie estetyki i związane z tym poczucie wstydu. Zaobserwowano związek pomiędzy poczuciem wstydu z powodu noszenia gorsetu oraz chęcią „ukrywania” gorsetu pod ubraniem, a także postrzeganiem korzyści z noszenia gorsetu a mniejszym poczuciem wstydu.
Wnioski. W procesach rehabilitowania oraz leczenia pacjenta ze skoliozą idiopatyczną istotne jest holistyczne podejście, które uwzględnia nie tylko działania związane bezpośrednio z fizjologią, ale również samopoczuciem i jakością życia pacjentów.
Słowa kluczowe:
skolioza idiopatyczna, gorset Chêneau, jakość życia
Pobierz/Download/下載/Cкачиваете Pobierz bezpłatnie artykuł w j. angielskim

1 2 3 114